Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1888 / 2017 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως παραδοχή. Περίληψη: Αναίρεση κατηγορουμένου. Η πράξη κατέστη ανέγκλητη με επιεικέστερο νόμο μετά την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Η αναίρεση είναι παραδεκτή. Ο Άρειος Πάγος εφαρμόζει το επιεικέστερο νόμο. Αναιρεί την προσβαλλομένη απόφαση και κηρύσσει αθώο τον αναιρεσείοντα. Αριθμός 1888/2017 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Καπελούζο, Δημήτριο Γεώργα, Δημήτριο Τζιούβα - Εισηγητή και Γεώργιο Παπαηλιάδη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Δεκεμβρίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Παρασκευαϊδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Κ. Φ. του Α., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κ. Φ., για αναίρεση της υπ’ αριθ. 44088/2014 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημ/κείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7 Μαρτίου 2016 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...16. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να κηρυχθεί αθώος ο αναιρεσείων. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 του Π.Κ., με την οποία ορίζεται ότι "αν από την τέλεση της πράξης έως την αμετάκλητη εκδίκασή της ίσχυσαν δύο ή περισσότεροι νόμοι, εφαρμόζεται αυτός που περιέχει τις ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο διατάξεις", προκύπτει ότι καθιερώνεται με αυτήν η αρχή της αναδρομικότητας του επιεικέστερου νόμου που ίσχυσε από την τέλεση της πράξεως μέχρι του χρόνου της αμετάκλητης εκδικάσεως της υποθέσεως, προδήλως δε είναι ευμενέστερος για τον κατηγορούμενο ο μεταγενέστερος της τελέσεως της πράξεως νόμος, όταν καθιστά την πράξη ανέγκλητη. Περαιτέρω, από την ανωτέρω διάταξη σε συνδυασμό προς τις διατάξεις των άρθρων 511 εδ. γ’ , 514 εδ. δ’ περ. β και 518 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ., συνάγεται ότι αν μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης αποφάσεως καταστεί ανέγκλητη η πράξη για την οποία καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, τότε ο Άρειος Πάγος, εφόσον η αίτηση αναιρέσεως κατά της καταδικαστικής αποφάσεως είναι παραδεκτή, εφαρμόζει αυτεπαγγέλτως το νέο επιεικέστερο νόμο και κηρύσσει αθώο τον κατηγορούμενο, αφού δεν υπάρχει πλέον αξιόποινη πράξη, ακόμη και παρά την ερημοδικία του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου (Ολ. Α.Π. 3/1995). Εξάλλου, με την παράγραφο 5 εδ. α’ του άρθρου 19 του Ν. 2523/1997 "Διοικητικές και ποινικές κυρώσεις στη φορολογική νομοθεσία και άλλες διατάξεις", η οποία είχε προστεθεί με την παρ. 2 του άρθρου 76 του Ν. 3842/2010 και αντικαταστάθηκε με το άρθρο 16 παρ. 2 του Ν. 3888/2010, οριζόταν ότι "με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τεσσάρων
(4)μηνών τιμωρείται ο υπόχρεος που δεν εκδίδει ή εκδίδει ανακριβώς τα προβλεπόμενα από το π.δ. 186/1992 (Κ.Β.Σ.) στοιχεία κατά την πώληση ή διακίνηση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών ή δεν καταχωρεί στα πρόσθετα βιβλία της παραγράφου 5 του άρθρου 10 του ίδιου προεδρικού διατάγματος, τις συναλλαγές για τις οποίες δεν έχουν εκδοθεί τα οικεία στοιχεία εσόδων, εφόσον εμπίπτει στις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 13". Το τελευταίο αυτό ποινικό αδίκημα είναι αυτοτελές και ανεξάρτητο από τα αδικήματα φοροδιαφυγής που προβλέπονται και τιμωρούνται με τις λοιπές ποινικές διατάξεις του Ν. 2523/1997 (βλ. άρθρ. 19 παρ. 2 και 5 εδ. τελευταίο Ν. 2523/1997). Ήδη, με το άρθρου 8 του Ν. 4337/2015 (Φ.Ε.Κ. Α 129/17-10-2015), η ισχύς του οποίου άρχισε από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (δηλ. από τις 17-10-2015), οι ως άνω διατάξεις του άρθρου 19 του Ν. 2523/1997, όπως άλλωστε και οι διατάξεις των άρθρων 17 και 18 του ίδιου νόμου, αντικαταστάθηκαν με τις σχετικές ρυθμίσεις του άρθρου 66, που προστέθηκε στο Ν. 4174/2013 "Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας κ.λπ.", με το οποίο προβλέπονται τα εξής: "
- Έγκλημα φοροδιαφυγής διαπράττει όποιος με πρόθεση: α) προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή φόρου εισοδήματος, ενιαίου φόρου ιδιοκτησίας ακινήτων (ΕΝΦΙΑ) ή ειδικού φόρου ακινήτων (ΕΦΑ), αποκρύπτει από τα όργανα της Φορολογικής Διοίκησης φορολογητέα εισοδήματα από οποιαδήποτε πηγή ή περιουσιακά στοιχεία, ιδίως παραλείποντας να υποβάλει δήλωση ή υποβάλλοντας ανακριβή δήλωση ή καταχωρίζοντας στα λογιστικά αρχεία εικονικές (ολικά ή μερικά) δαπάνες ή επικαλούμενος στη φορολογική δήλωση τέτοιες δαπάνες, ώστε να μην εμφανίζεται φορολογητέα ύλη ή να εμφανίζεται αυτή μειωμένη, β) προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή του φόρου προστιθέμενης αξίας, του φόρου κύκλου εργασιών, του φόρου ασφαλίστρων και των παρακρατούμενων και επιρριπτόμενων φόρων, τελών ή εισφορών, δεν αποδίδει ή αποδίδει ανακριβώς ή συμψηφίζει ή εκπίπτει ανακριβώς αυτούς, καθώς και όποιος παραπλανά τη Φορολογική Διοίκηση με την παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή με την αθέμιτη παρασιώπηση ή απόκρυψη αληθινών γεγονότων και δεν αποδίδει ή αποδίδει ανακριβώς ή συμψηφίζει ή εκπίπτει ανακριβώς αυτούς ή λαμβάνει επιστροφή, καθώς και όποιος διακρατεί τέτοιους φόρους, τέλη ή εισφορές, γ)....
- ....
- Όποιος διαπράττει έγκλημα φοροδιαφυγής από τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1 τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δύο
(2)ετών: α) αν ο φόρος που αναλογεί στα φορολογητέα εισοδήματα ή στα περιουσιακά στοιχεία που έχουν αποκρυβεί υπερβαίνει ανά φορολογικό ή διαχειριστικό έτος τις εκατό χιλιάδες (100.000) ευρώ ανά είδος φόρου, ή β) αν το προς απόδοση ποσό του κύριου φόρου, τέλους ή εισφοράς που δεν αποδόθηκε ή αποδόθηκε ανακριβώς ή επεστράφη ή συμψηφίστηκε ή εξέπεσε ή διακρατείται υπερβαίνει ανά φορολογικό ή διαχειριστικό έτος: αα) τις πενήντα χιλιάδες (50.000) ευρώ, εφόσον αφορά φόρο προστιθέμενης αξίας ή ββ) τις εκατό χιλιάδες (100.000) ευρώ ανά είδος φόρου, τέλους ή εισφοράς σε κάθε άλλη περίπτωση.
- Επιβάλλεται κάθειρξη αν το ποσό του φόρου, τέλους ή εισφοράς της προηγούμενης παραγράφου υπερβαίνει ανά φορολογικό ή διαχειριστικό έτος τις εκατό χιλιάδες(100.000) ευρώ, εφόσον αφορά φόρο προστιθέμενης αξίας, ή τις εκατό πενήντα χιλιάδες (150.000) ευρώ σε κάθε άλλη περίπτωση φόρου, τέλους ή εισφοράς.
- Όποιος εκδίδει πλαστά ή εικονικά φορολογικά στοιχεία, καθώς και όποιος αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία ή νοθεύει τέτοια στοιχεία, ανεξάρτητα από το αν διαφεύγει ή μη την πληρωμή φόρου, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών
(3)μηνών, εκτός και αν τα φορολογικά στοιχεία χρησιμοποιήθηκαν για τη διάπραξη ή την υποστήριξη κάποιας από τις πράξεις των παραγράφων 1 έως 4, οπότε ο δράστης τιμωρείται μόνο για την τελευταία ως αυτουργός ή συμμέτοχος". Ακόμη, με το νέο άρθρο 70 παρ. 2 του παραπάνω Ν. 4174/2013, που επίσης προστέθηκε με το άρθρ. 8 του Ν. 4337/2015, ορίζεται ότι "αποφάσεις ποινικών δικαστηρίων για εγκλήματα των άρθρων 17, 18 και 19 του ν. 2523/1997 που εκδόθηκαν για ποσά μικρότερα από τα οριζόμενα στο άρθρο 66 και δεν έχουν εκτελεστεί κατά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου δεν εκτελούνται. Αν άρχισε η εκτέλεσή τους, διακόπτεται. Εκκρεμείς μηνυτήριες αναφορές για εγκλήματα που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο δεν εισάγονται για συζήτηση και οι σχετικές δικογραφίες τίθενται στο αρχείο με πράξη του αρμόδιου εισαγγελέα", κατά δε το άρθρο 71 παρ. 1 του ίδιου νόμου, που ομοίως προστέθηκε με το άρθρ. 8 Ν. 4337/2015, "τα άρθρα 17, 18, 19, 20 και 21 του ν. 2523/1997, όπως ισχύουν, καταργούνται. Όπου στην κείμενη νομοθεσία γίνεται παραπομπή στις ρυθμίσεις του ν. 2523/1997 (άρθρα 17 έως 21), εννοούνται στο εξής οι αντίστοιχες ρυθμίσεις των διατάξεων του παρόντος Κεφαλαίου (άρθρα 66-70)". Από τις ως άνω νέες διατάξεις, που καλύπτουν τις σοβαρές περιπτώσεις φοροδιαφυγής και εξορθολογίζουν το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο με τον επαναπροσδιορισμό των προϋποθέσεων στοιχειοθετήσεως των σχετικών εγκλημάτων φοροδιαφυγής, προκύπτει, σε σχέση με το αδίκημα της μη εκδόσεως φορολογικών στοιχείων κατά την πώληση ή διακίνηση αγαθών, ότι το αδίκημα αυτό, που τιμωρείτο ποινικά με τη διάταξη του άρθρου 19 παρ. 5 εδ. α του Ν. 2523/1997 ανεξάρτητα από το αν απώλεσε φόρο και σε τι ποσό το Δημόσιο, πλέον, μετά την κατάργηση των διατάξεων του άρθρου 19 του Ν. 2523/1997 με το άρθρο 71 παρ. 1 του Ν. 4337/2015, τιμωρείται ως πλημμέλημα μόνον όταν εμπίπτει στις προαναφερθείσες διατάξεις του άρθρου 66 που προστέθηκε στο Ν. 4174/2013 με το άρθρο 8 του Ν. 4337/2015, δηλαδή μόνον όταν το ποσό του φόρου εισοδήματος ή άλλου φόρου που απώλεσε το Δημόσιο υπερβαίνει ανά φορολογικό έτος τα 100.000 ευρώ ή όταν το ποσό του Φ.Π.Α. που απώλεσε το Δημόσιο υπερβαίνει ανά διαχειριστικό έτος τα 50.000 ευρώ και έπαυσε να είναι αξιόποινη πράξη και να τιμωρείται ως αυτοτελές και ανεξάρτητο έγκλημα μη εκδόσεως φορολογικών στοιχείων κατά την πώληση ή διακίνηση αγαθών ανεξάρτητα από το ποσό του φόρου ή του Φ.Π.Α. που απώλεσε το Δημόσιο από τη μη έκδοση των φορολογικών στοιχείων. Έτσι, οι νέες διατάξεις του άρθρου 66 του Ν. 4174/2013, που προστέθηκαν με το άρθρο 8 του Ν. 4337/2015 και ισχύουν από 17-10-2015 που δημοσιεύθηκε ο τελευταίος νόμος (βλ. άρθρ. 23 Ν. 4337/2015), είναι επιεικέστερες ως προς την ως άνω αξιόποινη πράξη της μη εκδόσεως φορολογικών στοιχείων κατά την πώληση ή διακίνηση αγαθών ανεξάρτητα από το ποσό του φόρου ή του Φ.Π.Α. που απώλεσε το Δημόσιο από τη μη έκδοση των φορολογικών στοιχείων, που ήταν αυτοτελές πλημμέλημα, αφού την καθιστούν πλέον ανέγκλητη και ως εκ τούτου, κατ’ εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 2 παρ. 1 του Π.Κ., εφαρμόζονται και στις πράξεις που τελέστηκαν πριν από τις 17-10-2015 που άρχισε η ισχύς του Ν. 4337/2015. Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη 44088/2014 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, ο αναιρεσείων κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε φυλάκιση οκτώ
(8)μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη επί τριετία, για το ότι κατά τη χρήση των ετών 2010 και 2011 δεν εξέδωσε τα προβλεπόμενα από το Π.Δ. 186/1992 (Κ.Β.Σ.) φορολογικά στοιχεία κατά την πώληση ή διακίνηση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών, όπως ήταν υποχρεωμένος και ειδικότερα ότι ως Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας εμπορίας φαρμάκων με την επωνυμία "... Α.Ε." από 1-6-2010 μέχρι 30-9-2010 δεν εξέδωσε είκοσι δύο
(22)τιμολόγια αγοράς συνολικής αξίας 67.514,84 ευρώ, από 30-9-2010 μέχρι 31-12-2010 δεν εξέδωσε είκοσι δύο
(22)τιμολόγια αγοράς συνολικής αξίας 51.536,05 ευρώ και κατά το έτος 2011 δεν εξέδωσε δεκατρία
(13)τιμολόγια αγοράς συνολικής αξίας 77.815,60 ευρώ, δηλαδή για το αυτοτελές και ανεξάρτητο από τα αδικήματα φοροδιαφυγής ποινικό αδίκημα που προβλεπόταν από την διάταξη του άρθρου 19 παρ. 5 εδ. α του Ν. 2523/1997. Όμως, αφού μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης αποφάσεως ίσχυσε κατά τα προαναφερθέντα ο νέος ως άνω επιεικέστερος νόμος 4337/2015, με τον οποίο το ως άνω αυτοτελές και ανεξάρτητο ποινικό αδίκημα της μη εκδόσεως φορολογικών στοιχείων κατά την πώληση ή διακίνηση αγαθών, ανεξάρτητα από το ποσό του φόρου ή του Φ.Π.Α. που απώλεσε το Δημόσιο από τη μη έκδοση των φορολογικών στοιχείων, έχει καταστεί πλέον ανέγκλητη πράξη και αφού η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως είναι παραδεκτή, ως νομοτύπως και εμπροθέσμως ασκηθείσα και ως περιέχουσα ορισμένους και παραδεκτούς λόγους από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε’ και Δ’ του Κ.Ποιν.Δ. την εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικών ποινικών διατάξεων και την έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας απορρίψεως αυτοτελούς ισχυρισμού, συντρέχει νόμιμη περίπτωση αυτεπάγγελτης εφαρμογής από τον Άρειο Πάγο του ως άνω επιεικέστερου νόμου, που άρχισε να ισχύει από 17-10-2015, ήτοι μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης καταδικαστικής αποφάσεως και σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να κηρυχθεί ο αναιρεσείων αθώος της ως άνω πράξεως για την οποία καταδικάστηκε και η οποία δεν αποτελεί πλέον αυτοτελές και ανεξάρτητο έγκλημα, κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την υπ’ αριθ. 44088/2014 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και Κηρύσσει αθώο τον αναιρεσείοντα - κατηγορούμενο Κ. Φ. του Α. και Α., κάτοικο ..., του ότι: Στην Αθήνα, κατά τους παρακάτω αναφερομένους χρόνους, δεν εξέδωσε τα προβλεπόμενα από το Π.Δ. 186/1992 (Κ.Β.Σ.) φορολογικά στοιχεία κατά την πώληση ή διακίνηση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών, όπως ήταν υποχρεωμένος. Ειδικότερα, με την ιδιότητά του ως Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε.", η οποία εδρεύει στην …, επί της οδού ... και έχει ως αντικείμενο την εμπορία φαρμάκων, δεν εξέδωσε αποδείξεις λιανικής πώλησης ή άλλο φορολογικό στοιχείο αξίας και συγκεκριμένα κατά τη χρήση του έτους 2010 α) από 1-6-2010 μέχρι 30-9-2010 δεν εξέδωσε είκοσι δύο
(22)τιμολόγια αγοράς συνολικής αξίας 67.514,84 ευρώ και β) από 30-9-2010 μέχρι 31-12-2010 δεν εξέδωσε είκοσι δύο
(22)τιμολόγια αγοράς συνολικής αξίας 51.536,05 ευρώ και κατά τη χρήση του έτους 2011 δεν εξέδωσε δεκατρία
(13)τιμολόγια αγοράς συνολικής αξίας 77.815,60 ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Φεβρουαρίου
- Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Νοεμβρίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ