ΑΠ 170/2015 — Απάτη

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 170 / 2015 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Απάτη. Περίληψη: Απάτη κατ’ επάγγελμα. Στοιχεία. Ευμενέστερες διατάξεις, με Ν.4055/2012 εφαρμόζονται αναδρομικά. Αριθμός 170/2015 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Παναγιώτη Ρουμπή Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Βασίλειο Καπελούζο - Εισηγητή και Πάνο Πετρόπουλο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Φεβρουαρίου 2015, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Παντελή (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Γ. Σ. του Θ., κατοίκου ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αλέξανδρο Παπαστεριόπουλο, για αναίρεση της υπ'αριθ. 4085/2013 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Ιουλίου 2014 αίτησή του αναιρέσεως, το οποίο καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 866/2014. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 386 παρ. 1 Π.Κ., όποιος με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος ή άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος βλάπτει ξένη περιουσία πείθοντας κάποιον σε πράξη, παράλειψη ή ενοχή με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή την αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και αν η ζημία που προξενήθηκε είναι ιδιαίτερα μεγάλη με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της απάτης απαιτούνται α) σκοπός του δράστη να περιποιήσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο περιουσιακό όφελος, β)εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών, από την οποία ως παράγωγο αιτία παραπλανήθηκε κάποιος και προήλθε σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή. Ειδικότερα, η παράσταση ψευδών γεγονότων συνίσταται σε οποιαδήποτε ανακοίνωση, δήλωση ή ισχυρισμό στον οποίο υπάρχει ανακριβής απεικόνιση της πραγματικότητος, μπορεί δε να είναι ρητή ή να συνάγεται συμπερασματικά από τη συμπεριφορά του δράστη, και γ) βλάβη ξένης περιουσίας, η οποία να τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με τις παραπλανητικές ενέργειες ή παραλείψε χωρίς να απαιτείται και ταυτότητα παραπλανηθέντος και ζημιωθέντος προσώπου ασχέτως αν πραγματοποιήθηκε ο σκοπός του παραπάνω περιουσιακού οφέλους του δράστη ή του τρίτου. Το περιουσιακό όφελος που επιδίωξε ο δράστης πρέπει να προέρχεται από την περιουσία του βλαπτομένου στη διάθεση της οποίας προήλθε ο παραπλανηθείς, έτσι ώστε αυτό να αποτελεί την ανάστροφη όψη της περιουσιακής βλάβης. Κατά την παράγραφο 3 του ιδίου άρθρου 386 Π.Κ., όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 25 παρ. 25 του ν. 4055/2012 [και έγινε ευμενέστερη για τον κατηγορούμενο ώστε να εφαρμόζεται αναδρομικά κατά το άρθρο 2 Π.Κ. και για πράξεις που είχαν τελεσθεί προηγουμένως], η απάτη προσλαμβάνει κακουργηματικό χαρακτήρα τιμωρουμένη με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών α) αν ο υπαίτιος διαπράττει απάτες κατ' επάγγελμα ή κατά συνήθεια και το συνολικό όφελος ή η συνολική ζημία, υπερβαίνουν το ποσό των 30.000 ευρώ) ή β) αν το περιουσιακό όφελος ή η προξενηθεί σα ζημία υπερβαίνει συνολικά το ποσό ήδη των 120.000 ευρώ.... Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 13 εδάφιο στ' του Π.Κ., που προστέθηκε στο άρθρο αυτό με το άρθρο 1 παρ. 1 του ν. 2408/1996, κατ' επάγγελμα τέλεση του εγκλήματος συντρέχει, όταν από την επανειλημμένη τέλεση της πράξεως ή από την υποδομή που έχει διαμορφώσει ο δράστης με πρόθεση επανειλημμένης τελέσεως της πράξεως, προκύπτει σκοπός του δράστη για προορισμό εισοδήματος. Από την τελευταία αυτή διάταξη του άρθρου 13 εδ. στ' του Π.Κ. προκύπτει ότι για τη συνδρομή της επιβαρυντικής περιστάσεως της τελέσεως του συγκεκριμένου εγκλήματος κατ' επάγγελμα, απαιτείται αντικειμενικά μεν επανειλημμένη τέλεση αυτού, χωρίς απαραιτήτως να έχει προηγηθεί και καταδίκη του δράστη, υποκειμενικά δε σκοπός του δράστη να πορισθεί εισόδημα από την επανειλημμένη τέλεσή του. Κατ' επάγγελμα τέλεση του εγκλήματος συντρέχει και όταν η αξιόποινη πράξη τελείται για πρώτη φορά, όχι όμως ευκαιριακά αλλά βάσει σχεδίου, δηλαδή όταν από την υποδομή που έχει διαμορφώσει ο δράστης και την οργανωμένη ετοιμότητά του με πρόθεση επανειλημμένης τελέσεως, προκύπτει σκοπός του για πορισμό εισοδήματος. Εξ άλλου η απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' Κ.Ποιν.Δ. υπάρχει, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, όταν αναφέρονται σ' αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με τα υποκειμενικά και τα αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Η ύπαρξη του δόλου δεν είναι κατ' αρχήν αναγκαίο να αιτιολογείται ιδιαιτέρως. Όταν, όμως, για το αξιόποινο της πράξεως απαιτούνται εκτός από τα περιστατικά που απαρτίζουν την αντικειμενική της υπόσταση και ορισμένα πρόσθετα στοιχεία, όπως η γνώση ορισμένου περιστατικού ή σκοπός επελεύσεως ορισμένου προσθέτου αποτελέσματος, πράγμα που συμβαίνει και στο έγκλημα της απάτης, η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στο δόλο του δράστη ως προς το ψευδές της παραστάσεως, αποκρύψεως ή αποσιωπήσεως και την επιδίωξή του για προσπορισμό παρανόμου περιουσιακού οφέλους για τον εαυτό του ή για άλλον με αντίστοιχη περιουσιακή βλάβη του πλανωμένου ή του τρίτου με παράθεση των περιστατικών που δικαιολογούν τόσο τη γνώση όσο και το σκοπό προσπορισμού του παρανόμου περιουσιακού οφέλους, άλλως η απόφαση στερείται της ειδικής και εμπεριστατωμένης κατά την άνω έννοια αιτιολογίας. Η αιτιολογία αυτή πρέπει να εκτείνεται και στην παραδοχή των επιβαρυντικών περιστάσεων όπως είναι αυτές του άρθρου 386 παρ. 3 Π.Κ. και του άρθρου 13 στοιχ. στ' Π.Κ. και να περιλαμβάνει, ειδικότερα, έκθεση των πραγματικών περιστατικών που μπορούν να υπαχθούν στην έννοιά τους. Περαιτέρω, η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως αποτελεί κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' Κ.Ποιν.Δ. λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως, υπάρχει δε εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως όταν το δικαστήριο αποδίδει σ' αυτήν διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει ενώ εσφαλμένη εφαρμογή συντρέχει όταν το δικαστήριο δεν έκανε σωστή υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν στην διάταξη που εφήρμοσε, αλλά και όταν η παραβίαση γίνεται εκ πλαγίου δηλαδή όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό σκεπτικού και διατακτικού και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος για το οποίο πρόκειται, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νομίμου βάσεως. Στη προκειμένη περίπτωση το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 4085/2013 απόφασή του, με συνδυασμό σκεπτικού και διατακτικού που παραδεκτώς συμπληρώνουν την αιτιολογία της, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι από τα αποδεικτικά μέσα που λεπτομερώς κατ' είδος αναφέρει, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο κατηγορούμενος Γ. Σ. του Θ. τέλεσε την αποδιδόμενη σ' αυτόν αξιόποινη πράξη της κακουργηματικής απάτης και πρέπει να κηρυχθεί ένοχος. Ειδικότερα, αυτός στις 18.1.2001, με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος παράνομο περιουσιακό όφελος, έβλαψε ξένη περιουσία, πείθοντας κάποιον σε πράξη, με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών, η δε ζημιά που προξενήθηκε είναι ιδιαίτερα μεγάλη, ενώ την απάτη διαπράττει κατ' επάγγελμα και το συνολικό όφελος και η αντίστοιχη ζημιά υπερβαίνουν το ποσό των 30.000,00 ευρώ, που προβλέπεται πλέον ως όριο χαρακτηρισμού της πράξεως ως κακουργήματος κατ' άρθρο 386 § 3 Π.Κ., όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 25 του Ν. 4055/2012.- Συγκεκριμένα, ο παραπάνω κατηγορούμενος, με την ιδιότητά του ως νόμιμου εκπροσώπου της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Domino Dance Hellas - Ανώνυμη Εταιρία παρασκευής και εμπορίας τροφίμων, εκμεταλλεύσεως χώρων αναψυχής, παροχής τουριστικών υπηρεσιών", με έδρα την Αθήνα (οδός ...), η οποία μίσθωσε πέντε υπόγεια καταστήματα ευρισκόμενα στο επί της ανωτέρω οδού ... μέγαρο, ιδιοκτησίας της - επί της αυτής διευθύνσεως εδρεύουσας - εταιρίας με την επωνυμία "ΚΥΒΟΣ - ανώνυμη εμπορική εταιρία ψευδοκοσμημάτων και δερμάτινων ειδών" και με τον διακριτικό τίτλο "Κύβος Α.Ε.", που την εκπροσωπούσε η μηνύτρια Α. χήρα Σ. Σ., προκειμένου αυτά να χρησιμοποιηθούν ως εστιατόριο - μπαρ - κέντρο διασκέδασης, παρέδωσε προκαταβολικά, κατά τα συμφωνηθέντα στη σύμβαση μίσθωσης, για την εξόφληση μελλοντικών μισθωμάτων και διαφόρων εγγυήσεων της ως άνω μίσθωσης, στη μηνύτρια, υπό την προαναφερθείσα ιδιότητά της, στις 18.1.2001, τις αναφερόμενες στο διατακτικό, το οποίο (διατακτικό) κατά τούτο συμπληρώνει το σκεπτικό, τέσσερις μεταχρονολογημένες επιταγές, τη νόμιμη κυκλοφορία, εγκυρότητα και αξιοπιστία των οποίων ρητά διαβεβαίωσε, με αποτέλεσμα η μηνύτρια να παραπλανηθεί και να τις δεχθεί για λογαριασμό της εταιρίας της σε εξόφληση των μισθωμάτων και εγγυήσεων του διαστήματος από Απριλίου έως και Δεκεμβρίου 2001, συνολικού ποσού 12.068.080 δραχμών ή 35.416,23 ευρώ και έτσι να ζημιωθεί η ως άνω εταιρία της μηνύτριας κατά το ως άνω, ιδιαίτερα μεγάλο, χρηματικό ποσό, με αντίστοιχη σκοπούμενη παράνομη περιουσιακή ωφέλεια δική του και της εταιρίας του, καθ' ότι οι εν λόγω τέσσερις επιταγές κυκλοφορούσαν παράνομα και ήταν ακάλυπτες και μάλιστα η πρώτη και η τρίτη από αυτές είχαν δηλωθεί ως απολεσθείσες από την πραγματική δικαιούχο του λογαριασμού τους Β. Β., η δεύτερη είχε ανακληθεί από τη δικαιούχο του- λογαριασμού της, ήτοι την εταιρία "Άγκρι Ελλάς Ε.Π.Ε." από τις 18.6.1997 λόγω κλοπής και η τέταρτη ήταν κλεμμένη. Έτσι ο κατηγορούμενος, με σκοπό να αποφύγει την εκπλήρωση της υποχρέωσης της εταιρίας του προς πληρωμή των μισθωμάτων του διαστήματος από Απριλίου έως και Δεκεμβρίου 2001 και οφειλόμενων εγγυήσεων, συνολικού ποσού 12.068.080 δραχμών η 35.416,23 ευρώ, παρέδωσε τις προαναφερθείσες επιταγές, αν και γνώριζε ότι αυτές ή κλεμμένες ή είχαν δηλωθεί ως απολεσθείσες και, αποκρύπτοντας τούτο, έπεισε, εν γνώσει τόυ περί του αντιθέτου, τη μηνύτρια και την παραπλάνησε με αντίστοιχη ιδιαίτερα μεγάλη ζημία της εταιρίας της και ισόποση ωφέλεια δική του, ήτοι την παρέπεισε να του διαθέτει τα μίσθια καταστήματα δίνοντάς της εν γνώσει του επιταγές χωρίς αντίκρισμα, πείθοντάς την περί του αντιθέτου, με αποτέλεσμα αυτή να ζημιωθεί κατά το ποσό των επιταγών και να μην εισπράξει τα μισθώματα και αυτός να έχει αντίστοιχη ωφέλεια. Ο κατηγορούμενος έδρασε όχι ευκαιριακά, αλλά σχεδιασμένα, δηλαδή με υποδομή, συνιστάμενη: α) Στις συνεχείς ψευδείς παραστάσεις, αφού αρχικά, κατά τον Δεκέμβριο του έτους 2000, έδωσε επιταγή 15.255.180 δραχμών, η οποία κατά την εμφάνισή της στις 16.1.2001 αποδείχθηκε ακάλυπτη, οπότε, για να παραπλανήσει ως προς τις προθέσεις του τη μηνύτρια, πλήρωσε με μετρητά τα μισθώματα Ιανουαρίου έως και Μαρτίου και παρέδωσε τις ένδικες επιταγές, οπότε η μηνύτρια επέστρεψε την ακάλυπτη αυτή επιταγή (των 15.255.180 δραχμών), ενώ την παραμονή της 15.3.2001, που ήταν η φερόμενη ως ημέρα εκδόσεως των δύο πρώτων επιταγών, της κατέβαλε 485.000 δραχμές και για το υπόλοιπο ποσό των 5.000.000 δραχμών της παρέδωσε την υπ' αριθμ. ... επιταγή της Citibank με χρονολογία έκδοσης 17.5.2001, τόπο έκδοσης Αθήνα, ποσού 5.000.000 δραχμών, εκδόσεως ατόμου με το όνομα Μ. - Π. Π., η οποία, όμως, όταν εμφανίστηκε προς πληρωμή στις 17.5.2001, αποδείχθηκε και αυτή ότι ήταν ακάλυπτη, β') Στην κατοχή, εν γνώσει του, κλεμμένων επιταγών, τις οποίες χρησιμοποίησε για να εξαπατήσει τη μηνύτρια. Η συμπεριφορά αυτή μαρτυρεί πρόθεση επανειλημμένης τέλεσης της απάτης από την οποία προκύπτει σκοπός πορισμού εισοδήματος. Εν όψει όλων των ανωτέρω δεν συντρέχει λόγος αναβολής της εκδικάσεως της σε βάρος του κατηγορουμένου αποδιδόμενης κατηγορίας για περισσότερες αποδείξεις και ειδικότερα για να αναζητηθεί και προσκομισθεί η τέταρτη από τις ένδικες τέσσερις επιταγές, όπως αβάσιμα ζητεί η υπεράσπισή του, απορριπτομένου εντεύθεν του σχετικού αιτήματος, ο δε κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος της πράξεως που του αποδίδεται, αλλά με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 § 2 στοιχ. α' Π.Κ., που του είχε αναγνωρισθεί και από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, αφού προέκυψε πράγματι ότι αυτός, μέχρι τότε που εκδήλωσε την εδώ ελεγχόμενη επιλήψιμη και ποινικά κολάσιμη συμπεριφορά του, διήγε καθ' όλα έντιμο ατομικό, οικογενειακό, επαγγελματικό και εν γένει κοινωνικό βίο, χωρίς να έχει διαπιστωθεί κάποια άλλη παραβατική συμπεριφορά του.- Περαιτέρω, το αίτημα της υπερασπίσεως για αναγνώριση και του κατ' άρθρο 84 § 2 στοιχ. δ' Π.Κ. ελαφρυντικού της ειλικρινούς μεταμέλειας ελέγχεται ως αβάσιμο κατ' ουσία και πρέπει να απορριφθεί, αφού, πέραν της ρηματικής του διατυπώσεως, ουδέν αξιόλογο και πειστικό ουσιαστικό έρεισμα ευρίσκει στο αποδεικτικό υλικό, δηλωτικό της επικαλούμενης μεταμέλειας με τρόπο έμπρακτο και ειλικρινή. Ακολούθως, κηρύξε τον παραπάνω κατηγορούμενο ένοχο του ότι: "Στην Αθήνα την 13.01.2001 με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος και άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος έβλαψε ξένη περιουσία πείθοντας κάποιον σε πράξη με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών, η δε ζημία που προξενήθηκε είναι ιδιαίτερα, μεγάλη, την δε απάτη την διαπράττει κατ'επάγγελμα και το συνολικό όφελος και η αντίστοιχη συνολική ζημία υπερβαίνουν το ποσό των πέντε εκατομμυρίων (5.000.000) δραχμών ή το ποσό των 14.673,51 ευρώ. Ειδικότερα με την ιδιότητα του νομίμου εκπροσώπου της ανωνύμου εταιρείας με την επωνυμία "DOMINO DANCE HELLAS, ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ- ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΩΣ ΧΩΡΩΝ ΑΝΑΨΥΧΗΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ", με έδρα την Αθήνα επί της οδού ..., η οποία μίσθωσε πέντε υπόγεια καταστήματα ευρισκόμενα εντός του μεγάρου που βρίσκεται επί της ... και Διομείας στην Αθήνα, ιδιοκτησίας της εκμισθώτριας εταιρείας με την επωνυμία "ΚΥΒΟΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΨΕΥΔΟΚΟΣΜΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΔΕΡΜΑΤΙΝΩΝ ΕΙΔΩΝ", με τον διακριτικά τίτλο " ΚΥΒΟΣ ΑΕ", με έδρα την Αθήνα επί της ..., η οποία εκπροσωπείτο από την εγκαλούσα Α. χήρα Σ. Σ., προκειμένου αυτά να χρησιμοποιηθούν ως εστιατόριο - μπάρ - κέντρο διασκέδασης, παρέδωσε προκαταβολικά, κατά τα συμφωνηθέντα στην σύμβαση της μίσθωσης ,για την εξόφληση μελλοντικών μισθωμάτων και διαφόρων εγγυήσεων της ως άνω μίσθωσης, στην ως άνω εγκαλούσα, με την ως άνω ιδιότητά της, στον ως άνω χρόνο, τις κάτωθι μεταχρονολογημένες τέσσερις