Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1883 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Επανάληψη διαδικασίας. Περίληψη: Επανάληψη διαδικασίας. Κατ' ουσία αβάσιμοι οι νέοι λόγοι. Απορρίπτει αίτηση επαναλήψεως. ΑΡΙΘΜΟΣ 1883/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο - Εισηγητή, Παναγιώτη Ρουμπή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Βλάσση (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 28 Ιανουαρίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αιτούντος Χ, κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 501/2003 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αιτών ζητεί τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24 Ιουλίου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1278/2008. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Βλάσσης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Νικολούδη με αριθμό 484/17.10.2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 525 § 1 περ. 2, 527 § § 1,3 και 528 Κ.Π.Δ. την από 24-7-2008 αίτηση του Χ, κατοίκου ..., με την οποία ζητεί την επανάληψη, προς το συμφέρον του, της ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε με την έκδοση της υπ'αριθμ. 501/2003 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών (κακ/των), με την οποία καταδικάστηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης δύο
(2)ετών και εννέα
(9)μηνών, για τις πράξεις της εκβίασης κατ'εξακολούθηση σε βαθμό κακουργήματος και της εκβίασης κατ'εξακολούθηση σε βαθμό πλημ/τος και εκθέτω τα ακόλουθα: Κατά τη διάταξη του άρθρου 525 § 1 Κ.Π.Δ., η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, εκτός από τις άλλες περιπτώσεις που περιοριστικά αναφέρονται στο παραπάνω άρθρο και όταν, μετά την οριστική καταδίκη κάποιου, αποκαλύφθηκαν, νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, καθιστούν φανερό ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Κατά την αληθή έννοια της διατάξεως αυτής θεωρούνται εκείνες, οι οποίες ασχέτως του αν υπήρχαν και πριν από την καταδίκη, δεν υποβλήθηκαν στην κρίση των δικαστών που δίκασαν και ως εκ τούτου ήσαν άγνωστες σ'αυτούς, την κρίση του δε αυτή, το επιλαμβανόμενο της αιτήσεως επαναλήψεως διαδικασίας δικαστήριο, τη σχηματίζει από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης και από τα έγγραφα της δικογραφίας. Νέες αποδείξεις μπορούν να είναι οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία, όπως καταθέσεις μαρτύρων ή και νεώτερες τέτοιες, συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές αυτών που είχαν τεθεί υπ'όψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την σαφή όμως προϋπόθεση ότι οι αποδείξεις αυτές, από μόνες τους ή σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομιστεί στο δικαστήριο, καθιστούν φανερό, δηλαδή σε σημείο που εγγίζει τη βεβαιότητα και όχι απλώς πιθανό, ότι ο κατηγορούμενος είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για βαρύτερο έγκλημα από εκείνο που τέλεσε. Δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας γεγονότα, τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλά αντιθέτως ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν, καθώς και εκείνα, με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστική και νομική πλευρά έλεγχος της προσβαλλομένης αποφάσεως, με βάση το αποδεικτικό υλικό, αφού η επανάληψη της διαδικασίας στρέφεται εναντίον αμετάκλητης αποφάσεως και δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία (Α.Π. 1240/06 Ποιν.Χρ. ΝΖ' 1138 Α.Π. 127/2001 Ποιν.Χρ. ΝΑ' 896). Στην κρινόμενη υπόθεση η παραπάνω υπ'αριθμ. 501/2003 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών είναι αμετάκλητη, αφού με την υπ'αριθμ. 879/2005 απόφαση του Αρείου Πάγου απορρίφθηκε η εναντίον της αίτηση αναιρέσεως του αιτούντα. Με την απόφαση αυτή, ο αιτών την επανάληψη της διαδικασίας Χ καταδικάστηκε για τις πράξεις που προαναφέρθηκαν και συγκεκριμένα για το ότι: Α) Στη ... κατά το χρονικό διάστημα από 22-4-1995 μέχρι 29-6-1995, ενώ ήταν Ιατροδικαστής και είχε, ως εκ τούτου, την αρμοδιότητα να προβαίνει σε διενέργεια νεκροτομής των θανόντων, με την απειλή ότι θα καθυστερούσε τη διενέργεια νεκροτομής και την πρόσθετη απειλή ότι θα ανέθετε τις νεκρώσιμες τελετές σε γραφεία τελετών που βρίσκονταν εκτός της πόλεως της ..., εξανάγκασε τους ΑΑ, ΒΒ και ΓΓ, ιδιοκτήτες των συνεταιριζομένων γραφείων τελετών ..., να του καταβάλουν διάφορα χρηματικά ποσά, προκειμένου να αποφύγουν βλάβη της επιχείρησής τους και ειδικότερα ποσό 150.000 δρχ. για νεκροτομή του θανόντα ..., ποσό 50.000 δρχ. για νεκροτομή του ..., ποσό 80.000 δρχ. για νεκροτομή της ..., ποσό 70.000 δρχ. για νεκροτομή του ..., και ποσό 100.000 δρχ. για νεκροτομή του ..., στις πράξεις δε αυτές προέβη κατ'επάγγελμα. Β) Στη ..., στο χρονικό διάστημα από 21-5-95 μέχρι 7-6-95, με την απειλή καθυστέρησης διενέργειας νεκροτομής και έκδοσης πιστοποιητικού θανάτου, η οποία (καθυστέρηση) προξενούσε ψυχικό άλγος, εξανάγκασε τους οικείους των αποβιωσάντων ... και ... να το δώσουν 160.000 δρχ., τους οικείους του θανόντα ... να του δώσουν 75.000 δρχ., τους οικείους της θανούσης ..., να του δώσουν 100.000 δρχ. και τους οικείους του θανόντα ..., να του δώσουν 80.000 δρχ. Το Δικαστήριο κατέληξε στην καταδικαστική του κρίση στηριζόμενο στις καταθέσεις των μαρτύρων, ΔΔ, ΓΓ, ΕΕ, ΣΤ, ΖΖ, ΗΗ, ΘΘ και ΚΚ, στα έγγραφα που αναγνώσθηκαν και στην απολογία του κατηγορουμένου. Ως νέα γεγονότα και αποδείξεις για την ευδοκίμηση της κρινόμενης αιτήσεώς του ο αιτών επικαλείται: 1) την υπ'αριθμ. ... ένορκη βεβαίωση του ΛΛ ενώπιον της Συμβ/φου Θηβών Αικατερίνης Στέφα και 2) την υπ'αριθμ. ... ένορκη βεβαίωση του ΜΜ ενώπιον της Συμβ/φου Αθηνών Ελένης-Αλίκης Λεμπέση. Όμως τα ανωτέρω επικαλούμενα από τον αιτούντα ως νέα γεγονότα-αποδείξεις, από μόνα τους ή σε συνδυασμό με τα στοιχεία που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την ως άνω απόφαση δεν είναι ικανά να θεμελιώσουν λόγο που μπορεί να δικαιολογήσει την αιτούμενη επανάληψη διαδικασίας, αφού δεν καθιστούν φανερό, δηλαδή σε σημείο που να εγγίζει τη βεβαιότητα και όχι απλώς πιθανό ότι ο αιτών δεν τέλεσε τις πράξεις εκβίασης για τις οποίες καταδικάστηκε. Η δια μαρτύρων επιβεβαίωση ενός "γεγονότος" είναι, γενικώς και με βάση τους κανόνες της λογικής, πολύ πιο εφικτή από την άρνηση συνδρομής του. Όταν ο μάρτυρας καταθέτει ότι κάτι συνέβη, ο λόγος γνώσεώς του ταυτίζεται την αντικειμενική πραγματικότητα. Αντίθετα όταν καταθέτει αρνητικά, λέει δηλαδή ότι κάτι δεν συνέβη, ο λόγος γνώσεώς του υπολείπεται της αντικειμενικής πραγματικότητας, αφού ενδέχεται να συνέβη και απλώς ο μάρτυς να μην γνωρίζει ότι συνέβη. Ο ΛΛ, στην ... ένορκη βεβαίωσή του, που αναφέρθηκε παραπάνω, κάνει λόγο για "σκευωρία" των ΑΑ και ΒΒ σε βάρος του αιτούντα, αναφέρει μάλιστα ότι ζήτησαν και απ'αυτόν να καταθέσει αναληθώς σε βάρος του Ιατροδικαστή (αιτούντα) και πως είχαν αποκαλύψει σ'αυτόν ότι υπήρχε σχέδιο παγίδευσης του Ιατροδικαστή στον οποίο σκόπευαν να δώσουν φάκελο με χρήματα, αφού προηγουμένως θα είχαν ενημερώσει το αρμόδιο Αστυνομικό Τμήμα. Ο ΜΜ, στην από 19-6-2008 ένορκη βεβαίωσή του, αναφέρει κυρίως περί του ήθους του αιτούντα και ότι, σε συζητήσεις του με τον ως άνω ΛΛ, ο τελευταίος αυτός του είχε αναφέρει τα περί σκευωρίας σε βάρος του αιτούντα. Οι παραπάνω ένορκες βεβαιώσεις κάθε άλλο παρά καθιστούν φανερό ότι ο αιτών δεν τέλεσε τις πράξεις για τις οποίες καταδικάστηκε, αφού το δικάσαν δικαστήριο για να καταλήξει στην καταδικαστική κρίση του στηρίχθηκε, εκτός από την κατάθεση του ΑΑ και σε αυτές των ΓΓ, ΕΕ, ΣΤ, ΖΖ, ΗΗ, οι οποίοι ανέφεραν σαφώς και συγκεκριμένα το τι συνέβη σε κάθε περίπτωση και τα ποσά τα οποία ο αιτών εκβιαστικά απαίτησε και έλαβε. Επίσης στηρίχθηκε, μεταξύ άλλων εγγράφων και: α) στην από 29-6-95 έκθεση σήμανσης χαρτονομισμάτων και β) την από 29-6-95 έκθεση σύλληψης του αιτούντα. Θα πρέπει τέλος να αναφερθεί ότι ο αιτών, ζητάει την επανάληψη της διαδικασίας και για τους εξής λόγους: α) διότι, κατά τους ισχυρισμούς του, τα εμφανισθέντα πραγματικά περιστατικά δεν αρκούν για την πλήρωση της αντικειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος της εκβίασης, αφού οι φερόμενοι ως παθόντες είχαν τη δυνατότητα να διαφύγουν του εκβιασμού και β) διότι, κατά την άποψη του αιτούντα πάντοτε, εσφαλμένως απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεσή του κατά της υπ'αριθμ. 4036-4040/1999 αποφάσεως του Τριμ. Εφετείου Αθηνών (κακ/των), με την υπ'αριθμ. 872/2001 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών (κακ/των). Οι παραπάνω ισχυρισμοί δεν μπορούν να θεωρηθούν ως νέα γεγονότα ή αποδείξεις κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρ. 525 παρ. 1 περ. 2 ΚΠΔ, αλλά αφορούν τον από ουσιαστικής και νομικής πλευράς έλεγχο της ορθότητας της απόφασης, με την οποία καταδικάστηκε ο αιτών. Η εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, μπορεί να προσβληθεί μόνο με τα ένδικα μέσα, όμως δεν δικαιολογεί την αποδοχή της αίτησης για επανάληψη της διαδικασίας. Με βάση τα παραπάνω, οι λόγοι της κρινόμενης αιτήσεως είναι αβάσιμοι και επομένως πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αυτή και να καταδικαστεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Π Ρ Ο Τ Ε Ι Ν Ω Α) Να απορριφθεί η από 24-7-2008 αίτηση του Χ, κατοίκου ..., για επανάληψη της ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε με την έκδοση της υπ'αριθμ. 501/2003 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών (κακ/των). Β) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αιτούντα Χ. Αθήνα 22 Σεπτεμβρίου 2008 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Ε. Νικολούδης". Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Φέρεται προς συζήτηση η από 24-7-2008 αίτηση του Χ, κατοίκου ..., με την οποία ζητεί την επανάληψη, προς το συμφέρον του, της ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε με την έκδοση της υπ'αρίθμ. 501/2003 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών (κακ/των), με την οποία καταδικάστηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης δύο
(2)ετών και εννέα
(9)μηνών, για τις πράξεις της εκβίασης κατ'εξακολούθηση σε βαθμό κακουργήματος και της εκβίασης κατ' εξακολούθηση σε βαθμό πλημ/τος και πρέπει να ερευνηθεί κατ' ουσίαν. Κατά το άρθρο 525 παρ, 1 περίπτ. 2 ΚΠοινΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, εκτός των άλλων περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο αυτό περιοριστικά, και όταν μετά την οριστική καταδίκη του αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος ή καταδικάσθηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής "νέα γεγονότα ή αποδείξεις" είναι εκείνες που δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και έτσι ήταν άγνωστες στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, ανεξαρτήτως αν υπήρχαν πριν από την καταδίκη ή προέκυψαν μεταγενέστερα. Τέτοιες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων αλλά και ήδη εξετασθέντων, συμπληρωματικές ή τροποποιητικές ή διευκρινιστικές εκείνων που είχαν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την προϋπόθεση, όμως, ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους, είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο, καθιστούν φανερό και όχι απλώς πιθανό ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάσθηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά διέπραξε. Βαρύτερο έγκλημα, κατά τη διάταξη αυτή του άρθρου 525 παρ. 1 περίπτ. 2 ΚΠοινΔ, υπάρχει όταν μεταβάλλεται το είδος της αξιόποινης πράξεως και όχι όταν παρέχεται η δυνατότητα επιεικέστερης μεταχειρίσεως του υπαιτίου της αυτής πράξεως με την επιβολή ενδεχομένως ελαττωμένης ποινής. Στα "νέα γεγονότα", εξάλλου, περιλαμβάνονται και αυτά που θεμελιώνουν λόγους άρσεως του άδικου χαρακτήρα της πράξεως ή εξαλείψεως του αξιοποίνου ή άρσεως του καταλογισμού. Στην κρινόμενη υπόθεση η παραπάνω υπ'αριθμ. 501/2003 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών είναι αμετάκλητη, αφού με την υπ'αριθμ. 879/2005 απόφαση του Αρείου Πάγου απορρίφθηκε η εναντίον της αίτηση αναιρέσεως του αιτούντος. Με την απόφαση αυτή, ο αιτών την επανάληψη της διαδικασίας, Χ, καταδικάστηκε για τις πράξεις που προαναφέρθηκαν και συγκεκριμένα για το ότι: Α) Στη ... κατά το χρονικό διάστημα από 22-4-1995 μέχρι 29-6-1995, ενώ ήταν Ιατροδικαστής και είχε, ως εκ τούτου, την αρμοδιότητα να προβαίνει σε διενέργεια νεκροτομής των θανόντων, με την απειλή ότι θα καθυστερούσε τη διενέργεια νεκροτομής και την πρόσθετη απειλή ότι θα ανέθετε τις νεκρώσιμες τελετές σε γραφεία τελετών που βρίσκονταν εκτός της πόλεως της ..., εξανάγκασε τους ΑΑ, ΒΒ και ΓΓ, ιδιοκτήτες των συνεταιριζομένων γραφείων τελετών ..., να του καταβάλουν διάφορα χρηματικά ποσά, προκειμένου να αποφύγουν βλάβη της επιχείρησής τους και ειδικότερα, ποσό 150.000 δρχ. για νεκροτομή του θανόντα ..., ποσό 50.000 δρχ. για νεκροτομή του ..., ποσό 80.000 δρχ. για νεκροτομή της ..., ποσό 70.000 δρχ. για νεκροτομή του ..., και ποσό 100.000 δρχ. για νεκροτομή του ..., στις πράξεις δε αυτές προέβη κατ'επάγγελμα. Β) Στη ..., στο χρονικό διάστημα από 21-5-95 μέχρι 7-6-95, με την απειλή καθυστέρησης διενέργειας νεκροτομής και έκδοσης πιστοποιητικού θανάτου, η οποία (καθυστέρηση) προξενούσε ψυχικό άλγος, εξανάγκασε τους οικείους των αποβιωσάντων, ... και ..., να του δώσουν 160.000 δρχ., τους οικείους του θανόντος ..., να του δώσουν 75.000 δρχ., τους οικείους της θανούσης ..., να του δώσουν 100.000 δρχ. και τους οικείους του θανόντος, ..., να του δώσουν 80.000 δρχ. Ως νέα γεγονότα και αποδείξεις για την ευδοκίμηση της κρινόμενης αιτήσεώς του ο αιτών επικαλείται: 1) την υπ' αριθμ. ... ένορκη βεβαίωση του ΛΛ ενώπιον της Συμβ/φου Θηβών Αικατερίνης Στέφα και 2) την υπ' αριθμ. ... ένορκη βεβαίωση του ΜΜ ενώπιον της Συμβ/φου Αθηνών Ελένης - Αλίκης Λεμπέση. Ο ΛΛ, στην ... ένορκη βεβαίωσή του, που αναφέρθηκε παραπάνω, κάνει λόγο για "σκευωρία" των ΑΑ και ΒΒ σε βάρος του αιτούντος, αναφέρει μάλιστα ότι ζήτησαν και απ'αυτόν να καταθέσει αναληθώς σε βάρος του Ιατροδικαστή (αιτούντος) και πως είχαν αποκαλύψει σ'αυτόν ότι υπήρχε σχέδιο παγίδευσης του Ιατροδικαστή στον οποίο σκόπευαν να δώσουν φάκελο με χρήματα, αφού προηγουμένως θα είχαν ενημερώσει το αρμόδιο Αστυνομικό Τμήμα. Ο ΜΜ, στην από 19-6-2008 ένορκη βεβαίωσή του, αναφέρει κυρίως περί του ήθους του αιτούντος και ότι, σε συζητήσεις του με τον ως άνω ΛΛ, ο τελευταίος αυτός του είχε αναφέρει τα περί σκευωρίας σε βάρος του αιτούντος. Οι παραπάνω ένορκες βεβαιώσεις κάθε άλλο παρά καθιστούν φανερό ότι ο αιτών δεν τέλεσε τις πράξεις για τις οποίες καταδικάστηκε, αφού το δικάσαν δικαστήριο για να καταλήξει στην καταδικαστική κρίση του στηρίχθηκε, εκτός από την κατάθεση του ΑΑ και σε αυτές των ΓΓ, ΕΕ, ΣΤ, ΖΖ, ΗΗ, οι οποίοι ανέφεραν σαφώς και συγκεκριμένα το τι συνέβη σε κάθε περίπτωση και τα ποσά τα οποία ο αιτών εκβιαστικά απαίτησε και έλαβε. Επίσης στηρίχθηκε, μεταξύ άλλων εγγράφων και: α) στην από 29-6-95 έκθεση σήμανσης χαρτονομισμάτων και β) την από 29-6-95 έκθεση σύλληψης του αιτούντος. Θα πρέπει τέλος να αναφερθεί ότι ο αιτών, ζητεί την επανάληψη της διαδικασίας και για τους εξής λόγους: α) διότι, κατά τους ισχυρισμούς του, τα εμφανισθέντα πραγματικά περιστατικά δεν αρκούν για την πλήρωση της αντικειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος της εκβίασης, αφού οι φερόμενοι ως παθόντες είχαν τη δυνατότητα να διαφύγουν του εκβιασμού και β) διότι, κατά την άποψη του αιτούντος πάντοτε, εσφαλμένως απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεσή του κατά της υπ'αριθμ. 4036-4040/1999 αποφάσεως του Τριμ. Εφετείου Αθηνών (κακ/των), με την υπ'αριθμ. 872/2001 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών (κακ/των). Οι παραπάνω ισχυρισμοί δεν μπορούν να θεωρηθούν ως νέα γεγονότα ή αποδείξεις κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρ. 525 παρ. 1 περ. 2 ΚΠΔ, αλλά αφορούν τον από ουσιαστικής και νομικής πλευράς έλεγχο της ορθότητας της απόφασης, με την οποία καταδικάστηκε ο αιτών. Η εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, μπορεί να προσβληθεί μόνο με τα ένδικα μέσα, όμως δεν δικαιολογεί την αποδοχή της αίτησης για επανάληψη της διαδικασίας. Κατ' ακολουθίαν, οι επικαλούμενοι λόγοι της κρινόμενης αιτήσεως, ότι μετά την καταδίκη του αιτούντος προέκυψαν γεγονότα και αποδείξεις, άγνωστα στους δικάσαντες δικαστές, που καθιστούν φανερό ότι ο αιτών είναι αθώος ή καταδικάστηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πράγματι τέλεσε, ερευνόμενοι κατ' ουσία με βάση τα αναφερόμενα στην αίτηση γεγονότα, είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν. Συνακολούθως δε, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση και να καταδικαστεί αυτός στα δικαστικά έξοδα (ΚΠΔ 583 παρ. 2). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 24-7-2008 αίτηση του Χ, κατοίκου ..., για επανάληψη ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε με την έκδοση της υπ' αριθμ. 501/2003 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών (κακ/των). Και Επιβάλλει τα δικαστικά έξοδα στον αιτούντα Χ, τα οποία ορίζει σε διακόσια είκοσι
(220)ΕΥΡΩ. Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 3 Ιουνίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 30 Σεπτεμβρίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ