Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1815 / 2008 (Α, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Έκδοση. Περίληψη: Έκδοση Αλβανού υπηκόου στην Αλβανία με βάση την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως. Δεν ερευνάται η νομιμότητα κλητεύσεως του εκζητουμένου ενώπιον του εκδόσαντος την καταδικαστική απόφαση αλλοδαπού δικαστηρίου, ούτε η ύπαρξη στοιχείων ενοχής του. Όχι αναβολή της έκδοσης λόγω εκκρεμούς ποινικής δίκης του εκζητουμένου στην Ελλάδα. Απορρίπτει έφεση. Αριθμός 1815/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ A' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΚΟΠΩΝ - (ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ) Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου - Εισηγήτρια, Βιολέττα Κυτέα, Βαρβάρα Κριτσωτάκη και Ελευθέριο Μάλλιο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 και 11 Ιουλίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Χρυσού και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος - εκζητουμένου Χ1 και ήδη κρατουμένου στη Δικαστική Φυλακή Διαβατών, που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρου του Νικόλαο Νικολόπουλο κατά της υπ'αριθμ. 673/2008 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης. Το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεώς του στο κράτος της Αλβανίας. Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την με αριθμό και ημερομηνία 2/11.06.2008 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Θεσσαλονίκης, Μιχαήλ Θεολόγου και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1132/2008. Προκειμένης συζητήσεως Αφού άκουσε τον εκζητούμενο και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί η έφεση του εκζητουμένου και να εκδοθεί αυτός στις αρχές του κράτους της Αλβανίας. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Σύμφωνα με το άρθρο 451 παρ. 1 του ΚΠΔ, κατά της οριστικής απόφασης του συμβουλίου εφετών επιτρέπεται σ` αυτόν για τον οποίο ζητείται η έκδοση και στον εισαγγελέα να ασκήσουν έφεση ενώπιον του ποινικού τμήματος του Αρείου Πάγου μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες από τη δημοσίευση της απόφασης για την έφεση συντάσσεται έκθεση από τον γραμματέα εφετών, στην οποία πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Επομένως, η υπό κρίση με αριθμό 2/11-6-2008 έφεση, που ασκήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως με δήλωση ενώπιον του αρμόδιου Γραμματέα του Εφετείου Θεσσαλονίκης κατά της 673/9 και 10-6-2008 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, με την οποία τούτο γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως στις Αλβανικές Αρχές του εκζητούμενου εκκαλούντος Χ1, για να εκτίσει ποινή καθείρξεως έξι
(6)ετών, που του επιβλήθηκε με την 15/27-4-2000 απόφαση του Δικαστηρίου της Επαρχίας Μιρντίτα Αλβανίας, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω κατ` ουσίαν. Κατά το άρθρο 436 του ΚΠΔ, αν δεν υπάρχει σύμβαση, οι όροι και η διαδικασία της έκδοσης αλλοδαπών εγκληματιών ρυθμίζονται από τις διατάξεις των επόμενων άρθρων (437-456), οι οποίες εφαρμόζονται ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, αν δεν έρχονται σε αντίθεση με αυτή, καθώς και στα σημεία που δεν προβλέπει η σύμβαση. Εξάλλου, η από 13-12-1957 Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως, που υπογράφτηκε στο Παρίσι και κυρώθηκε, από την Ελλάδα στις 6-5-1961 με το νόμο 4165/1961 και από την Αλβανία στις 19-5-1998, με έναρξη ισχύος την 17-8-1998, από δε την κύρωσή της, διέπει το δίκαιο της εκδόσεως μεταξύ των ως άνω κρατών, στο άρθρο 2 παρ. 1 αυτής ορίζει ότι η έκδοση ενεργείται για πράξεις που τιμωρούνται από τους νόμους τόσο του κράτους που ζητεί την έκδοση, όσο και του κράτους από το οποίο ζητείται αυτή, με ποινή στερητική της ελευθερίας ή με μέτρο ασφαλείας ανωτάτου ορίου ενός τουλάχιστον έτους η με αυστηρότερη ποινή, ενώ οσάκις έλαβε χώρα καταδίκη σε ποινή ή επιβλήθηκε μέτρο ασφαλείας στο έδαφος του αιτούντος κράτους, η απαγγελθείσα κύρωση πρέπει να είναι διάρκειας τεσσάρων μηνών κατ` ελάχιστον όριο. Περαιτέρω, στο άρθρο 12 αυτής, με τον τίτλο "αιτήσεις και δικαιολογητικά στοιχεία", ορίζονται τα ακόλουθα: Η αίτηση με την οποία ζητείται η έκδοση πρέπει, αν δεν έχει συμφωνηθεί με απευθείας συνεννόηση μεταξύ των μερών άλλο μέσο, να διατυπωθεί εγγράφως και να υποβληθεί μέσω της διπλωματικής οδού και για την υποστήριξή της να προσαχθούν α) το πρωτότυπο ή επίσημο αντίγραφο είτε εκτελεστής δικαστικής αποφάσεως, είτε εντάλματος συλλήψεως ή άλλης πράξεως, που έχει την ίδια ισχύ και που έχει εκδοθεί κατά τους τύπους που καθορίζονται από τη νομοθεσία του αιτούντος κράτους, β) έκθεση των αξιοποίνων πράξεων, για τις οποίες ζητείται η έκδοση, του τόπου και χρόνου διαπράξεώς τους, του κατά νόμο χαρακτηρισμού τους και της παραπομπής στις νομοθετικές διατάξεις που έχουν εφαρμογή, οι οποίες πρέπει να εμφανίζονται κατά το δυνατό ακριβέστερα και γ) αντίγραφο των διατάξεων, που προβλέπουν την πράξη ή εφόσον τούτο δεν καθίσταται εφικτό δήλωση περί του εφαρμοστέου δικαίου, καθώς και ο κατά το δυνατό ακριβέστερος καθορισμός του προσώπου που καταζητείται και κάθε άλλη πληροφορία, που μπορεί να καθορίσει την ταυτότητα και εθνικότητα τούτου. Περαιτέρω, ναι μεν κατά το άρθρο 441 ΚΠοινΔ, υπέρ της ισχύος του οποίου διετυπώθη ρητή επιφύλαξη με το άρθρο 2 § 3 εδ. 6 του ν. 4165/61, αν ο εκζητούμενος καταδιώκεται ή έχει καταδικασθεί στην Ελλάδα για άλλη πράξη, η έκδοσή του αναβάλλεται ως την περάτωση της ποινικής δίκης και σε περίπτωση καταδίκης ωσότου εκτιθεί η ποινή ή απολυθεί από τις φυλακές και κατά το επόμενο άρθρο 442 ΚΠοινΔ, μπορεί να επιτραπεί και στην περίπτωση αυτή η προσωρινή έκδοση με τις οριζόμενες προϋποθέσεις, κατά την έννοια όμως των διατάξεων τούτων, συναγομένη και από το κατά το άρθρο 30 § 2 του ΚΠοινΔ δικαίωμα του Υπουργού Δικαιοσύνης για αναβολή ή αναστολή της ποινικής διώξεως στην Ελλάδα, όταν επιβάλλεται τούτο εκ των διεθνών σχέσεων της χώρας, αρμόδιος για να αποφασίσει την αναβολή ή την προσωρινή παράδοση του εκζητουμένου στην περίπτωση αυτή είναι ο Υπουργός Δικαιοσύνης και όχι το συμβούλιο εφετών. Τέλος, σύμφωνα με τις διατάξεις της ως άνω Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως και περί εκδόσεως του ΚΠοινΔ (436 έως 456), το συμβούλιο εφετών δεν μπορεί να προβεί σε έρευνα για την ύπαρξη ή όχι στοιχείων ενοχής του εκζητουμένου ή για την κλήση του στην ανάκριση ή για το νομότυπο ή μη της κλητεύσεώς του ενώπιον του εκδόσαντος την καταδικαστική απόφαση αλλοδαπού δικαστηρίου και να καταλήξει σε κρίση αντίθετη εκείνης της εκτελεστής αποφάσεως του αλλοδαπού δικαστηρίου, προς εκτέλεση της οποίας ζητείται η έκδοση του εκζητουμένου (ΑΠ 170/2005). Στην προκειμένη περίπτωση, από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάστηκαν ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Συμβουλίου, την ένορκη κατάθεση του ενώπιον του Συμβουλίου αυτού εξετασθέντος μάρτυρος και όλα τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία, μεταξύ των οποίων και τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, τα οποία όλα αναγνώστηκαν, σε συνδυασμό και με όσα εξέθεσε ο παραστάς εκζητούμενος ενώπιον των Συμβουλίων, πρωτοδίκου και παρόντος, αποδεικνύονται τα ακόλουθα: Με την με αριθμό 960/1 από 21-5-2008 ρηματική Διακοίνωση της Πρεσβείας της Αλβανίας στην Αθήνα, η οποία διαβιβάστηκε με το υπ' αριθμ. .... από .... έγγραφο της Ε3 ΔΙΔΔΥ του ΥΠ.ΕΞ., υποβλήθηκε αίτηση και ζητήθηκε η έκδοση και παράδοση στις αρμόδιες Δικαστικές Αρχές της Δημοκρατίας της Αλβανίας, του αλβανού υπηκόου Χ1, προκειμένου αυτός να εκτίσει την ποινή καθείρξεως έξι
(6)ετών που του επιβλήθηκε με την υπ' αριθμ. 15/27-4-2000 απόφαση του Δικαστηρίου της επαρχίας Μιρντίτα της Αλβανίας, για το έγκλημα της ληστείας με βία κατά συναυτουργία σε βάρος του ......, που προβλέπεται και τιμωρείται από τα άρθρα 25 και 139 του ΠΚ της Αλβανίας. Για το παραδεκτό και την υποστήριξη της πιο πάνω αίτησης, προσάγονται, σύμφωνα με το άρθρο 12 παρ. 2 της προαναφερόμενης Ευρωπαϊκής Σύμβασης, όλα τα απαιτούμενα έγγραφα, μεταφρασμένα επίσημα από την αλβανική στην ελληνική γλώσσα, ήτοι: 1) Αντίγραφο της με αριθμό 15/27-4-2000 απόφασης του Δικαστηρίου της Επαρχίας Μιρντίτα. 2) Βεβαίωση για την τελεσιδικία της απόφασης αυτής, η οποία υπάρχει στο τέλος της. 3) Έκθεση της Εισαγγελίας Δικαστικής Επαρχίας Λέζια Αλβανίας για την αξιόποινη πράξη για την οποία ζητείται η έκδοση, με μνεία του τόπου και του χρόνου τέλεσής της, καθώς και των ανωτέρω διατάξεων των άρθρων του Ποινικού Κώδικα της Αλβανίας, που εφαρμόσθηκαν. 4) Κείμενο των διατάξεων αυτών. 5) Το από ..... πιστοποιητικό του Ληξιαρχείου Ρεσένι, που καθορίζει την ταυτότητα και την εθνικότητα του εκζητουμένου. Και 6) αντίγραφο του από 11-5-2000 εντάλματος σύλληψης της Εισαγγελίας Επαρχίας Μιρντίτα Αλβανίας. Από τα προαναφερόμενα έγγραφα προκύπτει ότι ο εκζητούμενος, αλβανός πολίτης, έχει καταδικαστεί με την πιο πάνω 15/2000 απόφαση του Δικαστηρίου της επαρχίας Μιρντίτα σε ποινή καθείρξεως 6 ετών για το αδίκημα της ληστείας με βία κατά συναυτουργία, που τελέστηκε στις 27-9-1998 στην πόλη Ρεσέν της επαρχίας Μιρντίτα Αλβανίας, ήτοι για παράβαση των άρθρων 25 και 139 του Ποινικού Κώδικα της Αλβανίας, και του επιβλήθηκε ποινή καθείρξεως 6 ετών, κατά το άρθρο 55 του ίδιου Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τα άρθρα αυτά, η ως άνω πράξη προβλέπεται και τιμωρείται ως κακούργημα και συγκεκριμένα με φυλάκιση από 5 έως 10 έτη. Αλλά και από την ελληνική νομοθεσία προβλέπεται και τιμωρείται η πιο πάνω πράξη σε βαθμό κακουργήματος με κάθειρξη (5-20 έτη, άρθρο 53 Π.Κ.), σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 45 και 380 παρ. 1 του Π.Κ. Έτσι, τόσο από την αλβανική νομοθεσία, όσο και από την ελληνική νομοθεσία, για την πιο πάνω πράξη προβλέπεται ποινή στερητική της ελευθερίας, για την οποία επιτρέπεται η έκδοση (4 μήνες κατ` ελάχιστο όριο), σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 1 της προαναφερόμενης Ευρωπαϊκής Σύμβασης. Επομένως, είναι επιτρεπτή η έκδοση του εκκαλούντος, για την έκτιση της παραπάνω ποινής του. Ο εκζητούμενος, ήταν απών κατά την εκδίκαση της υπόθεσής του (φυγοδικούσε) αλλά εκπροσωπήθηκε από το δικηγόρο Πιέτερ Μπρόζι, που διορίσθηκε με βάση τις διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικαιοδοσίας της Δημοκρατίας της Αλβανίας, ο οποίος και τον υπερασπίσθηκε. Τα ειδικότερα περιστατικά των πράξεων, για τις οποίες καταδικάστηκε ο εκζητούμενος, αναφέρονται λεπτομερώς στην παραπάνω καταδικαστική απόφαση, η οποία έχει ήδη τελεσιδικήσει, ήτοι είναι εκτελεστή, όπως απαιτεί η ίδια Ευρωπαϊκή Σύμβαση. Οι ισχυρισμοί του εκκαλούντος 1) ότι η ανωτέρω καταδίκη του από το Αλβανικό δικαστήριο χώρησε ερήμην του, χωρίς ποτέ να έχει νομίμως κληθεί, να έχει λάβει γνώση της κατηγορίας και χωρίς να του έχει δοθεί η δυνατότητα να αποδείξει την αθωότητά του, με συνέπεια να έχουν παραβιασθεί οι αρχές του κράτους δικαίου και 2) ότι το αιτούν την έκδοση κράτος δεν προσκόμισε τα απαραίτητα αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία να αποδεικνύεται η βασιμότητα της εναντίον του ανωτέρω καταδίκης, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι, αφού, σύμφωνα και με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 443 παρ. 1 και 450 παρ. 2 ΚΠΔ, δηλαδή το Συμβούλιο δεν έχει δικαίωμα να ερευνήσει τη νομιμότητα της κλητεύσεως του εκζητούμενου και την βασιμότητα της εναντίον του κατηγορίας, όταν η έκδοση ζητείται στο πλαίσιο εφαρμογής της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Εκδόσεως (ν. 4165/1961), στο άρθρο 12 παρ. 2 της οποίας προσδιορίζονται σαφώς τα στοιχεία που πρέπει να υποβάλει το αιτούν την έκδοση μέρος τα οποία και προσκομίσθηκαν. Απορριπτέος επίσης κρίνεται και ο έτερος ισχυρισμός του εκκαλούντος ότι το Συμβούλιο Εφετών εσφαλμένα απέρριψε το αίτημά του για αναβολή της έκδοσης, μέχρι την εκδίκαση υπό του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης εφέσεώς του κατά της υπ` αρ. 897/2002 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, με την οποία καταδικάσθηκε σε κάθειρξη οκτώ ετών για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών, η εκτέλεση της οποίας έχει ανασταλεί με περιοριστικούς όρους με την υπ' αριθμ. 1152/2004 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, αφού, κατά τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, την αναβολή της έκδοσης, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 441 ΚΠΔ, διατάζει μόνο ο Υπουργός Δικαιοσύνης και αφού προηγουμένως το συμβούλιο εφετών έχει αμετακλήτως γνωμοδοτήσει υπέρ αυτής. Εξάλλου μετά την απόρριψη του ανωτέρω αιτήματος, ο ισχυρισμός του εκκαλούντος ότι κατ' εσφαλμένη κρίση το Εφετείο Θεσσαλονίκης δεν διέταξε την άρση της προσωρινής του κρατήσεως με περιοριστικούς όρους παρίσταται αλυσιτελής. Τέλος, από όλα τα στοιχεία της δικογραφίας συνάγεται ότι ο εκκαλών είναι το αυτό πρόσωπο με τον εκζητούμενο από τις Αλβανικές Αρχές, για το οποίο έχει χωρήσει η πιο πάνω καταδίκη, γεγονός το οποίο δεν αμφισβήτησε και ο ίδιος. Ούτε προκύπτει ότι η έκδοση του εκκαλούντος ζητείται για πολιτικούς λόγους, γεγονός το οποίο άλλωστε ούτε ο εκκαλών ισχυρίζεται. Έτσι σκοπός της εκδόσεως είναι ο ποινικός κολασμός του εκκαλούντος με την εκτέλεση της παραπάνω ποινής. Σύμφωνα με όλες τις προηγούμενες σκέψεις, συντρέχουν όλες οι θετικές προϋποθέσεις και ελλείπουν τα κωλύματα κατά την πιο πάνω διεθνή σύμβαση και το άρθρο 438 ΚΠΔ, για την έκδοση του εκκαλούντος, προκειμένου αυτός να εκτίσει την ποινή του. Επομένως, το Συμβούλιο Εφετών, το οποίο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του εκκαλούντος, δεν έσφαλε και γι' αυτό όλοι οι αντίθετοι ισχυρισμοί του και οι λοιποί λόγοι της έφεσης και αυτή στο σύνολό της πρέπει να απορριφθούν ως κατ` ουσίαν αβάσιμοι, ο εκκαλών δε να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Δέχεται τυπικά και απορρίπτει κατ` ουσίαν την έφεση του Αλβανού πολίτη Χ1 κατά της 673/2008 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, με την οποία αυτό γνωμοδότησε υπέρ της παραδοχής της αίτησης έκδοσης του ανωτέρω στις Αλβανικές Αρχές για να εκτίσει ποινή κάθειρξης έξι
(6)ετών, που του επιβλήθηκε με την απόφαση 15/27-4-2000 του Δικαστηρίου του Επαρχίας Μιρντίτα Αλβανίας. Και, Καταδικάζει τον εκκαλούντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Ιουλίου
- Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Ιουλίου
- Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ