Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1883 / 2007 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Επανάληψη διαδικασίας. Περίληψη: Επανάληψη διαδικασίας. Επανάληψη της συζητήσεως. Νέα γεγονότα νέες αποδείξεις. Υποβολή αιτήσεως για επανάληψη της διαδικασίας από τους κληρονόμους του καταδικασθέντος μετά τον θάνατό του Αριθμός 1883/2007 Το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου ΣΤ' Ποιν.Τμήμα-σε Συμβούλιο Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση, Αιμιλία Λίτινα - Εισηγήτρια Βασίλειο Λυκούδη και Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αρεοπαγίτες. Με τη παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου. Συνήλθε σε Συμβούλιο, στο κατάστημά του, στις 10 Οκτωβρίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση της αιτούσας X1, η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χρήστο Μυλωνόπουλο, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 174/1945 απόφαση του Ειδικού Δικαστηρίου Θεσσαλονίκης. Το Ειδικό Δικαστήριο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αιτούσα ζητεί τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24 Φεβρουαρίου 2006 αίτησή της, η οποία καταχωρίσθηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 414/
- Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Μαρκής, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα, με αριθμό πρωτ. 200/18-4-2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Φέρομεν ενώπιον του Δικαστηρίου υμών την από 24 Φεβρουαρίου 2006 αίτησιν της X1, περί επαναλήψεως της διαδικασίας σχετικώς με την υπ' αριθμ. 174/1945 αμετάκλητον απόφασιν του Ειδικού Δικαστηρίου α.ν. 533/1945 Θεσσαλονίκης, δια της οποίας κατεδικάσθη ο πατήρ της X, που έχει ήδη αποβιώσει και εκθέτομεν τα εξής : Κατά το άρθρον 525 παρ. 1 Κ.Π.Δ., η ποινική διαδικασία που επερατώθη δι' αμετακλήτου αποφάσεως επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασθέντος δια πλημμέλημα ή κακούργημα, εις τας περιοριστικάς αναφερομένας εις την διάταξιν αυτήν τέσσαρας περιπτώσεις. Κατά την δευτέραν από τας περιπτώσεις αυτάς, η ποινική διαδικασία επαναλαμβάνεται εάν, μετά την οριστικήν καταδίκην τινος, απεκαλύφθησαν νέα άγνωστα εις τους καταδικάσαντας δικαστάς γεγονότα ή αποδείξεις, αι οποίαι μόναι ή εν συνδυασμώ προς τας πρότερον προσκομισθείσας, καθιστούν πρόδηλον, ότι ο καταδικασθείς είναι αθώος ή κατεδικάσθη αδίκως δι' έγκλημα βαρύτερον εκείνου, το οποίον εξετέλεσε. Νέα γεγονότα ή αποδείξεις, όροι που κατά την διάταξιν αυτήν είναι ταυτόσημοι, δύναται να είναι καταθέσεις νέων μαρτύρων, ανάκλησις ή τροποποίησις ή συμπλήρωσις μαρτυρικών καταθέσεων, νέα έγγραφα και οιαιδήποτε άλλαι αποδείξεις, αι οποίαι δεν υπεβλήθησαν εις το δικαστήριον που εδίκασε και ήσαν άγνωστοι εις τους δικαστάς, εφ' όσον αυταί, εκτιμώμεναι μόναι των ή εν συνδυασμώ με αυτάς που είχον προσκομισθή καθιστούν φανερόν και όχι απλώς πιθανόν ότι ο καταδικασθείς είναι αθώος ή κατεδικάσθη δι' έγκλημα βαρύτερον εκείνου που ετέλεσε (Α.Π. 476/2005 Ποιν Χρ ΝΕ' σελ. 987 κ.α.). Εις την προκειμένην περίπτωσιν η αιτούσα, δια της από 24 Φεβρουαρίου 2006 αιτήσεώς της, ζητεί την επανάληψιν της διαδικασίας, κατά την οποίαν εξεδόθη η καταδικαστική, εις βάρος του πατρός της X που έχει ήδη αποβιώσει, δια παραβ. των άρθρων 1 στοιχ. ε', στ' και ι', 2, 3 και 4 του α.ν. 533/1945, υπ' αριθμ. 174/1945 απόφασις του Ειδικού Δικαστηρίου α.ν. 533/1945, δια της οποίας επεβλήθη εις αυτόν η ποινή τρις εις θάνατον, ισόβιος στέρησις των πολιτικών του δικαιωμάτων και διετάχθη η ολική δήμευσις της περιουσίας του. Η απόφασις αυτή είναι αμετάκλητος (άρθρο 28 παρ. 1 ν. 533/1945). Ο X κατεδικάσθη ωσεί ήτο παρών. Η καταδίκη του δια της αποφάσεως αυτής δια τας προαναφερθείσας αξιοποίνους πράξεις συνίστατο εις τα εξής: Αυτός μετ' άλλων συγκατηγορουμένων του α) εγένοντο συνειδητά όργανα του εχθρού (Βουλγάρων και Γερμανών) προς διάδοσιν της προπαγάνδας του, εξαίροντες το έργον του κατακτητού, προκαλούντες την ηττοπάθειαν παρά τω ελληνικώ λαώ και την περιφρόνησιν του εθνικού και συμμαχικού αγώνος, β) κατέδωσαν εις τον εχθρόν (Βουλγάρους) Έλληνας υπηκόους και ενήργησαν δια την ανακάλυψιν και σύλληψιν αυτών, εντεύθεν δε επήλθε θάνατος Ελλήνων πολιτών και γ) εν συνεργασία και με την βοήθειαν του εχθρού (Βουλγάρων) εγένοντο αρχηγοί και οδηγοί κινήσεως, τεινούσης εις την προσβολήν της ακεραιότητος της χώρας. Όπως προκύπτει εκ των πρακτικών της αποφάσεως αυτής, το ανωτέρω Δικαστήριον επεστήριξε την καταδικαστικήν δια τον X κρίσιν του εις τας μαρτυρικάς καταθέσεις των Γ1, Γ2, Γ3, Γ4, Γ5 και Γ6, οι οποίοι εν σχέσει με τον κατηγορούμενον αυτόν κατέθεσαν 1)Γ1 "Οι εκ των κατηγορουμένων Χ2, Χ3, Χ4, Χ5 και Χ ήσαν μέλη της Επιτροπής του Βουλγαρικού Κομιτάτου και εκινούντο υπέρ της αυτονομιστικής κινήσεως, δηλ. εζήτουν την προσάρτησιν της Φλωρίνης εις την Βουλγαρίαν. Κατήρτισαν ονομαστικήν κατάστασιν εις την οποίαν περιέλαβον και ονόματα αποθανόντων δια να δείξουν εις τας Γερμανικάς αρχάς ότι υπερέχει το Βουλγαρικόν στοιχείον εν Φλωρίνη και επιτύχουν ούτω του σκοπού των. Η αυτή ως άνω επιτροπή επεδίωξεν άμα τη εισβολή των Γερμανών να καταλάβη την Δημοτικήν αρχήν, αλλά εύρεν σθεναράν αντίδρασιν από τον Δήμαρχον όστις εβεβαίωσε τον Γερμανόν Φρούραρχον, ότι ψευδώς διατείνονται οι αιτούντες την αρχήν ότι υπάρχει πλειοψηφία Βουλγάρων... Οι Χ και Μάγκος έφερον το καλαμπόκι εκ Βουλγαρίας, προς εξυπηρέτησιν των προπαγανδιστικών σκοπών του κομιτάτου". 2) Γ2 "Εκ των ερημοδικούντων κατηγορουμένων πάντες επρωτοστάτησαν εις την βουλγαρικήν αυτονομιστικήν κίνησιν της Φλωρίνης". 3) Γ3 "Οι εκ των απόντων κατηγορουμένων βαρύνονται με βαρύτατας κατηγορίας και δι' αυτόν τον λόγον κατέφυγον εις Βουλγαρίαν, έδρασαν πάντες ποικιλοτρόπως δια την προσάρτησιν της Φλωρίνης εις την μητέρα Βουλγαρίαν ως έλεγον, εχρησιμοποίουν τα σπίτια των ως κέντρα της αυτονομιστικής κινήσεως, εφρόντιζον δια την εκπαίδευσιν, έλεγον ότι εδώ πέθανε η Ελλάς...". 4) Γ4 "Επίσης δια την σύλληψίν μου και δια την φυλάκισίν μου εις το στρατόπεδον ........ ευθύνονται καθ΄ ολοκληρίαν οι Χ, Χ6 και Χ7 ως επληροφορήθην από τον Β1, έμπορον εν Αθήναις. Εκ των απόντων κατηγορουμένων πάντες έδρασαν επικινδύνως δια την εξουθένωσιν κάθε ελληνικού πράγματος, απετέλουν την Επιτροπήν του Κομιτάτου, ήτις Επιτροπή ευθύνεται δια τάς γενομένας προγραφάς εν Φλωρίνη". 5) Γ5 "Οι Χ6, Χ8, Χ3 και πολλοί άλλοι εκ των απόντων κατηγορουμένων ήσαν μέλη του Συμβουλίου του Κομιτάτου". Και 6) Γ6 "Όλοι οίτινες ήσαν επί κεφαλής της Επιτροπής του Κομιτάτου λείπουν". Επί τη βάσει των καταθέσεων αυτών, εκ των οποίων προέκυπτεν ο πρωταγωνιστικός ρόλος του Χ εις την αυτονομιστικήν κίνησιν, ήτοι της προσαρτήσεως της Φλωρίνης εις την Βουλγαρίαν, αφού ήτο εκ των επί κεφαλής της Επιτροπής του Βουλγαρικού Κομιτάτου, το ανωτέρω Δικαστήριον των δοσιλόγων κατεδίκασεν αυτόν δια τας προαναφερθείσας αξιοποίνους πράξεις του και επέβαλεν εις τούτον την ανωτέρω ποινήν. Είναι άνευ σημασίας ότι εις την κατάθεσιν του μάρτυρος Γ5 ο Χ φέρεται εκ παραδρομής ως Χ8, αντί του ορθού Χ, αφού εις την σχετικήν δίκην που διεξήχθη ενώπιον του ανωτέρω Δικαστηρίου δεν υπήρχεν έτερος κατηγορούμενος με το επώνυμον Χ. Ως προκύπτει εκ της καταθέσεως του Γ3, ο Χ και άλλοι κατηγορούμενοι προ της δίκης των διέφυγον εξ Ελλάδος, η οποία και διεξήχθη ως προς αυτούς ωσεί ούτοι ήσαν παρόντες. Ο Χ επανήλθεν εις την Ελλάδα κατά το έτος 1968 και διέμενεν εις την ...... μέχρι του θανάτου του που επισυνέβη κατά το έτος
- Ούτος κατά το οκταετές αυτό χρονικόν διάστημα της διαμονής του εις την ...... ουδέποτε εζήτησε την επανάληψιν της διαδικασίας και την ακύρωσιν της ανωτέρω εις βάρος του καταδικαστικής αποφάσεως, ούτε διεξεδίκησε καθ' οιονδήποτε τρόπον την δημευθείσαν ολικώς δια της αποφάσεως αυτής περιουσίαν του και ειδικώτερον την κειμένην εις ...... ακίνητον περιουσίαν του. Ώφειλε δε να πράξη τούτο, εάν εθεώρει ότι αυτός ήτο πράγματι αθώος και εις την καταδίκην του είχον συντελέσει αι ψευδείς καταθέσεις των προαναφερθέντων μαρτύρων. Άλλωστε τα γεγονότα ήσαν ακόμη νωπά και εάν υφίσταντο νέα στοιχεία συνηγορούντα υπέρ της αθωότητός του, υπήρχεν η ευχέρεια της συλλογής των και της προσκομιδής των ενώπιον της δικαστικής αρχής. Η αίτησις υπεβλήθη υπό της ανωτέρω θυγατρός του, μετά πάροδον 61 ετών από της καταδίκης του πατρός της και 30 ετών από του θανάτου του, η οποία διεκδικεί την ευρισκομένην εις ....... ακίνητον περιουσίαν του που είχε δημευθεί. Δια της αιτήσεως αυτής προσκομίζονται ως νέα στοιχεία, ότι 1) ο Χ κατά την επάνοδόν του εις την Ελλάδα εξ Η.Π.Α., όπου είχε μεταναστεύσει, κατετάγη εις τον ελληνικόν στρατόν την 15/5/1921 υπηρετήσας ως βοηθητικός μέχρι 12/12/1921 ότε και απελύθη, 2) τα τέκνα του Ζ1, Ζ2, Χ1 και Ζ3 εκκλησιάζονται και είναι δωρηταί της ελληνικής ορθοδόξου εκκλησίας της πόλεως Fort Wayne της πολιτείας Ινδιάνας των Η.Π.Α. και ήσαν τακτικά μέλη εθνικών πατριωτικών οργανώσεων, 3) ο υιός του Ζ2 κατά την διάρκειαν της θητείας του εις τον στρατόν επέδειξε διαγωγήν αρίστην και επολέμησεν εις τον Γράμμον κατά τον εμφύλιον πόλεμον, όπου ως στρατιώτης του εθνικού στρατού διεκρίθη εις τας μάχας κατά του δημοκρατικού στρατού, επιδείξας ανδρείαν κατά την σχετικήν μάχην εις το ύψωμα Κιάφα του Γράμμου, 4) ο .........., σύζυγος της αιτούσης, ήτο ενεργόν μέλος του ΕΔΕΣ και 5) δια της υπ' αριθμ. Φ 73103/21746/30-8-1999 αποφάσεως του Υφυπουργού Εσωτερικών ο Χ μετά τον θάνατόν του ανέκτησε την ελληνικήν ιθαγένειαν. Εκ των νέων αυτών στοιχείων ουδόλως ανατρέπονται αι ανωτέρω μαρτυρικαί καταθέσεις, δια των οποίων περιγράφεται κατά τρόπον ανάγλυφον η αντεθνική δράσις του Χ. Συνεπώς και εάν ακόμη αυτά ήσαν γνωστά εις το καταδικάσαν αυτόν δικαστήριον, δεν θα μετηλλάσσετο η καταδικαστική κρίσις τούτου. Ούτε δύναται να γίνη δεκτόν, ότι οι ανωτέρω μάρτυρες εις τας προεκτεθείσας καταθέσεις των ανεφέροντο εις άλλον Χ και όχι εις τον κατηγορούμενον. Κατά την διάρκειαν της Γερμανικής κατοχής η κοινωνία της ....... ήτο πολύ μικρά και συνεπώς οι μάρτυρες είχον επίγνωσιν εις ποίον Χ ανεφέροντο. Εξ άλλου εκ της από ...... αποδείξεως του .... Τάγματος Εθνοφυλακής, περί παραδόσεως μιας πλάστιγγος δια τας ανάγκας του Τάγματος, δεν προκύπτει ότι ο Χ κατά την διάρκειαν της δίκης του δεν είχε διαφύγει εις το εξωτερικόν, άλλ' έζη αμέριμνος εις την ....... Τούτο δε διότι εκ του εγγράφου αυτού καταφαίνεται, ότι την πλάστιγγα αυτήν δεν παρέδωσεν ο καταδικασθείς, αλλ' έτερον πρόσωπον υπό το ονοματεπώνυμον Χ. Περαιτέρω υπό της αιτούσης προσκομίζονται και αι από ......, ......., ....... και ........ ένορκοι βεβαιώσεις ενώπιον της συμβολαιογράφου Φλωρίνης Αγγελικής Σταύρου-Κωνσταντινίδη των Θ1, Θ2Θ3 και Θ4 αντιστοίχως. Ούτοι βεβαιώνουν, ότι ο Χ δεν είχεν αντεθνικήν δράσιν και ότι το προαναφερθέν Δικαστήριον Δοσιλόγων κατεδίκασεν αυτόν, ενώ ήτο αθώος. Κατά πάσαν δε περίπτωσιν η καταδικαστική απόφασις αφεώρα έτερον Χ και όχι τον συγκεκριμένον κατηγορούμενον πατέρα της αιτούσης, ο οποίος κατά την διάρκειαν της δίκης του έζη αμέριμνος εις την ......... Αι αόριστοι εν πολλοίς αυταί ένορκοι βεβαιώσεις των ανωτέρω προσώπων, ληφθείσαι μετά πάροδον 61 και 60 ετών αντιστοίχως από της διεξαχθείσης κατά του Χ δίκης, όταν τα διαδραματισθέντα τότε γεγονότα είχον υποκύψει εις την λήθην, δεν δύνανται να ακυρώσουν όσα οι μάρτυρες που εξητάσθησαν ενώπιον του Δικαστηρίου Δοσιλόγων μετά λόγου γνώσεως κατέθεσαν εις βάρος αυτού, όταν τα γεγονότα της εποχής εκείνης ήσαν ακόμη νωπά. Εν όψει τούτων καθίσταται σαφές, ότι δεν προέκυψαν νέαι αποδείξεις, άγνωστοι εις τους δικάσαντας δικαστάς, καθιστώσαι φανερόν ότι ο πατήρ της αιτούσης είναι αθώος ή ότι κατεδικάσθη δι' έγκλημα βαρύτερον εκείνου που ετέλεσε. Συνεπώς η προαναφερθείσα αίτησις είναι αβάσιμος και δι' αυτό απορριπτέα. Επειδή κατ' ακολουθίαν των εκτεθέντων πρέπει, κατά τα άρθρα 525 παρ. 1, 527 παρ. 1, 528 παρ. 1 και 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ., να απορριφθή ως κατ' ουσίαν αβάσιμος η υπό κρίσιν αίτησις και να καταδικασθή η αιτούσα εις τα δικαστικά έξοδα εκ 210 ευρώ. ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ Προτείνομεν: Ι. Να απορριφθή η από 24 Φεβρουαρίου 2006 αίτησις της Χ1, περί επαναλήψεως υπέρ του αποβιώσαντος πατρός της Χ της αμετακλήτως περατωθείσης διαδικασίας, δια της υπ' αριθμ. 174/1945 αποφάσεως του Ειδικού Δικαστηρίου Δοσιλόγων Θεσσαλονίκης. ΙΙ. Να καταδικασθή η αιτούσα εις τα δικαστικά έξοδα εκ 210 ευρώ. Αθήνα 29 Μαρτίου 2006 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ανδρέας Ι. Ζύγουρας" Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον πληρεξούσιο της αιτούσας. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 602 εδ. α' του ΚΠΔ, η επανάληψη της διαδικασίας εκείνων που καταδικάσθηκαν αμετάκλητα πριν αρχίσει να ισχύει ο νόμος αυτός επιτρέπεται σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, κατά δε τη διάταξη του άρθρου 525 παρ. 1 του Κ.Π.Δ. η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση, επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, μόνο στις αναφερόμενες πέντε περιπτώσεις, μεταξύ των οποίων και "η μετά την οριστική καταδίκη του, αποκάλυψη νέων άγνωστων στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότων ή αποδείξεων, τα οποία, μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα, για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε". Νέες αποδείξεις, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, είναι εκείνες που δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και ως εκ τούτου ήταν άγνωστες στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, την κρίση του δε αυτή σχηματίζει το δικαστήριο, που επιλαμβάνεται της αιτήσεως για επανάληψη της διαδικασίας, από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας. Τέτοιες νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων ή νεότερες καταθέσεις, συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές, ή και τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις ή πρακτικά ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες, είτε μόνες τους, είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστούν φανερό και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας γεγονότα, τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλ' αντιθέτως ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως από αυτούς και απορρίφθηκαν, έστω και κατ' εσφαλμένη κρίση, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται, ο έλεγχος της προσβαλλόμενης απόφασης, από νομική και ουσιαστική άποψη και ο επανέλεγχος της υπόθεσης, επί της βάσει του ίδιου αποδεικτικού υλικού, που έλαβαν υπόψη τους οι δικαστές που εξέδωσαν την προσβαλλόμενη απόφαση, δεδομένου ότι η αίτηση επανάληψη της διαδικασίας, ως στρεφόμενη κατά αμετάκλητης αποφάσεως, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 527 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα "η αίτηση για την επανάληψη της διαδικασίας υπέρ του καταδικασμένου υποβάλλεται από τον ίδιο ή το σύζυγό του ή τους εξ αίματος συγγενείς του μέχρι και του δευτέρου βαθμού ή από το συνήγορό του ή τον Εισαγγελέα του δικαστηρίου που τον καταδίκασε. Η αίτηση αυτή μπορεί να υποβληθεί και μετά τον θάνατο του καταδικασμένου". Συνεπώς, η κρινόμενη από 24 Φεβρουαρίου 2006 αίτηση της Χ1 για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την 174/1945 αμετάκλητη απόφαση του Ειδικού Δικαστηρίου του άρθρου 9 του α.ν. 533/1945 "Περί τροποποιήσεως, συμπληρώσεως και κωδικοποιήσεως της υπ' αριθμ. 6/1945 συντακτικής πράξεως περί επιβολής κυρώσεων κλπ.", με την οποία (απόφαση) καταδικάσθηκε ο πατέρας της Χ, που έχει ήδη αποβιώσει, για παράβαση των άρθρων 1 στοιχ. ε', στ', και ι', 2,3 και 4 του ως άνω α.ν. 533/1945 και του επιβλήθηκε ποινή τρίς σε θάνατο, ισόβια στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων και διατάχθηκε η δήμευση της περιουσίας του, στηριζόμενη (η αίτηση) σε νέα γεγονότα και αποδείξεις που επικαλείται η αιτούσα ότι αποκαλύφθηκαν μετά την καταδίκη του πατέρα της και καθιστούν φανερό ότι αυτός είναι αθώος για τις πράξεις που καταδικάσθηκε, είναι νόμιμη, παραδεκτά εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, κατά τις διατάξεις των άρθρων 527 παρ. 3 και 528 παρ. 1 ΚΠΔ και πρέπει να εξετασθεί κατ' ουσίαν. Από τα έγγραφα της δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα: "Με την 174/1945 απόφαση του Ειδικού Δικαστηρίου του α.ν. 533/1945 (Δικαστήριο Δοσιλόγων), ο Χ καταδικάσθηκε μαζί με πολλούς άλλους συγκατηγορουμένους του για τις παρακάτω τρεις αξιόποινες πράξεις, που προβλέπονται, αντίστοιχα, από τα στοιχεία ε΄, στ΄ και ι΄ του άρθρου 1 του α.ν. 533/1945: Α) Έγινε συνειδητό όργανο του εχθρού (Βουλγάρων και Γερμανών) προς διάδοση της προπαγάνδας τους, εξαίροντας το έργο του κατακτητού, προκαλώντας ηττοπάθεια στον ελληνικό λαό και περιφρόνηση του εθνικού και συμμαχικού αγώνα. Β) Κατέδωσε στον εχθρό (Βουλγάρους) Έλληνες υπηκόους και ενήργησε για την ανακάλυψη και σύλληψη αυτών, εντεύθεν δε επήλθε θάνατος Ελλήνων πολιτών και Γ) Σε συνεργασία και με τη βοήθεια του εχθρού (Βουλγάρων) έγινε αρχηγός και οδηγός κινήσεως που έτεινε στη προσβολή της ακεραιότητας της χώρας. Η ποινή που του επιβλήθηκε ήταν τρίς σε θάνατο, ισόβια στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων και ολική δήμευση της περιουσίας του. Στην απόφαση αυτή, που κατέστη αμετάκλητη, αφού, σύμφωνα με το άρθρο 28 του ως άνω α.ν., δεν επιτρέπεται κατ' αυτής κανένα τακτικό ή έκτακτο αποδεικτικό μέσο, δεν προκύπτει δε ότι ασκήθηκε η επιτρεπόμενη από το άρθρο αυτό ανακοπή ερημοδικίας, ο ως άνω κατηγορούμενος, όπως και άλλοι είκοσι πέντε
(25)συγκατηγορούμενοί του, αν και κλητεύθηκαν ως άγνωστης διαμονής, με κλητήριο θέσπισμα, το οποίο, σύμφωνα με το άρθρο 16 παρ. 3 του ίδιου αναγκαστικού νόμου, επιδίδεται οκτώ
(8)πλήρεις ημέρες πριν από τη δικάσιμο, δεν εμφανίσθηκαν, δικασθέντες σαν να ήταν παρόντες. Όπως από το σκεπτικό της παραπάνω καταδικαστικής απόφασης προκύπτει, το Δικαστήριο στήριξε την καταδικαστική του απόφαση στις καταθέσεις των εξετασθέντων ενόρκως μαρτύρων Γ1, Γ2, Γ3, Γ4, Γ5 και Γ6, και τις απολογίες των παρόντων κατηγορουμένων. Όπως δε προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης, οι παραπάνω μάρτυρες κατέθεσαν σε σχέση με τον κατηγορούμενο αυτόν τα εξής: 1) Ο Γ1 "Οι εκ των κατηγορουμένων Χ2, Χ3, Χ4, Χ5 και Χ, ήσαν μέλη της Επιτροπής του Βουλγαρικού Κομιτάτου και εκινούντο υπέρ της αυτονομιστικής κινήσεως, δηλαδή εζήτουν την προσάρτηση της Φλωρίνης εις την Βουλγαρίαν. Κατήρτισαν ονομαστικήν κατάστασιν, εις την οποίαν περιέλαβον και ονόματα αποθανόντων δια να δείξουν εις τας Γερμανικάς αρχάς ότι υπερέχει το Βουλγαρικόν στοιχείον εν Φλωρίνη και επιτύχουν ούτω του σκοπού των. Η αυτή ως άνω επιτροπή επεδίωξεν άμα τη εισβολή των Γερμανών να καταλάβη την Δημοτικήν αρχήν, αλλά εύρεν σθεναράν αντίδρασιν από τον Δήμαρχον όστις εβεβαίωσε τον Γερμανόν Φρούραχον, ότι ψευδώς διατείνονται οι αιτούντες την αρχήν ότι υπάρχει πλειοψηφία Βουλγάρων.....Οι Χ και ...... έφερον το καλαμπόκι εκ Βουλγαρίας, προς εξυπηρέτησιν των προπαγανδιστικών σκοπών του κομιτάτου". 2) Ο Γ2 "Εκ των ερημοδικούντων κατηγορουμένων πάντες επρωτοστάτησαν εις την βουλγαρικήν αυτονομιστικήν κίνησιν της Φλωρίνης". 3) Ο Γ3 "Οι εκ των απόντων κατηγορουμένων βαρύνονται με βαρύτατας κατηγορίας και δι' αυτόν τον λόγον κατέφυγον εις Βουλγαρίαν, έδρασαν πάντες ποικιλοτρόπως δια την προσάρτησιν της Φλωρίνης εις την μητέρα Βουλγαρίαν ως έλεγον, εχρησιμοποίουν τα σπίτια των ως κέντρα της αυτονομιστικής κινήσεως, εφρόντιζον δια την εκπαίδευσιν, έλεγον ότι εδώ πέθανε η Ελλάς....". 4) Ο Γ4 "Επίσης δια την σύλληψίν μου και δια την φυλάκισίν μου εις το στρατόπεδον ....... ευθύνονται καθ' ολοκληρίαν οι Χ, Χ6 και Χ7, ως επληροφορήθην από τον Β1, έμπορον εν Αθήναις. Εκ των απόντων κατηγορουμένων πάντες έδρασαν επικινδύνως δια την εξουθένωσιν κάθε ελληνικού πράγματος, απετέλουν την Επιτροπήν του Κομιτάτου, ήτις Επιτροπή ευθύνεται δια τας γενομένας προγραφάς εν Φλωρίνη". 5) Ο Γ5: "Οι Χ6, Χ8, Χ3 και πολλοί άλλοι εκ των απόντων κατηγορουμένων ήσαν μέλη του Συμβουλίου του Κομιτάτου" και 6) Ο Γ6 "Όλοι οίτινες ήσαν επικεφαλής της Επιτροπής του Κομιτάτου λείπουν". Ως νέα στοιχεία και αποδείξεις, η αιτούσα επικαλείται και προσκομίζει 51 έγγραφα και τις από ......, ......, ......., ......, ....... και ....... ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον της Συμβολαιογράφου Φλωρίνης Αγγελικής Σταύρου-Κωνσταντινίδη των α) Θ1, β) Θ2, γ) Θ3, δ) Θ4 και Θ5, αντιστοίχως, εξετάσθηκαν δε ενόρκως στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου τόσο η ίδια, όσο και ο γιός της ........ Από τα επικαλούμενα προσκομιζόμενα από την αιτούσα έγγραφα προκύπτουν τα εξής: Ο Χ γεννήθηκε το έτος 1886 στο χωριό ......... Καστοριάς και είχε νυμφευθεί στη ......., το έτος 1909 την ........, με την οποία απέκτησε τέσσερα τέκνα, τον Ζ1, που γεννήθηκε το έτος 1910, τον Ζ2, που γεννήθηκε στις 8-2-1924, την Χ1 (αιτούσα), που γεννήθηκε στις 8-2-1928 και τον Ζ3 που γεννήθηκε στις 20-11-
- Κατά την επάνοδό του στην Ελλάδα από τις Η.Π.Α., όπου είχε μεταναστεύσει, μετά τον γάμο του, κατετάγη στον Ελληνικό Στρατό στις 15-5-1921 και υπηρέτησε ως βοηθητικός μέχρι τις 12-12-1921, όταν και απολύθηκε, έκτοτε δε, κατοικούσε στη ......., όπου, το 1928, έλαβε άδεια ασκήσεως του επιτηδεύματος του παντοπώλη, σε ιδιόκτητη μονοκατοικία επί της οδού ..... αριθμ. ..., η οποία περιήλθε σ' αυτόν από αγορά το έτος 1927, επιφάνειας 208 τ.μ., μέρος της οποίας χρησιμοποιούσε ως παντοπωλείο, που το είχε ασφαλίσει για ζημίες από φωτιά στην Εθνική Ανώνυμη Εταιρεία Γενικών Ασφαλειών. Εκτός από την ως άνω οικία απέκτησε από αγορά το έτος 1927 ένα οικόπεδο με κτίσμα στην περιοχή ......, επιφάνειας 334 τ.μ. και το έτος 1928 δύο αμπελώνες στη θέση ....... της ....... Στην από 4 Δεκεμβρίου 1947 έκθεση δημεύσεως της περιουσίας του, σε εκτέλεση της παραπάνω καταδικαστικής απόφασης, με την οποία διατάχθηκε η ολική δήμευση της περιουσίας του, αναφέρονται ότι είχε, κατά τον χρόνο της σύνταξης της έκθεσης, πράγμα που δεν αμφισβητείται από την αιτούσα, πλην της οικίας επί της οδού ..... αριθμ. ... και ένα κατάστημα (αρτοκλίβανο) μετά παραρτημάτων, έκτασης 60 τ.μ., επί της οδού ...... αριθμ. ..., ένα σταύλο με αυλή, έκτασης 208 τ.μ., ένα κατάστημα κείμενο επί της οδού ....... αριθμ. ...., έκτασης 60 τ.μ., και ένα κατάστημα κείμενο επί της οδού ..... αριθμ. ...., έκτασης 55 τ.μ. Από τα τέκνα του, ο Ζ2, στρατολογικής κλήσεως 1945, κατετάγη στις 22 Νοεμβρίου στο πεζικό και απολύθηκε στις 23 Μαρτίου
- Κατά το διάστημα της θητείας του επέδειξε άριστη διαγωγή, πολέμησε στον Γράμμο κατά τον εμφύλιο πόλεμο, όπου, ως στρατιώτης του Εθνικού Στρατού, διακρίθηκε στις μάχες κατά του δημοκρατικού στρατού και προτάθηκε για τον βαθμό του υποδεκανέα επ' ανδραγαθία για την ανδρεία που επέδειξε κατά την σχετική μάχη στο ύψωμα ....... του Γράμμου, ο δε γιός του Ζ3 μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής το έτος 1966 και έκτοτε διαμένει στη Πόλη του Fort Wayne της Ινδιάνας, έχει διακριθεί για τις δωρεές του στην Ορθόδοξη Εκκλησία της πόλεως αυτής, είναι δε μέλος της Εθνικής Πατριωτικής Οργάνωσης της PANMACEDONIAN ASSOCIATION, "........", ενώ ο σύζυγος της αιτούσας ........, ήταν ενεργό μέλος του ΕΔΕΣ. Ο Χ απεβίωσε στη Φλώρινα στις 19-9-1976, με την δε υπ' αριθμ. Φ. 73103/21746/30-8-1999 απόφαση του Υφυπουργού Εσωτερικών, απέκτησε μετά τον θάνατό του την ελληνική ιθαγένεια, η οποία του είχε αφαιρεθεί μετά την παραπάνω καταδικαστική απόφαση. Στις προσκομιζόμενες σε επίσημη μετάφραση του Υπουργείου Εξωτερικών από ..... τρείς ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον της συμβολαιογράφου της πόλεως Μπίτολα ΠΓΔΜ ΒΕΣΕΛΙΝΚΑ ΝΤΕΡΕΜΠΑΝΟΒΑ ΚΡΣΤΕΒΣΑ, οι ......, η ....... και ο ........, βεβαιώνουν ότι ο Χ, με τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ήλθε από την ....... στην Μπίτολα και παρέμεινε εκεί περί τα είκοσι χρόνια, δεν εργαζόταν, του έστελαν χρήματα από την Αμερική οι γιοί του και τον επισκέπτονταν κατά διαστήματα η γυναίκα του και τα παιδιά του και επέστρεψε στην οικογένειά του, στη ......, σε ηλικία 80 ετών. Στις ως άνω ένορκες καταθέσεις τους οι παραπάνω μάρτυρες βεβαιώνουν ότι γνώριζαν τον Χ, ότι κατά τη διάρκεια της δίκης ζούσε αμέριμνος στην οικία του στη ......, που ήταν ένα από τα καλλίτερα σπίτια, και το είχαν μάλιστα επιτάξει οι Γερμανοί και οι Βούλγαροι....Ότι ήταν από τους πιο γνωστούς οικογενειάρχες και, αν ήταν βουλγαρόφιλος, οι αρχές ανά πάσα στιγμή μπορούσαν να τον βρούν. Ότι στις αρχές του 1946, όταν πληροφορήθηκε ότι κάποιος Χ, χωρίς άλλα προσδιοριστικά στοιχεία, καταδικάσθηκε στο Ειδικό Δικαστήριο στη Θεσσαλονίκη έφυγε κάτω από τον φόβο και την αβεβαιότητα στο Μοναστήρι όπου παρέμεινε αυτοεξόριστος μέχρι το 1968, όταν επέστρεψε στην ....... Τα προαναφερθέντα από την αιτούσα νέα στοιχεία, στηριζόμενα στα προσκομισθέντα έγγραφα και στις προσκομισθείσες ένορκες βεβαιώσεις που προαναφέρθηκαν, ότι δηλαδή, ο Χ α) είχε τελέσει γάμο με Έλληνα ιερέα και όχι Βούλγαρο και είχε υπηρετήσει στον Ελληνικό στρατό ως βοηθητικός το έτος 1921, β) ότι είχε καταφύγει, όταν πληροφορήθηκε την καταδικαστική γι' αυτόν απόφαση, στο Μοναστήρι και όχι στη Βουλγαρία και γ) ότι ο γιός του Ζ2, το έτος 1946, υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό και ότι είναι εγγεγραμμένος σε πατριωτικά σωματεία στις ΗΠΑ από το 1966, δεν θα επηρέαζαν την κρίση του Ειδικού Δικαστηρίου των δοσιλόγων, ώστε να θέσει υπό αμφισβήτηση την αξιοπιστία των μαρτύρων κατηγορίας ως προς το άν ο Χ ήταν μέλος της Επιτροπής του Κομιτάτου, αφού α) όπως προκύπτει από τα επικληθέντα και προσκομισθέντα από την αιτούσα φωτοαντίγραφα από το βιβλίο του Γ4, ο οποίος ήταν, όπως προαναφέρθηκε, και ένας από τους μάρτυρες κατηγορίας στην παραπάνω δίκη των δοσιλόγων, ο Χ ήταν από τους "νεοφώτιστους" Βούλγαρους ......, είναι δε ιστορικά γνωστό ότι η διείσδυση της βουλγαρόφωνης προπαγάνδας και η ίδρυση της Επιτροπής του Κομιτάτου έγινε διαρκούσης της Γερμανικής κατοχής, β) η περιοχή του Μοναστηρίου της Γιουγκοσλαβίας κατά τον χρόνο της Γερμανικής Κατοχής της ήταν έδαφος βουλγαροκρατούμενο και σ' αυτό είχε συγκεντρωθεί πληθώρα εξοπλισμένων κομιτατζήδων (βλ. το παρακάτω αναφερόμενο πόνημα του ..........), γ) τα τρία από τα τέκνα του Χ ήταν ήδη ενήλικα κατά τον χρόνο δράσεως της Επιτροπής του Κομιτάτου, το δε μικρότερο, είχε τελειώσει το Δημοτικό Σχολείο, και, όπως διαπιστώνει στο προαναφερθέν πόνημά του ο .......... (σελίδα 82), μόνο οι μικροί στην ηλικία και μαθητές των μικρών τάξεων προσαρμόσθηκαν εύκολα στον νέο εθνικό προσανατολισμό. Από την προσκομιζόμενη από ....... απόδειξη του .... Τάγματος Εθνοφυλακής περί παραδόσεως μιάς πλάστιγγας, για τις ανάγκες του Τάγματος, ανεξάρτητα του ότι δεν προκύπτει με βεβαιότητα ότι παραδόθηκε η εν λόγω πλάστιγγα από τον πατέρα της αιτούσας Χ και ότι εκ λάθους αναγράφεται ότι παραδόθηκε από κάποιον με το όνομα Χ, και αν ακόμα ήθελε γίνει δεκτό ότι κατά την 4-9-1945 ο Χ βρισκόταν στον Ελλαδικό χώρο, τούτο δεν αποκλείει την διαφυγή του στο Μοναστήρι (......) ή στην Βουλγαρία πριν την επίδοση σ' αυτόν του κλητηρίου θεσπίσματος, ή ακόμα να κρυβόταν, αναμένοντας την έκδοση της απόφασης. Εξ άλλλου, τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από την αιτούσα λοιπά έγγραφα δεν μπορούν να πλήξουν την αξιοπιστία των μαρτύρων κατηγορίας Γ5 και Γ1 ούτε να ανατρέψουν τις καταθέσεις τους. Ειδικότερα από την προσκομιζόμενη και επικαλούμενη βεβαίωση του υποθηκοφυλακείου Φλώρινας, ότι δεν υπήρξε ποτέ μερίδα επ' ονόματι του πρώτου τούτων, δεν καθιστά αναξιόπιστη την κατάθεση του εν λόγω μάρτυρα από το ότι αναφέρεται σ' αυτή ότι είναι "ιδιοκτήτης" του Ξενοδοχείου "......", τρία δωμάτια του οποίου επέταξαν οι Γερμανοί για τον στρατιωτικό σύνδεσμο των Βουλγάρων, αφού, ανεξάρτητα του ότι με τη λέξη "ιδιοκτήτης" προφανώς εννούσε ότι είχε την εκμετάλλευση του εν λόγω Ξενοδοχείου, και συνεπώς ήταν σε θέση να ελέγχει τις κινήσεις των μελών του στρατιωτικού συνδέσμου, για το γεγονός της επίταξης 2-3 δωματίων του Ξενοδοχείου ".....", όπου στεγαζόταν το Βουλγαρικό Φρουραρχείο, καταθέτει και η μάρτυρας ........, η οποία καταθέτει ότι είχε έγγραφο, στο οποίο περιλαμβάνονταν τα ονόματα των επιθυμούντων την κατάληψη των αρχών από τους Βουλγάρους. Αλλά ούτε και η ιδιότητα του μάρτυρα κατηγορίας Γ1, ως πρώην Νομάρχη Φλώρινας, καθιστά αυτόν αναξιόπιστον εκ μόνου του λόγου ότι, όπως προκύπτει από το προσκομιζόμενο σε συνημμένη κατάσταση στο υπ' αριθμ. πρωτοκόλλου ....... έγγραφο της Διεύθυνσης Διοικητικής Υποστήριξης του Υπουργείου Εσωτερικών, ο ανωτέρω διατέλεσε Νομάρχης επί Γερμανικής Κατοχής. Το γεγονός ότι, στο προσκομιζόμενο φωτοαντίγραφο από την σελίδα 168 του στη δικογραφία πονήματος του συγγραφέα ........... ".........." με υπότιτλο του Δευτέρου Βιβλίου "...........", δεν αναφέρεται μεταξύ των δώδεκα προπαγανδιστών και μελών της Επιτροπής του Κομιτάτου, και ο Χ, δεν συνάγεται ότι ο τελευταίος δεν ήταν μέλος αυτής, αφού, όπως τονίζεται στο εν λόγω πόνημα, οι κατονομαζόμενοι ήταν οι σπουδαιότεροι από τα μέλη της Επιτροπής, με συγκεκριμένες ο καθένας τους αρμοδιότητες. Εξ άλλου, όπως προκύπτει από την παραπάνω καταδικαστική απόφαση, την θανατική ποινή επέβαλε το Δικαστήριο σ' όλους τους απόντες κατηγορουμένους που είχαν κλητευθεί ως άγνωστης διαμονής και σε δύο μόνο από τους παρόντες, στον Χ7, που ήταν γραμματέας του ......... στο Βουλγαρικό Φρουραρχείο και σύνδεσμος των Βουλγάρων και τον ..........., ο οποίος ιερούργησε στην βουλγαρική άνευ πιέσεως, από τους υπολοίπους τριάντα τρείς
(33)επέβαλε μόνο σε έξι ποινή ισόβιας κάθειρξης, ενώ για τους λοιπούς δέχθηκε ελαφρυντικά και τους επέβαλε ποινές από 19 μέχρι 2 ετών. Αποφασιστικό συνεπώς κριτήριο στην κρίση του Δικαστηρίου για την επιβολή της εσχάτης των ποινών ήταν το ότι όλοι τους, κατά τα βεβαιούμενα ως άνω από τους μάρτυρες κατηγορίας, ήταν μέλη της επιτροπής του Κομιτάτου στην Ελλάδα, λόγος, ο οποίος τους οδήγησε, μετά την αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής, φοβούμενοι για τη ζωή τους και βαρυνόμενοι με βαρύτατες κατηγορίες, να καταφύγουν στη Βουλγαρία. Ως εκ τούτου, είναι προφανές ότι, όσον αφορά τον έλεγχο της εγκυρότητας της επίδοσης του κλητηρίου θεσπίσματος στους κλητευθέντες ως άγνωστης διαμονής, ο Πρόεδρος του Ειδικού Δικαστηρίου, αλλά και τα λοιπά, εκ τακτικών δικαστών, μέλη, αυτού, που ήσαν Εφέτες, θα επέδειξαν ιδιαίτερη προσοχή. Εν όψει αυτού και του ότι η δίκη εκείνη, επί της οποίας η ως άνω καταδικαστική απόφαση, αφορούσε αποκλειστικά τους βουλγαρόφιλους της περιοχής ........, και σχεδόν όλοι οι εξετασθέντες μάρτυρες κατηγορίας και οι μάρτυρες υπεράσπισης (33 τον αριθμό) ήταν κάτοικοι ......, με δεδομένο το ως άνω υποστηριζόμενο στην αίτηση επαναλήψεως και βεβαιούμενο από τους ως άνω μάρτυρες στις ένορκες βεβαιώσεις τους ότι αυτός ήταν πασίγνωστος στη πόλη της ....., δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι οι προαναφερθέντες μάρτυρες κατηγορίας αναφέρονταν στον Χ, πατέρα της αιτούσας και όχι σε άλλο με το ίδιο όνομα και επώνυμο αλλά με πατρώνυμο του ......, που φέρεται εγγεγραμμένος στα δημοτολόγια του Ν. Καστοριάς, σ' αυτόν δε αναμφίβολα αναφέρεται ο μάρτυρας Γ5 και από προφανή παραδρομή γίνεται αναφορά σε Χ8 αντί του ορθού Χ στους κατονομαζομένους ως μέλη της Επιτροπής του Κομιτάτου, αφού στη σχετική δίκη που διεξάχθηκε ενώπιον του ανωτέρω Δικαστηρίου δεν υπήρχε κανένας κατηγορούμενος με το όνομα Χ. Ενόψει δε της μικρής κοινωνίας της πόλης της ....., δεν μπορεί να γίνει πιστευτό ότι ο Χ αγνοούσε το χρόνο εκδίκασης (2-10-1945) των υποθέσεων τόσο μεγάλου αριθμού συμπολιτών του, φερομένων ως δοσιλόγων, αλλά και ότι δεν ενδιαφέρθηκε να πληροφορηθεί για το ποιοί ήταν εκείνοι που καταδικάσθηκαν, ώστε να ασκήσει, αν πράγματι δεν είχε καμία σχέση με τις κατηγορίες που του αποδίδονταν, την επιτρεπόμενη από το άρθρο 338 της ισχύουσας Ποινικής Δικονομίας ανακοπή ερημοδικίας, όταν πληροφορήθηκε ότι κάποιος βουλγαρόφιλος με το όνομά του καταδικάσθηκε τρεις σε θάνατο, και να αποδείξει με μάρτυρες, όπως και άλλοι συμπολίτες του, αν όχι την πλήρη αθωότητά του, την συμμετοχή του σε πράξεις επισύρουσες μικρότερη ποινή, αλλά προτίμησε να αυτοεξορισθεί, στερώντας από την οικογένεια την όχι ευκαταφρόνητη περιουσία του. Αν δε πάλι πίστευε ότι οι καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας, όσον αφορά το πρόσωπό του, στη δίκη επί της οποίας εκδόθηκε η παραπάνω καταδικαστική γι' αυτόν, απόφαση ήταν ψευδείς, και θα του ήταν δυσχερές, ενόσω βρισκόταν εκτός Ελλάδος, να ζητήσει την επανάληψη της διαδικασίας, επιτρεπόμενη ακόμη και πρίν από την έναρξη της ισχύος του ΚΠΔ, την 1-1-1951, κατά το άρθρο 503 προϊσχύσασας Ποινικής Δικονομίας και από τον Εισαγγελέα, "αν ένας ή περισσότεροι μάρτυρες που μαρτύρησαν στο ακροατήριο κατά του κατηγορουμένου, υποβλήθηκαν σε δίκη ένεκα ψευδομαρτυρίας ή φυλακίσθηκαν ή εκδόθηκε κατ' αυτών ένταλμα συλλήψεως", θα μπορούσε να ζητήσει την επανάληψη της συζήτησης, μετά την επάνοδό του στην ......, επικαλούμενος νέα στοιχεία και αποδείξεις. Έτσι, όμως, από τα παραπάνω επικαλούμενα νέα αποδεικτικά στοιχεία, τόσο από μόνα τους, όσο και σε συνδυασμό με τις καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας που εξετάσθηκαν ενόρκως στην διεξαχθείσα κατά του Χ δίκη και γενικά τα αποδεικτικά μέσα που λήφθηκαν υπόψη κατ' αυτή, δεν καθίσταται φανερό ότι ο πατέρας της αιτούσας είναι αθώος ή ότι καταδικάσθηκε για έγκλημα βαρύτερο εκείνου που τέλεσε. Επομένως, η κρινόμενη αίτηση είναι ουσιαστικά αβάσιμη και, ως τέτοια, πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί η αιτούσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 24 Φεβρουαρίου 2006 αίτηση της Χ1, για επανάληψη, υπέρ του κατά την 19-9-1976 αποβιώσαντος πατέρα της, της διαδικασίας, που περατώθηκε αμετάκλητα με την υπ' αριθμ. 174/1945 απόφαση του Ειδικού Δικαστηρίου Δοσιλόγων Θεσσαλονίκης. Και, Καταδικάζει την αιτούσα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 9 Οκτωβρίου
- Και, Εκδόθηκε, στην Αθήνα, στις 23 Οκτωβρίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ