ΑΠ 1715/2010 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1715 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απορρίπτεται ως απαράδεκτη η αίτηση αναιρέσεως κατά βουλεύματος επειδή δεν τηρήθηκαν οι διατυπώσεις του νόμου για την άσκησή της. Αριθμός 1715/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Αιμιλία Λίτινα, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, σύμφωνα με τη με αριθμό 101/21.7.2010 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, Ανδρέα Τσόλια και Ιωάννη Παπαδόπουλο (που ορίσθηκε με τη με αριθμό 104/21.7.2010 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου) - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Νικολούδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 5 Οκτωβρίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση της αναιρεσείουσας-κατηγορουμένης Χ, κατοίκου ..., που δεν παρέστη στο Συμβούλιο, περί αναιρέσεως του με αριθμό 21/2010 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αλεξανδρούπολης.Με συγκατηγορούμενο τον Σ, κάτοικο .... Το Συμβούλιο Εφετών Αλεξανδρούπολης, με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτό και η αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη ζητεί τώρα την αναίρεση του βουλεύματος τούτου, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 30 Απριλίου 2010 αίτησή της, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 718/2010. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Νικολούδης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με τη με αριθμό 294/23.9.2010 έγγραφη πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Η Χ - μαζί με άλλους κατηγορουμένους- παραπέμφθηκε με απ'ευθείας κλήση [συμφωνία, Εισαγγελέα - Προέδρου Εφετών] κατ'εφαρμογή του άρθρου 6 παρ. 2γΙ και ΙΙ του ν. 3074/2002 στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θράκης για να δικαστεί για τις αναφερόμενες στο κλητήριο θέσπισμα του Εισαγγελέα Εφετών Θράκης αξιόποινες πράξεις. Το Τριμελές Εφετείο Θράκης - στη δικάσιμο της 17-18/12-2007 - με αποδοχή σχετικής ενστάσεως [όπως αναφέρει] των κατηγορουμένων - έκρινε με την 522/2007 απόφασή του ότι απαραδέκτως εισήχθη η υπόθεση σ'αυτό διότι "εσφαλμένως εφαρμόστηκε η προβλεπόμενη από το άρθρο 6 παρ. 2 γ Ι και ΙΙ του ν. 3074/2002 με προανάκριση που διενεργήθηκε από Επιθεωρητές του Σώματος Επιθεωρητών Ελεγκτών της Δημόσιας Διοικήσεως αντί των κατά την Ποινική Δικονομία ασκούντων την προανάκριση Αρχών". Σε εκτέλεση της απόφασης αυτής επελήφθη το συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αλεξανδρούπολης - κατ'εφαρμογή του άρθρου 308 παρ. 1 εδ. α, β ΚΠοινΔ - για τη νόμιμη ουσιαστική περάτωση της κυρίας ανάκρισης [που είχε διενεργηθεί] και, μετά από έλεγχο της ουσίας της υποθέσεως έκρινε με το υπ'αριθμ. 21/2010 βούλευμά του ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις παραπομπής των κατηγορουμένων Σ και Χ στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου Θράκης για να δικαστούν για την πράξη της απάτης κατ' εξακολούθηση από δράστη που ενεργεί κατ' επάγγελμα με συνολικό επιδιωκόμενο όφελος άνω των 73.000 ευρώ [κατά του α] και άμεση συνέργεια κατ' εξακολούθηση στην πράξη αυτή με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό της και σε τρίτο παράνομο περιουσιακό όφελος που υπερβαίνει συνολικά το ποσό των 73.000 ευρώ [ κατά της β ]. Το βούλευμα αυτό επιδόθηκε στην ανωτέρω κατηγορουμένη Χ στις 14-4-2010 και κατ'αυτού άσκησε δια του πληρεξουσίου της - με βάση την από 30-4-2010 εξουσιοδότησή της, όπου βεβαιούται αρμοδίως η γνησιότητα της υπογραφής της - ... την από 27-4-2010 αναίρεση προβάλλουσα ότι η υπόθεση κρίθηκε και δη αμετακλήτως με την υπ'αριθμ. 522/2007 ανωτέρω απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης και δημιουργήθηκε έτσι δεδικασμένο, - το οποίο εμποδίζει να επαναφερθεί εκ νέου η υπόθεση. Να σημειωθεί ότι η αναιρεσείουσα θεωρεί ότι η ανωτέρω απόφαση είναι και ορθή. Η άνω αναίρεση, η οποία, όπως ελέχθη, φέρει ημερομηνία 27-4-2010 και την οποία είχε ήδη συντάξει ο αυτός άνω πληρεξούσιος, ασκήθηκε με κατάθεση του εγγράφου της και δη "προσεκόμισε τη συνημμένη αίτηση αναίρεσης κατά του υπ'αριθμ. 21/2010 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αλεξανδρούπολης" στον γραμματέα του Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης στις 30-4-2010 [ βλ. την οικεία βεβαίωση του γραμματέα]. Από τα παραπάνω καταφαίνεται ότι ναι μεν εμπρόθεσμα και κατά βουλεύματος που υπόκειται σε αναίρεση ασκήθηκε η υπό κρίση αναίρεση - βλ. άρθρα 473 παρ. 1 εδ γ, τελ. 478 ΚΠοινΔ - πλην όμως είναι απαράδεκτη διότι δεν ασκήθηκε με τις διατυπώσεις που ορίζει ο νόμος - άρθρο 474 παρ. 1 ΚΠΔ - ήτοι με δήλωση στον οικείο γραμματέα [βλ. ΑΠ 2/2008 Ολ. ΠΧρ 2008 σελ. 216, ΑΠ 2287/2007, ΑΠ 1806/2008 κ.α.], αφετέρου ο φερόμενος ως λόγος αναίρεσης στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση, δεδομένου ότι η αναφερόμενη 522/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης δεν αποφάσισε για το ζήτημα της ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος και παραγραφής αλλά έκρινε μόνο το ζήτημα της ενώπιον του παραπομπής, όπως τούτο σαφέστατα προκύπτει από το σκεπτικό και διατακτικό της. 'Αλλωστε - ενόψει του κριθέντος ζητήματος - δεν μπορούσε να επιληφθεί και αποφασίσει και για τα ζητήματα αυτά αφού αυτά προϋποθέτουν αρμοδιότητα [ πρβλ. Μπουρόπουλο Ερμ. ΠΚ τομ α σελ. 292 σημ. 4, Ζησιάδη Ποινικό Δίκαιο ΓενΜ β 454, ΑΠ 48/52 ΠΧρ Β/31 ]. Επομένως κανένα "δεδικασμένο δεν έχει δημιουργηθεί από την άνω απόφαση". ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω όπως κηρυχθεί απαράδεκτη η από 27-4-2010 αίτηση αναίρεσης της Χ κατά του υπ'αριθμ. 21/2010 βουλεύματος του συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αλεξανδρούπολης, να επιβληθούν δε τα έξοδα σε βάρος αυτής. Αθήνα 16-9-2010 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κ. Κονταξής". Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που αναφέρθηκε στην προαναφερόμενη εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος της αναιρεσείουσας. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 474 παρ. 1 του ΚΠΔ, με την επιφύλαξη της διάταξης της παρ. 2 του άρθρου 473, το ένδικο μέσο ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση (ή το βούλευμα) ή στο γραμματέα του ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος. Αν αυτός κρατείται στη φυλακή, η δήλωση μπορεί να γίνει και σ' εκείνον που τη διευθύνει. Για τη δήλωση συντάσσεται έκθεση που υπογράφεται από εκείνον που την υποβάλλει ή τον αντιπρόσωπο του και από εκείνον που τη δέχεται. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 του ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, μεταξύ άλλων περιπτώσεων και χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται στο νόμο για την άσκηση του, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο. Στην προκειμένη περίπτωση, την 30.4.2010 εμφανίσθηκε ενώπιον του Γραμματέα Πρωτοδικών Αλεξανδρούπολης ο δικηγόρος Ευάγγελος Λαμπάκης και κατέθεσε την από 27.4.2010 αίτηση αναιρέσεως της Χ, στρεφόμενη κατά του υπ' αριθ. 21/2010 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αλεξανδρούπολης. Η ανωτέρω αίτηση αναιρέσεως δεν ασκήθηκε με δήλωση ενώπιον του ως άνω Γραμματέα ούτε συντάχθηκε για την άσκησή της η σχετική έκθεση, όπως απαιτείται από το άρθρο 474 παρ. 1 του ΚΠΔ. Επομένως για την άσκηση του ανωτέρω ένδικου μέσου δεν τηρήθηκαν οι διατυπώσεις που ορίζονται στο νόμο για την άσκησή του και έτσι αυτό είναι απαράδεκτο. Γιαυτό πρέπει να απορριφθεί και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθ. 476 παρ. 1 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 27.4.2010 αίτηση της Χ, για αναίρεση του υπ'αριθ. 21/2010 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αλεξανδρούπολης. Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα έξοδα της ποινικής διαδικασίας που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι