ΑΠ 1910/2007 — Επανάληψη διαδικασίας

(8)μηνών, [άρθρα 98, 361-363 ΠΚ], και εκθέτω τα ακόλουθα. 2-Η ανωτέρω αίτηση για επανάληψη της ποινικής διαδικασίας, που περατώθηκε με την 3496/98 καταδικαστική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία κατέστη αμετάκλητη μετά την έκδοση της 1722/99 αποφάσεως του Αρείου Πάγου, που απέρριψε την ασκηθείσα υπ' αυτού αίτηση αναιρέσεως, στηριζόμενη, κατά τους ισχυρισμούς του, σε νέα γεγονότα και αποδείξεις, από τα οποία καθίσταται φανερό ότι είναι αθώος για τις πράξεις που καταδικάσθηκε, είναι νόμιμη, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 525 παρ.2, παραδεκτώς δε εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, κατά τις διατάξεις των άρθρων 527 παρ. 3 και 528 παρ. 1 του ΚΠΔ, και πρέπει να εξετασθεί κατ΄ ουσία, (βλ. ΑΠ 1097/1995/ Π.ΧΡ. ΜΣΤ/1247 ΑΠ 127/2001 Π.Χρ. ΝΑ/896, ΑΠ 760/98 Ποιν. Δικ. 1998/660) 3-Κατά το άρθρο 525 παρ. 1 του ΚΠΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για κακούργημα ή πλημμέλημα, εκτός από άλλες περιπτώσεις που αριθμούνται περιοριστικώς στο άρθρο αυτό, και όταν μετά την οριστική καταδίκη του αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν γεγονότα ή αποδείξεις, οι οποίες μόνες ή σε συνδυασμό προς εκείνες που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως καθιστούν φανερό ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάσθηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά διέπραξε. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, νέες αποδείξεις θεωρούνται εκείνες, οι οποίες δεν είχαν υποβληθεί στο δικαστήριο που δίκασε και έτσι ήταν άγνωστες στους δικαστές. Την κρίση αυτή σχηματίζει το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της αίτησης για επανάληψη της διαδικασίας από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης και από τα έγγραφα. Νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων ή και νεότερες συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές των όσων είχαν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου ή νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υπόθεσης, υπό την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους είτε σε συνδυασμό προς εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που καταδίκασε, καθιστούν φανερό και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για βαρύτερο έγκλημα. Δεν αποτελούν όμως νέα γεγονότα η ανάκληση ομολογίας του κατηγορουμένου ή μαρτυρίας συγκατηγουμένου του, διότι οι ανακλήσεις αυτές είναι προφανώς αναξιόπιστες και δεν καθιστούν πρόδηλη την αθωότητα του κατηγορουμένου. [ΑΠ.756/93 ΠΧΡ.83/535, ΑΠ.216/98 ΠΧΡ. 98/801]. 4-Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, ο αιτών καταδικάσθηκε με την εν λόγω απόφαση για συκοφαντική δυσφήμιση και εξύβριση, την οποία φέρεται ότι τέλεσε στη Θεσσαλονίκη στις 20-12-95 υπό τα εξής περιστατικά: Ο κατηγορούμενος, όντας προσκεκλημένος στη μεσημβρινή εκπομπή του τηλεοπτικού σταθμού ..... με τον τίτλο "....", ισχυρίσθηκε και διέδωσε σε βάρος του παθόντος Ψ1 τα δυσφημιστικά γι' αυτόν γεγονότα ότι είναι άρρωστος, ότι είναι απόφοιτος του τρελοκομείου Σταυρούπολης και ότι δεν είναι ντετέκτιβ. Τα δυσφημιστικά όμως αυτά γεγονότα ήσαν ψευδή και αυτός τα ισχυρίσθηκε εν γνώσει της αναλήθειάς τους, καθόσον γνώριζε ότι ο παθών ούτε άρρωστος ήταν, ούτε νοσηλεύθηκε ποτέ στο Ψυχιατρείο Σταυρούπολης, ούτε ότι στερούταν της επαγγελματικής ιδιότητας του ιδιωτικού αστυνομικού, αφού αυτός ήταν κανονικά εγγεγραμμένος στο σωματείο ιδιωτικών αστυνομικών Θεσσαλονίκης. Τα ψευδή αυτά γεγονότα, που ισχυρίσθηκε, τα πληροφορήθηκαν πλείστα πρόσωπα, δεδομένου ότι η σχετική εκπομπή είχε μεγάλη ακροαματικότητα, βλάπτοντας έτσι την τιμή και την υπόληψη του παθόντος. Περαιτέρω, πρόσβαλε την τιμή του ίδιου παθόντος εκστομίζοντας σε βάρος του στην ίδια τηλεοπτική εκπομπή τις εξής μειωτικές για την τιμή του φράσεις ότι "ο συνάδελφος για μένα δεν είναι συνάδελφος. Δεν δέχομαι να πω ότι είναι συνάδελφος. Παλιός εφοριακός-ταμιακός στη .... ήταν. Ξεσήκωσε την παγκόσμια κοινή γνώμη με τις βλακείες του. Αν ακούει κάποιος ας πει στους γονείς του μικρού, ας μη δώσουν άλλα λεφτά σ' αυτόν που ακούει στο όνομα Ψ

1. Τα 7.000 000 δρχ. τα δίνει η Ευρωπαϊκή Κυβέρνηση. Ξευτελίσθηκε κάποιος κλάδος στο όνομα ενός Ψ
2. Ας τολμήσουν η δημοσιογράφος Δ1 και ο Ψ1 να έλθουν στην εκπομπή. Έχω άπειρα στοιχεία που θα πέσουν στα κεφάλια τους επάνω". Ήδη, ο κατηγορούμενος με την κρινόμενη αίτησή του ισχυρίζεται ότι τις ανωτέρω δυσφημιστικές και εξυβριστικές φράσεις για τον παθόντα τις εκστόμισε διότι παρασύρθηκε από τρίτους, κακόπιστους και κακόβουλους, οι οποίοι επιθυμούσαν να τους δημιουργήσουν προβλήματα. Έτσι ξεκίνησε μεταξύ τους ένας μακρύς, αδυσώπητος δικαστικός αγώνας τόσον ενώπιον των ποινικών όσο και ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων. Προς επίρρωση των ισχυρισμών του τούτων πρότεινε και μάρτυρες, οι οποίοι εξετασθέντες ενώπιον του Εισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης, αλλά και με ενόρκους βεβαιώσεις τους ενώπιον συμβολαιογράφων, τους επιβεβαίωσαν, καταθέτοντας ότι πράγματι πίσω από την εκστρατεία δυσφημίσεως του παθόντος υπήρχε κάποιο "κύκλωμα" κοινών γνωστών τους, τους οποίους μόλις ο παθών τους αποκάλυψε και τους γνωστοποίησε στον κατηγορούμενο έπαυσε η μεταξύ τους υφιστάμενη διάθεση αντιδικίας. Μάλιστα, μετά την αποκάλυψη των επίβουλων τούτων "καλοθελητών" απευθυνόμενος στον συνήγορό του Μ1 του είπε ότι "άδικα μας μπλέξανε οι αλήτες με το φίλο μου τον Χ1 και μας έβαλαν να φαγωθούμε" και ανέθεσε σ' αυτόν να συντάξει για λογαριασμό του επιστολή προς τον κατηγορούμενο, με την οποία να τον προσκαλεί να συμφιλιωθούν. Πλην όμως οι συμφιλιωτικές του διαθέσεις παρέμειναν στο στάδιο του σχεδιασμού και δεν υλοποιήθηκαν, λόγω του ότι μεσολάβησε εντωμεταξύ αδόκητα ο πρόωρος θάνατός του. Από τις ανωτέρω αποδείξεις και γεγονότα, τα οποία ο αιτών τα χαρακτηρίζει ως νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, δεν προκύπτει ότι αυτός είναι αθώος για τις αξιόποινες πράξεις της συκοφαντικής δυσφήμισης και της εξύβρισης, για τις οποίες καταδικάσθηκε. Το ότι ωθήθηκε να προβεί στις ανωτέρω πράξεις από "κοινά γνωστά τους πρόσωπα, καλοθελητές, αλήτες" ή μέλη ενός ανίερου "κυκλώματος", που τους ήθελαν διχασμένους ή το ότι ο παθών τελικά αποκάλυψε τους καλοθελητές τούτους και θεώρησε ότι αποκαταστάθηκε η τρωθείσα τιμή και υπόληψή του στα όμματα των οικείων του, ή το ότι ο παθών εξέφρασε στον συνήγορό του διάθεση συμφιλίωσης με αυτόν, δεν αναιρεί την στοιχειοθέτηση απ' αυτόν των ανωτέρω αξιόποινων πράξεων της συκοφαντικής δυσφήμισης και εξύβρισης, για τις οποίες αμετακλήτως καταδικάσθηκε. 5-Κατ' ακολουθία, εφόσον με τα προσκομιζόμενα ως νέα αποδεικτικά στοιχεία δεν καθίσταται, κατά την έννοια του άρθρου 525 παρ. 1 περ. 2 ΚΠΔ, φανερό, ότι ο αιτών είναι αθώος των ανωτέρω εγκλημάτων, για τα οποία καταδικάστηκε, ούτε ότι καταδικάστηκε αδίκως για εγκλήματα βαρύτερα από εκείνα που πραγματικά τέλεσε, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση, ως αβάσιμη, και να καταδικαστεί τούτος στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 ΚΠΔ). Για τούτο προτείνω Α-Να απορριφθεί η από 2-9-06 αίτηση του καταδικασμένου Χ1 , που κατέθεσε ενώπιόν μας δια του εξουσιοδοτημένου συνηγόρου του Νίκου Καρασταμάτη, για επανάληψη της διαδικασίας, η οποία περατώθηκε με την έκδοση της 3496/98 αμετάκλητης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, Και Β-Να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα, ανερχόμενα στο ποσό των 210 Ε. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Φώτιος Μακρής" Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αιτούντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι. Κατά το άρθρο 525 παρ. 1 αριθ. 2 ΚΠΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, αν μετά την οριστική καταδίκη του αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που έχουν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Νέες αποδείξεις, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, είναι εκείνες που δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και ως εκ τούτου ήταν άγνωστες στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, την κρίση του δε αυτή σχηματίζει το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της αίτησης για επανάληψη της διαδικασίας, από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας. Νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων, νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υπόθεσης, με την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους, είτε σε συνδυασμό με εκείνες που έχουν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστούν φανερό και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάστηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας γεγονότα τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλ' αντίθετα ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν απ' αυτούς, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς έλεγχος της προσβαλλόμενης απόφασης με βάση το αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπόψη τους οι εκδώσαντες αυτήν δικαστές, εφόσον η αίτηση επανάληψης της διαδικασίας, ως στρεφόμενη κατά αμετάκλητης απόφασης, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία. Επομένως η κρινόμενη από 2-9-2006 αίτηση του Χ1 με την οποία αυτός ζητεί την επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την αμετάκλητη 3496/1998 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης (πλημμελημάτων), διότι, κατά τους ισχυρισμούς του, στηρίζεται σε νέα γεγονότα και αποδείξεις, που αποκαλύφθηκαν μετά την καταδίκη του αιτούντος και κάνουν φανερό ότι αυτός είναι αθώος για τις πράξεις που καταδικάστηκε, είναι νόμιμη, σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη, παραδεκτώς δε εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, κατά τις διατάξεις των άρθρων 527 παρ. 3 και 528 παρ. 1 του ΚΠΔ και πρέπει να εξεταστεί κατ' ουσίαν. ΙΙ. Από τα έγγραφα της δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο αιτών, με την 3496/1998 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης (πλημμελημάτων), η οποία έχει γίνει αμετάκλητη, κηρύχθηκε ένοχος για συκοφαντική δυσφήμηση και εξύβριση του τότε εγκαλούντος Ψ1 (άρθρα 363-362, 361 παρ. 1 του ΠΚ) και του επιβλήθηκε συνολική ποινή φυλάκισης οκτώ μηνών, η οποία μετατράπηκε σε χρηματική ποινή προς 1500 δραχμές την ημέρα. Ειδικότερα ο αιτών καταδικάστηκε για το ότι: "Στη Θεσσαλονίκη, στις 20-12-1995 τέλεσε τις εξής αξιόποινες πράξεις:
3. Εν γνώσει της αναληθείας, ισχυρίσθηκε και διέδωσε ενώπιον τρίτων σχετικά με τον εγκαλούντα ψευδή γεγονότα που μπορούσαν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψή του. Συγκεκριμένα προσκεκλημένος όντας στην μεταμεσημβρινή εκπομπή του τηλεοπτικού σταθμού "...." με τον τίτλο "...." εν γνώσει της αναληθείας ισχυρίσθηκε και διέδωσε ενώπιον πλείστων όσων ακροατών της παραπάνω εκπομπής του τηλεοπτικού σταθμού τα εξής ψευδή για τον εγκαλούντα και δη ότι αυτός "είναι άρρωστος και απόφοιτος από το τρελοκομείο Σταυρούπολης και ότι αυτός δεν είναι ντέτεκτιβ". Τα γεγονότα αυτά αντικειμενικώς ψευδή, αφού ο εγκαλών ουδέποτε νοσηλεύθηκε στο Δημόσιο Ψυχιατρείο Θεσσαλονίκης και τυγχάνει ντέτεκτιβ και μέλος του σωματείου ιδιωτικών αστυνομικών Θεσσαλονίκης και γνωσθέντα σε πλείστα όσα πρόσωπα, δεδομένου μάλιστα ότι η σχετική εκπομπή έχει μεγάλη ακροαματικότητα, έβλαψαν την τιμή και υπόληψη του εγκαλούντος. 2.Προσέβαλε με λόγια την τιμή του ίδιου παραπάνω παθόντος ήτοι κατά την διάρκεια της παραπάνω εκπομπής εκστόμισε τις εξής εξυβριστικές φράσεις κατά του ίδιου παραπάνω εγκαλούντος: "ο δήθεν συνάδελφος για μένα δεν είναι συνάδελφος. Δεν δέχομαι να το πω ότι είναι συνάδελφος. Παλαιός εφοριακός -ταμειακός στη .....ήταν.......Ξεσήκωσε την παγκόσμια κοινή γνώμη με τις βλακείες του...αν ακούει κάποιος ας πει στους γονείς του μικρού, ας μη δώσουν άλλα λεφτά σαυτόν που ακούει στο όνομα Ψ
4. Τα 7.000.000 δρχ. τα δίνει η "Ευρωπαϊκή Κυβέρνηση". "Ξευτελίσθηκε κάποιος κλάδος στο όνομα ενός Ψ1."Ας τολμήσουν η δημοσιογράφος Δ1 και ο Ψ1 να έρθουν στην εκπομπή. Έχω άπειρα στοιχεία που θα πέσουν στο κεφάλι τους επάνω..". Ήδη, με την κρινόμενη αίτηση του ο αιτών επικαλείται ως νέο γεγονός, ότι τις ανωτέρω δυσφημηστικές και εξυβριστικές φράσεις για τον παθόντα τις εκστόμισε διότι παρασύρθηκε από τρίτους κακόπιστους και κακόβουλους, οι οποίοι επιθυμούσαν να τους δημιουργήσουν προβλήματα. Έτσι ξεκίνησε μεταξύ τους ένας μακρύς, αδυσώπητος δικαστικός αγώνας τόσον ενώπιον των ποινικών όσο και ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων. Προς επίρρωση του γεγονότος αυτού πρότεινε τους μάρτυρες ...., ...., ....., ....., Μ1 οι οποίοι εξετασθέντες ενώπιον του Εισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης αλλά και με τις 5905/20-9-2006, 5504/22-9-2006, 5906/20-9-2006, 5911-22-9-2006, 5912-9-2006, 5915-26-9-2006, ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον του συμβολαιογράφου Γουμένισσας Ιωάννη Γεωργίου η δευτέρα και Θεσσαλονίκης Αργυρώς Νικόλτσου οι υπόλοιπες των ανωτέρω και Ιωάννη Τσιτάκη το επιβεβαίωσαν καταθέτοντας ότι πράγματι πίσω από την εκστρατεία δυσφημήσεως του παθόντος υπήρχε κάποιο "κύκλωμα" κοινών γνωστών τους, τους οποίους μόλις ο παθών τους αποκάλυψε και τους γνωστοποίησε στον κατηγορούμενο έπαυσε η μεταξύ τους υφιστάμενη διάθεση αντιδικίας. Μάλιστα, μετά την αποκάλυψη των επίβουλων τούτων "καλοθελητών" απευθυνόμενος στον συνήγορό του Μ1 του είπε ότι "άδικα μας μπλέξανε οι αλήτες με τον φίλο μου τον Χ1 και μας έβαλαν να φαγωθούμε" και ανέθεσε σ'αυτόν να συντάξει για λογαριασμό του επιστολή προς τον κατηγορούμενο, με την οποία να τον προσκαλεί να συμφιλιωθούν. Πλην όμως οι συμφιλιωτικές του διαθέσεις παρέμειναν στο στάδιο του σχεδιασμού και δεν υλοποιήθηκαν, λόγω του ότι μεσολάβησε εντωμεταξύ αδόκητα ο πρόωρος θάνατός του. Τα επικαλούμενα αυτά γεγονότα ότι ωθήθηκε να προβεί στις παραπάνω πράξεις από "κοινά γνωστά τους πρόσωπα, καλοθελητές, αλήτες" ή μέλη ενός ανίερου "κυκλώματος", που τους ήθελαν διχασμένους ή το ότι ο παθών τελικά αποκάλυψε τους καλοθελητές αυτούς και θεώρησε ότι αποκαταστάθηκε η τρωθείσα τιμή και υπόληψή του στα όμματα των οικείων του, ή το ότι ο παθών εξέφρασε στον συνήγορό του την διάθεση συμφιλίωσης με αυτόν, δεν αναιρεί την στοιχειοθέτηση απ'αυτόν των ανωτέρω αξιοποίνων πράξεων της συκοφαντικής δυσφήμησης και εξύβρισης, για τις οποίες αμετακλήτως καταδικάσθηκε. Συνεπώς, από τις προαναφερόμενες ένορκες καταθέσεις και ένορκες βεβαιώσεις, που ο αιτών εμφανίζει ως νέα γεγονότα και νέες αποδείξεις, τόσο από μόνες τους όσο και σε συνδυασμό τους με τις αποδείξεις που είχαν προσκομιστεί προηγουμένως, δεν καθίσταται φανερό, κατά την έννοια του άρθρου 525 παρ. 1 περ. 2 του ΚΠΔ, ότι ο αιτών είναι αθώος για τα δύο πλημμελήματα, για τα οποία καταδικάστηκε, ούτε ότι καταδικάστηκε άδικα για εγκλήματα βαρύτερα από εκείνα που πραγματικά έχει τελέσει. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση, ως αβάσιμη κατ' ουσίαν και να καταδικαστεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 2-9-2006 αίτηση του Χ1 για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την 3496/1998 αμετάκλητη καταδικαστική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης (πλημμελημάτων). Και Καταδικάζει τον αιτούντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι

(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Οκτωβρίου

1. Και, Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 25 Οκτωβρίου
2. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ