← Ελλάδα

ΑΠ 1842/2010 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1842 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Λόγος αναίρεσης που πλήττει την ανέλεγκτη ουσιαστική κρίση του Δικαστηρίου. Απορρίπτεται η αίτηση ως απαράδεκτη. ΑΡΙΘΜΟΣ 1842/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αιμιλία Λίτινα, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως και σύμφωνα με την 101/21.07.10 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, Ανδρέα Τσόλια, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή και Αθανάσιο Γεωργόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Οκτωβρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Νικολούδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και τη Γραμματέα Πελαγία Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντα - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., νομού ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Κρηνίδη, περί αναιρέσεως της με αριθμό 1494/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Το Τριμελές Εφετείο Πατρών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 5 Νοεμβρίου 2009 αίτησή του περί αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1555/2009. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντα, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 §2, 474 §2, 476 §1, 509 §1 και 510 του Κώδικα Ποινικής δικονομίας προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά απόφασης, πρέπει στη δήλωση άσκησής της, να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένοι οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτή, ένας τουλάχιστον λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη, χωρίς άλλη έρευνα, σύμφωνα με το άρθρο 513 του ίδιου Κώδικα. Περαιτέρω απαράδεκτος είναι και ο λόγος αναίρεσης που με αυτόν πλήττεται η ανέλεγκτη ουσιαστική κρίση του Δικαστηρίου, αφού αυτός δε περιλαμβάνεται μεταξύ των λόγων αναίρεσης κατ' αποφάσεων, που αναφέρονται περιοριστικώς στο άρθρο 510 § 1 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης πλήττεται η 1494/2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου ( Πλημμελημάτων ) Πατρών, με την οποία ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος για παράβαση του άρθρου 55 ν. 2910/2001 και καταδικάστηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης τριάντα

(30)μηνών, η οποία μετατράπηκε σε χρηματική προς 4,40 ευρώ την ημέρα, καθώς και σε συνολική χρηματική ποινή έντεκα χιλιάδες ( 11.000 ) ευρώ. Οι προβαλλόμενοι δε λόγοι αναίρεσης είναι οι εξής: "δεν εκτιμήθηκαν αρκετά από το Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία και έτσι κηρύχθηκε ένοχος πράξεων που δεν τέλεσε. Ειδικότερα δε ότι εσφαλμένα η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση: α)Δέχθηκε συμμετοχή του στο συγκεκριμένο αδίκημα, αφού ουδείς των εμπλεκομένων στην επίδικη μεταφορά ανέφερε ότι διεπίστωσε την συμμετοχή ή την παρουσία του κατά την είσοδο των λαθρομεταναστών στο όχημα, δεδομένου εάν επεδίωκε να πράξει κάτι τέτοιο, θα μεριμνούσε για την ασφαλέστερη απόκρυψη των ατόμων αυτών και όχι στην πρόχειρη παραμονή τους στο χώρο του φορτίου του οχήματος του, πολύ δε περισσότερα δεν θα απέκρυπτε κάποιον στην εργαλειοθήκη (μπαγκαζιέρα) του οχήματος, αφού είναι ένα σημείο το οποίο ελέγχεται πρώτο από τα αρμόδια όργανα, β)δεν έλαβε υπ' όψιν της το πραγματικό γεγονός της εμπλοκής του ..., εγκλείστου στη φυλακή, σε πλήθος παρομοίων περιπτώσεων, γεγονός το οποίο αποδεικνύει ότι μοναδικό του μέλημα είναι η λαθραία είσοδος αλλοδαπών σε φορτηγά οχήματα αμέριμνων οδηγών, προκειμένου να αποκομίσει χρήματα, γ)δεν έλαβε υπ' όψιν της ότι ασκεί το συγκεκριμένο επάγγελμα επί σειρά ετών, χωρίς να έχει οποιαδήποτε δοσοληψία με τη δικαιοσύνη, ότι δεν είχε κανένα λόγο να προβεί σε μια τέτοια παράνομη ενέργεια δεδομένου ότι δεν αποδείχθηκε οποιαδήποτε οικονομική συναλλαγή, ότι πάσχει από σοβαρό καρδιακό νόσημα που τον αποτρέπει από παρόμοιες ταλαιπωρίες και κυρίως ότι δεν θα διακινδύνευε σε καμία περίπτωση την επαγγελματική του υπόσταση, αφού σε ενδεχόμενη αμετάκλητη καταδίκη του θα στερηθεί ισοβίως του δικαιώματος ασκήσεως του επαγγέλματος του οδηγού, γεγονός που θα σημάνει την οικονομική και ηθική εξόντωσή του και της οικογενείας του". Με τους λόγους αυτούς πλήττεται η περί την εκτίμηση των αποδείξεων αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου. Επομένως, η κρινόμενη αίτηση, πρέπει σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στη μείζονα σκέψη, ν' απορριφθεί, ως απαράδεκτη, και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (ΚΠΔ 476 § 1, 583 §1). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την, από 5.11.2009, αίτηση του κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., για αναίρεση της 1494/2009 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Νοεμβρίου
  1. Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 29 Νοεμβρίου
  2. Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.