ΑΠ 1738/2010 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1738 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απορρίπτεται η αίτηση αναιρέσεως, διότι στρέφεται κατ' αποφάσεως, η οποία δεν προσβάλλεται με το ένδικο αυτό μέσο. ΑΡΙΘΜΟΣ 1738/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αιμιλία Λίτινα, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος στη σύνθεση και σύμφωνα με την 101/21-7-10 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, Ανδρέα Τσόλια-Εισηγητή, Νικόλαο Κωνσταντό-πουλο, Παναγιώτη Ρουμπή και Αθανάσιο Γεωργόπουλο, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρούσσου-Εμμανουήλ Παπαδάκη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 12 Οκτω-βρίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 799/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πατρών. Το Τριμελές Εφετείο κακουργημάτων Πατρών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναί-ρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11 Μαρτίου 2010 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 424/

1. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ρούσσος- Εμμανουήλ Παπαδάκης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη με αριθμό 173/12-5-2010, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Ι. Εισάγω στο Δικαστήριο Σας σε Συμβούλιο, σύμφωνα με τα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 α' ΚΠΔ, την 10/11-3-2010 αίτηση αναιρέσεως του Χ κατοίκου ... κατά της 799/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πατρών, και εκθέτω τα ακόλουθα: II. Σύμφωνα με το α. 504 παρ. 1 του ΚΠΔ όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναιρέσεως επιτρέπεται μόνο κατά της αποφάσεως, που, όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της αποφάσεως του δευτεροβαθμίου δικαστη-ρίου που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση εφέσεως, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάσισε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη. Οι αποφάσεις των δικαστηρίων με τις οποίες απορρίφθηκε, είτε ως απαράδεκτη είτε ως αβάσιμη εν όλω ή εν μέρει, αίτηση αποζημιώσεως από το Δημόσιο εκείνου που κρατήθηκε προσωρινά με διάταξη του ανακριτή ή με βούλευμα ή και με καταδικαστική απόφαση και μετέπειτα αθωώθηκε με αμετάκλητη δικαστική απόφαση ή καταδικάσθηκε σε ποινή κατώτερη εκείνης, την οποία είχε εκτίσει προσωρινά δεν υπόκεινται αυτοτελώς σε αναίρεση επειδή αυτό δεν προβλέ-πεται ρητά είτε από τις σχετικές διατάξεις των α. 533-545 του ΚΠΔ όπως αντ. από το α. 26 του Ν. 2915/2001 ( αποζημίωση εκείνων που καταδικάστηκαν άδικα ή κρατήθηκαν προσωρινά ) είτε από άλλες διατάξεις του ίδιου ΚΠΔ ή άλλου νόμου (ΑΠ 393/2009, ΑΠ 2456/2005, ΑΠ 1961/2005). Κατά συνέπεια αυτοτελής αναίρεση κατά τέτοιας αποφάσεως πρέπει να κηρύσσεται απαράδεκτη σύμφωνα με τα α. 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του ΚΠΔ. Τέλος η μη πρόβλεψη ασκήσεως ενδίκου μέσου κατά αποφάσεως δεν είναι αντίθετη στο α. 20 του Συντάγματος και το α. 6 παρ. 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) που εξασφαλίζουν το δικαίωμα δικαστικής προστασίας (Ολ. ΑΠ 28/2002, ΑΕΔ 48/1982). III. Ο αναιρεσείων με την 295/2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πατρών αθωώθηκε της κατηγορίας για εξακολουθητική πλαστογραφία και εξακολου-θητική απάτη σε βάρος του Δημοσίου και ΝΠΔΔ με τις επιβαρυντικές περιστάσεις του Ν. 1608/1950 καθώς και υφαρπαγή ψευδούς βεβαιώσεως. Επειδή αυτός για τις πράξεις του αυτές κρατήθηκε προσωρινά από 25-6-2004 μέχρι 12-10-2004 με το 18/2004 ένταλμα προσωρινής κρατήσεως του Β! Ανακριτή Πατρών ζήτησε αποζημίωση 1.000 ευρώ για κάθε ημέρα κρατήσεώς του. Το αίτημά του αυτό έγινε εν μέρει δεκτό με την προσβαλλόμενη 799/2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πατρών που καθόρισε αποζημίωση για κάθε ημέρα κράτησης το ποσό των 29 ευρώ. Ήδη αυτός ζητά να εξαφανισθεί η απόφαση αυτή επειδή αναιτιολόγητα απέρριψε το αίτημά του για ημερήσια αποζημίωση 1.000 ευρώ. Με βάση τα δεδομένα αυτά και όσα παραπάνω (II) εκτέθηκαν επειδή η προσβαλλόμενη απόφαση δεν προσβάλ-λεται με αναίρεση πρέπει αυτή να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσείοντα τα σχετικά δικαστικά έξοδα. Για τους λόγους αυτούς Προτείνω: Α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η 10/11-3-2010 αίτηση αναιρέσεως του Χ κατοίκου ... κατά της 799/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πατρών, και Β) Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθαν. Κατσιρώδη" Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Επειδή, σύμφωνα με το άρθρο 504 παρ. 1 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναιρέσεως επιτρέπεται μόνο κατή της αποφάσεως, η οποία, όπως απαγγέλθηκε δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της αποφάσεως του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, η οποία εκδόθηκε ύστερα από άσκηση εφέσεως, αν με τις αποφάσεις αυτές, το Δικαστήριο αποφάσισε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη. Οι αποφάσεις των δικαστηρίων, με τις οποίες απορρίφθηκε, είτε ως απαράδεκτη, εν όλω ή εν μέρει, αίτηση αποζημιώσεως από το Δημόσιο, εκείνου που κρατήθηκε προσωρινά με διάταξη του ανακριτή ή με βούλευμα ή και με καταδικαστική απόφαση και ύστερα αθωώθηκε με αμετάκλητη δικαστική απόφαση ή καταδικάσθηκε σε ποινή κατώτερη εκείνης, την οποία είχε εκτίσει προσωρινά, δεν υπόκειται αυτοτελώς σε αναίρεση, επειδή αυτό δεν προβλέπεται ρητά, είτε από τις σχετικές διατάξεις των άρθρων 533 - 545 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 26 του Νόμου 2915/2001 είτε από άλλες διατάξεις του ίδιου κώδικα ή άλλου νόμου. Επομένως, αυτοτελής αίτηση αναιρέσεως κατά τέτοιας αποφάσεως, πρέπει να κηρύσσεται απαράδεκτη, σύμφωνα με τα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Η μη πρόβλεψη ασκήσεως ένδικου μέσου κατ' αποφάσεως δεν αντίκειται στο άρθρο 20 του Συντάγματος και στο άρθρο 6 παρ. 2 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, τα οποία εξασφαλίζουν το δικαίωμα δικαστικής προστασίας. Εν προκειμένω, ο αναιρεσείων, με την 295/2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών (κακουρ-γημάτων), αθωώθηκε από την κατηγορία για εξακολουθητική πλαστογραφία και εξακολουθητική απάτη εις βάρος του Δημοσίου και Νομικού Προσώπου δημοσίου Δικαίου, με τις επιβαρυντικές περιστάσεις του Νόμου 1608/1950, καθώς και υφαρπαγή ψευδούς βεβαιώσεως. Επειδή για τις παραπάνω πράξεις ο αναιρεσείων είχε κρατηθεί προσωρινώς από 25 Ιουνίου 2004 μέχρι 12 Οκτωβρίου 2004 με το 18/2004 ένταλμα προσωρινής κρατήσεως του Β' Ανακριτή Πατρών, ζήτησε αποζημίωση 1000 ευρώ για κάθε ημέρα προσωρινής του κρατήσεως. Το αίτημά του αυτό έγινε δεκτό εν μέρει με την προσβαλλόμενη 799/2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών (κακουργημάτων), με την οποία καθορίσθηκε αποζημίωσε για κάθε ημέρα κρατήσεως το ποσό των 29 ευρώ. Με την κρινόμενη αίτηση, ζητεί ο αναιρεσείων την αναίρεση της αποφάσεως αυτής, διότι αυτή χωρίς αιτιολογία απέρριψε το αίτημά του για ημερήσια αποζημίωση 1000 ευρώ. Όμως, ενόψει των όσων έχουν εκτεθεί στη μείζονα σκέψη, η απόφαση αυτή δεν είναι δεκτική προσβολής με το ένδικο μέσο της αιτήσεως αναιρέσεως και επομένως η αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρα 476 § 1 και 583 § 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την 10/11.3.2010 αίτηση αναιρέσεως του Χ, κατοίκου ... κατά της 799/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών (κακουργημάτων). ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείουσα στα έξοδα της ποινικής διαδικασίας, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι ευρώ (220 €). Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Οκτωβρίου
2. Εκδόθηκε στην Αθήνα, στις 10 Νοεμβρίου
3. Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ