ΑΠ 1763/2008 — Αγνώστου διαμονής επίδοση, Αιτιολογίας επάρκεια, Εφέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1763 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αγνώστου διαμονής επίδοση, Αιτιολογίας επάρκεια, Εφέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απόρριψη έφεσης ως εκπρόθεσμης. Για την ύπαρξη αιτιολογίας ως προς την απόρριψη της έφεσης ως εκπρόθεσμης πρέπει να αναφέρονται στην προσβαλλομένη απόφαση του Εφετείου ο χρόνος επίδοσης στον εκκαλούντα της πρωτόδικης απόφασης κατά της οποίας αυτός άσκησε έφεση, ο χρόνος άσκησης αυτής (έφεσης) και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση, χωρίς τον ειδικότερο προσδιορισμό των στοιχείων εγκυρότητας του αποδεικτικού ή της επίδοσης, εκτός και αν προβλήθηκε με την έφεση λόγος ακυρότητας της επίδοσης ή ανώτερης βίας, χωρίς στο λόγο γι’ αυτή (ανώτερη βία) να εμπίπτει και ο ισχυρισμός για ακυρότητα της επίδοσης. Ποιος θεωρείται ως άγνωστης διαμονής. Αιτιολογημένη απόρριψη έφεσης ως εκπρόθεσμης γιατί προσβαλλομένη απόφαση περιείχε τα προαναφερθέντα στοιχεία (χρόνο επίδοσης πρωτόδικης απόφασης, χρόνο άσκησης έφεσης, καθώς και το αποδεικτικό επίδοσης της προσβαλλομένης με την έφεση απόφασης). Απορρίπτεται ο σχετικός από το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Δ΄ ΚΠΔ λόγος αναίρεσης ως αβάσιμος. Αριθμός 1763/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Μιχαήλ Δέτση), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Θεοδώρα Γκοΐνη, Αναστάσιο Λιανό (ορισθέντα με την υπ' αριθ. 44/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Ελευθέριο Μάλλιο και Αντώνιο Αθηναίο (ορισθέντα με την υπ' αριθ. 87/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου)-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Μαΐου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στέλιου Γκρόζου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης X1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Κανέλλο, περί αναιρέσεως της 13419/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και η αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24.12.2007 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 152/2008. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Επειδή, κατά τις διατάξεις του άρθρου 476 παρ. 1, 2 ΚΠοινΔ, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, εκτός των άλλων περιπτώσεων και όταν ασκήθηκε εκπροθέσμως. Κατά της απόφασης που απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη, είναι παραδεκτή η άσκηση αναίρεσης για όλους τους λόγους που αναφέρονται περιοριστικώς στη διάταξη του άρθρου 510 του ίδιου Κώδικα, μεταξύ των οποίων και η έλλειψη αιτιολογίας, με την προϋπόθεση ότι αυτοί αναφέρονται στην ορθότητα της κρίσης για το απαράδεκτο. Εξ άλλου, η απόφαση, με την οποία απορρίπτεται το ένδικο μέσο της έφεσης, ως απαράδεκτο, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς του, για να έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ, λόγο αναίρεσης, πρέπει να διαλαμβάνει το χρόνο επίδοσης στον εκκαλούντα της προσβαλλομένης με την έφεση απόφασης και εκείνον της άσκησης αυτής καθώς και το αποδεικτικό, από το οποίο προκύπτει η επίδοση χωρίς ειδικώτερο προσδιορισμό των στοιχείων εγκυρότητας του αποδεικτικού και της επίδοσης, εκτός και αν προβάλλεται με την έφεση, λόγος ακυρότητας της επίδοσης ή ανώτερης βίας, λόγω της οποίας απωλέσθηκε η προθεσμία του άρθρου 473 παρ. 1 ΚΠοινΔ, οπότε η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στα ζητήματα αυτά. Μεταξύ των λόγων ακυρότητας της επίδοσης, οι οποίοι πρέπει να προβάλλονται υποχρεωτικά με την έφεση, είναι και η επίδοση ως "αγνώστου διαμονής", χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτής, μολονότι δηλαδή ο εκκαλών κατηγορούμενος είχε γνωστή διαμονή. Επίσης πρέπει να προβάλλεται υποχρεωτικά με την έφεση και ο λόγος ανώτερης βίας, λόγω της οποίας ο εκκαλών παρακωλύθηκε στην εμπρόθεσμη άσκησή της, στην έννοια όμως της οποίας (ανώτερης βίας) δεν εμπίπτει και ο ισχυρισμός για ακυρότητα της επίδοσης ως άγνωστης διαμονής και εντεύθεν μη γνώση εκ μέρους του εκκαλούντος της εκκαλουμένης απόφασης, γιατί στην περίπτωση αυτή ο τελευταίος μάχεται κατά του κύρους της επίδοσης και δεν επικαλείται λόγο ανώτερης βίας, δικαιολογητικό της εκπρόθεσμης άσκησης της έφεσης. Ως άγνωστης διαμονής θεωρείται, κατά τις διατάξεις των άρθρων 156 παρ. 1, 2 του ίδιου Κώδικα, εκείνος που απουσιάζει από τον τόπο της κατοικίας του και η διαμονή του είναι άγνωστη για τη Δικαστική (Εισαγγελική) Αρχή που είχε εκδώσει το προορισμένο για επίδοση έγγραφο ή έχει παραγγείλει την επίδοσή του, έστω και αν αυτή είναι γνωστή σε τρίτους, όπως είναι ακόμη και άλλη Εισαγγελική ή Αστυνομική ή οποιαδήποτε Δημόσια Αρχή. Στην προκειμένη περίπτωση, από την υπ' αριθ. 1382/7.5.2007 έκθεση έφεσης, που επισκοπείται επιτρεπτώς από τον Άρειο Πάγο, προκύπτει ότι η εκκαλούσα X1, προκειμένου να δικαιολογήσει την εκπρόθεσμη άσκηση της έφεσής της, προέβαλε ότι ουδέποτε μέχρι τη 2α Μαΐου 2007 έλαβε γνώση της προσβαλλομένης απόφασης, αλλ' έλαβε γνώση αυτής μόλις τη 2.5.2007, ούτε ήταν άγνωστης διαμονής, αλλά από το έτος 1980 κατοικούσε μονίμως στη γνωστή σε όλους οδό ......., .... Θεσσαλονίκης και όχι στην οδό ......, όπου έγιναν οι σχετικές επιδόσεις ως άγνωστης διαμονής. Προέβαλε, δηλαδή, με την έφεση, ακυρότητα της επίδοσης, ως άγνωστης διαμονής και όχι λόγους ανώτερης βίας, για τους οποίους απώλεσε την προθεσμία άσκησης της έφεσης, στους οποίους δεν εμπίπτει, όπως προαναφέρθηκε, και ο ισχυρισμός για ακυρότητα της επίδοσης, ως άγνωστης διαμονής. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από το από .... αποδεικτικό επίδοσης, της δικαστικής επιμελήτριας ......, η τελευταία βεβαίωσε σ' αυτό ότι μετέβη για επίδοση της πρωτόδικης υπ' αριθ. 49340/1998 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, στην οδό ........., περιοχής ......Θεσσαλονίκης, τελευταία δε γνωστή κατοικία της εκκαλούσας - αναιρεσείουσας, X1, και δεν βρήκε αυτή στην εν λόγω κατοικία της, από την οποία απουσίαζε και ήταν άγνωστη η διαμονή της και ότι διαπίστωσε, ύστερα από έρευνα, ότι δεν υπάρχει στην παραπάνω κατοικία ή αλλού συγγενής της κατηγορουμένης, απ' αυτούς που αναφέρονται στο άρθρο 156 ΚΠοινΔ, δηλαδή σύζυγος ή γονέας ή αδελφός ή άλλος συγγενής εξ αίματος ή εξ αγχιστείας μέχρι τρίτου βαθμού. Έτσι πήγε και παρέδωσε την ανωτέρω απόφαση στην ορισθείσα για το σκοπό αυτό, από τον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης, δημοτική υπάλληλο ..... . Από το ανωτέρω αποδεικτικό επίδοσης, το οποίο έχει αποδεικτική ισχύ, μέχρι προσβολής του ως πλαστό, προκύπτει ότι το όργανο που ενήργησε την επίδοση βεβαίωσε το άγνωστο της διαμονής της κατηγορουμένης και την ανυπαρξία συγγενών του άρθρου 156 ΚΠοινΔ. Εξ άλλου, στην αιτιολογία της προσβαλλομένης απόφασης διαλαμβάνονται τα εξής: "Στην προκειμένη περίπτωση, η εκκαλούσα - κατηγορουμένη, καταδικάσθηκε με την υπ' αριθ. 49340/3.11.1998 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου, για παράβαση ΑΝ 86/1987, για πράξη που τελέστηκε στη Θεσσαλονίκη από 1.4.1995 έως 1995, σε συνολική ποινή φυλάκισης δέκα