ΑΠ 1756/2008 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Εφέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1756 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Εφέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Αίτηση αναίρεσης. Παραδεκτά ασκείται κατ’ άρθρο 473 § 2 ΚΠΔ με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κατά απόφασης καταδικαστικής. Απόφαση που απορρίπτει έφεση ως απαράδεκτη δεν είναι καταδικαστική. Απορρίπτεται αίτηση αναίρεσης που ασκήθηκε κατά απόφασης του Εφετείου που απέρριψε σχετική έφεση ως απαράδεκτη κατά απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου με την οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων κατηγορούμενος για ηθική αυτουργία σε απάτη. Αριθμός 1756/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Μιχαήλ Δέτση), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Θεοδώρα Γκοΐνη, Αναστάσιο Λιανό (ορισθέντα με την υπ' αριθμ. 44/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου) Ελευθέριο Μάλλιο και Αντώνιο Αθηναίο (ορισθέντα με την υπ' αριθ. 87/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου) - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στέλιου Γκρόζου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 21 Μαΐου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 6656/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 5.12.2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 47/2008. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Στέλιος Γκρόζος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αντωνίου Μύτη, με αριθμό 181/14.4.2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Eισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου σας, σύμφωνα με τις συνδεδυασμένες διατάξεις των άρθρ. 473 παρ. 2, 474 παρ. 1, 509, 513 Κ.Π.Δ., την από 7-12-2007 αίτηση αναιρέσεως του Χ1, που ησκήθη δια δηλώσεώς του προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, την οποίαν υπέγραψε ο πληρεξούσιος δικηγόρος του, κατά της υπ'αριθ. 6656/28-9-2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών και επάγομαι τα ακόλουθα: Ι) Το άρθρο 473 παρ. 2 εδ. α' Κ.Π.Δ. ορίζει ότι "η αναίρεση κατά της καταδικαστικής αποφάσεως μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που κατεδικάσθη και με δήλωση που περιέχει όσα ορίζονται στην παρ. 2 του επομένου άρθρου και επιδίδεται εις τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, η οποία αρχίζει, σύμφωνα με την παράγρ. 1". Από την διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρ. 474 παρ. 1 εδ. α'Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι μόνο ο καταδικασθείς κατηγορούμενος έχει την δυνατότητα να πλήξει την καταδικαστική απόφαση με αίτηση αναιρέσεως, που ασκείται υπό του ιδίου με δήλωση, επιδιδομένη προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου υπό δικαστικού επιμελητού μέσα σε εικοσαήμερη προθεσμία, η οποία αρχίζει με βάση τις υπό του άρθρ. 473 παρ. 1 Κ.Π.Δ. καθοριζόμενες προϋποθέσεις. Όμως, σύμφωνα με το άρθρ. 371 παρ. 3,4 του ιδίου κώδικα, δεν θεωρείται καταδικαστική απόφαση και εκείνη που απορρίπτει την έφεση ως απαράδεκτη, γιατί στην περίπτωση αυτή το δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσιαστική έρευνα της υποθέσεως, αλλά διαπιστώνει το τυπικώς απαράδεκτο του ασκηθέντος ενδίκου μέσου (Α.Π 143/ 2004 Ποιν. Χρ. ΝΔ'σελ. 881, Α.Π 302/2000 Ποιν. Χρ. Ν'σελ. 887). ΙΙ) Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Αθηνών με την υπ'αριθ. 6656/2007 απόφασή του, απέρριψε, ως απαράδεκτη, την υπ'αριθ. 7902/24-11-2006 έκθεσιν εφέσεως του αναιρεσείοντος, ως εκπροθέσμως ασκηθείσα, κατά της υπ'αριθ. 59087/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που είχε α) κηρύξει ένοχον τον ίδιο για την πράξιν της ηθικής αυτουργίας σε απάτη β) καταδικάσει αυτόν για την προαναφερόμενη πράξη σε φυλάκιση 2 ετών, που μετετράπη προς 5 ευρώ. Ο αναιρεσείων ήσκησε κατά της προδιαληφθείσης αποφάσεως του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου την από 7-12-2007 αίτηση αναιρέσεως, που συνετελέσθη με δήλωση, επιδοθείσα αυθημερόν υπό του αρμοδίου δικαστικού επιμελητού, προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και εις χρόνον μεταγενέστερον της εικοσαημέρου προθεσμίας. Επομένως η υπό κρίσιν αίτησις αναιρέσεως πρέπει, εν όψει των αναφερθεισών διατάξεων, να απορριφθεί ως απαράδεκτη, κατ'αρθρ. 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ., γιατί η πλησσομένη απόφαση δεν είναι καταδικαστική και να επιβληθούν τα έξοδα εις βάρος του αναιρεσείοντος. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω: Να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, η από 7-12-2007 αίτηση αναιρέσεως του Αντωνίου Χ1, κατά της υπ'αριθ. 6656/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (επί πλημμελημάτων). Να επιβληθούν τα έξοδα εις βάρος του αναιρεσείοντος. Αθήναι 7/3/08 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αντώνιος Μύτης Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Επειδή, κατά το άρθρο 474 παρ. 1 ΚΠοινΔ, το ένδικο μέσο ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του Δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση (ή το βούλευμα), ή στο γραμματέα του Ειρηνοδικείου ή στον Προϊστάμενο της προξενικής αρχής, που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος, αν δε ο τελευταίος κρατείται στη φυλακή, η δήλωση μπορεί να γίνει και σ' εκείνον που τη διευθύνει. Για τη δήλωση αυτή συντάσσεται έκθεση που υπογράφεται από εκείνον που την υποβάλλει ή τον αντιπρόσωπό του και από εκείνον που τη δέχεται. Όπως δε προκύπτει από τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 2 ΚΠοινΔ, το ένδικο μέσο της αίτησης αναίρεσης μπορεί, κατ' εξαίρεση, να ασκηθεί παραδεκτά με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, αλλά μόνο υπό την προϋπόθεση ότι η προσβαλλομένη απόφαση είναι καταδικαστική. Η απόφαση, όμως, με την οποία απορρίπτεται η έφεση, ως απαράδεκτη, δεν είναι καταδικαστική, γιατί στην περίπτωση αυτή το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσιαστική έρευνα της υπόθεσης. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 6656/2007 απόφασή του, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, απέρριψε ως απαράδεκτη την έφεση του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου, Χ1, κατά της υπ' αριθ. 59087/2006 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία καταδικάσθηκε αυτός σε φυλάκιση 2 ετών για ηθική αυτουργία σε απάτη, που μετετράπη προς 5 ευρώ ημερησίως. Συνεπώς, αφού η πληττόμενη απόφαση δεν είναι καταδικαστική, η με δήλωση ασκηθείσα και επιδοθείσα στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κρινόμενη από 7.12.2007 αίτηση αναίρεσης, εφόσον στρέφεται κατά της εν λόγω απόφασης, χωρίς να τηρηθούν, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, οι διατυπώσεις του άρθρου 474 παρ. 1 ΚΠοινΔ, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1, 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ). Σημειώνεται ότι για την απόρριψη της ένδικης αίτησης αναίρεσης, ως απαράδεκτης, κλήθηκε να προσέλθει και εκθέσει τις απόψεις του στο Συμβούλιο τούτο ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος (άρθρο 476 παρ. 1 εδ. τελευταίο ΚΠοινΔ), όπως προκύπτει από τη σχετική επισημείωση του αρμοδίου γραμματέα επί του φακέλλου της δικογραφίας. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 7.12.2007 αίτηση του Χ1, για αναίρεση της υπ' αριθ. 6656/2007 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι