ΑΠ 1819/2009 — Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Καθυστέρηση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών, Κλητήριο θέσπισμα, Ακροάσεως έλλειψη

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1819 / 2009 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Καθυστέρηση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών, Κλητήριο θέσπισμα, Ακροάσεως έλλειψη. Περίληψη: Μη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών (άρθρ. 1 του ΑΝ 86/1967). Για να μην είναι αξιόποινη θα πρέπει το σύνολο των οφειλόμενων εισφορών (και όχι των κατά μήνα οφειλόμενων) να μην υπερβαίνει το ποσό των 2.000 ευρώ. Ορθή καταδίκη του κατηγορουμένου για μη καταβολή των βαρυνουσών τον ίδιο ασφαλιστικών εισφορών ΤΕΒΕ του έτους 2004, συνολικού ύψους 3.398, 94 ευρώ. Ακυρότητα κλητηρίου θεσπίσματος για έλλειψη μνείας του άρθρου του ποινικού νόμου που προβλέπει την πράξη. Ως άρθρο του ποινικού νόμου νοείται κάθε διάταξη που τυποποιεί το έγκλημα και καθορίζει την απειλούμενη ποινή, στις διατάξεις δε αυτές δεν περιλαμβάνεται το άρθρο 98 του ΑΚ, καθώς και τα άρθρα 51, 53, 57, 83, 84, 85 και 94 του ΠΚ. Η εγκαίρως προβληθείσα στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και απορριφθείσα ένσταση ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος, υποβάλλεται παραδεκτώς στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο αν επαναφερθεί με ειδικό λόγο έφεσης. Αν το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δεν απαντήσει στην ανωτέρω παραδεκτώς επαναφερθείσα ένσταση, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως για έλλειψη ακροάσεως, υπό την προϋπόθεση όμως ότι η ένσταση αυτή είναι νόμιμη. Η ένσταση ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος επειδή δεν περιέχει τη διάταξη του άρθρου 98 του ΠΚ δεν είναι νόμιμη και δεν είχε υποχρέωση το δικαστήριο να απαντήσει. Απορρίπτεται η αίτηση αναιρέσεως. Αριθμός 1819/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια, Ανδρέα Δουλγεράκη και Ιωάννη Παπαδόπουλο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Απριλίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φωτίου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Κωνσταντίνου, περί αναιρέσεως της 1871/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 23 Απριλίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 893/2008. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά την παράγ. 1 του άρθρου 1 του ΑΝ 86/1967, τιμωρείται με τις στη διάταξη αυτή οριζόμενες αθροιστικώς ποινές, όποιος υπέχει νόμιμη υποχρέωση καταβολής των βαρυνουσών αυτόν ασφαλιστικών εισφορών (εργοδοτικών), ασχέτως ποσού προς τους υπαγόμενους στο Υπουργείο Εργασίας κάθε φύσεως Οργανισμούς Κοινωνικής Πολιτικής ή Κοινωνικής Ασφάλισης ή Ειδικούς Λογαριασμούς και δεν τις καταβάλλει στους παραπάνω Οργανισμούς εντός μηνός αφότου κατέστησαν απαιτητές, ενώ κατά την παράγ. 2 της προδιαληφθείσης διατάξεως, τιμωρείται για υπεξαίρεση με τις στην εν λόγω διάταξη προβλεπόμενες αθροιστικώς ποινές όποιος παρακρατεί ασφαλιστικές εισφορές των εις αυτόν εργαζομένων με σκοπό να τις αποδώσει στους ανωτέρω κατά την παράγ. 1 Οργανισμούς και δεν καταβάλλει ή δεν αποδίδει αυτές προς τους Οργανισμούς αυτούς εντός μηνός αφότου κατέστησαν απαιτητές. Περαιτέρω με το άρθρο 33 του Ν. 3346/2005 ορίζεται ότι για την εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 1 του ΑΝ. 86/1967 απαιτείται το ποσό των ασφαλιστικών εισφορών που βαρύνουν τον υπόχρεο (εργοδοτικών), καθώς και των παρακρατούμενων ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων να υπερβαίνει συνολικώς τα δύο χιλιάδες (2.000) Ευρώ. Από τις ανωτέρω διατάξεις προκύπτει ότι για να στοιχειοθετείται η αξιόποινη πράξη του άρθρου 1 του ΑΝ 86/1967, θα πρέπει το σύνολο των οφειλόμενων ασφαλιστικών εισφορών (και όχι των κατά μήνα οφειλόμενων) να υπερβαίνει το ποσό των 2.000 Ευρώ. Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης με την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 1871/2008 απόφασή του καταδίκασε τον κατηγορούμενο σε ποινή φυλακίσεως τριών