ΑΠ 1792/2009 — Αιτιολογίας επάρκεια, Υπέρβαση εξουσίας, Αναβολής αίτημα, Εφέσεως ανυποστήρικτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1792 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Υπέρβαση εξουσίας, Αναβολής αίτημα, Εφέσεως ανυποστήρικτο. Περίληψη: Απόρριψη έφεσης ως ανυποστήρικτης μετ' απόρριψη αιτήματος νέας αναβολής της δίκης. Πλήρης και αιτιολογημένη αιτιολογία απόρριψης του εν λόγω αιτήματος. Απόρριψη αίτησης αναίρεσης κατά της ανωτέρω απορριπτικής απόφασης με λόγους την έλλειψη αιτιολογίας και υπέρβαση εξουσίας του δικαστηρίου της ουσίας. Αριθμός 1792/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, ο οποίος ορίσθηκε με την υπ' αριθμό 42/2009 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Γρηγορίου Μάμαλη), Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή - Εισηγητή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Μαΐου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Νικολούδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης ...., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Εμμανουηλίδη, περί αναιρέσεως της 175/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Το Τριμελές Εφετείο Λάρισας, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2 Ιουνίου 2008 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1205/

1. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ H απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, εκτείνεται όχι μόνο στην απόφαση για την ενοχή, την καταδικαστική δηλαδή ή αθωωτική απόφαση του Δικαστηρίου, αλλά σε όλες χωρίς εξαίρεση τις αποφάσεις, ανεξάρτητα του αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοσή τους αφήνεται στη διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου, που απορρίπτει αίτηση του κατηγορουμένου για αναβολή της δίκης λόγω σημαντικών αιτίων, κατά το άρθρο 349 ΚΠΔ, πρέπει να είναι ιδιαίτερα αιτιολογημένη, εφόσον η αίτηση υποβάλλεται παραδεκτά και είναι ορισμένη, έστω και αν η παραδοχή ή απόρριψη μιας τέτοιας αιτήσεως έχει αφεθεί στην αυθεντική κρίση του Δικαστηρίου Διαφορετικά, ιδρύεται ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως για ελλιπή αιτιολογία. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 175/5-2-2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Λάρισας, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, ερήμην της τότε εκκαλούσας και ήδη αναιρεσείουσας, με την απόφαση αυτή απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η από 18.11.2005 έφεση της αναιρεσείουσας κατά της καταδικαστικής υπ' αριθμ. 3120/2005 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Βόλου, με την οποία είχε κηρυχθεί ένοχη η αναιρεσείουσα για τα εγκλήματα που τέλεσε στο ...στις 16-4-2004 της ψευδούς καταμήνυσης, της συκοφαντικής δυσφήμησης και της ψευδούς ανώμοτης κατάθεσης και της είχε επιβληθεί συνολική ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δευτεροβάθμιας δίκης, κατά τη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο δεν εμφανίσθηκε αυτή, αλλά αντ'αυτής εμφανίσθηκε ως άγγελος, ο σύζυγός της ... ο οποίος ανήγγειλε ότι η κατηγορούμενη και τότε εκκαλούσα αδυνατεί, λόγω ασθενείας της, να εμφανισθεί στο ακροατήριο και ζήτησε την αναβολή της δίκης. Προς απόδειξη του ισχυρισμού αυτού προσκόμισε στο Δικαστήριο την από ... ιατρική βεβαίωση της Διοίκησης Πρώτης Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής Νοσοκομείου Πρόνοιας, "..." η οποία αναγνώσθηκε και ο ίδιος εξετάσθηκε ως μάρτυρας και κατέθεσε τα εξής: "Σύζυγός μου είναι η κατηγορουμένη. Είναι σοβαρή (η) κατάσταση της υγείας της. 414 είχε φτάσει το ζάχαρο το
2. Τώρα έχει προχωρήσει. Θέλει να παραστεί και για το λόγο αυτό ζητάει την αναβολή της δίκης". Το Δικαστήριο ακολούθως, απέρριψε με παρεμπίπτουσα απόφασή του το αίτημα της αναβολής της δίκης ως ουσιαστικά αβάσιμο με την εξής αιτιολογία "Από την κατάθεση του μάρτυρα, σε συνδυασμό με το αναγνωσθέν ιατρικό πιστοποιητικό και την όλη διαδικασία, το Δικαστήριο δεν πείσθηκε ότι η χρόνια ασθένεια της κατηγορουμένης (Σακχαρώδης διαβήτης) δεν της επιτρέπει να προσέλθει στο Δικαστήριο προς υπεράσπιση της έφεσής της, αφού δεν νοσηλεύεται σε νοσοκομείο, αλλά αναπαύεται κατ' οίκον. (Βλ. σημείωμα του Νοσοκομείου Θ. Πρόνοιας). Η κρίση αυτή του Δικαστηρίου ενισχύεται και από τα εξής περιστατικά: Το Δικαστήριο αυτό (Εφετείο) την 30.01.2007 δέχθηκε ότι εξαιτίας της ως άνω ασθένειας δεν μπορούσε να προσέλθει στο Δικαστήριο και ανέβαλε τη συζήτηση για 8.5.
3. Κατά την ως άνω ημερομηνία δεν εμφανίσθηκε και απορρίφθηκε η έφεσή της ως ανυποστήρικτη. Στη συνέχεια το Εφετείο την 11-6-2007 δέχθηκε αίτηση ακύρωσης της διαδικασίας εξαιτίας της ως άνω ασθένειας, ακύρωσε την απόφαση και όρισε δικάσιμο την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας, οπότε εκ νέου δεν προσήλθε λόγω ασθενείας (βλ. τις με αριθμ. 134/2007, 857/2007 (από εσφαλμένη αναρίθμηση αναφέρεται 587/2007), 763/2007 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Εφετείου). Κατόπιν αυτών το Δικαστήριο κρίνει ότι η κατηγορούμενη παρελκυστικά επικαλείται την ασθένεια για αναβολή της δίκης, άλλως δε μπορούσε να την εκπροσωπήσει δικηγόρος με εξουσιοδότηση, για το λόγο αυτό απορρίπτει το αίτημα της αναβολής". Έτσι, που αποφάνθηκε το Δικαστήριο της ουσίας: α) διέλαβε στην προμνημονευόμενη προπαρασκευαστική απόφασή του την από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθεται σ'αυτή τα προκύψαντα περιστατικά, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι σκέψεις στις οποίες στηρίχθηκε το ως άνω Δικαστήριο για να οδηγηθεί στο προεκτεθέν πορισμό του για απόρριψη του άνω περί αναβολής της δίκης αιτήματος της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης και β) ουδαμώς υπερέβη την εξουσία του με το να απορρίψει την έφεση της αναιρεσείουσας ως ανυποστήρικτη λόγω της μη εμφάνισής της στο Δικαστήριο εκείνο (άρθρο 501 παρ. 1 ΚΠΔ) μετά την κατά τα ανωτέρω απόρριψη του αιτήματος αναβολής της δίκης. Τέλος, όπως με σαφήνεια προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως, το δικαστήριο έλαβε υπόψη τις υπ' αριθ. 134/2007, 857/2007 και 763/2007 προηγούμενες αποφάσεις του και τα ταυτάριθμα πρακτικά, τα οποία μάλιστα, ρητώς μνημονεύονται στην εν λόγω απόφαση. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ και Η του Κ.Π.Δ. λόγοι αναίρεσης της κρινόμενης αιτήσεως, με τους οποίους αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και της υπέρβασης εξουσίας από το δικαστήριο της ουσίας ως αβάσιμοι. Μετά από αυτά, και εφόσον δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναίρεσης για έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση στο σύνολό της και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 2 Ιουνίου 2008 αίτηση της ..., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 175/2008 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Λάρισας. Και Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι