Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1823 / 2010 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Η αίτηση αναίρεσης στρέφεται: 1) κατά της απόφασης του Πρωτοβαθμίου δικαστηρίου με την οποία ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε σε φυλάκιση εννέα
(9)μηνών για μη έγκαιρη καταβολή εργοδοτικών εισφορών, και 2) κατά της απόφασης του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεση του κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης. Είναι απορριπτέα η αίτηση, διότι η πρώτη απόφαση δεν υπέκειτο σε αναίρεση, γιατί ήταν εκκλητή όπως απαγγέλθηκε (άρθρ. 489 παρ. 1 β΄ ΚΠΔ), ενώ η αναίρεση που στρέφεται κατά της απόφασης του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου δεν διαλαμβάνει κανένα λόγο από τους αναφερόμενους στο άρθρο 510 ΚΠΔ. Αριθμός 1823/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ E' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά και Κυριακούλα Γεροστάθη-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεώργιου Μπόμπολη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Αικατερίνης Φωτοπούλου. Συνήλθε σε συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 17 Σεπτεμβρίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντα - κατηγορουμένου Γ. Γ. του Α., κατοίκου ... που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως των υπ' αριθμ. 112463/2004 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και 36108/2009 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών και το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με τις ως άνω αποφάσεις τους διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτές, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 4 Δεκεμβρίου 2009 αίτησή του περί αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 19/2010. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Μπόμπολης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Τσάγγα με αριθμό 182/13-5-2010, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω την υπ' αριθμ. 103/4-12-2009 αίτηση αναιρέσεως του Γ. Γ. του Α. και Ε., 40 ετών, ηλεκτρολόγου, κατοίκου ..., κατά των υπ' αριθμ. α) 112463/4-10-2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία έχει καταδικαστεί σε ποινή φυλακίσεως 9 μηνών που έχε μετατραπεί προς 4.40 ΕΥΡΩ ημερησίως και και χρηματική ποινή 300 ΕΥΡΩ για μη έγκαιρη καταβολή εργοδοτικών εισφορών Τ.Ε.Β.Ε (Α.Ν. 86/1967), και, β) 36108/7-5-2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η υπ' αριθμ. 15636/24-10-2008 έφεσή του κατά της ανωτέρω υπ' αριθμ. 112463/4-10-2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 473 παρ.1 και 3 και 476 παρ.1 του Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι η προθεσμία για την άσκηση ενδίκου μέσου κατά αποφάσεως είναι δέκα
(10)ημερών από την δημοσίευση της αποφάσεως όταν ο δικαιούμενος είναι παρών, εάν δε δεν είναι παρών η ως άνω προθεσμία είναι επίσης δέκα
(10)ημερών, εκτός αν διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα
(30)ημερών και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της αποφάσεως. Σχετικά δε με την προθεσμία για την άσκηση αναιρέσεως αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωρηθεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τον γραμματέα του ποινικού δικαστηρίου. Επί πλέον δε απαιτείται να προτείνεται ένας τουλάχιστον λόγος αναιρέσεως από εκείνους που προβλέπονται στο άρθρο 510 Κ.Π.Δ. Εν προκειμένω ο αναιρεσείων άσκησε την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως στις 4 Δεκεμβρίου του έτους 2009, η δε υπ' αριθμ. 112463/4-10-2004 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών δημοσιεύθηκε στις 4-10-2004 εν απουσία του, στις 24-10-2008 άσκησε έφεση κατ' αυτής προ πάσης επιδόσεως, η εν λόγω απόφαση καταχωρήθηκε στο ειδικό προς τούτο τηρούμενο βιβλίο στις 29-11-2004, συνεπώς είναι εκπρόθεσμη η κατ' αυτής ασκηθείσα αναίρεση. Η δε υπ' αριθμ. 36108/7-5-2009 έτερη προσβαλλομένη απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών που απέρριψε την υπ' αριθμ. 15636/24-10-2008 έφεσή του κατά της υπ' αριθμ. 112463/4-10-2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών ως ανυποστήρικτη, καταχωρήθηκε στο ειδικό προς τούτο τηρούμενο βιβλίο στις 3-8-2009, και η οποία ουδέποτε του επιδόθηκε και συνεπώς εμπροθέσμως ασκήθηκε κατ' αυτής. Πλην όμως επειδή δεν επικαλείται κανένα από τους προβλεπόμενους στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, πρέπει κατ' άρθρο 476 παρ.1 ΚΠΔ να κηρυχθεί απαράδεκτη και όσον αφορά την υπ' αριθμ. 112463/4-10-2004 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και όσον αφορά την υπ' αριθμ. 36108/7-5-2009 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και να του επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα. Για τους λόγους αυτούς Προτείνω : Α) Να κηρυχθεί απαράδεκτη η υπ' αριθμ. 103/4-12-2009 αίτηση αναιρέσεως του Γ. Γ. του Α. και Ε., 40 ετών, ηλεκτρολόγου, κατοίκου ..., κατά των υπ' αριθμ. 1) 112463/4-10-2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία έχει καταδικαστεί σε ποινή φυλακίσεως 9 μηνών που έχει μετατραπεί προς 4.40 ΕΥΡΩ ημερησίως και χρηματική ποινή 300 ΕΥΡΩ για μη έγκαιρη καταβολή εργοδοτικών εισφορών Τ.Ε.Β.Ε., και, 2) της υπ' αριθμ. 36108/7-5-2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η υπ' αριθμ. 15636/24-10-2008 έφεσή του κατά της ανωτέρω υπ' αριθμ. 112463/αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Β) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αναιρεσείοντος. Αθήνα 5-5-2010 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Τσάγγας". Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντα. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 504 παρ. 1 του ΚΠΔ, όταν ο νόμος δεν ορίζει διαφορετικά, το ένδικο μέσο της αιτήσεως αναιρέσεως επιτρέπεται μόνο κατά της αποφάσεως η οποία, όπως απαγγέλθηκε δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της αποφάσεως του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση εφέσεως. Έτσι, αν η υπόθεση που αναφέρεται σε ορισμένο έγκλημα διήλθε και από τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως από τον κατηγορούμενο κατά της πρωτοβάθμιας καταδικαστικής αποφάσεως, με το ένδικο μέσο της αιτήσεως αναιρέσεως προσβάλλεται μόνο η απόφαση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου. Εξ άλλου, κατά την έννοια του άρθρου 501 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, εάν η έφεση, που άσκησε ο κατηγορούμενος, απορριφθεί ως ανυποστήρικτη, σε αναίρεση υπόκειται μόνο η απόφαση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου που απέρριψε την έφεση και όχι η πρωτοβάθμια. Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του ΚΠΔ, προκύπτει ότι, για το κύρος και κατ' ακολουθία το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεως της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτή ένας τουλάχιστον λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 του ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη, χωρίς άλλη έρευνα, σύμφωνα με το άρθρο 513 του ίδιου κώδικα. Σαφείς και ορισμένοι λόγοι αναιρέσεως κατά την έννοια της παραπάνω διάταξης του άρθρου 474 παρ. 2 υπάρχουν όταν στην έκθεση εκτίθενται περιστατικά από τα οποία προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και ορισμένο πλημμέλειες στις οποίες κατά τον αναιρεσείοντα υπέπεσε η προσβαλλόμενη απόφαση. Τέλος σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠΔ, " όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από τον νόμο για την άσκηση του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή και σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος προβλέπει ρητά ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο ( ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει το ένδικο μέσο απαράδεκτο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο..." . Στην προκειμένη περίπτωση η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως στρέφεται α) κατά της υπ' αριθμ. 112463/2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημ/κείου Αθηνών, με την οποία αυτός καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης εννέα
(9)μηνών, μετατραπείσα προς 4.40 ημερησίως και χρηματική ποινή τριακοσίων
(300)ευρώ, για μη έγκαιρη καταβολή εργοδοτικών εισφορών ΤΕΒΕ., και β) κατά της υπ' αριθμ. 36108/7/5/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η από τον ίδιο ασκηθείσα έφεση κατά της ανωτέρω πρωτοβαθμίου αποφάσεως. Η πρώτη όμως απόφαση δεν υπέκειτο στο ένδικο μέσο της αιτήσεως αναιρέσεως, γιατί ήταν εκκλητή όπως απαγγέλθηκε, κατά το άρθρο 489 παρ. 1 εδ. β του ΚΠΔ., χωρίς να έχει σημασία το γεγονός ότι με την δεύτερη απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η κατ' αυτής έφεση, ενώ όσον αφορά την δεύτερη απόφαση, από τη συνταχθείσα για την άσκηση της ως άνω αιτήσεως αναιρέσεως, ενώπιον του γραμματέα του Πρωτοδικείου Αθηνών ( τμήμα ενδίκων μέσων), υπ' αριθμ. 103/4/12/2009 σχετική έκθεση( άρθρο 474 παρ. 1 περ. α του ΚΠΔ) προκύπτει ότι ο αναιρεσείων ζητεί την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου για το λόγο ότι " απέρριψε την έφεση του ως ανυποστήρικτη", χωρίς να αναφέρει κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οποιοδήποτε λόγο από τους διαλαμβανόμενους στο άρθρο 510 του ΚΠΔ. Επομένως, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη ,και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 4/12/2009 αίτηση του Γ. Γ. του Α., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 112463/2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημ/κείου Αθηνών και της υπ' αριθμ. 36108/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Σεπτεμβρίου
- Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 19 Νοεμβρίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ