Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 172 / 2016 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απαράδεκτη η αναίρεση, διότι, τόσο στην έκθεση αναιρέσεως , όσο και στο συνημμένο σε αυτή έγγραφο, το οποίο, ανεξάρτητα του ότι δεν φέρει πλην της υπογραφής του αναιρεσείοντος και την αναγκαία υπογραφή του παραλαβόντος και συντάξαντος την έκθεση αναιρέσεως Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Χαλκίδας, συναποτελεί με αυτή ενιαίο αναιρετήριο έγγραφο, δεν προβάλλεται καμία συγκεκριμένη πλημμέλεια ή λόγος αναιρέσεως κατά της προσβαλλόμενης αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς, ούτε εκτίθενται περιστατικά που μπορούν να ενταχθούν σε κάποιον από τους λόγους αναιρέσεως του άρθρου 510 του ΚΠΔ, ούτε περιέχεται καν αίτημα εξαφάνισης της προσβαλλόμενης αποφάσεως ως αποτέλεσμα αποδοχής κάποιου λόγου αναιρέσεως, ο οποίος να διατυπώνεται, έστω και με απλή επανάληψη του κειμένου της οικείας νομικής διάταξης ή με τον χαρακτηρισμό που ο λόγος αυτός είναι γνωστός στη νομική ορολογία. ΑΡΙΘΜΟΣ 172/2016 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δήμητρα Μπουρνάκα, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο - Εισηγητή, Βασίλειο Καπελούζο, Πάνο Πετρόπουλο και Δημήτριο Γεώργα Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανάσιου Ακριτίδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 18 Νοεμβρίου 2015, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου L. Z. του K., κατοίκου ... και ήδη κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Χαλκίδας, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 543/2013 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιά. Το Πενταμελές Εφετείο Πειραιά, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 31 Μαρτίου 2015 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 875/2014. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Ακριτίδης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Θεοφανίας Κοντοθανάση με αριθμό 76/3.6.2015, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω, στο Δικαστήριο Σας σε Συμβούλιο, σύμφωνα με τα άρθρα 476 §1, 513 § 1 ΚΠΔ την με αριθμό εκθέσεως 98/19-9-2013 αίτηση αναιρέσεως του Z. L. του K. και J., κατοίκου ..., ήδη κρατούμενου στο κατάστημα Κράτησης Χαλκίδας, κατά της υπ’ αρίθμ. 543/11-9-2013 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιά, με την οποία καταδικάσθηκε σε ποινή φυλακίσεως 3 ετών για κλοπή και εκθέτω τα ακόλουθα: Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 § 2, 474 §§ 1, 2, 476§1, 509 § 1,2, 510 και 513§1 ΚΠΔ προκύπτει ότι, για να είναι παραδεκτή η αίτηση αναίρεσης κατά βουλεύματος ή απόφασης, πρέπει στη δήλωση άσκησή της, να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, οι λόγοι αναίρεσης, αξίωση που εξυπηρετεί τη δυνατότητα προσδιορισμού της έκτασης του μεταβιβαστικού αποτελέσματος, δεν αρκεί δε απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναιρέσεως, χωρίς παράθεση των περιστατικών που θεμελιώνουν την προσβαλλόμενη αιτίαση και χωρίς προσδιορισμό της επικαλούμενης πλημμέλειας. Εξάλλου, δεν επιτρέπεται η συμπλήρωση αόριστου λόγου αναίρεσης με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι προϋποθέτουν, κατά το άρθρο 509 § 2 ΚΠΔ την άσκηση παραδεκτώς αίτησης αναίρεσης (Ολ. ΑΠ 2/2002, 19/2001). Παραδεκτή συμπλήρωση με παραπομπή σε λόγους αναίρεσης, που περιέχονται σε άλλο έγγραφο, υπάρχει μόνο όταν η έκθεση αναίρεσης περιέχει ρητή αναφορά στο σχετικό έγγραφο, που είναι προσαρτημένο σ’ αυτή και φέρει την υπογραφή του αναιρεσείοντος και του πληρεξουσίου του δικηγόρου και του αρμοδίου υπαλλήλου, οπότε αυτό συναποτελεί με την έκθεση αναίρεσης αναπόσπαστο και ενιαίο ολικό κείμενο αναιρετικών λόγων κατά του προσβαλλομένου βουλεύματος ή της προσβαλλόμενης απόφασης. Η τυχόν έλλειψη υπογραφής του αρμόδιου υπαλλήλου στο προσαρτημένο έγγραφο μπορεί να αναπληρώνεται από άλλο στοιχείο που πιστοποιεί τη διαδικαστική σύνδεση και ενοποίησή του με την έκθεση αναίρεσης (βλ. Α.Π. 262/2015). Αν δεν περιέχεται στην αίτηση αναιρέσεως ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 § 1 ΚΠΔ η αίτηση αυτή είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται σύμφωνα με τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 476 και 513 § 1 ΚΠΔ. Στην προκείμενη περίπτωση, το πενταμελές Εφετείο Πειραιά, ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα κατ επιτρεπτή μεταβολή της κατηγορίας για απλή κλοπή και επέβαλε σ’ αυτόν ποινή φυλακίσεως 3 ετών, μετατραπείσα προς πέντε
(5)ευρώ ημερησίως. Κατά της αποφάσεως αυτής, η οποία δημοσιεύθηκε παρόντος του αναιρεσείοντος, ο τελευταίος άσκησε εμπροθέσμως (την 19-9-2013) ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Χαλκίδας, την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, χωρίς όμως να αναφέρει σ’ αυτήν ορισμένο λόγο που συναρτάται με πλημμέλειες σύστοιχες των από το άρθρο 510 § 1 ΚΠΔ λόγων αναιρέσεως. Για την ανωτέρω αίτηση συντάχθηκε η υπ’ αρίθμ. 98/19-9-2013 έκθεση αναίρεσης. Ειδικότερα στην έκθεση αναίρεσης αναφέρεται, κατά λέξη, ότι ο κατηγορούμενος "... ασκεί αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου, κατά της υπ’ αρίθμ. 543/11-9-2013 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιά, με την οποία καταδικάσθηκε για απλή κλοπή σε ποινή φυλάκισης τριών
(3)μηνών για τους παρακάτω λόγους που αναφέρει... ως το συνημμένο υπόμνημα - αίτησή τους". Ακολουθεί κείμενο, μετά την έκθεση, δύο σελίδων με υπογραφή μόνο του αναιρεσείοντος, το οποίο ενσωματώνεται στην έκθεση αναίρεσης, με τον τίτλο " ΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ TOY Z. L. του K....ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΡΙΘ. ΦΑΚ. 4277/28-11-2012 ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ ΤΟΥ κ. ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΠΡΩΤ. ΠΕΙΡΑΙΑ...". Όπως προκύπτει από την επισκόπησή του, με το έγγραφο αυτό δεν προβάλλει συγκεκριμένες αιτιάσεις κατά της προσβαλλόμενης απόφασης ούτε επικαλείται συγκεκριμένες νομικές πλημμέλειες αυτής, δεν διαλαμβάνονται επίσης περιστατικά, τα οποία να μπορούν να ενταχθούν και συγκροτήσουν κάποιον από τους λόγους αναίρεσης του άρθρου 510 ΚΠΔ. Αντίθετα, ο αναιρεσείων στρέφεται κατά της παραγγελίας του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Πειραιά, με την οποία ανακαλείται προηγούμενη υφ’ όρον απόλυσή του, επειδή υπέπεσε μέσα στο χρόνο της δοκιμασίας σε νέο αδίκημα και καταδικάσθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση, για το οποίο ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι είχε τελεσθεί πριν από το χρόνο της δοκιμασίας. Τα αναφερόμενα στα άνω κείμενο δεν εντάσσονται στη διαμόρφωση ορισμένου λόγου αναίρεσης, κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως. Συνεπώς, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης είναι αόριστη, αφού δεν περιέχει κανένα σαφή και ορισμένο λόγο αναίρεσης και εξ όσων προεκτέθηκαν πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476§1, 51 3 ΚΠΔ). Για τους λόγους αυτούς Προτείνω: Α) Να απορριφθεί η υπ’ αρίθ. 98/19-9-2013 αίτηση αναιρέσεως του Z. L. του K., κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Χαλκίδας, κατά της υπ’ αρίθ. 543/11-9-2013 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιά και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. Η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Θεοφανία Κοντοθανάση. Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ.2, 474 παρ.2, 476 παρ.1, 509 παρ.1 και 510 του ΚΠΔ προκύπτει ότι για το κύρος και κατ’ ακολουθία το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεως της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ’ αυτήν ένας τουλάχιστον λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη χωρίς άλλη έρευνα, σύμφωνα με το άρθρο 513 του ίδιου Κώδικα. Η ανυπαρξία ή η αοριστία των λόγων αναιρέσεως δεν μπορεί να συμπληρωθεί με άλλα, έξω από την έκθεση αναιρέσεως, έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων αναιρέσεως, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ. 2 ΚΠΔ, την ύπαρξη παραδεκτής αιτήσεως αναιρέσεως. Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει το λόγο αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Εξάλλου, δεν επιτρέπεται η συμπλήρωση αόριστου λόγου αναίρεσης με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με άσκηση προσθέτων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι προϋποθέτουν, κατά το άρθρο 509 παρ. 2 ΚΠΔ, την άσκηση παραδεκτής αίτησης αναίρεσης. Παραδεκτή συμπλήρωση με παραπομπή σε λόγους αναίρεσης, που περιέχονται σε άλλο έγγραφο, υπάρχει μόνο όταν η έκθεση αναίρεσης περιέχει ρητή αναφορά στο σχετικό έγγραφο, που είναι προσαρτημένο σ’ αυτή και φέρει την υπογραφή του αναιρεσείοντος ή του πληρεξουσίου συνηγόρου του και του αρμόδιου υπαλλήλου, οπότε αυτό συναποτελεί με την έκθεση αναίρεσης αναπόσπαστο και ενιαίο ολικό κείμενο αναιρετικών λόγων κατά του προσβαλλόμενου βουλεύματος ή της προσβαλλόμενης απόφασης. Η τυχόν έλλειψη υπογραφής του αρμόδιου υπαλλήλου στο προσαρτημένο έγγραφο μπορεί να αναπληρώνεται από άλλο στοιχείο, που πιστοποιεί τη διαδικαστική σύνδεση και ενοποίηση του με την έκθεση αναίρεσης. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα διαδικαστικά έγγραφα της παρούσας δίκης, στην κρινόμενη με αριθμ. εκθ. 98/19-9-2013 αίτηση αναιρέσεως του καταδικασθέντος αναιρεσείοντος, σε φυλάκιση τριών μηνών ανασταλείσα επί τριετία, για απλή κλοπή, κατά της με αριθμ. 543/11-9-2013 καταδικαστικής αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς, που συντάχθηκε νόμιμα ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Χαλκίδας, που ο αναιρεσείων κρατείται, αναφέρεται ότι ο αναιρεσείων L. Z. ζητεί την αναίρεση της άνω αποφάσεως, "για τους παρακάτω λόγους που αναφέρει .. κενό, ως το συνημμένο υπόμνημα- αίτησή του", χωρίς καν να μνημονεύει ένα τουλάχιστον νόμιμο από το άρθρο 510 παρ. του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, με απ’ ευθείας παραπομπή σε συνημμένο και προσαρτώμενο στην ανωτέρω έκθεση αναιρέσεως έγγραφο, με τον τίτλο "ΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ ΤΟΥ L. Z. .. ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. ΦΑΚ. 42477/18-11-2012 ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΠΡΩΤ. ΠΕΙΡΑΙΑ..". Όμως, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του προσαρτώμενου στην έκθεση αναιρέσεως ως παραπάνω εγγράφου του αναιρεσείοντος, ανεξάρτητα του ότι δεν φέρει πλην της υπογραφής του αναιρεσείοντος και την αναγκαία υπογραφή του παραλαβόντος και συντάξαντος την έκθεση αναιρέσεως Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Χαλκίδας, με το έγγραφο αυτό που αναφέρεται στο κύριο σώμα της εκθέσεως αναιρέσεως και είναι πράγματι συνημμένο και συναποτελεί με αυτή ενιαίο αναιρετήριο έγγραφο, δεν προβάλλεται καμία συγκεκριμένη πλημμέλεια ή λόγος αναιρέσεως κατά της προσβαλλόμενης με αριθμ. 543/11-9-2013 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς, ούτε εκτίθενται περιστατικά που μπορούν να ενταχθούν σε κάποιον από τους λόγους αναιρέσεως του άρθρου 510 του ΚΠΔ, ούτε περιέχεται καν αίτημα εξαφάνισης της προσβαλλόμενης αποφάσεως ως αποτέλεσμα αποδοχής κάποιου λόγου αναιρέσεως, ο οποίος να διατυπώνεται, έστω και με απλή επανάληψη του κειμένου της οικείας νομικής διάταξης ή με τον χαρακτηρισμό που ο λόγος αυτός είναι γνωστός στη νομική ορολογία. Απλώς ο καταδικασθείς αναιρεσείων, με το συνημμένο ως άνω έγγραφό του, χωρίς να έχει προκαλέσει δικαστική απόφαση, κατ’ άρθρο 565 ΚΠΔ, με αντιρρήσεις του κατά της εκτέλεσης της ποινής του, απευθύνεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και στρέφεται σαφώς και αποκλειστικά κατά της με αρ. 42477/2012 παραγγελίας του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Πειραιώς, με την οποία ανακαλείται προηγούμενη υπό όρους αποφυλάκισή του, θεωρώντας ότι αυτός υπέπεσε σε νέο αδίκημα κατά το χρόνο της δοκιμασίας του, παραπονούμενος για εσφαλμένο υπολογισμό του χρόνου δοκιμασίας του και ζητώντας την ανάκληση της εν λόγω Εισαγγελικής παραγγελίας, με την οποία υποχρεώνεται σε αθροιστική έκτιση του ανασταλέντος υπολοίπου της ποινής του. Συνεπώς, εφόσον ειδοποιήθηκε ο ορισθείς αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντος, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 εδάφ. τελευταίο ΚΠΔ, όπως προκύπτει από την επισημείωση του αρμόδιου γραμματέα στο φάκελο της δικογραφίας, να παραστεί στο παρόν Δικαστήριο που συνεδριάζει σε Συμβούλιο κατά τη σημερινή δικάσιμο και δεν παραστάθηκε, πρέπει η κρινόμενη αίτηση, μη περιέχουσα κανένα σαφή και ορισμένο λόγο αναιρέσεως, να απορριφθεί ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας(άρθρ. 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1α του ΚΠΔ) και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (αρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 31-3-2015 αίτηση του L. Z. του K. για αναίρεση της με αρ. 543/2013 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς. Και. Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια πενήντα
(250)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Δεκεμβρίου
- Και Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 20 Ιανουαρίου
- Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ