Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1831 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Αιγιαλού μεταβολή. Περίληψη: Επαρκής αιτιολογία καταδικαστικής αποφάσεως για παράβαση του άρθρου 24 παρ. 2 ΑΝ 2344/
- Η επανάληψη στο σκεπτικό, κατά το μέγα μέρος, του διατακτικού δεν καθιστά την αιτιολογία ελλιπή, εάν στο διατακτικά περιέχονται πραγματικά περιστατικά επαρκή για την υποκειμενική και αντικειμενική συγκρότηση του εγκλήματος. Πότε η αυτοψία πρέπει να μνημονεύεται ειδικώς στα αποδεικτικά μέσα τα οποία λαμβάνει υπόψη του το δικαστήριο. Αριθμός 1831/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ηρακλή Κωνσταντινίδη) ως αρχαίοτερο μέλος της συνθέσεως, Ελευθέριο Νικολόπουλο-Εισηγητή, Αναστάσιο Λιανό, Βιολέττα Κυτέα και Ελευθέριο Μάλλιο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Μαρτίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου-Πρίαμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ1 , που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Θωμά, για αναίρεση της 165/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (που συνεδρίασε στη μεταβατική έδρα της Χαλκίδας. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, (που συνεδρίασε στη μεταβατική έδρα της Χαλκίδας), με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21 Δεκεμβρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 226/
- Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεώς της από το άρθρο 510 παρ. 1 στ. Δ' του ίδιου Κώδικα, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Απαιτείται να διαλαμβάνεται στην απόφαση η κατ' είδος μνεία των αποδεικτικών μέσων και δεν είναι αναγκαία η αναφορά περί του τι προέκυψε από καθένα από αυτά ούτε να γίνεται συγκριτική στάθμιση και αξιολόγηση αυτών ώστε η παράλειψή της να καθιστά την απόφαση ελλειπή κατά την αιτιολογία της. Δεν υπάρχει έλλειψη αιτιολογίας και στην περίπτωση που η αιτιολογία της αποφάσεως εξαντλείται στην επανάληψη του διατακτικού της, το οποίο περιέχει, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου και πραγματικά περιστατικά τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατυπώσεως του σκεπτικού. Εξάλλου, η κατά το άρθρο 178 ΚΠΔ απαρίθμηση των αποδεικτικών μέσων κατά την ποινική διαδικασία, είναι ενδεικτική και αφορά τα κυριότερα από αυτά, χωρίς να αποκλείει τα άλλα. Ειδικά η αυτοψία η οποία διατάσσεται κατά τα άρθρα 180 επ. και 183 επ. ΚΠΔ με τη συνδρομή των εις τις οικείες διατάξεις προϋποθέσεων, από Ανακριτικό υπάλληλο, το Δικαστικό Συμβούλιο ή το Δικαστήριο αποτελεί ιδιαίτερο και αυτοτελές είδος αποδεικτικού μέσου, διακρινόμενο των εγγράφων, πρέπει δε για τη δημιουργία βεβαιότητας ότι έλαβε και αυτήν υπόψη του το Δικαστήριο, να αναφέρεται ειδικά στην αιτιολογία, μεταξύ των αποδεικτικών μέσων που λήφθηκαν υπόψη του. Διαφορετικά, αν δηλαδή δεν αναφέρεται στο προοίμιο του σκεπτικού της αποφάσεως μεταξύ των αποδεικτικών μέσων ή δεν διαφαίνεται ότι το ουσιαστικό περιεχόμενο αυτής εμπεριέχεται στις παραδοχές της αποφάσεως, δεν προκύπτει βεβαιότητα, ότι το Δικαστήριο έλαβε υπόψη του και το ιδιαίτερο αυτό αποδεικτικό μέσο, μη αρκούσης της αναφοράς στα έγγραφα. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλομένη υπ'αριθμ. 165/2007 απόφασή του, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την κατ' είδος μνεία των αποδεικτικών μέσων τα οποία έλαβε υπόψη του και κατά την ανέλεγκτη ουσιαστική κρίση του δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν τα επόμενα. "Ο κατηγορούμενος στη θαλάσσια περιοχή ...... Ευβοίας του ΔΣ και του Διευθύνοντος Συμβούλου της Εταιρείας ....., με πρόθεση παρέβη τη διάταξη του άρθρου 24 § 2 του ΑΝ 2344/40, κατά την οποία απαγορεύεται η μεταβολή του αιγιαλού ή της παραλίας με κατασκευή έργου ή με οποιαδήποτε άλλη ενέργεια χωρίς άδεις της αρμόδιας αρχής. Συγκεκριμένα υπό την ως άνω ιδιότητά του, προέβη στην κατασκευή κλιμακοστασίου ανόδου, καταλαμβάνοντας χώρο 23,52 μ και στην υπερύψωση υπαρχόντων πλινθόκτιστων τοιχοποιϊών με δομικό πλέγμα σε παλαιό λιθόκτιστο κτίσμα ιδιοκτησίας της ως άνω εταιρείας και εντός του αιγιαλού της παραπάνω θαλάσσιας περιοχής, χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής επιφέροντας μεταβολή του αιγιαλού αυτού. Συνεπώς πρέπει να κηρυχθεί ένοχος ο κατηγορούμενος της αποδιδόμενης σ' αυτόν κατηγορίας της παραβάσεως του άρθρ. 1 και 24 § 2 του ΑΝ 2340/40, όπως η παρ. 2 αντικ. με το άρθρο 1 § 3 του ΑΝ 263/68 και άρθρ. 29 § 1 του Ν. 2971/
- Στον κηρυχθέντα ένοχο κατηγορούμενο, πρέπει να του αναγνωριστεί ότι μέχρι το χρόνο τέλεσης της παραπάνω αξιόποινης πράξης αυτός (κατηγορούμενος) έζησε έντιμη ατομική οικογενειακή επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή (άρθρ. 84 § 2 α' ΠΚ)....". Με τις παραδοχές αυτές το δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο και αφού ανεγνώρισε σ' αυτόν το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ.2α του Π.Κ του επέβαλε ποινή φυλακίσεως τριών
(3)μηνών την οποία ανέστειλε. Με αυτά που δέχτηκε το Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την, από τις προαναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ, απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου, αναλυτικά τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχτηκαν από την ακροαματική διαδικασία, τα οποία συγκροτούν πράγματι την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς επίσης και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στην ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 24 παρ.2 του Α.Ν 2344/1940 που εφάρμοσε, την οποία ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου παραβίασε. Για την πληρότητα της αιτιολογίας της αποφάσεως δεν ήταν αναγκαίο, καθώς αναφέρθηκε, να γίνεται συσχέτιση και συγκριτική αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων. Εφόσον στο διατακτικό της αποφάσεως περιέχονται με πληρότητα πραγματικά περιστατικά που αρκούν για την υποκειμενική και αντικειμενική θεμελίωση του εγκλήματος, στην προκείμενη περίπτωση, η ταυτόσημη σχεδόν επανάληψη αυτών και στο σκεπτικό της αποφάσεως αρκεί. Η αιτίαση ότι το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του ως ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο και δεν εξετίμησε α) την από ..... έκθεση αυτοψίας Δ/νσης Χ.Ο.Π και β) την από .....έκθεση αυτοψίας του Λ.Τ Χαλκίδας οι οποίες περιέχονται στον κατάλογο των αναγνωσθέντων εγγράφων πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμη. Τούτο δε, γιατί τα άνω έγγραφα τιτλοφορούμενα ως " εκθέσεις αυτοψίας" δεν είναι το ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο που προβλέπεται από τη διάταξη του άρθρου 178 παρ.εδ β' του ΚΠΔ και το οποίο πρέπει να μνημονεύεται ειδικώς στο αιτιολογικό της αποφάσεως, αφού αυτοψία διενεργεί μόνον ο δικαστής ή ο ανακριτικός υπάλληλος ή ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών, όταν ενεργεί προανάκριση (άρθρο 31 ΚΠΔ), πράγμα που δεν συνέβη στην εξεταζομένη περίπτωση. Τα ως άνω έγγραφα, είναι απλά έγγραφα και ως τέτοια ελήφθησαν υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας και συνεκτιμήθηκαν. Σε κάθε περίπτωση δε, από τις παραδοχές στο σκεπτικό της αποφάσεως "... στην κατασκευή κλιμακοστασίου ανόδου, καταλαμβάνοντας χώρο 23.52 μ και στην υπερύψωση υπαρχόντων πλινθόκτιστων τοιχοποιϊών με δομικό πλέγμα... ¨", προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και τα άνω έγγραφα, αφού οι ως άνω παραδοχές του στο σκεπτικό, για την έκταση του καταληφθέντος χώρου και την φύση των κατασκευών, πρόδηλο είναι ότι μόνο από το περιεχόμενο των εγγράφων αυτών αποδεικνύεται, αφού από την επισκόπηση των πρακτικών της δίκης δεν προκύπτει ότι ειδικώς με τη έκταση και τη φύση των κατασκευών κατέθεσαν οι εξετασθέντες μάρτυρες. Τέλος, αβασίμως παραπονείται ο αναιρεσείων ότι το δικαστήριο δεν αξιολόγησε την αναγνωσθείσα υπ'αριθμ.617/2007 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιώς. Την απόφαση αυτή ως απλό έγγραφο το δικαστήριο την έλαβε υπόψη του και για την πληρότητα της αιτιολογίας του δεν ήταν αναγκαίο να αναφέρεται ειδικώς και σ' αυτό. Συνεπώς, οι από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' και Ε' λόγοι αναιρέσεως με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη αιτιολογίας και εκ πλαγίου παράβαση της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως την οποία εφήρμοσε, είναι αβάσιμοι. Κατ' ακολουθία, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως και καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 21-12-2007 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της υπ' αριθμ. 165/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα τα οποία ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Απριλίου
- Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Ιουλίου
- Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ