ΑΠ 17/2008 — Επανάληψη διαδικασίας

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 17 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Επανάληψη διαδικασίας. Περίληψη: Επανάληψη διαδικασίας αρθ. 525 επ. ΚΠΔ, προϋποθέσεις παραδεκτού της αιτήσεως. Απαιτούνται νέα άγνωστα στοιχεία που δεν είχαν υποβληθεί στους δικαστές. Απορρίπτει αίτηση. Αριθμός 17/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-(ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ) Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαΐρη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και της Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 6 Νοεμβρίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αιτούντος Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αριστοτέλη Χαραλαμπάκη, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 331/1974 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αιτών ζητεί τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 8 Ιανουαρίου 2007 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 179/

1. Έπειτα η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευτέρπη Κουτζαμάνη εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρούσσου - Εμμανουήλ Παπαδάκη με αριθμό 177/10.05.2007 στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω στο Υμέτερο Δικαστήριο σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 527 παρ. 3 και 528 παρ. 1 Κ.Π.Δ., την από 31-1-2007 (ημερομηνία καταθέσεως) αίτηση του Χ1, υποβληθείσα δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου Αριστοτέλους Χαραλαμπάκη με την οποία επιδιώκει την επανάληψη της ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε με την αμετάκλητη υπ'αρ. 331/1974 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών με την οποία κατεδικάσθη ο αιτών σε ποινή: α) φυλακίσεως 3 ετών για την πράξη της ηθικής αυτουργίας σε υπεξαίρεση στην υπηρεσία και β) φυλακίσεως 6 μηνών για την πράξη νοθεύσεως εγγράφων και εν συνόλω σε φυλάκιση 3 ετών και 3 μηνών και εκθέτω τα εξής: Ι) Επανάληψη της ποινικής διαδικασίας, που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση, επιτρέπεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου, εκτός των άλλων περιπτώσεων που αναφέρονται περιοριστικά, στο άρθρο 525 παρ. 1 Κ.Π.Δ. και αν μετά την οριστική καταδίκη κάποιου απεκαλύφθησαν νέα-άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομιστεί προηγουμένως "κάνουν φανερό", ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα, για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Νέα γεγονότα ή αποδείξεις είναι εκείνες που, αν και υπήρχαν δεν υπεβλήθησαν στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση και για τον λόγο αυτό ήταν άγνωστες στους δικαστές που δίκασαν. Την κρίση του δε ότι πρόκειται για νέες αποδείξεις ή γεγονότα με την πιο πάνω έννοια, σχηματίζει το δικαστήριο που δικάζει την αίτηση για επανάληψη της ποινικής διαδικασίας από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης και τα έγγραφα της δικογραφίας. Τέτοιες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων συμπληρωματικές ή τροποποιητικές εκείνων οι οποίες τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, νέα έγγραφα κ.λ.π., με την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές εκτιμώμενες μόνες ή σε συνδυασμό με αυτές που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο να κάνουν φανερό, ότι ο καταδικασθείς είναι αθώος. Η φράση "κάνουν φανερό" αποτελεί μεταφορά στην δημοτική γλώσσα του κειμένου του άρθρου 525 Κ.Π.Δ. από την καθαρεύουσα, όπου η αντίστοιχη φράση ήταν "καθιστούν πρόδηλο" η οποία είχε ερμηνευθεί ότι είχε την έννοια ότι τα νέα στοιχεία πρέπει "να εγγίζουν την βεβαιότητα", περί της αθωότητας (Α.Π. 1546/1984 Π.Χρ. ΛΕ σελ. 491 Α.Π. 338/1967 Ποιν.Χρ. 1967 σελ. 547, Θ. Δαλακούρα η Επανάληψη της Διαδικασίας σελ. 177, 192, 200, 238). Επομένως η υπό κρίση αίτηση, για επανάληψη της ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ'αρ. 331/1974 αμετάκλητη καταδικαστική απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών με επίκληση νέων αποδείξεων που απεκαλύφθησαν μετά την καταδίκη του αιτούντος είναι νόμιμη και πρέπει να εξετασθεί στην ουσία. ΙΙ) Από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Με την υπ'αρ. 331/1974 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών που έχει καταστεί αμετάκλητη, ο αιτών κατεδικάσθη α) σε ποινή φυλακίσεως 3 ετών για ηθική αυτουργία σε υπεξαίρεση στην υπηρεσία και β) σε ποινή φυλακίσεως 6 μηνών για την πράξη νοθεύσεως εγγράφων (και όχι σε ηθική αυτουργία σε νόθευση εγγράφων ως εσφαλμένως αναφέρει στην σελ. 1 της αιτήσεως) και συνολικά σε φυλάκιση 3 ετών και 3 μηνών. Συγκεκριμένα η απόφαση έκρινε ότι: Κηρύσσει έ ν ο χ ο ν τον κατηγορούμενον Χ1 του ότι κατά τους κατωτέρω αναφερομένους τόπους και χρόνους διά πλειόνων πράξεων εξετέλεσε πλείονα εγκλήματα , ήτοι: 1) Εν Αθήναις και κατά το από 20/8/1972 μέχρι 20/9/1972 χρονικόν διάστημα, υπάλληλος τυγχάνων της Δημοσίας Επιχειρήσεως Ηλεκτρισμού και δη τοιούτος εν τω παρά τοις ..... Αττικής πρακτορείω αυτής, δια πλειόνων πράξεων, συνιστωσών εξακολούθησιν ενός και του αυτού εγκλήματος, εκ προθέσεως προεκάλεσε παρ'άλλω την απόφασιν προς τέλεσιν της υπό τούτου διαπραχθείσης αδίκου πράξεω, ήτοι, ε ν ώ ο Χ2 κατά τον αυτόν ως άνω τόπον και χρόνους, υπάλληλος τυγχάνων της Δημοσίας Επιχειρήσεως Ηλεκτρισμού και δη τοιούτος εν τω παρά τοις ........ Αττικής πρακτορείω αυτής, δια πλειόνων πράξεων, συνιστωσών εξακολούθησιν ενός και του αυτού εγκλήματος, παρανόμως ιδιοποιήθη χρήματα, άτινα υπό την ιδιότητά του ταύτην έλαβε, ήτοι χρηματικόν ποσόν 340.755 δραχμών εν συνόλω, όπερ εισέπραξεν εκ πληρωμών λογαριασμών καταναλώσεως ηλεκτρικού ρεύματος 838 καταναλωτών, λεπτομερώς μνημονευομένων ανωτέρω εν τη υπό στοιχείον Α 1 πράξει του διατακτικού της παρούσης και όπερ δεν εισήγαγεν εις το ταμείον του Πρακτορείου, ως ώφειλεν, αλλ' ιδιοποιήθη παρανόμως, όπερ είναι ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας και υπερβαίνει τας 50.000 δραχμάς, μεταχειρισθείς προς τούτο ιδιαίτερα τεχνάσματα συνιστάμενα εις την απόκρυψιν των στελεχών των πληρωθέντων λογαριασμών, ίνα ούτω δυσχεραινομένου του ελέγχου αποφευχθή η αποκάλυψις τούτου υπό της αρμοδίας υπηρεσίας της παθούσης (Δ.Ε.Η.), ο ύ τ ο ς (ο κατηγορούμενος Χ1), δια συμβουλών και παραινέσεων , δοθεισών προς τον ως άνω αυτουργόν μετά πειθούς και φορτικότητος και δι'υποσχέσεως καταβολής αμοιβής, έπεισε τούτον ίνα προβή εις την διάπραξιν της ως άνω πράξεως της κατ'εξακολούθησιν υπεξαιρέσεως εν υπηρεσία εις βαθμόν κακουργήματος εις βάρος της ως άνω Δημοσίας Επιχειρήσεως Ηλεκτρισμού. 2) Εν ....... Αττικής την 16ην Σεπτεμβρίου 1971, υπάλληλος τυγχάνων της Δ Ε Η και δη ταμίας ταύτης, δια πλειόνων πράξεων, συνιστωσών εξακολούθησιν ενός και του αυτού εγκλήματος, εκ προθέσεως ενόθευσεν έγγραφα εμπιστευθέντα ως εκ της υπηρεσίας του, ήτοι ταμίας ων του Πρακτορείου ...... της Δ Ε Η, επί των αφορωσών την περίοδον καταναλώσεως από 15//6/71 μέχρι 16/8/71 δύο αποδείξεων του εις την 39ην διαδρομήν υπαγομένου καταναλωτού Ζ1 εκ δραχμών 2.951,60 της πρώτης και 512,50 της δευτέρας, έσβεσε δια μελάνης μολυβδίδος χημικής μελάνης BIC την εφ'εκάστης τεθειμένην σφραγίδα εισπράξεως του ταμείου του Πρακτορείου της ΔΕΗ ........, ήτις έφερε την ημερομηνίαν, καθ'ην επραγματοποιήθη υπό του ρηθέντος καταναλωτού η καταβολή των ανωτέρω ποσών και έθεσεν επί τούτων σφραγίδα φέρουσαν ημερομηνίαν εισπράξεως μεταγενεστέραν της τοιαύτης της αρχικής σφραγίδος και ως εκ τούτου εμφανίζουσαν τας, εφ'ων ετέθη αύτη, δύο αποδείξεις ως εισπραχθείσας υπ'αυτού εκπροθέσμως την 16/9/1971 και ουχί την 11/9/1971, ότε το αργότερον είχον πληρωθή αύται.- ΙΙΙ) Ο αιτών προσεκόμισε προς επίρρωση της αιτήσεώς του πέντε ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων ενώπιον συμ/φου Πειραιώς Βασιλικής Καπράνου-Διάκου ήτοι τις υπ'αρ ........., ........, ........, ........, ...... αντιστοίχως των Γ1, Γ2, Γ3, Γ4, Γ
2. Ειδικότερα: Ο Γ1 εβεβαίωσε: "Είναι αλήθεια ότι με τον Χ1 μεγαλώσαμε μαζί στους ......., παίζαμε στις ίδιες γειτονιές και είχαμε όπως και σήμερα άλλωστε, πολύ καλή σχέση. Αναφορικά με την καταδίκη του πιστεύω ότι είναι άδικη, γιατί δεν είχε καμία σχέση. Από όσα είχα μάθει, που μου είχε πει ο ίδιος αλλά και άλλοι συνάδελφοι του που δούλευαν μαζί του εκείνη την περίοδο, όπως π.χ. ο Β1, ο Χ1 είχε δανεισθεί χρήματα από ένα συνάδελφο ταμία, που τον αντικατέστησε στο πόστο του και επειδή δεν μπόρεσε να του τα επιστρέψει εγκαίρως άρχισε να του λέγει ότι τα χρήματα αυτά ήταν από την υπηρεσία και ότι αντιμετώπιζε πρόβλημα που δεν τα επέστρεφε και ότι τάχα εάν δεν τα επέστρεφε εγκαίρως θα τον έμπλεκε και αυτόν. Ο Χ1 θορυβήθηκε και αφού συμβουλεύθηκε τον πατέρα του το ......., πήγε να καταγγείλει την ατασθαλία στην υπηρεσία, με αποτέλεσμα να καταδικασθεί και αυτός. Είμαι σίγουρος ότι ο Χ1 δεν είχε καμία σχέση με την υπεξαίρεση, γιατί όχι μόνο για 17 χρόνια που δούλευε στη Δ.Ε.Η. (από 14 χρονών παιδάκι σαν εισπράκτορας) δεν είχε δημιουργήσει το παραμικρό θέμα, αλλά και γιατί ήταν, όπως και εξακολουθεί να είναι, υπόδειγμα ανθρώπου και οικογενειάρχη. Λόγω της ιδιότητας μου ως πολιτικού άνδρα, που ασχολείται με τα κοινά του Δήμου Αγίων Αναργύρων, όπου μετέπειτα εγκαταστάθηκε τολμώ να πω ότι οι άνθρωποι σαν τον Χ1 σπανίζουν". Ο Γ2 εβεβαίωσε: "Μεγαλώσαμε στην ίδια γειτονιά και μέχρι που έφυγε για την Αμερική διατηρούσαμε άριστες και πολύ δυνατές φιλικές σχέσεις. Σχετικά με το συμβάν της καταδίκης του γνωρίζω ότι απλά δεν είχε καμία ανάμειξη. Ειδικότερα, επειδή υπηρετούσε στο ταμείο των ........ και οι ......... τότε ήταν μια γειτονιά όπου όλοι γνώριζαν το τι συνέβαινε και τα νέα κυκλοφορούσαν πολύ γρήγορα από στόμα σε στόμα είχε ακουστεί ότι εξαιτίας της καταγγελίας του Χ1 ανακαλύφθηκε μια υπόθεση υπεξαίρεσης χρημάτων του ταμείου. Λεγόταν, επίσης, ότι επειδή ο Χ1 έκανε την καταγγελία οι άλλοι δύο συγκατηγορούμενοί του ενέπλεξαν κι αυτόν από εκδίκηση για την καταγγελία. Ακόμη πολλοί συνάδελφοι του που συνυπηρετούσαν στην τότε Η.Ε.Α.Π. και έμεναν στην ευρύτερη περιοχή των ...... έλεγαν ότι αποκλείεται ο Χ1 να είχε εμπλακεί στο θέμα αυτό, γιατί δεν υπήρχε λογική στην κατηγορία ότι έπεισε τους άλλους δύο να παίρνουν τα χρήματα και για λογαριασμό του. Αυτοί μάλιστα ήξεραν καλύτερα τα πράγματα από μέσα και είχαν εμπειρία να κρίνουν τη βασιμότητα των όσων λεγόταν. Άλλωστε, εάν τα έπαιρναν οι άλλοι δεν υπήρχε λόγος να τα δίνουν και στο Χ1 ο οποίος μάλιστα το διάστημα εκείνο υπηρετούσε σε άλλη υπηρεσία. Η υπόθεση αυτή ανάγκασε το φίλο μου να φύγει για την Αμερική ντροπιασμένο, ο οποίος όμως σημειωτέον εκεί από το τίποτε δημιούργησε μια άριστη οικογένεια. Με το Χ1 κάθε φορά που έρχεται στην Ελλάδα βρισκόμαστε και ακόμη και σήμερα δεν μπορεί να ξεχάσει την αδικία που του έγινε. Είμαι σίγουρος ότι ο Χ1 επειδή ήταν έντιμος, ηθικός και από πολύ μικρός δημιούργησε οικογένεια και μπήκε στα βάσανα της ζωής δεν είχε ανάγκη και κίνητρο να κάνει κάτι τέτοιο. Άλλωστε, πληροφορήθηκα ότι ελέγξανε το ταμείο του όταν υπηρετούσε και δεν βρέθηκε κανένα ποσό που να λείπει. Εάν ο Χ1 ήταν στο κόλπο δεν θα το έλεγε στους άλλους συγκατηγορούμενούς του και με το φόβο μάλιστα αυτοί να του δημιουργήσουν πρόβλημα καθ' όσον εξ όσων θυμάμαι δεν είχε και ιδιαίτερες σχέσεις μαζί τους". Ο Γ3 εβεβαίωσε: "Είμαι συνταξιούχος της Δ. Ε. Η. και παλαίμαχος ποδοσφαιριστής της Α.Ε.Κ. Τον καταδικασθέντα Χ1 τον γνωρίζω από το 1960 και μάλιστα ήταν και συνάδελφος. Προερχόταν από εύπορη οικογένεια, με αρχές και εργαζόταν στη Δ.Ε.Η. (πρώην Η.Ε.Η.Α.Π.) από το 1960, χωρίς ποτέ να έχει δημιουργήσει κανένα πρόβλημα. Για την υπόθεση όπου καταδικάσθηκε γνωρίζω ότι δεν είχε καμία σχέση με τα όσα του απέδιδαν και για τα οποία καταδικάσθηκε. Γνωρίζω ότι υπήρξε ταμίας στο Πρακτορείο ....... για σύντομο χρονικό διάστημα, περίπου 6-7 μήνες και εν συνεχεία μετατέθηκε. Γνωρίζω ότι πριν αποχωρήσει ο Χ1 από τη θέση του ταμία που κατείχε για το παραπάνω διάστημα έγινε έλεγχος ταμειακής, πράγμα που σημαίνει ότι δεν διαπιστώθηκε καμία ατασθαλία, διότι σε διαφορετική περίπτωση ο έτερος ταμίας δεν θα αναλάμβανε, σύμφωνα με τον τότε ισχύοντα κανονισμό. Επειδή τότε στο χώρο της υπηρεσίας είχε δημιουργηθεί πολύ μεγάλη αναταραχή με το συμβάν, όλοι έλεγαν ότι ο Χ1 δεν είχε καμία σχέση με την υπεξαίρεση των χρημάτων, διότι απλούστατα, εάν είχε, θα είχε παρατηρηθεί και κατά τον έλεγχο της Επιτροπή που ακολούθησε και κατά το δικό του διάστημα ατασθαλία, πράγμα όμως που δεν έγινε. Τέλος, θέλω να πω ακόμη ότι ο Χ1 αφότου πήγε στην Αμερική, εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να είναι ένας τίμιος και σωστός οικογενειάρχης, πατέρας τριών παιδιών και είναι άδικο να έχει πάνω του τη ρετσινιά του κλέφτη, χωρίς πραγματικά να έχει την παραμικρή σχέση με όλα όσα συνέβησαν και για τα οποία καταδικάσθηκε". Ο Γ4 εβεβαίωσε: "Είναι αλήθεια ότι υπηρετούσα με το Χ1 στην ΔΕΗ, πρώην Η.Ε.Η.Α.Π και θυμάμαι πολύ καλά την ιστορία για την υπεξαίρεση όπως είχε εκτυλιχθεί. Ο Χ1 δεν αναμίχθηκε καθόλου στην αφαίρεση των χρημάτων με τις αποδείξεις γιατί αυτός καταρχήν τότε είχε μετατεθεί σε άλλη θέση άσχετη επί της οδού ...... Από την άλλη η σχέση που είχε με τον Χ2 ήταν ότι ο τελευταίος του είχε δανείσει, όπως κυκλοφορούσε, περίπου 70.000 δραχμές, κατά το χρόνο που συνυπηρετούσαν στο κατάστημα των ........, έχοντας υπογράψει μάλιστα και συναλλαγματικές. Αυτό σημαίνει κατά τη γνώμη μου, απλά ότι εάν ο Χ1 έβαλε τον Χ2 να παίρνει λεφτά από το ταμείο και τα μοιράζονταν, τότε δεν υπήρχε λόγος που ο Χ2 τον κυνηγούσε για τα χρωστούμενα. Πιστεύω ότι ο Χ2 έμπλεξε το Χ1, αναφέροντας το όνομα του, γιατί χάρη στον Χ1 κινήθηκε η διαδικασία για την έρευνα των ταμείων, γιατί θυμάμαι ότι τον απειλούσε ο Χ2 ότι θα τον σκοτώσει. Ακόμη, όπως το ήξεραν όλοι εάν ο Χ1 δεν κατέδιδε την πράξη της υπεξαιρέσεως η υπηρεσία ποτέ δεν θα μάθαινε για τις αποδείξεις και τον τρόπο τζιραρίσματος των άλλων κατηγορουμένων. Τέλος θυμάμαι ακόμη ότι ακάλυπτος απόδειξη του Χ1, καθόν χρόνο είχε τη θέση του ταμία, ή νοθευμένη δεν βρέθηκε καμία, πράγμα που ενισχύει την πεποίθηση μου ότι ήταν καθαρός, όπως άλλωστε γνώριζαν όλοι οι συνάδελφοι του τότε". Η Γ5 εβεβαίωσε: " Είμαι αδελφή του καταδικασθέντος Χ
3. Ο αδερφός μου από πολύ μικρός, επειδή δεν τα πήγαινε καλά με το σχολείο, εργάστηκε στην Η.Ε.Η.Α.Π. που την είχαν οι Εγγλέζοι στην αρχή και μετά η Δ.Ε.Η. Από 14 χρονών δούλευε σαν εισπράκτορας και επειδή ήταν πολύ σωστός και έντιμος, έμεινε στη δουλειά και τότε που έγινε το Δικαστήριο. Σχετικά με το Δικαστήριο στενοχωρήθηκε όλη η οικογένεια γιατί ο Χ1 ήταν αθώος. Το λάθος του ήταν ότι, επειδή χρειάστηκε μερικά λεφτά για ν' αντιμετωπίσει ένα οικονομικό πρόβλημα που του παρουσιάστηκε, αντί να έρθει να ζητήσει από εμάς, για λόγους υπερηφάνειας και για να μην εκτεθεί στο πρόσωπο μας ότι δήθεν δεν τα έβγαζε πέρα, δανείστηκε και μάλιστα με πολύ μεγάλο τόκο από το συνάδελφο του Χ
4. Αυτός τον εκβίαζε να του δώσει τα χρήματα και επειδή ο αδερφός μου αδυνατούσε, τότε του είπε ότι τα χρήματα αυτά προέρχονται από το ταμείο και ότι αν δεν του τα επέστρεφε θα δημιουργούνταν πρόβλημα και θα έμπλεκε και το όνομα του. Ο αδερφός μου τότε πήγε αμέσως στην υπηρεσία και το κατήγγειλε και ανακαλύφθηκε το τι γινόταν. Όμως ο αδερφός μου ήταν αμέτοχος με την κλοπή, γιατί εάν πράγματι κέρδιζε έτσι χρήματα θα είχε και να τα δώσει. Ακόμη ο αδερφός μου δεν είχε καμία σχέση με το ταμείο τότε και η μοναδική επαφή που είχε με τον Χ2 ήταν για τα δανεικά που του χρωστούσε και τίποτα άλλο. Θυμάμαι ότι μετά που έφυγε ο αδερφός μου και πήγε στην Αμερική, με έβλεπαν παλιοί συνάδελφοι του και μου έλεγαν ότι ο Χ1 ήταν αθώος και πλήρωσε την εκδικητικότητα του Χ
5. Όλοι ακόμα λέγανε ότι, όταν έγινε έλεγχος και για την περίοδο του αδελφού μου που είχε το ταμείο, δεν βρέθηκε καμία απόδειξη πλαστή ή ακάλυπτη και είναι περίεργο να κατηγορείται ο αδερφός μου ότι έλεγε του Χ2 να παίρνει λεφτά και να τα μοιράζονται, όταν ο Χ2 είχε συναλλαγματικές του αδερφού μου και απόφαση δικαστική". Από τα πρακτικά της υπ'αρ. 331/1974 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών προκύπτει ότι ο αιτών Χ1 υπηρετούσε κατά τα έτη 1971, 1972 ως υπάλληλος της ΔΕΗ εις το Πρακτορείο αυτής στους ....... Αττικής μαζί με τους συγκατηγορουμένους του Χ2 και Χ3 και το 1971 εκτελούσε χρέη ταμία εισπράττοντας οφειλές καταναλωτών. Κατά το διάστημα αυτό έλαβε ως δάνειο από τον συγκατηγορούμενό του Χ2 το ποσό των 70.000 δρχ. ο οποίος τον πίεζε να το επιστρέψει διότι ισχυρίζετο πως το ποσό που εδάνεισε το είχε αναλάβει από το ταμείο του Πρακτορείου της ΔΕΗ. Υπό την πίεση αυτή ο αιτών Χ1 την 19-9-1972 μετέβη στο γραφείο του Β2 Δ/ντή ΔΕΗ περιοχής .... όπου υπαγόταν το Πρακτορείο ......... και του εγνώρισε ότι στο ταμείο του Πρακτορείου ........ υφίστανται ταμειακές ανωμαλίες. 'Ετσι την επομένη μετέβη Κλιμάκιο Ελέγχου και προέβη σε ενδελεχή έλεγχο του ταμείου (κατάθεση Β2 σελ. 6 επ. πρακτικών). Ο ανωτέρω μάρτυρας αναφέρει ότι ο έλεγχος επεξετάθη και σε προγενέστερο χρόνο επί εποχής κατά την οποία ήτο ταμίας ο Χ1, ανευρέθησαν και κατά την περίοδο εκείνη ορισμένες παραποιημένες αποδείξεις εις περιορισμένο όμως αριθμό. Κατά την γνώμη του εν λόγω μάρτυρα το ανωτέρω χρηματικό ποσό (που σε προγενέστερο σημείο της καταθέσεώς του τί προσδιορίζει σε 373.800 δρχ.) υπεξήρεσαν και οι τρεις κατηγορούμενοι το ποσό όμως πήρε έκαστος δεν μπορούσε να το υπολογίσει. Σημειώνει πως ο Χ1 (αιτών) αναγκάστηκε να καταγγείλει διότι είχαν ξανοιχθεί πολύ και επλησίαζε η στιγμή που θα αποκαλυφθούν. Τα χρήματα τα οποία κρατούσαν οι κατηγορούμενοι για λίγες ημέρες ήταν αδύνατο να ελεγχθεί το ακριβές ποσό που παρακρατούσαν διότι υπήρχε αυξομείωση του ποσού αυτού. Αναφέρει (σελ. 10 πρακτικών) ότι ο Χ1 παρέδωσε ταμείο την 21-9-1971 και τα προαναφερθέντα χρήματα τα κατέθεσε Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο του 1972, ήτοι μετά ένα έτος. Το κακό άρχισε από τον Χ1, φαίνεται δε ότι όταν έφυγε από το ταμείο, του έμειναν στα χέρια του ορισμένες αποδείξεις και επειδή δεν μπορούσε να τις δώσει μετά ο ίδιος, τις έδωσε εις τον Χ3 ο οποίος τον αντικατέστησε και εν συνεχεία ο Χ3 τις προώθησε, του αναφέρθηκε μάλιστα ότι ο Χ1 μέχρι το Πάσχα του έτους 1972 έδιδε εις τον Χ3 χρήματα και αποδείξεις. Όταν του κατήγγειλε ο Χ1 την πράξη δεν θυμάται τί του είπε πίστευε πάντως ότι την επομένη θα ανακάλυπταν τί συνέβαινε διότι ως απεδείχθη εκ των υστέρων ο Χ2 απειλούσε τον Χ1, δεν πρέπει πάντως να είναι αληθές ότι μόνο για δύο αποδείξεις επ'ονόματι Ζ1 κατηγορείται ότι ενόθευσε ο Χ1, υπήρχε και άλλη ομάδα από 15 περίπου αποδείξεις. Μετά την αποχώρησή του από το ταμείο κατά το έτος 1971 ο Χ1 δεν είχε σχέση με το ταμείο ούτε και μπορούσε να εισπράξει χρήματα πάντως η γνώμη του ήταν (σελ. 13 πρακτικών) ότι και οι τρεις κατηγορούμενοι ήταν αναμεμειγμένοι. Ο έτερος μάρτυρας Β3 υπάλληλος της ΔΕΗ (Προϊστάμενος εμπορολογιστικού τομέα) που μετείχε στην τριμελή επιτροπή η οποία διενήργησε τον έλεγχο εις το Πρακτορείο των......... κατέθεσε ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου (σελ. 14 πρακτικών) ότι: Ανεκάλυψαν πως όλοι οι κατηγορούμενοι παρεκράτησαν χρήματα χωρίς όμως πρόθεση να τα υπεξαιρέσουν κατά την γνώμη του. Κατά την περίοδο κατά την οποία ήταν ταμίας ο Χ1 βρήκαν δύο πλαστογραφημένες αποδείξεις του καταναλωτή Ζ
6. Η σφραγίδα στις αποδείξεις αυτές ετέθη για δεύτερη φορά για να καλύψει την πρώτη ημερομηνία, απέκλεισε δε την περίπτωση να έκανε λάθος ο Χ1 και εν συνεχεία να προέβει εις την διόρθωση αυτού, κατά την γνώμη του (μάρτυρα) πρέπει να ήταν άλλη η αρχική ημερομηνία. Η σφραγίδα και η παλαιά και η νέα ήταν του Χ1 σ'αυτές, μόνον δε οι ανωτέρω δύο αποδείξεις ανευρέθησαν γι'αυτόν. Επίσης ο εν λόγω μάρτυρας ανέφερε (σελ. 15 πρακτικών) πως προέκυψε ότι ο Χ1παρέδιδε παλαιές αποδείξεις εις τον Χ3 μέχρι του Φεβρουαρίου ή Μαρτίου 1992, ήταν αδύνατον να γίνει το τζιράρισμα από άλλους εκτός των κατηγορουμένων. Ακάλυπτη απόδειξη του Χ1 (σελ. 17 πρακτικών) δεν ευρέθη καμμία εάν δεν τον εκάλυψαν οι άλλοι δεν το γνωρίζει. Εάν μετά την παράδοση ο Χ1 είχε εκκρεμότητες με το ταμείο, θα απεκαλύπτετο μετά 20ήμερο. Εάν δεν κατέδιδε ο Χ1 τις ατασθαλίες δεν θα ήταν εύκολο να αποκαλυφθεί το τέχνασμά των. Ο μάρτυρας Β4 μηχανικός της ΔΕΗ μέλος της Τριμελούς Επιτροπής που συγκροτήθηκε για την αποκάλυψη των ατασθαλιών και συνέταξαν πόρισμα αναφέρει (σελ. 18 αποφ.) ότι κάλεσαν τους κατηγορουμένους και τους ανέφεραν τι συνέβη, έκαστος δε τούτων επέρριπτε τις ευθύνες εις τους άλλους, ο δε Χ1 τους είπε να καταθέσουν και οι τρεις το ποσό, μάλιστα δε αυτός (μάρτυρας Β4) τους είπε ότι εάν καταθέσουν τα χρήματα τα οποία έλλειπαν θα κριθούν επιεικώς διότι θα υπήρχε η έμπρακτος μετάνοια και μετά από αυτό κατέθεσαν 130.000 δρχ. ο Χ1 και 100.000 ο Χ
7. Παρεδέχθησαν ότι πράγματι είχαν πάρει τα χρήματα. Ο μάρτυρας Β5 δ/ντής του Υπ/τος της ΔΕΗ στον Πειραιά μέλος και αυτός της Επιτροπής ανέφερε στην κατάθεσή του (σελ. 21 πρακτικών) πως η γνώμη του είναι ότι και οι τρεις κατηγορούμενοι υπεξήρεσαν το εις το βούλευμα αναφερόμενο ποσό. Οι κατηγορούμενοι Χ3 και Χ1 πράγματι κατέβαλαν 100.000 δρχ. ο πρώτος και 130.000 δρχ. ο δεύτερος, πιστεύει όμως ότι τα κατέθεσαν διότι επίστεψαν ότι πράγματι τα υπεξήρεσαν. Ο Χ1 είχε παραδώσει το ταμείο εις τον Χ3 προ έτους, εάν δεν το παρέδιδε εντάξει θα έπρεπε μετά 20ήμερο από της παραδόσεως του ταμείου να απεκαλύπτετο εάν είχε στα χέρια του αποδείξεις. Ο μάρτυρας Β6 Προϊστάμενος του Εμπορολογιστικού Τμήματος του Πρακτορείου της ΔΕΗ ....... αναφέρει (σελ. 24) ότι ο Χ1 επί ορισμένες ημέρες απέφευγε αδικαιολογήτως να παραδώσει το ταμείο, όταν δε διαπίστωσε την καθυστέρηση αυτή εκάλεσε τον Χ3 και είπε σ'αυτόν για ποιό λόγο δεν παρέλαβε ακόμη, όταν δε αυτός του είπε ότι ο Χ1 δεν του το παρέδωσε τον εκάλεσε και τον πίεσε να παραδώσει αμέσως το ταμείο εις τον Χ3 πράγμα που έγινε την επομένη. Εκ των υστέρων απεδείχθη ότι το τέχνασμα το οποίο εφάρμοζαν οι κατηγορούμενοι ήταν τόσο αριστοτεχνικό που ήταν αδύνατον να αποκαλυφθεί. Επίσης ο αυτός μάρτυρας Β6 αναφέρει (σελ. 26 αποφάσεως) πως οι κατηγορούμενοι ταμίες παρακολουθούσαν τις αποδείξεις τις οποίες παρακρατούσαν παρανόμως. Όταν όμως ευρέθησαν προ αδιεξόδου διότι το παρακρατηθέν ποσό αυξήθηκε σημαντικά, φαίνεται ότι άρχισαν οι προστριβές μεταξύ τους και τότε ο Χ1επήγε και το κατήγγειλε, εγνώριζε δε αυτό ο Χ1 διότι ήταν και αυτός μέσα στο κύκλωμα. Ως δε πληροφορήθηκε έναντι του ποσού κατέβαλαν ο μεν Χ1 130.000 δρχ. ο δε Χ3 100.000 δρχ. Ο μάρτυρας Β7 προϊστάμενος του Τμήματος λογιστικής Καταναλωτών Περιφέρειας ΔΕΗ Αττικής στην οποία υπήγετο το Πρακτορείο ....... αναφέρει (σελ. 31): Την επομένη 21-9-97 πήγε ο Χ3 και τους είπε ότι υφίστατο πράγματι ανωμαλία και ότι αυτός ενεπλάκη εις το θέμα από τους Χ2 και Χ1 οι οποίοι ήσαν υπαίτιοι της όλης ανωμαλίας. Από την όλη έρευνα που διενήργησαν (σελ. 32 αποφάσεως) και από τις αλληλοσυγκρουόμενες καταθέσεις των κατηγορουμένων τους παρέμεινε η εντύπωση ότι τα χρήματα αυτά είχαν σκοπό να τα υπεξαιρέσουν οι κατηγορούμενοι και όχι να τα τζιράρουν απλώς. Ο μάρτυρας Β8 Προϊστάμενος του Πρακτορείου ΔΕΗ ........... αναφέρει (σελ. 36 πρακτικών) ότι οι κατηγορούμενοι άρχισαν να αλληλοκατηγορούνται, οπότε απεδείχθη όλο το τέχνασμα, το οποίο αυτοί εφήρμοσαν. Το τέχνασμα το ανεκάλυψε ο Χ1 ανευρέθησαν δε αποδείξεις αυτού διορθωμένες από την περίοδο κατά την οποία ήτο ταμίας πιστεύει δε (ο άνω μάρτυρας) πως το τέχνασμα αυτό δεν το είχαν σκεφθεί οι άλλοι και ότι όλοι μαζί οι κατηγορούμενοι έφαγαν τα χρήματα ποίος όμως έφαγε τα περισσότερα και ποίος τα ολιγότερα δεν το εγνώριζε. Ο μάρτυρας Β9 που υπηρετούσε στο λογιστήριο του Πρακτορείου της ΔΕΗ ....... αναφέρει (σελ. 40) ότι οι ανωμαλίες πρέπει να εδημιουργήθησαν εις το ταμείο από τότε που ανέλαβε ο Χ
8. Ο μάρτυρας Β10 που υπηρετούσε στο λογιστήριο του Πρακτορείου της ΔΕΗ ........ αναφέρει στην κατάθεσή του (σελ. 41) ότι όταν ήταν ταμίας ο Χ1 σε δύο τρεις περιπτώσεις εκινήθη η διαδικασία αποκοπής του ρεύματος σε αντίστοιχους πελάτες και διεπιστώθη ότι οι λογαριασμοί είχαν εξοφληθεί από τους πελάτες δεν ενεθυμείτο όμως ποτέ να τους ανέφερε ο Χ1 απώλεια αποδείξεως. IV. Από το σύνολο των στοιχείων (αίτηση Χ1, τις ένορκες βεβαιώσεις, την υπ'αρ. 331/74 απόφαση μετά των πρακτικών του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών) εκτιμώμενα σε συνδυασμό μεταξύ τους, καθίσταται σαφές, κατά την ημέτερη άποψη, ότι τα στοιχεία που προσεκόμισε και επικαλείται ο αιτών δεν είναι τέτοια νέα ώστε να καθίσταται φανερό πως αυτός ήταν αθώος και εσφαλμένως κατεδικάσθη. Ειδικότερα αξιολογώντας τις πέντε ένορκες βεβαιώσεις παρατηρούμε ότι οι Γ2, Γ1, Γ5 (αδελφή του αιτούντος) δεν ήσαν συνάδελφοι του Χ1 και ως εκ τούτου δεν είχαν άμεση αντίληψη. Ο Γ3 ήταν μεν υπάλληλος της ΔΕΗ δεν διευκρινίζει όμως εάν συνυπηρετούσε με τον Χ1 και όσα αναφέρει πως γνωρίζει, τα γνωρίζει εξ ιδίας αντιλήψεως. Ο έτερος καταθέσας Γ4 ήταν συνάδελφος του αιτούντος και εδήλωσε όσα ήδη εξετέθησαν εις το οικείο τμήμα της παρούσας προτάσεως τα οποία είναι ευνοϊκά υπέρ του Χ1 ότι δηλ. δεν είχε ανάμειξη στην υπόθεση κα ότι αν δεν κατέδιδε την πράξη της υπεξαιρέσεως η υπηρεσία δεν θα τα πληροφορείτο. Οι καταθέσεις των πέντε αυτών μαρτύρων που προσεκόμισε και επικαλείται ο Χ1 δεν είναι ικανές να ανατρέψουν όσα προκύπτουν από τις καταθέσεις των αρμοδίων υπαλλήλων της ΔΕΗ οι οποίοι επελήφθησαν και διενήργησαν έλεγχο σε ορισμένους των οποίων υπήρξε παραδοχή των πράξεων, ο μάρτυρας Β4 μέλος της Τριμελούς Επιτροπής Ελέγχου αναφέρει (σελ. 18 τελ. στίχος) πως παρεδέχθησαν ότι είχαν πάρει τα χρήματα. Και είναι μεν αληθές ότι η υπόθεση ανεκαλύφθη έπειτα από καταγγελία του αιτούντος Χ1 όπως όμως διευκρινίζουν εξετασθέντες ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών μάρτυρες ο Χ1 αναγκάσθηκε να προβεί στην καταγγελία διότι (κατάθεση Β2 σελ. 8) είχαν ξανοιχθεί πολύ και επλησίαζε η στιγμή που επρόκειτο να αποκαλυφθούν και (κατάθεση Β6 σελ. 26) διότι ευρέθησαν προ αδιεξόδου. Εξάλλου για ποιο λόγο να αποδώσει ο Χ1, μετά την έρευνα, στην ΔΕΗ το ποσό των 130.000 δρχ. εάν δεν το όφειλε; Περαιτέρω επισημαίνεται ότι κατά την ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών διαδικασία εξετάσθηκαν ως μάρτυρες υπερασπίσεως του Χ1, Γ6, Γ7, Γ8 οι οποίοι δεν ήταν συνάδελφοί του στην ΔΕΗ και ανεφέρθησαν στην εντιμότητα και καλή προσωπικότητά του. Δημιουργείται δε το εύλογο ερωτηματικό για ποιό λόγο δεν εξετάσθηκαν ως μάρτυρες υπερασπίσεως τουλάχιστον οι δύο συνάδελφοί του Γ3 και Γ
9. Πάντως δε σε κάθε περίπτωση οι καταθέσεις αυτών, ως ήδη εξετέθη δεν μπορούν, κατά την ημέτερη άποψη, να εκληφθούν ως νέα στοιχεία από τα οποία να καθίσταται φανερό πως ο αιτών είναι αθώος και εσφαλμένως κατεδικάσθη. Κατά συνέπεια η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα. Για τους λόγους αυτούςΠ ρ ο τ ε ί ν ωΑ) Να απορριφθεί η από 31-1-2007 αίτηση του Χ1 (υποβληθείσα δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Α. Χαραλαμπάκη) για επανάληψη της ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε με την αμετάκλητη υπ'αρ. 331/1974 απόφαση του Πεντεμελούς Εφετείου Αθηνών. Β) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αιτούντος. Αθήνα 12-4-2007 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ρούσσος-Εμμανουήλ Παπαδάκης" Αφού άκουσε την Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον πληρεξούσιο του αιτούντος ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 525 παρ. 1 ΚΠΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται, προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, αν μετά την οριστική καταδίκη του αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάστηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά διέπραξε. Νέες αποδείξεις κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, είναι εκείνες που δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και ως εκ τούτου ήταν άγνωστες στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση την κρίση του δε αυτή σχηματίζει το δικαστήριο, που επιλαμβάνεται της αιτήσεως για επανάληψη της διαδικασίας, από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας. Νέες αποδείξεις, μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων ή νεότερες καταθέσεις, συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές ή και τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις ή πρακτικά ή άλλα αποδεικτικά στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστούν φανερό, και όχι απλώς πιθανό ότι ο καταδικασθείς είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά διέπραξε. Δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο επαναλήψεως της διαδικασίας γεγονότα τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλά αντιθέτως ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν από αυτούς, έστω και κατ'εσφαλμένη εκτίμηση των τεθέντων υπόψη τους αποδεικτικών στοιχείων, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής ή νομικής πλευράς έλεγχος της προσβαλλόμενης αποφάσεως με βάση το αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπόψη τους οι εκδόσαντες αυτήν δικαστές, εφόσον η αίτηση επαναλήψεως διαδικασίας, ως στρεφόμενη κατ' αμετάκλητης αποφάσεως, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία. Συνεπώς, η υπό κρίση από 31-1-2007 αίτηση, με την οποία ο αιτών Χ1, επιδιώκει την επανάληψη της ποινικής διαδικασίας, που περατώθηκε με την αμετάκλητη 331/1974 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία καταδικάστηκε για τις πράξεις α) της ηθικής αυτουργίας σε υπεξαίρεση στην υπηρεσία και β) της νοθεύσεως εγγράφων σε συνολική ποινή φυλάκισης 3 ετών και 3 μηνών, ισχυριζόμενος, ότι, από τα νέα αποδεικτικά στοιχεία που αναφέρονται σ' αυτή, γίνεται φανερό ότι είναι αθώος, είναι νόμιμη, σύμφωνα με την πιο πάνω διάταξη, παραδεκτώς δε εισάγεται ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 527 παρ. 3 και 528 παρ. 1 ΚΠΔ και πρέπει να εξετασθεί κατ' ουσία. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από παραδεκτή επισκόπηση των περιεχομένων στη δικογραφία εγγράφων, το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την υπ' αριθμό 331/1974 απόφασή του, που κατέστη αμετάκλητη μετά την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως με την υπ' αριθμό 302/1975 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, κήρυξε ένοχο τον αιτούντα και τον καταδίκασε σε συνολική ποινή φυλάκισης 3 ετών και 3 μηνών, για: α) ηθική αυτουργία σε υπεξαίρεση στη υπηρεσία και β) νόθευση εγγράφων και ειδικότερα, του ότι " κατά τους κατωτέρω αναφερόμενους τόπους και χρόνους δια πλειόνων πράξεων εξετέλεσε εγκλήματα, ήτοι: 1) Εν Αθήναις και κατά το από 20/8/1972 μέχρι 20/9/1972 χρονικόν διάστημα, υπάλληλος τυγχάνων της Δημοσίας Επιχειρήσεως Ηλεκτρισμού και δη τοιούτος εν τω παρά τοις ........Αττικής πρακτορείω αυτής, διά πλειόνων πράξεων, συνιστωσών εξακολούθησιν ενός και του αυτού εγκλήματος, εκ προθέσεως προεκάλεσε παρ'άλλω την απόφασιν προς τέλεσιν της υπό τούτου διαπραχθείσης αδίκου πράξεω, ήτοι, ενώ ο Χ2 κατά τον αυτόν ως άνω τόπον και χρόνους, υπάλληλος τυγχάνων της Δημοσίας Επιχειρήσεως Ηλεκτρισμού και δη τοιούτος εν τω παρά τοις ......... Αττικής πρακτορείω αυτής, δια πλειόνων πράξεων, συνιστωσών εξακολούθησιν ενός και του αυτού εγκλήματος, παρανόμως ιδιοποιήθη χρήματα, άτινα υπό την ιδιότητά του ταύτην έλαβε, ήτοι χρηματικόν ποσόν 340.755 δραχμών εν συνόλω, όπερ εισέπραξεν εκ πληρωμών λογαριασμών καταναλώσεως ηλεκτρικού ρεύματος 838 καταναλωτών, λεπτομερώς μνημονευομένων ανωτέρω εν τη υπό στοιχείον Α1 πράξει του διατακτικού της παρούσης και όπερ δεν εισήγαγεν εις το ταμείον του Πρακτορείου, ως ώφειλεν, αλλ' ιδιοποιήθη παρανόμως, όπερ είναι ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας και υπερβαίνει τας 50.000 δραχμάς, μεταχειρισθείς προς τούτο ιδιαίτερα τεχνάσματα συνιστάμενα εις την απόκρυψιν των στελεχών των πληρωθέντων λογαριασμών, ίνα ούτω, δυσχεραινομένου του ελέγχου, αποφευχθή η αποκάλυψις τούτου υπό της αρμοδίας υπηρεσίας της παθούσης (Δ.Ε.Η.), ούτος (ο κατηγορούμενος Χ1), δια συμβουλών και παραινέσεων, δοθεισών προς τον ως άνω αυτουργόν μετά πειθούς και φορτικότητος και δι'υποσχέσεως καταβολής αμοιβής, έπεισε τούτον ίνα προβή εις την διάπραξιν της ως άνω πράξεως της κατ'εξακολούθησιν υπεξαιρέσεως εν υπηρεσία εις βαθμόν κακουργήματος εις βάρος της ως άνω Δημοσίας Επιχειρήσεως Ηλεκτρισμού. 2) Εν ........ Αττικής, την 16ην Σεπτεμβρίου 1971, υπάλληλος τυγχάνων της ΔΕΗ και δη ταμίας ταύτης, δια πλειόνων πράξεων, συνιστωσών εξακολούθησιν ενός και του αυτού εγκλήματος, εκ προθέσεως ενόθευσεν έγγραφα εμπιστευθέντα ως εκ της υπηρεσίας του, ήτοι ταμίας ων του Πρακτορείου ........ της ΔΕΗ, επί των αφορωσών την περίοδον καταναλώσεως από 15/6/71 μέχρι 16/8/71 δύο αποδείξεων του εις την 39ην διαδρομήν υπαγομένου καταναλωτού Ζ1 εκ δραχμών 2.951,60 της πρώτης και 512,50 της δευτέρας, έσβεσε δια μελάνης μολυβδίδος χημικής μελάνης BIC την εφ'εκάστης τεθειμένην σφραγίδα εισπράξεως του ταμείου του Πρακτορείου της ΔΕΗ ......., ήτις έφερε την ημερομηνίαν, καθ'ην επραγματοποιήθη υπό του ρηθέντος καταναλωτού η καταβολή των ανωτέρω ποσών και έθεσεν επί τούτων σφραγίδα φέρουσαν ημερομηνίαν εισπράξεως μεταγενεστέραν της τοιαύτης της αρχικής σφραγίδας και ως εκ τούτου εμφανίζουσαν τας, εφ'ων ετέθη αύτη, δύο αποδείξεις ως εισπραχθείσας υπ'αυτού εκπροθέσμως την 16/9/1971 και ουχί την 11/9/1971, ότε το αργότερον είχον πληρωθή αύται.- 3) Ο αιτών προσκόμισε, προς επίρρωση της αιτήσεώς του πέντε ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων ενώπιον της συμβολαιογράφου Πειραιώς Βασιλικής Καπράνου-Διάκου, ήτοι τις υπ' αριθμό ........, .........., ........, ........ και ......... αντίστοιχα των Γ1, Γ2, Γ3, Γ4 και Γ
10. Από το περιεχόμενο όμως αυτών, δεν προκύπτει ότι αυτοί γνωρίζουν κάτι το συγκεκριμένο, αναφορικά με τη συμμετοχική δράση του αιτούντος, για την υπεξαίρεση στην υπηρεσία του χρηματικού ποσού των 340.755 δραχμών και τη νόθευση των παραπάνω εγγράφων από τον αιτούντα, για τα οποία υπήρξε η καταδίκη του από το Δικαστήριο. Συγκεκριμένα, όλοι οι μάρτυρες αυτοί, με τις ένορκες βεβαιώσεις τους, περιορίζονται γενικά και αόριστα να αναφέρουν, ότι ο αιτών δεν τέλεσε τις ως άνω πράξεις για τις οποίες αυτός καταδικάστηκε. Πράγματι, από τα πρόσωπα αυτά που βεβαίωσαν ενόρκως το περιεχόμενο των καταθέσεών τους, μόνο ο Γ3 και ο Γ4, που υπήρξαν συνάδελφοί του στη Δ.Ε.Η., χωρίς όμως και να έχουν άμεση και ίδια αντίληψη για την οποιαδήποτε συμμετοχική δράση του αιτούντος, αποκλείουν το γεγονός, να έχει αυτός οποιαδήποτε εμπλοκή και καταθέτουν ότι αυτός υπήρξε κατά κάποιο τρόπο θύμα της εκδικητικότητας του συγκατηγορούμενου - συναδέλφου του Χ2, από τον οποίο ο αιτών είχε δανειστεί την εποχή εκείνη, το χρηματικό ποσό των 70.000 δραχμών. Επίσης, και οι μάρτυρες Γ1 και Γ2, που συνδέονταν με τον αιτούντα με φιλική σχέση, με τις ένορκες βεβαιώσεις τους, περιορίζονται σε γενικές πληροφορίες, σχετικά με την όποια αξιόποινη συμπεριφορά του αιτούντος, μόνη δε πηγή των πληροφοριών τους, έχουν τον ίδιο τον αιτούντα και πρώην συναδέλφους τους, και καταθέτουν ότι ο αιτών δεν διέπραξε τις πράξεις για τις οποίες αυτός καταδικάσθηκε. Τέλος, και η Γ5, η οποία συνδέεται με συγγενική σχέση με τον αιτούντα, βεβαιώνει ότι ο αδελφός της δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τις πράξεις για τις οποίες αυτός καταδικάσθηκε και ότι υπήρξε θύμα της εκδικητικότητας του συγκατηγορούμενού του Χ
11. Όμως, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης, επί της οποίας εκδόθηκε η παραπάνω αμετάκλητη απόφαση, με την οποία περατώθηκε η ποινική διαδικασία, της οποίας ζητείται η επανάληψη, τα επικαλούμενα ως νέα γεγονότα ή αποδείξεις, που περιέχονται στις προσκομισθείσες ως άνω ένορκες βεβαιώσεις, όπως το περιεχόμενο αυτών παρατίθεται στην εισαγγελική πρόταση, στην οποία το Δικαστήριο αυτό καθ' ολοκληρία αναφέρεται, δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που δίκασαν τον αιτούντα, αλλά είχαν υποβληθεί στην κρίση τους. Ειδικότερα, ο μάρτυρας κατηγορίας Β2, που το επίδικο χρονικό διάστημα υπήρξε Διευθυντής της ΔΕΗ στην περιοχή ...., στην οποία υπαγόταν το πρακτορείο ........., κατέθεσε, μεταξύ άλλων, ότι "κατά τη χρονική περίοδο που ο αιτών ήταν ταμίας, ανευρέθηκαν παραποιημένες αποδείξεις και ότι το ποσό που υπεξαιρέθηκε από 373.800 δρχ. το υπεξήρεσαν και οι τρεις κατηγορούμενοι". Περαιτέρω, ο μάρτυρας κατηγορίας Β3, που υπήρξε το χρόνο εκείνο προϊστάμενος του εμπορολογιστικού τομέα της ΔΕΗ, και μέλος της τριμελούς επιτροπής ελέγχου που όρισε αυτή, κατέθεσε ότι "όλοι οι κατηγορούμενοι παρεκράτησαν τα χρήματα, χωρίς όμως να έχουν πρόθεση να τα υπεξαιρέσουν". Επίσης, ο παραπάνω μάρτυρας κατέθεσε ότι ο αιτών ήταν εκείνος που νόθευσε τις επίμαχες αποδείξεις, οι οποίες βρέθηκαν στα χέρια του, ο ίδιος δε ο αιτών παρέδιδε στο συγκατηγορούμενό του Χ3 σειρά παλαιών αποδείξεων". Ακόμη, ο μάρτυρας κατηγορίας Β4, μηχανικός της ΔΕΗ και μέλος της συσταθείσας για το σκοπό αυτό τριμελούς επιτροπής, κατέθεσε ότι "όταν κλήθηκαν από την επιτροπή, καθένας από τους συγκατηγορούμενούς του, επέρριπτε την ευθύνη στον άλλο και ότι ο ίδιος ο αιτών τους παρότρυνε να καταθέσουν το ποσό που υπεξαιρέθηκε και μάλιστα τους υπέδειξε ο ίδιος ο μάρτυρας να καταθέσουν έγκαιρα, προκειμένου να κριθούν με επιείκεια, μια που, κατά τον ίδιο μάρτυρα, παραδέχθηκαν οι κατηγορούμενοι ότι είχαν πάρει τα χρήματα. Εξ' άλλου, ο μάρτυρας κατηγορίας Β5, διευθυντής υποκαταστήματος ΔΕΗ και μέλος της επιτροπής ελέγχου, κατέθεσε ότι, κατά τη γνώμη του, και οι τρεις κατηγορούμενοι, υπεξήρεσαν το ως άνω ποσό και από αυτούς ο αιτών επέστρεψε το ποσό των 130.000 δρχ...". Επίσης, ο μάρτυρας κατηγορίας Β6 προϊστάμενος του εμπορολογιστικού τμήματος του πρακτορείου της ΔΕΗ των .........,κατέθεσε ότι "ο κατηγορούμενος Χ1 για αρκετές ημέρες απέφευγε αδικαιολογήτως να παραδώσει το ταμείο στον Χ3 και.... εκ των υστέρων απεδείχθη το αριστοτεχνικό τέχνασμα που εφάρμοσαν οι κατηγορούμενοι, που ήταν αδύνατο να αποκαλυφθεί...". Επίσης και όλοι οι λοιποί μάρτυρες κατηγορίας Β7, υπάλληλος ΔΕΗ, Β8 προϊστάμενος ΔΕΗ ......., Β9 και Β10 καταθέτουν σχετικά με τη συμμετοχική δράση του αιτούντος και την αντίστοιχη ευθύνη του." Τέλος ο αιτών, απολογούμενος στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, που εξέδωσε την ως άνω απόφαση, με την οποία περατώθηκε η ποινική διαδικασία, της οποίας ζητείται η επανάληψη, αναφέρει μόνο το γεγονός της λήψης του δανείου των 70.000 δραχμών από το συγκατηγορούμενό του Χ2, αρνούμενος οποιαδήποτε συμμετοχή του στις πράξεις για τις οποίες αυτός καταδικάσθηκε. Κατά συνέπεια, από τα επικαλούμενα παραπάνω αποδεικτικά στοιχεία, τα οποία, ας σημειωθεί, προσκομίζονται το πρώτο, μετά από 22 συναπτά έτη, από την αμετάκλητη καταδίκη του αιτούντος, προκύπτει ότι αυτά, εκτιμώμενα, είτε μόνα τους είτε σε συνδυασμό με τα προσκομισθέντα προηγουμένως στο Δικαστήριο, που εξέδωσε την περατώσασα την ποινική διαδικασία ως άνω αμετάκλητη απόφαση, δεν καθίσταται φανερό ότι ο αιτών είναι αθώος των προαναφερόμενων αξιόποινων πράξεων ή ότι καταδικάσθηκε άδικα. Πράγματι, αξιολογώντας το Δικαστήριο τούτο τις προσκομισθείσες ένορκες βεβαιώσεις, κρίνει ότι αυτές, δεν είναι ικανές να ανατρέψουν τις καταθέσεις του συνόλου των μαρτύρων κατηγορίας και ειδικότερα των μελών της οικείας επιτροπής ελέγχου και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθούν ως νέα στοιχεία, από τα οποία να γίνεται φανερό ότι ο αιτών είναι αθώος των πράξεων για τις οποίες αυτός καταδικάσθηκε. Άλλωστε, εκτός των ως άνω ενόρκων βεβαιώσεων, δεν προσκομίσθηκαν οποιαδήποτε άλλα στοιχεία, διευκρινιστικά ή τροποποιητικά εκείνων, που είχαν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου. Επομένως, η υπό κρίση αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη και να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 31-1-2007 αίτηση του Χ1, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε αμετάκλητα με την υπ' αριθ. 331/1974 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και, Καταδικάζει τον αιτούντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι