ΑΠ 1903/2010 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1903 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως. Περίληψη: Αόριστοι λόγοι αναίρεσης. Απορρίπτεται ως απαράδεκτη η αίτηση. Αριθμός 1903/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Αιμιλία Λίτινα, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος στη σύνθεση και σύμφωνα με την 101/21.7.10 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, Ανδρέα Τσόλια και Αθανάσιο Γεωργόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέα Πελαγίας Λόζιου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 2 Νοεμβρίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Φ. Κ.-Σ. του Γ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο της Ανθούλα Δερνιτσιώτη, περί αναιρέσεως του υπ' αριθμ. 753/2010 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών με συγκατηγορούμενους τους

1. Σ. Σ. του Π.,
2. Κ. Δ. του Α. και
3. Σ. Κ. του Α.. Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτό, και η αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη ζητεί τώρα την αναίρεση του βουλεύματος τούτου, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 28 Μαΐου 2010 αίτησή της, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 752/
4. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Κολιοκώστας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη με αριθμό 284/22.9.10 στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω στο Δικαστήριό Σας σε Συμβούλιο, σύμφωνα με τα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 του Κ.Π.Δ., την 67/28-5-2010 αίτηση αναιρέσεως της κατηγορουμένης Φ. Κ. συζ. Σ. Σ. κατοίκου ..., κατά του 753/2010 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών και εκθέτω τα ακόλουθα : ΙΙ. Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών με το προσβαλλόμενο βούλευμά του απέρριψε ως αβάσιμη την 608/13-11-2009 έφεση της αναιρεσείουσας κατά του 3224/2009 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών με το οποίο αυτή παραπέμφθηκε στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων για να δικαστεί για άμεση συνέργεια σε απάτη στο δικαστήριο με ζημιά πάνω από 73.000 ευρώ και ψευδορκία μάρτυρα. Το βούλευμα αυτό επιδόθηκε στην αναιρεσείουσα στις 18-5-
5. Η αναιρεσείουσα με την αίτησή της αυτή ζητά την αναίρεση του βουλεύματος αυτού , κατά πιστή αντιγραφή από την αίτηση, : α) για "εσφαλμένη εφαρμογή άλλως ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως - διατάξεων που αναφέρονται και εφαρμόστηκαν στο προσβαλλόμενο βούλευμα", β) "δι' έλλειψιν ειδικής αιτιολογίας" και γ) "δι' απόλυτον ακυρότητα κατά το α. 171 αρ. 1" και δι' όσα θα εκθέσω εις το υποβληθησόμενον Υμίν υπόμνημά μου . ΙΙΙ. Η αίτηση αναιρέσεως κατά βουλεύματος είναι παραδεκτή όταν σ' αυτή περιέχεται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο τουλάχιστον ένας από τους προβλεπόμενους λόγους αναιρέσεως (α. 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1 και 484 του ΚΠΔ). Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 484 του ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με το α. 513 του ίδιου ΚΠΔ (ΑΠ 1547/2008, ΑΠ 1243/2008). Τέλος απλή επανάληψη των λόγων αναιρέσεως κατά βουλευμάτων που προβλέπει το α. 484 του ΚΠΔ χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν τους επικαλούμενους λόγους και προσδιορίζουν τις νομικές πλημμέλειες δεν συνιστά νομότυπη αίτηση αναιρέσεως Έτσι αίτηση αναιρέσεως στην οποία δεν προσδιορίζεται : α) η ουσιαστική ποινική διάταξη που φέρεται ότι παραβιάστηκε και σε τι συνίσταται η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία αυτής β) σε τι ακριβώς συνίστανται οι ελλείψεις της αιτιολογίας σε σχέση με τις κρίσιμες παραδοχές του προσβαλλόμενου βουλεύματος και σε ποία κεφάλαια αυτής ανάγονται, ποία πραγματικά περιστατικά δεν περιέχονται με πληρότητα σ' αυτήν, και γ) η ακυρότητα αναλυτικά που προκλήθηκε, πρέπει να απορρίπτεται λόγω της αοριστίας της ως απαράδεκτη (Ολ.ΑΠ 19/2001 ΠΧ 2002.402, ΑΠ 360/2006 ΠΧ 2006.898, ΑΠ 2024/2006, ΑΠ 577/2009). Εξάλλου σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., όπως αντικ. με το άρθρο 2 παρ.18 του Ν. 2408/96,όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του , καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο (ΑΠ 1547/2008, ΑΠ 401/2006). ΙV. Επειδή η αναιρεσείουσα δεν επικαλείται με επίκληση πραγματικών περιστατικών κάποιον από τους προβλεπόμενους στο α. 484 του ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως αλλά αναφέρει απλά την σχετική διάταξη του α. 484 παρ. 1 εδαφ. α', β' και δ' του ίδιου ΚΠΔ πρέπει το Δικαστήριό Σας σε Συμβούλιο , σύμφωνα με όσα παραπάνω (ΙΙΙ) εκτέθηκαν και τα άρθρα 476 παρ. 1, 513 και 583 παρ. 1 του ΚΠΔ, όπως το τελευταίο αντ. από το άρθρο 55 παρ. 1 του Ν. 3160/2003 και το άρθρο 3 του Ν. 663/77 όπως αντ. από το άρθρο 18 του Ν. 969/79 και τις 134423/1992 και 58553/2006 Α.Υ. Οικονομικών και Δικαιοσύνης,: α) να απορρίψει την αναίρεση αυτή ως απαράδεκτη και να διατάξει την εκτέλεση του προσβαλλόμενου βουλεύματος και β) να επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα σχετικά δικαστικά έξοδα από 220 Ευρώ. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω : Α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η 67/28-5-2010 αίτηση αναιρέσεως της κατηγορουμένης Φ. Κ. συζ. Σ. Σ. κατοίκου ..., κατά του 753/2010 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών Β) Να διαταχθεί η εκτέλεση του βουλεύματος αυτού και Γ) Να επιβληθούν στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα ύψους 220 Ευρώ. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κ. Κατσιρώδης". Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και την πληρεξούσια της αναιρεσείουσας. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 474 παρ. 2 ΚΠΔ "στην έκθεση (άσκησης ένδικου μέσου) πρέπει να διατυπώνονται και λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο μέσο". Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 462 ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι προϋπόθεση του κύρους της αίτησης αναίρεσης κατά απόφασης ή βουλεύματος είναι να περιέχεται σ' αυτή λόγος αναίρεσης, διατυπωμένος κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, γιατί αλλιώς η αίτηση είναι άκυρη και ως τέτοια απαράδεκτη, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα. Απλή επίκληση της οικείας διάταξης που προβλέπει το λόγο αναίρεσης χωρίς αναφορά σχετικών περιστατικών και ειδικότερα, χωρίς προσδιορισμό των περιστατικών που θεμελιώνουν την προβαλλόμενη νομική πλημμέλεια, δεν αρκεί. Στην προκείμενη περίπτωση, με την κρινόμενη, από 28.5.2010, αίτηση αναίρεσης πλήττεται το 753/2010 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, που επικύρωσε το 608/2009 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, με το οποίο η αναιρεσείουσα παραπέμφθηκε στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου (Κακουργημάτων) Αθηνών για να δικαστεί για άμεση συνέργεια σε απάτη στο δικαστήριο με ζημία πάνω από 73.000 ευρώ και ψευδορκία μάρτυρα. Ζητείται δε η αναίρεσή του, όπως κατά λέξη, αναφέρεται στη σχετική έκθεση "1) Δι' εσφαλμένην εφαρμογήν άλλως ερμηνείαν ουσιαστικής ποινικής διατάξεως-διατάξεων που αναφέρονται και εφαρμόσθηκαν στο προσβαλλόμενο βούλευμα. 2) Δι' έλλειψιν ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλει το άρθρο 139 του Κώδικος Ποινικής Δικονομίας. 3) Δι' απόλυτον ακυρότητα κατά το άρθρο 171 αριθ. 1 Και δι' όσα θα εκθέσω εις το "υποβληθησόμενο υμίν υπόμνημα μου", χωρίς όμως αναφορά σχετικών περιστατικών και ειδικότερα χωρίς προσδιορισμό των περιστατικών που θεμελιώνουν τις προβαλλόμενες νομικές πλημμέλειες που αποδίδονται στο προσβαλλόμενο βούλευμα. Επομένως, η υπό κρίση αίτηση, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, πρέπει, μετά την ειδοποίηση της αντικλήτου δικηγόρου της αναιρεσείουσας, όπως προκύπτει από την περί τούτου επί του φακέλου επισημείωση του Γραμματέα, ν' απορριφθεί, ως απαράδεκτη, και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (ΚΠΔ 476 παρ. 1, 583 παρ.1). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 28.5.2010 αίτηση αναίρεσης της κατηγορουμένης Φ. Κ. του Γ., κατοίκου ..., για αναίρεση του 753/2010 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. Και Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι