ΑΠ 1922/2008 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1922 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως. Περίληψη: Απορρίπτεται ως απαράδεκτη αίτηση αναιρέσεως μη περιέχουσα κανένα σαφή και ορισμένο λόγο. ΑΡΙΘΜΟΣ 1922/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Μιχαήλ Δέτση), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Θεοδώρα Γκοΐνη - Εισηγήτρια, Αναστάσιο Λιανό (ο οποίος ορίστηκε με την υπ' αριθμ. 44/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Ελευθέριο Μάλλιο και Αντώνιο Αθηναίο (ο οποίος ορίστηκε με την υπ' αριθμ. 87/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στέλιου Γκρόζου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 21 Μαϊου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 67831/2007 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 5 Δεκεμβρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 218/

1. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Στέλιος Γκρόζος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή με αριθμό 186/14-4-2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω στο Συμβούλιο σας την 128/5-12-2007 αίτηση αναίρεσης του κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ... και εκθέτω τα εξής: Ι. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την 67831/30-11-2007 απόφαση, απέρριψε ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησης την από 22-8-2007 έφεση του ..., κατά της 73241/2002 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που τον είχε καταδικασει σε φυλάκιση 15 μηνών με μετατροπή προς 4,40 ευρώ για κάθε ημέρα και χρηματική ποινή 700 ευρώ για μη έγκαιρη καταβολή εισφορών ΤΕΒΕ (βλ. αποφάσεις και έφεση). ΙΙ. Από το περιεχόμενο της 128/5-12-2007 αίτησης αναίρεσης προκύπτει ότι αυτή δεν ασκήθηκε νομοτύπως, αφού σ'αυτή δεν εκτίθεται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, ούτε ένας λόγος αναίρεσης από αυτούς που προσδιορίζονται στο άρθρο 510 Κ.Π.Δ. Συγκεκριμένα από τη σχετική έκθεση προκύπτει ότι ο αναιρεσείων δήλωσε ότι ασκεί αναίρεση κατά της 67831/30-11-2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία καταδικάστηκε για μη έγκαιρη καταβολή εισφορών ΤΕΒΕ, ενώ η απόφαση αυτή δεν τον καταδίκασε, αλλά απέρριψε ως απαράδεκτη την έφεσή του. Περαιτέρω στην έκθεση ο αναιρεσείων εκθέτει ως λόγους αναίρεσης τα εξής: "1ος λόγος αναίρεσης: Στην δ/νση ..., όπου μου επεδόθη η απόφαση 73241/2002 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών δεν έλαβα γνώση αυτής ποτέ καθόσον γιατί από την άνω διεύθυνση είχα μετοικίση από το
2. 2ος λόγος αναιρέσεως: ότι έγινε δεκτή η από 22-8-07 αίτηση του κατηγορουμένου Αναστολής εκτέλεσης της 73241/02 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημ. Αθηνών (46544/07 απόφαση)". Τα παραπάνω δεν μπορούν να εκτιμηθούν, με οποιαδήποτε λογική προσέγγισή τους ως σαφείς και ορισμένοι λόγοι και για τον λόγο αυτό η αναίρεση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη (άρθρα 476 § 1 και 513 ΚΠΔ) και επί πλέον πρέπει να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα (άρθρ. 583 Κ.Π.Δ.). Για τους λόγους αυτούςΠροτείνω Ι. Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η 128/5-12-2007 αίτηση αναίρεσης του Χ, κατοίκου ..., κατά της 67831/30-11-2007 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και ΙΙ. Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα και τέλη στον αναιρεσείοντα. Αθήνα 13 Μαρτίου 2008 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Μαρκής Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 ΚΠοινΔ προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται στη δήλωση ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους περιοριστικά αναφερόμενους στη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 ΚΠοινΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται κατά το άρθρο 513 του ίδιου κώδικα. Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 67831/2007 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία, όπως απ' αυτήν προκύπτει, απορρίφθηκε ως εκπρόθεσμη η από 22-8-2007 έφεση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου κατά της 73241/2002 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών που καταδίκασε τον κατηγορούμενο - αναιρεσείοντα για μη έγκαιρη καταβολή εισφορών ΤΕΒΕ. Ως λόγους αναιρέσεως προβάλλει ο αναιρεσείων τα εξής, κατά λέξη: "1ος λόγος αναίρεσης: Στην δ/νση ..., όπου μου επεδόθη η απόφαση 73241/2002 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών δεν έλαβα γνώση αυτής ποτέ καθόσον γιατί από την άνω διεύθυνση είχα μετοικήσει από το
3. 2ος λόγος αναιρέσεως: ότι έγινε δεκτή η από 22.8.2007 αίτηση του κατηγορουμένου αναστολής εκτέλεσης της 73241/02 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημ. Αθηνών (46544/07 απόφαση)". Η αίτηση αυτή, στην οποία δεν προβάλλεται κανένας λόγος αναιρέσεως, είναι απαράδεκτη, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα και ως τέτοια πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 5 Δεκεμβρίου 2007 αίτηση του Χ, περί αναιρέσεως της 67831/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι