Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1704 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Σωματική βλάβη από αμέλεια. Περίληψη: Σωματική βλάβη από αμέλεια, παράβαση του άρθρ. 43 παρ. 2 εδ. α΄, 4 Ν. 2696/
- Απορρίπτει αναίρεση κατά καταδικαστικής αποφάσεως για έλλειψη αιτιολογίας. Αριθμός 1704/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Γεωργίου Σαραντινού), ο οποίος ορίσθηκε με την 57/1-4-2008 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή- Εισηγητή και Νικόλα Ζαΐρη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 15 Απριλίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου-Πριάμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου χ1 που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Ράπτη, περί αναιρέσεως της 7929/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24 Δεκεμβρίου 2007 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 118/
- Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι. Η απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως, της καταδικαστικής αποφάσεως, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 Δ ΚΠΔ, υπάρχει όταν περιέχονται σ'αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν τα περιστατικά αυτά, και τέλος, οι σκέψεις και οι συλλογισμοί, βάσει των οποίων έγινε η υπαγωγή τους στην ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας α) είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της αποφάσεως. που αποτελούν ενιαίο σύνολο, και β) αρκεί να μνημονεύονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατ' είδος χωρίς να είναι ανάγκη να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από τον καθένα, αρκεί να συνάγεται ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα ανεξαιρέτως και όχι μόνο μερικά από αυτά. Περαιτέρω, εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, η οποία ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 Ε ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, υπάρχει όταν το δικαστήριο δεν υπάγει σωστά τα περιστατικά που δέχθηκε στην εφαρμοσθείσα ποινική διάταξη, καθώς και όταν η παράβαση γίνεται εκ πλαγίου, δηλαδή δεν αναφέρονται στην απόφαση κατά τρόπο σαφή και ορισμένο τα περιστατικά εκείνα που προέκυψαν και είναι απαραίτητα για την εφαρμογή της συγκεκριμένης ποινικής διατάξεως ή ακόμη στην απόφαση υπάρχει έλλειψη κάποιου από τα κατά νόμο αναγκαία περιστατικά ή αντίφαση μεταξύ τους ή με το διατακτικό κατά τέτοιο τρόπο που να καθίσταται ανέφικτος από τον 'Αρειο Πάγο ο έλεγχος της ορθής ή όχι υπαγωγής αυτών στο νόμο και να στερείται έτσι η απόφαση νόμιμης βάσης. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλομένη υπ'αρ. 7929/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών και μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων που κατ'είδος μνημονεύονται, ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης πέντε
(5)μηνών, ανασταλείσαν επί τριετίαν, για τις αξιόποινες πράξεις της σωματικής βλάβης από αμέλεια και της παράβασης του άρθρου 43 παρ.2 εδ.α' και 4 εδ.α' Ν.2696/1999, δεχθέντος ειδικότερα του Δικαστηρίου ανελέγκτως τα παρακάτω πραγματικά περιστατικά: Ο κατηγορούμενος στις 10-10-02 και περί ώραν 23.15 έως 23.30, στο .......... Αττικής, οδηγώντας δίκυκλο μοτοποδήλατο ιδιοκτησίας του και κινούμενος επί της οδού ......, δεν κατέβαλε, κατ'αντικειμενική κρίση, την προσοχή την οποία κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος οδηγός οχήματος ώφειλε και μπορούσε να καταβάλει, κάτω από τις ίδιες συνθήκες οδηγήσεως προς αποφυγή του ατυχήματος με βάση τους ειδικούς νομικούς κανόνες που διαλαμβάνονται στον Κ.Ο.Κ. (ν. 2696/1999), αλλά και τους κανόνες της κοινής πείρας και λογικής, με αποτέλεσμα να τραυματίσει πεζό. Το αξιόποινο αυτό αποτέλεσμα δεν προέβλεψε αν και είχε τη δυνατότητα, ενόψει των προσωπικών του περιστάσεων γνώσεων και ικανοτήτων από έλλειψη της προαναφερόμενης προσοχής του. Ειδικότερα στον ως άνω τόπο και χρόνο οδηγούσε το δίκυκλο του και έβαινε στην οδό ..... στο ........ Αττικής, με κατεύθυνση από την πλατεία του οικισμού προς την Αθήνα. Η οδός αυτός έχει πλάτος οδοστρώματος 4,20 μ. και είναι διπλής κατεύθυνσης, χωρίς διαγράμμιση. Την ίδια ώρα ο ...... βάδιζε στο πεζοδρόμιο, δεξιά της πορείας του δικύκλου στην ίδια με αυτόν κατεύθυνση. Σε απόσταση τριάντα
(30)μέτρων από την πλατεία επεχείρησε ο πεζός να διασχίσει κάθετα το οδόστρωμα της εν λόγω οδού. 'Όταν βρισκόταν στο κέντρο του οδοστρώματος (σε απόσταση 2,10 μ. από το πεζοδρόμιο), έφθασε ο κατηγορούμενος με το όχημά του. Ο τελευταίος οδηγούσε τούτο εντελώς απερίσκεπτα, καθόσον κινιόταν στο μέσο του οδοστρώματος και όχι στο δεξιό αυτού, αν και από τίποτα δεν εμποδιζόταν, ενώ δεν είχε στραμμένη την προσοχή του προς τα εμπρός, όπως επιβάλλουν οι κανόνες του ΚΟΚ (άρθρ. 12 παρ.1 και 16 παρ.1 νόμου 2696/1999) αλλά και οι κανόνες της συνετής οδήγησης, έτσι ώστε να μπορεί να ενεργήσει τους ενδεδειγμένους ελιγμούς για να αποφύγει οποιοδήποτε εμπόδιο που τυχόν θα εμφανιζόταν στην πορεία του οχήματός του. Εξαιτίας της συμπεριφοράς του αυτής και παρόλο που δεν υπήρχε κίνηση οχημάτων και η ορατότητα στο σημείο εκείνο δεν περιορίζεται, δεν αντιλήφθηκε εγκαίρως τον πεζό που βρισκόταν στο μέσο του οδοστρώματος και επέπεσε επ'αυτού χωρίς καν να τροχοπεδήσει και χωρίς να επιχειρήσει οποιαδήποτε αποφευκτικό ελιγμό προς τα δεξιά αν και μπορούσε, δεδομένου ότι: α) το πλάτος της λωρίδας κυκλοφορίας του, ήταν 2.10 μ. χωρίς να περιορίζεται από κάποιο σταθμευμένο όχημα ή άλλο εμπόδιο και β) ο πεζός απείχε από το πεζοδρόμιο, δεξιά του, 2,10 μέτρα (έχοντας δηλ. διανύσει όλο το εύρος της λωρίδας κυκλοφορίας που προοριζόταν για την κίνηση του δίκυκλου). Η πρόσκρουση του μοτοποδηλάτου επί του πεζού προκάλεσε σ'αυτόν αμφισφύριο κάταγμα δεξιάς ποδοκνημικής για το οποίο και νοσηλεύτηκε σε νοσοκομείο μέχρι τις 17-10-
- Αμέσως μετά το συμβάν ο κατηγορούμενος εγκατέλειψε τον τόπο του ατυχήματος, χωρίς να δώσει την αναγκαία βοήθεια στον παθόντα. 'Όλα τα παραπάνω προκύπτουν αβίαστα από την κατάθεση του παθόντος ο οποίος στο πρόσωπο του οδηγού του μοτοποδηλάτου αναγνώρισε τον κατηγορούμενο, τον οποίο γνώριζε και προηγουμένως ως διαμένοντα στην ίδια με αυτόν περιοχή. Η εμπλοκή του κατηγορουμένου στο ατύχημα επιβεβαιώνεται και από τις αναγνωσθείσες προανακριτικές καταθέσεις του αυτόπτη μάρτυρα ........ Ο τελευταίος αντιληφθείς το ατύχημα προσέτρεξε για βοήθεια στον παθόντα και άκουσε από δύο ηλικιωμένους που και αυτοί αντιλήφθηκαν το ατύχημα να λένε "Τι έκανες ρε χ
- Δεν σου είπαμε να μη τρέχεις...". Τα ως άνω αποδεικτικά στοιχεία, δεν αναιρούνται από την κατάθεση (περιέχεται στα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης) ......, θείας του κατηγορουμένου, κατά την οποία αυτή με τον κατηγορούμενο από τις 22.15 μέχρι τις 24.30 της ημέρας αυτής ήταν μαζί στο αυτοκίνητο της, οπότε και γύρισαν στο ........, μετά από επίσκεψη συγγενών τους στο ...... . Ενόψει αυτών, ο κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος των αποδιδομένων πράξεων με τα ελαφρυντικά του άρθρου 84 παρ.2 α ΠΚ, καθόσον μέχρι τη διάπραξη των άνω πράξεων έζησε έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και εν γένει κοινωνική ζωή". Με αυτά που δέχθηκε η προσβαλλομενη απόφαση, διέλαβε την από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ, απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σ'αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων των ως άνω άδικων πράξεων, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και από τις οποίες πείσθηκε για την ενοχή του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες υπήγαγε τα δεκτά γενόμενα απ'αυτό προμνησθέντα περιστατικά στις ουσιαστικού ποινικού δικαίου διατάξεις των άρθ. 26 παρ.1, 27 παρ.1, 94, 314 παρ.1 α, 315 παρ.1 ΠΚ και 43 παρ.2 εδ.α' και 4 εδ.α' Ν.2696/1999, τις οποίες ορθώς εφάρμοσε και δεν παραβίασε ούτε εκ πλαγίου, με αποτέλεσμα η προσβαλλομένη να μη στερείται νομίμου βάσεως. Ειδικότερα αναφέρεται η θέση του πεζού κατά την ώρα του ατυχήματος, η οποία ήταν στο κέντρο της οδού ......., η αντικανονική πορεία, δια του μοτοποδηλάτου, του αναιρεσείοντος, ο οποίος, αντί να κινείται στο άκρο δεξιό της ανωτέρω οδού, όπως ήταν υπόχρεος, έβαινε στο κέντρο αυτής, με αποτέλεσμα εξ αδιαφορίας και απερισκεψίας, να επιπέσει επί του ισταμένου στο κέντρο της οδού πεζού και να τον τραυματίσει, μολονότι μπορούσε όταν αντελήφθηκε την παρουσία του, να προβεί, εκτός από τη διόρθωση της αντικανονικής του πορείας και σε αποφευκτικό προς τα δεξιά ελιγμό, ενόψει του ότι ο προς τα δεξιά χώρος της οδού είχε πλάτος 2,10 μέτρα και ήταν αρκετός για την πραγματοποίηση του συγκεκριμένου αποφευκτικού ελιγμού, ή ακόμη και ακινητοποίηση αυτού δια τροχοπεδήσεως μετά δε τον τραυματισμό εγκατέλειψε το θύμα, μη απαιτουμένων άλλων στοιχείων για τη στοιχειοθέτηση των αξιοποίνων πράξεων για τις οποίες κηρύχθηκε ένοχος ο αναιρεσείων. Η επικαλούμενη αντίφαση μεταξύ αιτιολογικού και διατακτικού, με την ειδικότερη αιτίαση, ότι στο αιτιολογικό αναφέρεται το είδος των ελιγμών που μπορούσε να πραγματοποιήσει ο αναιρεσείων, κάτι όμως που δεν επαναλαμβάνεται στο διατακτικό, είναι αβάσιμη, ενόψει του ότι το διατακτικό συμπληρώνεται από το αιτιολογικό, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν. Οι λοιπές αιτιάσεις είναι απαράδεκτες, διότι πλήττεται η ανέλεγκτη αναιρετικά ουσιαστική κρίση του Δικαστηρίου περί την εκτίμηση των αποδείξεων. Συνεπώς, οι εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Δ' και Ε' του ΚΠΔ, πρώτος και δεύτερος λόγοι της ένδικης αίτησης αναίρεσης, με τους οποίους προβάλλονται αντίθετες αιτιάσεις, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι. Μετά από αυτά και μη υπάρχοντος ετέρου λόγου προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρ. 583 παρ.1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την υπ'αρ. 462/2007 αίτηση του χ1, για αναίρεση της υπ'αρ. 7929/2007 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Μαΐου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 27 Ιουνίου
- Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ