Ε ΚΠοινΔ, λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αυτά, είναι βάσιμος, κατά τα κατωτέρω εκτιθέμενα. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως της
παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Δεν αποτελεί, όμως, λόγο αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση των μαρτυρικών καταθέσεων, η παράλειψη αξιολογήσεως και αναφοράς κάθε αποδεικτικού μέσου χωριστά και η παράλειψη συσχετίσεως των αποδεικτικών μέσων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Στην προκειμένη περίπτωση, στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το δίκασαν Εφετείο, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων, κατά το είδος τους, αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε, ανέλεγκτος, κατά λέξη, τα εξής: "... αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Την 14-6-2008, αστυνομικοί του Τ.Α. ..., μετέβησαν, μετά από πληροφορία για φυτεία δενδρυλλίων κάνναβης, στην περιοχή ... και συγκεκριμένα στον οικισμό Παρόχθιου του Δημοτικού Διαμερίσματος ... -... και ανεύρον μετά από έρευνα δέκα διάσπαρτα δενδρύλλια ινδικής κάνναβης. Μετά από συνεχή καθημερινή παρακολούθηση διαπίστωσαν ότι ο κατηγορούμενος, Χ, οδηγώντας το υπ' αριθμ. ... αγροτικό αυτοκίνητο και συνοδευόμενος από ένα σκύλο, ράτσας "σέρβικο τσοπανόσκυλο", μετέβαινε καθημερινά στην εν λόγω περιοχή μεταξύ των ωρών 18.00 και 21.00. Ακολούθως, αφού άφηνε πρώτα το τσοπανόσκυλο να μυρίσει το χώρο, στη συνέχεια, ο ίδιος πλησίαζε τα δενδρύλλια, πάντοτε με τη συνοδεία του σκύλου, και αφού τα παρατηρούσε πήγαινε σε παρακείμενη εγκαταλελειμμένη οικία, ιδιοκτησίας του πατέρα του, από την οποία είχε τη δυνατότητα να επιβλέπει όλους τους γύρω δρόμους καθώς και όλη την περιοχή της φυτείας, όπου παρέμενε για αρκετή ώρα. Την 24-6-2008 και περί ώραν 18:00 μετέβη στην περιοχή της φυτείας ο Φ με το υπ' αριθμ. κυκλοφ. ... ΙΧΦ αυτοκίνητο και στη συνέχεια ήλθε και ο κατηγορούμενος με το προαναφερόμενο αυτοκίνητο, έχοντας μαζί του και τον σκύλο. Αφού εισήλθαν στην εγκαταλελειμμένη οικία παρέμειναν σ' αυτήν μέχρι τις 19:30, ενώ ενδιάμεσα ο κατηγορούμενος πήγε μαζί με το σκύλο και πότισε τα δενδρύλλια κάνναβης. Περί ώρα 20:30 συνελήφθη από τους αστυνομικούς ο κατηγορούμενος και μετά από λίγο και ο Φ... Μετά τη σύλληψη τους, οι αστυνομικοί προχώρησαν στην εκρίζωση των δέκα
Δ ΚΠοινΔ, λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Η αιτίαση ότι με την παραδοχή ότι το ως άνω ποσό των 8.000 ευρώ, που βρέθηκε στην οικία του αναιρεσείοντος, ανήκε στον ίδιο, ενώ σε άλλο σημείο έγινε δεκτό ότι το ποσό αυτό ανήκε στον πατέρα του Δ, δημιουργείται αντίφαση, είναι αβάσιμη, γιατί το Δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε ότι το εν λόγω χρηματικό ποσό ανήκε στον πατέρα του αναιρεσείοντος, στον οποίο και διέταξε την απόδοση, σε κανένα δε σημείο της αποφάσεως δεν δέχεται ότι ανήκε στον ίδιο, ανεξαρτήτως του ότι είναι και απαράδεκτη, αφού το ποσό αυτό δεν αφορά τον αναιρεσείοντα και δεν σχετίζεται με καμιά πράξη από εκείνες, για τις οποίες καταδικάσθηκε. Οι αιτιάσεις για εσφαλμένη εκτίμηση αποδεικτικών μέσων και ειδικότερα των καταθέσεων των μαρτύρων αστυνομικών (ως προς το ότι έδενε ο αναιρεσείων το σκύλο έξω από την αποθήκη και ως προς την καλλιέργεια των 17 δενδρυλλίων) είναι απαράδεκτες, γιατί, με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας, πλήττουν την αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Τέλος, η αιτίαση ότι δεν μνημονεύεται στην απόφαση ότι προέβη ο αναιρεσείων στην καλλιέργεια των δενδρυλλίων "χωρίς άδεια της Αρχής" είναι αβάσιμη, γιατί η έλλειψη αδείας της Αρχής δεν είναι στοιχείο της αντικειμενικής υποστάσεως του εν λόγω εγκλήματος και, επομένως, για την πληρότητα της αιτιολογίας, δεν ήταν απαραίτητο να αναφέρεται ότι ο αναιρεσείων είχε προβεί στην καλλιέργεια των δενδρυλλίων χωρίς άδεια της Αρχής. Η κατά τα προαναφερθέντα ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως πρέπει να εκτείνεται και στον περί συνδρομής ορισμένης ελαφρυντικής περιστάσεως του άρθρου 84§2 ΠΚ αυτοτελή ισχυρισμό του κατηγορουμένου, αφού η παραδοχή του οδηγεί στην επιβολή μειωμένης ποινής κατά το μέτρο του άρθρου 83 του ιδίου Κώδικα, υπό την προϋπόθεση της προβολής του κατά τρόπο σαφή και ορισμένο. Όταν συντρέχουν περισσότερες ελαφρυντικές περιστάσεις, σύμφωνα με το άρθρο 85 ΠΚ, ναι μεν η μείωση της ποινής γίνεται μία φορά μόνο, το δικαστήριο, όμως, προκειμένου να προβεί στην επιμέτρηση της ποινής, θα λάβει υπόψη του, μέσα στα όρια της ελαττωμένης ποινής, και το εν λόγω γεγονός της συνδρομής των περισσοτέρων ελαφρυντικών περιστάσεων. Ως ελαφρυντικές περιστάσεις θεωρούνται, μεταξύ άλλων, οι προβλεπόμενες από την §2 του άρθρου 84 του ΠΚ, με στοιχεία α' και δ', ήτοι το ότι ο υπαίτιος α) έζησε ως το χρόνο που έγινε το έγκλημα έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή, και δ) έδειξε ειλικρινή μετάνοια και επιδίωξε να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες της πράξεις του. Για να στοιχειοθετηθεί η ελαφρυντική περίσταση του προτέρου εντίμου βίου δεν αρκεί ούτε το λευκό ποινικό μητρώο ούτε η εκ μέρους του υπαιτίου μέχρι τότε που τέλεσε τις αξιόποινες πράξεις, για τις οποίες καταδικάσθηκε, συνήθης ανθρώπινη συμπεριφορά της εργασίας του προς εξασφάλιση των μέσων διαβιώσεως του ιδίου και των μελών της οικογενείας του, δοθέντος ότι για τη στοιχειοθέτηση του ελαφρυντικού αυτού απαιτείται θετική και επωφελής για την κοινωνία δράση και συμπεριφορά σε όλους τους τομείς συμπεριφοράς που ορίζονται στην περίπτωση του εδ. α' της §2 του άρθρου 84 ΠΚ. Για να στοιχειοθετηθεί δε η ελαφρυντική περίσταση της ειλικρινούς μετανοίας, πρέπει η μετάνοια, την οποία επέδειξε ο κατηγορούμενος, να είναι έμπρακτη, να συνδυάζεται, δηλαδή, με περιστατικά που δείχνουν ότι αυτός επεδίωξε ειλικρινά και όχι προσχηματικά να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες της πράξης του, και δεν αρκεί μόνη η ενώπιον του ακροατηρίου ρηματική μετάνοια του. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των πρακτικών της δίκης, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, ο αναιρεσείων, με αυτοτελή ισχυρισμό που κατέθεσαν οι συνήγοροι του εγγράφως και ανέπτυξαν και προφορικώς στο ακροατήριο, ζήτησε να αναγνωρισθούν στο πρόσωπο του οι ελαφρυντικές περιστάσεις του άρθρου 84§2 περ. α' και δ' ΠΚ. Ειδικότερα, ισχυρίστηκε ότι εργάζεται ως αγρότης, ότι, πλην μιας συλλήψεως του για κατοχή μικροποσότητας χασίς, την οποία είχε προμηθευτεί για δική του χρήση, δεν απασχόλησε τις δικαστικές ή διωκτικές Αρχές, ότι έκανε προσπάθειες απεμπλοκής από τα ναρκωτικά, παρακολούθησε το πρόγραμμα ΚΕ.Θ.Ε.Α. και επέδειξε πλήρη συμμόρφωση στους κανονισμούς του καταστήματος κράτησης, ότι βοηθούσε εμπράκτως τους συγγενείς του και τους συγχωριανούς του που είχαν ανάγκη είτε οικονομικά είτε παρέχοντας, χωρίς αντάλλαγμα, την εργασία τους σ' αυτούς, ότι έχει λευκό ποινικό μητρώο και ότι εκφράζει την ειλικρινή του μεταμέλεια και τη βαθιά συντριβή του, αναλογιζόμενος την καταστροφή που έχει προκαλέσει στον εαυτό του και τη θλίψη που έδωσε στους γονείς του. Ο ισχυρισμός, όμως, αυτός ήταν αόριστος, αφού ο αναιρεσείων δεν εξέθεσε περιστατικά, τα οποία να μαρτυρούν ότι αυτός, μέχρι τότε που τέλεσε τις πράξεις για τις οποίες καταδικάσθηκε, έζησε έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή, καθόσον, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, για την αναγνώριση της ελαφρυντικής αυτής περιστάσεως δεν αρκεί ούτε το λευκό ποινικό μητρώο ούτε η εκ μέρους του υπαιτίου συνήθης ανθρώπινη συμπεριφορά της εργασίας του προς εξασφάλιση των μέσων διαβιώσεως του ιδίου και των μελών της οικογενείας του, αλλά απαιτείται θετική και επωφελής για την κοινωνία δράση και συμπεριφορά σε όλους τους τομείς συμπεριφοράς που ορίζονται στην περίπτωση του εδ. α1 της §2 του άρθρου 84 ΠΚ. Ακόμη, δεν επικαλείται περιστατικά που να αποδεικνύουν ότι αυτός μετανόησε ειλικρινά και επιζήτησε να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες των πράξεων του, χωρίς να αρκεί η ρηματική μόνο μεταμέλεια αυτού και η βαθιά συντριβή του, την οποία εξέφρασε ενώπιον του ακροατηρίου. Επομένως, το Πενταμελές Εφετείο δεν ήταν υποχρεωμένο να απαντήσει στον ισχυρισμό αυτό και, πολύ περισσότερο, να αιτιολογήσει, με την προσβαλλόμενη απόφαση του, την απορριπτική επ' αυτού κρίση του. Παρά ταύτα, απέρριψε τον εν λόγω ισχυρισμό με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η οποία, κατά λέξη, έχει ως εξής: "...απορριπτόμενων των αυτοτελών ισχυρισμών περί αναγνωρίσεως των ελαφρυντικών του άρθρου 84 παρ.2α και δ Π.Κ, ήτοι του προτέρου εντίμου βίου και της μεταγενέστερης καλής συμπεριφοράς. Και τούτο διότι, αφ' ενός ο κατηγορούμενος είναι χρόνιος χρήστης ναρκωτικών ουσιών (ινδικής κάνναβης), γεγονός που συνεπικουρεί στην κρίση ότι ο βίος του δεν ήταν έντιμος εφ' όσον εξακολουθητικά προέβαινε στην αξιόποινη πράξη της χρήσεως αυτών των ουσιών, αφ' ετέρου δε δεν εκτέθηκαν συγκεκριμένα περιστατικά από τα οποία να προκύπτει η έμπρακτη μεταμέλεια του ούτε ότι αυτός επιδίωξε να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες των πράξεων του". Επομένως, ο,
Δ' ΚΠοινΔ, μοναδικός λόγος αναιρέσεως του δικογράφου των προσθέτων λόγων, που κατατέθηκε εμπρόθεσμα (την 23.9.2010) και κατά τις νόμιμες διατυπώσεις (άρθρο 509 παρ. 2 του ΚΠοινΔ), είναι δε παραδεκτός ενόψει του ότι το κυρίως δικόγραφο της ένδικης αιτήσεως περιέχει ορισμένους λόγους αναιρέσεως (της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικών ποινικών διατάξεων και της ελλείψεως αιτιολογίας), με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς την απόρριψη του ανωτέρω αυτοτελούς ισχυρισμού, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Κατά τη διάταξη του άρθρου 518 παρ. 1 εδ. α ΚΠοινΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 50 Ν. 3160/2003, "αν ασκηθεί αναίρεση επειδή έχει γίνει εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης, ο Άρειος Πάγος δεν παραπέμπει την υπόθεση αλλά εφαρμόζει τη σωστή ποινική διάταξη και, αν δεν υπάρχει αξιόποινη πράξη, κηρύσσει αθώο τον κατηγορούμενο". Στην προκειμένη περίπτωση, όπως αναφέρθηκε, το Πενταμελές Εφετείο, ερμηνεύοντας και εφαρμόζοντας εσφαλμένα τις διατάξεις του άρθρου 20§1 περ. στ και ζ του ν. 3459/2006, κήρυξε τον αναιρεσείοντα ένοχο και για κατοχή των (28 συνολικά) δενδρυλλίων κάνναβης, τα οποία καλλιεργούσε. Πρέπει, επομένως, σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη και όσα προαναφέρθηκαν, ο αναιρεσείων να κηρυχθεί αθώος για την εν λόγω πράξη. Μετά από αυτά, πρέπει να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση και δη ως προς την καταδικαστική της διάταξη για την πράξη της κατοχής των ως άνω δενδρυλλίων κάνναβης, αναγκαίως δε και ως προς τη διάταξη της για την επιβολή χρηματικής ποινής δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ για τις κακουργηματικές πράξεις της καλλιέργειας φυτών του γένους ινδικής κάνναβης και κατοχής ναρκωτικών ουσιών και για τον καθορισμό συνολικής χρηματικής ποινής, να παραπεμφθεί, σύμφωνα με το άρθρο 519 του ΚΠοινΔ, η υπόθεση στο ίδιο Δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση, αφού είναι δυνατή η συγκρότηση του από Δικαστές άλλους, από εκείνους που τη δίκασαν προηγουμένως, ως προς ζήτημα αυτό, να κηρυχθεί ο αναιρεσείων αθώος για την κατοχή των δενδρυλλίων, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό, και να απορριφθεί η αίτηση, κατά τα λοιπά. Η απόφαση δεν αναιρείται και ως προς την ποινή καθείρξεως των δέκα
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.