Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1722 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Βιασμός, Βίας αντιμετώπιση σε αγωνιστικούς χώρους. Περίληψη: Καταδικαστική απόφαση για παράβαση των διατάξεων των άρθρων 41 στ΄ του ν. 2725/99 (αθλητικός νόμος) όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 8 του ν. 3207/2003 και 6 του ν. 3262/06, για την αντιμετώπιση της βίας σε αγωνιστικούς χώρους και απόρριψη των λόγων αναιρέσεως για εσφαλμένη του νόμου εφαρμογή, απόλυτη ακυρότητα και ελλιπή αιτιολογία. ΑΡΙΘΜΟΣ 1722/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, ο οποίος ορίσθηκε με την υπ' αριθμό 42/2009 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Γρηγορίου Μάμαλη), Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή και Κωνσταντίνο Φράγκο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Μαΐου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Νικολούδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Κουδρόγλου, περί αναιρέσεως της 2425/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 29 Οκτωβρίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1870/
- Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τις διατάξεις του άρθρου 41 ΣΤ του Ν.2725/1999, όπως τροπ. με 8 ν. 3207/2003 και 6 Ν. 3262/2006, ορίζονται τα ακόλουθα: "
- Με φυλάκιση μέχρι δύο έτη και χρηματική ποινή, εκτός εάν η πράξη τιμωρείται βαρύτερα σύμφωνα με άλλη διάταξη, τιμωρείται όποιος εκ προθέσεως μέσα σε αθλητικές εγκαταστάσεις ή στον αμέσως περιβάλλοντα χώρο τους ή στις βοηθητικές εγκαταστάσεις ή στους χώρους προσέλευσης και στάθμευσης, κατά τη διάρκεια αθλητικής εκδήλωσης: α) ρίχνει προς τον αγωνιστικό χώρο ή εναντίον άλλου οποιοδήποτε αντικείμενο, που μπορεί να προκαλέσει έστω και ελαφρά σωματική βλάβη, β) βιαιοπραγεί κατά άλλου, ανεξάρτητα εάν από τη βιαιοπραγία επήλθε σωματική βλάβη, ή εκτοξεύει απειλές κατά προσώπου, το οποίο σύμφωνα με τους κανονισμούς της οικείας αθλητικής ομοσπονδίας αναγράφεται στο φύλλο αγώνα.
- Με φυλάκιση μέχρι ενός έτους και χρηματική ποινή, εκτός εάν η πράξη τιμωρείται βαρύτερα σύμφωνα με άλλη διάταξη, τιμωρείται όποιος: α) χωρίς δικαίωμα από το νόμο ή τους κανονισμούς της οικείας αθλητικής ομοσπονδίας ή υπερβαίνοντας το δικαίωμά του αυτό, εισέρχεται με σκοπό τη διατάραξη της ομαλής διεξαγωγής του αγώνα ή την πρόκληση επεισοδίων, λόγω του αποτελέσματός του, κατά τη διάρκεια αθλητικής συνάντησης ή αμέσως πριν από την έναρξη ή αμέσως μετά τη λήξη της, στον αγωνιστικό χώρο ή στο χώρο των αποδυτηρίων των αθλητών και των διαιτητών ή στους διαδρόμους που συνδέουν τους ανωτέρω χώρους, β) τελεί κάποια από τις πράξεις της προηγούμενης παραγράφου με αφορμή μία αθλητική εκδήλωση πριν από την έναρξη ή μετά τη λήξη της ή μακριά από το χώρο που προορίζεται για την εκδήλωση αυτήν. "γ) απευθύνει ατομικά ή ως μέλος ομάδας σε τρίτους εκφράσεις που προσβάλλουν την εθνική ταυτότητα των προσώπων αυτών ή είναι ρατσιστικού περιεχομένου ή προσβάλλει τον εθνικό ύμνο, τα ολυμπιακά σύμβολα ή τους ολυμπιακούς αγώνες."
- Αν οι πράξεις των παραγράφων 1 και 2 τελέστηκαν υπό περιστάσεις που μαρτυρούν ότι ο δράστης είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος για την ομαλή τέλεση των αθλητικών εκδηλώσεων, επιβάλλεται ποινή φυλάκισης μέχρι τριών ετών, εκτός εάν η πράξη τιμωρείται βαρύτερα σύμφωνα με άλλη διάταξη. Για την εφαρμογή του παρόντος, ιδιαίτερα επικίνδυνος χαρακτηρίζεται ιδίως ο δράστης που αποδεικνύεται ότι έχει τελέσει στο παρελθόν αδικήματα βίας με αφορμή αθλητικές εκδηλώσεις ή ότι συμμετείχε στην τέλεση των πράξεων έχοντας αρχηγικό ρόλο ή ενήργησε βάσει οργανωμένου εγκληματικού σχεδίου ή προξένησε σημαντικής έκτασης φθορές ή βλάβες σε έννομα αγαθά τρίτων.
- Όποιος παροτρύνει, υποκινεί, ενθαρρύνει ή διευκολύνει με οποιονδήποτε τρόπο και ιδίως δημόσια ή δια του έντυπου ή ηλεκτρονικού τύπου ή του διαδικτύου μεμονωμένα άτομα ή οργανωμένες ομάδες προσώπων για να διαπράξουν αδικήματα του παρόντος άρθρου τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών. 8
(6). "α. Τα αδικήματα του παρόντος άρθρου διώκονται αυτεπαγγέλτως. Καθ' ύλην αρμόδιο δικαστήριο είναι το Τριμελές Πλημμελειοδικείο του τόπου τέλεσης τους. Για την εκδίκαση των αδικημάτων του παρόντος άρθρου εφαρμόζεται υποχρεωτικά η διαδικασία των άρθρων 418 επ. Κ.Π.Δ.". Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ιδίου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε χωριστά από καθένα, από αυτά, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα, δεν υποδηλώνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Τέλος, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως θεμελιώνει και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν ο Δικαστής αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει όταν το Δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφαρμόσθηκε. Περίπτωση δε εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διατάξεως αυτής, η οποία υπάρχει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσεως. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα επισκοπούμενα πρακτικά της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, το οποίο δίκασε κατ' έφεση, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά περί τα πράγματα κρίση του, δέχθηκε ότι από τα αναφερόμενα σε αυτή κατ'είδος αποδεικτικά μέσα, αποδείχθηκαν, σε σχέση με τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο, τα ακόλουθα: "Ο πέμπτος κατηγορούμενος Χ1 τέλεσε και τις δύο πράξεις που του αποδίδονται με το κατηγορητήριο, αφού όπως αποδείχθηκε αυτός α) δημόσια παρότρυνε, υποκίνησε και ενθάρρυνε άλλους με οποιονδήποτε τρόπο μεμονωμένα άτομα, αλλά και οργανωμένες ομάδες στο να τελέσουν το αδίκημα της παράνομης εισόδου και ειδικότερα εισήλθε επανειλημμένα στον αθλητικό χώρο του γηπέδου, επέτρεψε στη θύρα 3 όπου και με τα χέρια του προέτρεπε, παρακινούσε και ενθάρρυνε και άλλους φιλάθλους να εισέλθουν εντός του αγωνιστικού χώρου και β) ευρισκόμενοι στο γήπεδο "Κλ. Βικελίδης" για να παρακολουθήσει τον πιο πάνω ποδοσφαιρικό αγώνα, κατ' επανάληψη πριν την έναρξη του αγώνα την 18.45 και κατά τη διάρκεια, από την κερκίδα 3 εισήλθε μαζί με άλλους φιλάθλους στον αγωνιστικό χώρο και κινήθηκε απειλητικά προς την αποστολή του ΗΡΑΚΛΗ η οποία βρισκόταν για προθέρμανση εντός του αγωνιστικού χώρου. Στη συνέχεια κινήθηκε προς την αποστολή του ΗΡΑΚΛΗ, έριξε κάτω το προστατευτικό κάλυμμα του πάγκου και κλώτσησε τις καρέκλες. Κατά τις επανειλημμένες δε εισόδους του στον αγωνιστικό χώρο άλλαζε εμφανίσεις (φορούσε διαφορετική μπλούζα, κασκόλ, κ.λ.π.), για να μη γίνει αντιληπτός από τους αστυνομικούς. Επομένως πρέπει αυτός να κηρυχθεί ένοχος για τις ανωτέρω πράξεις". Στη συνέχεια, το Δικαστήριο της ουσίας, με την υπ' αριθμ. 2425/2008 απόφασή του, καταδίκασε τον αναιρεσείοντα για παραβάσεις της αθλητικής νομοθεσίας και δη του άρθρου 41 ΣΤ παρ. 1 α,β, 2 α,β, 3, 5 του ν. 2725/1999, όπως τροπ. και ισχύει και αφού αναγνώρισε τη συνδρομή στο πρόσωπο του κατηγορουμένου της ελαφρυντικής περιστάσεως του άρθρου 84 παρ. 2 εδ.α ΠΚ, επέβαλε σε αυτόν για τρεις πράξεις, συνολική ποινή φυλακίσεως δέκα μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετία. Ειδικότερα δε το Δικαστήριο στο διατακτικό του, κήρυξε τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο ένοχο του ότι στις 15-5-2005 στη Θεσσαλονίκη: "Μαζί με ένα μεγάλο αριθμό αγνώστων κατά την προανάκριση ατόμων, χωρίς δικαίωμα από το νόμο ή τους Κανονισμούς της οικείας αθλητικής ομοσπονδίας εισήλθαν στον αγωνιστικό χώρο με σκοπό τη διατάραξη της ομαλής διεξαγωγής του αγώνα και την πρόκληση επεισοδίων λόγω του αποτελέσματός του. Συγκεκριμένα: Α) Ο Χ1, ευρισκόμενος στο γήπεδο "Κλ. Βικελίδης" για να παρακολουθήσει τον ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ των ομάδων ΑΡΗΣ - ΗΡΑΚΛΗΣ, κατ' επανάληψη πριν την έναρξη του αγώνα την 18.45' και κατά την διάρκειά του, από την κερκίδα 3 εισήλθε μαζί με άλλους φιλάθλους στον αγνωστικό χώρο και συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από τις υπ' αριθμ. 8, 9, 10 φωτογραφίες όπου εικονίζεται πριν την έναρξη του αγώνα μαζί με άλλους φιλάθλους εισήλθε στον αγωνιστικό χώρο και κινείται απειλητικά προς την αποστολή του ΗΡΑΚΛΗ, η οποία ήδη βρισκόταν για προθέρμανση εντός του γηπέδου. Στην συνέχεια κινήθηκε προς την αποστολή του ΗΡΑΚΛΗ, έριξε κάτω το προστατευτικό κάλυμμα του πάγκου και κλώτσησε τις καρέκλες. Απομακρύνθηκε από τις αστυνομικές δυνάμεις, επέστρεψε στη θύρα 3 όπου προέτρεπε με τα χέρια του και άλλους φιλάθλους να εισέλθουν εντός του αγωνιστικούς χώρου. Με την επίτευξη τερμάτων, από την ομάδα του ΗΡΑΚΛΗ και τον ΑΡΗ, εισήλθε κατ' επανάληψη εντός του αγωνιστικού χώρου, όπως προκύπτει από τις υπ' αριθμ. 6 και 7 φωτογραφίες αλλάζοντας εμφανίσεις ήτοι φορώντας διαφορετική μπλούζα, κασκόλ, γυαλιά, προκειμένου να μην γίνεται αντιληπτός από τις αστυνομικές δυνάμεις. Οι πράξεις του δε αυτές τελέστηκαν υπό περιστάσεις που μαρτυρούν ότι ο κατηγορούμενος είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος για την ομαλή τέλεση των αθλητικών εκδηλώσεων δεδομένου ότι με την μαζική είσοδο χους στον αγωνιστικό χώρο καθώς και τη σωρεία άλλων αδικημάτων όπως π.χ. βιαιοπραγιών, καταστροφών κλπ., που ακολούθησαν την παράνομη είσοδο του ιδίου αλλά και εκατοντάδων αγνώστων ατόμων, ματαιώθηκε τελικά οριστικά η διεξαγωγή του ποδοσφαιρικού αγώνα και μηδενίστηκε βαθμολογικά η ποδοσφαιρική ομάδα της "ΠΑΕ ΑΡΗΣ". Β) 1) Δημόσια - παρότρυνε, υποκίνησε και ενθάρρυνε άλλους με οποιονδήποτε τρόπο μεμονωμένα άτομα αλλά και οργανωμένες ομάδες στο να τελέσουν το αδίκημα της παράνομης εισόδου και ειδικότερα ενώ εισήλθε επανειλημμένα στον αθλητικό χώρο του γηπέδου, επέστρεψε στη θύρα 3 όπου και με τα χέρια του προέτρεπε, παρακινούσε και ενθάρρυνε και άλλους φιλάθλους να εισέλθουν εντός του αγωνιστικού χώρου. 2) Δημόσια παρότρυνε με οποιονδήποτε άλλους να τελέσουν το αδίκημα της βιαιοπραγίας και ειδικότερα, όταν μετά τη διακοπή του αγώνα προσπάθησαν να τον συλλάβουν οι αστυνομικοί Μ1, ... και ...εκτός του αγωνιστικού χώρου, αυτός εισήλθε για απόκρυψη σε παρακείμενη του σταδίου καφετέρια από όπου και παρακίνησε άλλους συγκεντρωμένους εκεί φιλάθλους της "ΠΑΕ ΑΡΗΣ" να επιτεθούν και να βιαιοπραγήσουν εναντίον των αστυνομικών κάτι που αυτοί έκαναν και τραυμάτισαν τον αρχ/κα Μ1 χτυπώντας τον με τα πόδια και τα χέρια τους στην περιοχή των άνω και κάτω άκρων, στο σώμα και το πρόσωπο του προκαλώντας του ελαφρές σωματικές βλάβες. Όλες δε οι ανωτέρω πράξεις τελέστηκαν υπό περιστάσεις που μαρτυρούν ότι ο κατηγορούμενος είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος για την ομαλή τέλεση των αθλητικών εκδηλώσεων δεδομένου ότι εξαιτίας όλων των παραπάνω αδικημάτων που διέπραξε με τη συμμετοχή και εκατοντάδων αγνώστων κατά την προανάκριση ατόμων, ματαιώθηκε τελικά οριστικά η διεξαγωγή του ποδοσφαιρικού αγώνα και μηδενίστηκε βαθμολογικά η ποδοσφαιρική ομάδα της "ΠΑΕ ΑΡΗΣ". Με τις παραδοχές αυτές το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την κατά τα ανωτέρω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των αξιοποίνων πράξεων, για τις οποίες καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς επίσης και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στην ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1 α, 27 παρ.1, 94 του ΠΚ, 41 ΣΤ παρ. 1 α, β, 2 α, β, 3, 4, 5, 6, 7 του Ν.2725/1999, όπως προστ. και τροποπ. με άρθρο 9 παρ.15 ιγ του Ν. 3207/2003 και άρθρο 6 παρ. 1, 2, 3 του Ν. 3262/2004, τις οποίες διατάξεις, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου και να στερήσει έτσι την απόφασή του νόμιμης βάσεως. Αναφέρονται δε στην αιτιολογία τα αποδεικτικά μέσα κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα, απολογία κατηγορουμένου), από τα οποία το Δικαστήριο συνήγαγε τα περιστατικά που εκτέθηκαν και οδηγήθηκε στην καταδικαστική του κρίση, ενώ δεν υπήρχε, κατά νόμο, ανάγκη να τα παραθέσει αναλυτικά και να εκθέσει τι προκύπτει χωριστά από το καθένα από αυτά. Ειδικότερα, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, στην προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρονται τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των άνω διωκομένων παραβάσεων της αθλητικής νομοθεσίας. Επίσης, αναφορικά με τις επί μέρους αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, στην απόφαση, συμπληρουμένου του αιτιολογικού με το διατακτικό στο οποίο παραπέμπει και αποτελούν ενιαίο σύνολο, προκύπτει ότι αιτιολογείται επαρκώς η συνδρομή της επιβαρυντικής περιστάσεως του άρθρου 41 ΣΤ παρ. 3 του άνω νόμου και δη η τέλεση των πράξεων υπό περιστάσεις που μαρτυρούν ότι ο κατηγορούμενος είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος για την ομαλή τέλεση των άνω ποδοσφαιρικών αθλητικών εκδηλώσεων, αφού, από το σύνολο των ανωτέρω παραδοχών, συνάγεται ότι ο κατηγορούμενος συμμετέσχε στην τέλεση των εν λόγω αξιοποίνων πράξεων, έχοντας αρχηγικό ρόλο και με το να προξενήσει σημαντικής εκτάσεως φθορές και βλάβες σε έννομα αγαθά του γηπέδου (καρέκλες, πάγκους), ορθά δέχθηκε το Δικαστήριο ότι οι ανωτέρω πράξεις του κατηγορουμένου τελέστηκαν υπό περιστάσεις που μαρτυρούν ότι αυτός είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος για την ομαλή τέλεση των αθλητικών εκδηλώσεων, δεδομένου μάλιστα ότι εξ αιτίας των άνω αδικημάτων του κατηγορουμένου και άλλων φιλάθλων, ματαιώθηκε οριστικά ο ποδοσφαιρικός αγώνας Α' Εθνικής κατηγορίας και μηδενίστηκε βαθμολογικά η ποδοσφαιρική ομάδα της ΠΑΕ ΑΡΗΣ Θεσσαλονίκης στον αγώνα της με την ομάδα του ΗΡΑΚΛΗ Θεσσαλονίκης. Επομένως, οι σχετικοί, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ'και Ε' του ΚΠοινΔ, λόγοι της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, με τους οποίους προβάλλεται έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των ανωτέρω ουσιαστικών ποινικών διατάξεων, με εκ πλαγίου παράβαση είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι. Όλες οι λοιπές, σε σχέση, με τους ίδιους λόγους αναιρέσεως αιτιάσεις, πλήττουν εμμέσως και συγκαλυμμένα, την ανέλεγκτη αναιρετικά περί τα πράγματα εκτίμηση του Δικαστηρίου της ουσίας και είναι εκ τούτου απορριπτέες ως απαράδεκτες. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 333 παρ. 2 του ΚΠοινΔ, "Εκείνος που διευθύνει (τη συζήτηση) δίνει επίσης την άδεια στους διαδίκους όπως και στους συνηγόρους τους, να υποβάλουν ερωτήσεις στους εξεταζόμενους μάρτυρες, πραγματογνώμονες ή τεχνικούς συμβούλους και δεν επιτρέπει ερωτήσεις άσκοπες ή έξω από το θέμα. Δίνει επίσης σ' αυτούς το λόγο για να αγορεύσουν ή, όταν το ζητήσουν, για να κάνουν δηλώσεις, αιτήσεις ή ενστάσεις, για οποιοδήποτε θέμα που αφορά την υπόθεση που συζητείται, εξετάζει τους μάρτυρες, τους κατηγορούμενους και τους αστικώς υπεύθυνους και δημοσιεύει την απόφαση". Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 358 του ίδιου Κώδικα, "μετά την εξέταση κάθε μάρτυρα ο εισαγγελέας και οι διάδικοι έχουν το δικαίωμα να αναφέρουν εναντίον του ή εναντίον της μαρτυρίας του οτιδήποτε μπορεί να καθορίσει ακριβέστερα την αξιοπιστία του και που συντείνει στην αποκάλυψη της αλήθειας, μπορούν να προβαίνουν σε δηλώσεις και εξηγήσεις σχετικά με τις καταθέσεις που έγιναν ή τα αποδεικτικά μέσα που εξετάστηκαν". Από τις διατάξεις αυτές, συνδυαζόμενες και με εκείνες των άρθρων 333 παρ. 3, 366 και 368 του ΚΠοινΔ, προκύπτει με σαφήνεια, ότι από τον διευθύνοντα τη συζήτηση δίδεται, μετά από την εξέταση κάθε μάρτυρα προς τον οποίο υποβλήθηκαν ερωτήσεις, ο λόγος και στον κατηγορούμενο ή το συνήγορό του, προκειμένου να υποβάλουν και αυτοί ερωτήσεις, μόνον όμως εφόσον τον ζητήσουν. Και αν μεν ζητήσουν αυτοί το λόγο και δεν τους δοθεί από τον διευθύνοντα, πρέπει να απευθυνθούν με προσφυγή τους στο Δικαστήριο και αν και το Δικαστήριο αρνηθεί το άνω δικαίωμά τους και απορρίψει την προσφυγή τους, δημιουργείται απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας , προβλεπόμενη από το άρθρο 171 παρ. 1 περ. δ' του ΚΠοινΔ, ιδρύουσα λόγο αναιρέσεως, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 περ. Α' του ίδιου Κώδικα. Αν όμως δεν ζητήσουν αυτοί το λόγο, ουδεμία ακυρότητα δημιουργείται αν δεν τους δοθεί ο λόγος, έστω και αν δόθηκε ο λόγος και υπέβαλαν ερωτήσεις στο μάρτυρα, άλλοι παράγοντες της δίκης. Επομένως ο δεύτερος, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 περ. Α' του ΚΠοινΔ λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας, γιατί μετά από την εξέταση κάθε μάρτυρα, δε δινόταν ο λόγος στον κατηγορούμενο ή τον συνήγορό του, για να υποβάλουν ερωτήσεις και να κάνουν τις παρατηρήσεις τους επί της καταθέσεώς του, χωρίς αναφορά ότι είχε ζητηθεί σχετικά ο λόγος, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, ανεξαρτήτως του ότι από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης αποφάσεως (σελ. 15) προκύπτει ρητά, "ότι μετά από την εξέταση κάθε μάρτυρα, ο πρόεδρος έδινε το λόγο και στους συνηγόρους των κατηγορούμενων για να απευθύνουν ερωτήσεις και να κάνουν τις παρατηρήσεις τους, αυτοί δε ρωτούσαν και οι μάρτυρες απαντούσαν σχετικά, όπως αναφέρεται στην κατάθεση του κάθε μάρτυρα". Μετά ταύτα, μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναιρέσεως προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 29-10-2008 αίτηση - δήλωση του Χ1, για αναίρεση της με αριθμ. 2425/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Μαΐου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 28 Ιουλίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ