Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1800 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αοριστία λόγου αναιρέσεως, Υπέρβαση εξουσίας. Περίληψη: Απορρίπτει λόγο αναίρεσης για υπέρβαση εξουσίας. Αόριστος λόγος για έλλειψη αιτιολογίας. Απορρίπτει. Αριθμός 1800/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ηρακλή Κωνσταντινίδη) ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό-Εισηγητή, Βιολέττα Κυτέα, Ελευθέριο Μάλλιο (που ορίστηκε προς συμπλήρωση της συνθέσεως με την με αριθμό 54/2008 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 23 Μαΐου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας-κατηγορουμένης Χ, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο Παναγιωτάτο, για αναίρεση της 217/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 5 Απριλίου 2007 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 734/2007. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ 1. Υπέρβαση εξουσίας, που συνιστά τον κατά τα άρθρα 510 παρ.1 στοιχ. Η ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως υπάρχει, όταν το δικαστήριο ασκεί δικαιοδοσία που δεν του δίνει ο νόμος και ιδίως όταν: α) το δικαστήριο αποφάσισε για υπόθεση που δεν υπάγεται στην δικαιοδοσία του και β) έλυσε προκαταρκτικό ζήτημα που υπάγεται σύμφωνα με ρητή διάταξη του νόμου στην αποκλειστική δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων . Στην προκειμένη περίπτωση ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Η' του ΚΠΔ πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως όπως αυτός εκτιμάται, με τον οποίο η αναιρεσείουσα επικαλείται ότι το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη με αριθμό 217/2007 απόφαση με την οποία αυτή κηρύχθηκε ένοχη για υπεξαίρεση στην υπηρεσία αντικειμένου ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, και καταδικάστηκε σε φυλάκιση δύο ετών μετατραπείσα προς πέντε
(5)ευρώ την ημέρα, υπερέβη την εξουσία του, γιατί αυτό το ίδιο έλυσε προκαταρκτικό ζήτημα, υπαγόμενο στα πολιτικά δικαστήρια, κρίνοντας ότι αυτή ως επί του πλειστηριασμού υπάλληλος κατεκράτησε παράνομα από το εκπλειστηρίασμα με πρόθεση ιδιοποιήσεως ποσό 4.707000 δραχμών, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, αφού σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 60 και 61 του ΚΠΔ το ποινικό δικαστήριο έχει την εξουσία να εξετάζει παρεμπιπτόντως κάθε ζήτημα που έχει σχέση με την ποινική δίκη, ακόμη και όταν υπάγεται στα πολιτικά δικαστήρια, με εξαίρεση τα αναφερόμενα στα άρθρα 329, 339 παρ.3 και 355 του ΠΚ ζητήματα, περί των οποίων δεν πρόκειται εν προκειμένω. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του ΚΠΔ προκύπτει ότι, για το κύρος και κατ' ακολουθία το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη χωρίς άλλη έρευνα, σύμφωνα με το άρθρο 513 του ίδιου Κώδικα. Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Ειδικότερα, για την πληρότητα του από το άρθρο 510 παρ. 1 Δ' ΚΠοινΔ λόγου αναίρεσης, για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, πρέπει, αν ελλείπει παντελώς η αιτιολογία, να προτείνεται με την αίτηση αναίρεσης η ανυπαρξία αυτής, σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα κεφάλαια της απόφασης στα οποία αναφέρεται η εν λόγω αιτίαση, ενώ, αν υπάρχει αιτιολογία, αλλά προβάλλεται ότι αυτή δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, να προσδιορίζεται με την αναίρεση επί πλέον, σε τι ακριβώς συνίσταται η έλλειψη αυτή, ποιες είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία της απόφασης ή οι αντιφατικές αιτιολογίες της σε σχέση με τις παραδοχές της, ή ποια αποδεικτικά μέσα δεν λήφθηκαν υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας (Ολ. ΑΠ 2/2002, Ολ. ΑΠ 19/2001). Περαιτέρω, απαράδεκτος είναι και ο λόγος αναίρεσης στο μέτρο που με αυτόν πλήττεται η ανέλεγκτη ουσιαστική κρίση του Δικαστηρίου αφού αυτός δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των περιοριστικώς αναφερόμενων στο άρθρο 510 παρ. 1 του ΚΠΔ λόγων αναίρεσης κατά αποφάσεων. 2.- Στην προκείμενη περίπτωση, με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Συνίσταται δε ο λόγος αυτός όπως κατά πιστή μεταφορά αναφέρεται στην αίτηση ότι: "περιέχει αντιφατικές αιτιολογίες και διατακτικό και αποδίδει τετραπλάσια των αιτηθέντων κατά την δίκη εις τον καθού, καταστήσασα εαυτήν παντελώς άκυρον .Ούτως: 12η σελίς αποφάσεως .Καίτοι εδόθη υπόμνημα δια την λογιστική δίκη, το οποίο ουδέ καν ανεγνώσθη και αναφέρεται ότι ανεγνώσθη, αναφέρεται ότι από 18.12.2001 μέχρι 12-2-2002 παράνομα ... παρακρατούσε 4.707000 δρχ. και μετά την είσπραξη τραπεζικής επιταγής 3.655.000 δρχ.(πόθεν ηρύσθη τούτο) απέμεινε υπόλοιπο 1.0520.000 δρχ. Τοιαύτη επιταγή δεν υπήρξε ούτε και εκ της ανακριτικής και ακροαματικής διαδικασίας προέκυψε τοιούτο τι ούτε και εις την πράξιν όταν υπάρχουν αντιρρήσεις επί του πίνακος τηρείται το άρθρο (980 Κ.Πολ.Δ.) το οποίο επικαλείται το Δικαστήριο για να μου αποδώσει δολίαν προαίρεση προς ιδιοποίηαση για να καταλήξει εις το Δια τους λόγους αυτούς .....Εις τον καθού δεν οφείλω ούτε δραχμή, καίτοι για να αποδείξω την αθωότητά μου εδαπάνησα πλείονα των υπό του ιδίου επικαλουμένων ως οφειλομένων εις αυτόν 1.050.000 δρχ. σελίς 5 της αποφάσεως που περιέχει εις την κατάθεσίν του. Μυθική απόφασις και με αντιφατικές αιτιολογίες και αυθαίρετες ". Με αυτό όμως το περιεχόμενο, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, και ο παραπάνω δεύτερος λόγος αναίρεσης είναι αόριστος και συνεπώς απαράδεκτος, διότι η αναιρεσείουσα δεν προσδιορίζει στην αίτησή της τις αποδιδόμενες στην πληττόμενη απόφαση πλημμέλειες και τις κατ' αυτής αιτιάσεις, περιοριζόμενη μόνο σε αιτιάσεις περί την εκτίμηση των αποδείξεων και τα πράγματα, που έγιναν δεκτά από την προσβαλλόμενη απόφαση, πλήττοντας έτσι την ανέλεγκτη ουσιαστική κρίση του Δικαστηρίου. Ειδικότερα, καθ' όσον αφορά τον λόγο αυτό δεν προσδιορίζεται στο αναιρετήριο από ποιες παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει η έλλειψη αιτιολογίας και σε τι συνίσταται ακριβώς η έλλειψη αυτή. Συγκεκριμένα, δεν προσδιορίζεται ούτε ποιες είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία της απόφασης ή οι αντιφατικές αιτιολογίες της και ποια πραγματικά περιστατικά, από εκείνα που θεμελιώνουν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της υπεξαίρεσης στην υπηρεσία αντικειμένου ιδαίτερα μεγάλης αξίας για το οποίο καταδικάστηκε η αναιρεσείουσα, και ενδιαφέρουν εν προκειμένω, δεν περιλαμβάνονται στην αιτιολογία της απόφασης, ούτε ποια αποδεικτικά μέσα δεν έλαβε υπόψη του ή δεν εκτίμησε το Δικαστήριο της ουσίας. Μετά από αυτά αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα. (άρθρο 583 παρ. 1) . ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 5ης Απριλίου 2007 αίτηση της Χ για αναίρεση της 217/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 13 Ιουνίου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Ιουλίου
- Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ