ΑΠ 1927/2007 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Ε.Σ.Δ.Α

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1927 / 2007 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Ε.Σ.Δ.Α.. Περίληψη: Αναιρέσεως απαράδεκτο. Απορρίπτει ως απαράδεκτη αναίρεση κατηγορουμένου κατά βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών με το οποίο απορρίφθηκε προσφυγή αυτής κατά κλητηρίου θεσπίσματος του Εισαγγελέως Εφετών δια του οποίου αυτή καλείται να δικασθεί για το πλημμέλημα της συκοφαντικής δυσφημήσεως. Ο αποκλεισμός του δικαιώματος της ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναίρεσης, κατά του πιο πάνω βουλεύματος, δεν αντίκειται στο Σύνταγμα και στο άρθρο 6 της ΕΣΔΑ. ΑΡΙΘΜΟΣ 1927/2007 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη-Εισηγητή και Ανδρέα Τσόλια, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στέλιου Γκρόζου, (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 16 Οκτωβρίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση της αναιρεσείουσας-κατηγορουμένης: ......, που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Εμμανουήλ Δημητρέλια καθώς και η ίδια αυτοπροσώπως σαν δικηγόρος, περί αναιρέσεως του υπ' αριθμ. 464/2007 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτό, και η αναιρεσείουσα -κατηγορούμενη ζητεί τώρα την αναίρεση του βουλεύματος τούτου, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 16 Μαρτίου 2007 αίτησή της αναιρέσεως καθώς και το από 15.5.2007 υπόμνημα (αίτημα αυτοπρόσωπης εμφάνισης) τα καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 504/2007. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Στέλιος Γκρόζος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με τις προτάσεις του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου - Πριάμου Λεκκού με αριθμό 197/15-5-2007 και 197α/23.5.2007, στις οποίες αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγων, μετά της σχετικής δικογραφίας, την από 16-3-2007 αίτηση αναιρέσεως της ......, ως κατηγορουμένης, κατά του υπ΄αριθμ. 464/2007 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, εκθέτω τα εξής: Κατά το άρθρ. 482 Κ.Π.Δ., ο κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να ζητήσει την αναίρεση του βουλεύματος, όταν τον παραπέμπει στο ακροατήριο για κακούργημα και όταν παύει προσωρινώς την ποινική δίωξη εναντίον του. Στην προκειμένη περίπτωση, το δια της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως προσβαλλόμενο ανωτέρω βούλευμα απέρριψε την προσφυγή της αναιρεσειούσης κατά του υπ΄αριθμ. 109/2006 κλητηρίου θεσπίσματος του Εισαγγελέως Εφετών Αθηνών, δια του οποίου αυτή καλείται στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, λόγω της ιδιότητός της ως δικηγόρου, να δικασθή δια το πλημμέλημα της συκοφαντικής δυσφημήσεως (άρθρ. 363-362 Π.Κ.), απορριφθέντος και του αιτήματός της, περί αυτοπροσώπου εμφανίσεώς της εις το Συμβούλιο, διότι επαρκώς ανεπτύχθησαν οι ισχυρισμοί της δια της προσφυγής της. Δηλαδή, το προσβαλλόμενο βούλευμα δεν παραπέμπει την αναιρεσείουσα δια κακούργημα, ούτε παύει προσωρινώς την ποινική δίωξη εναντίον της και, επομένως, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως ησκήθη από πρόσωπο μη δικαιούμενο εις αυτή. Συμφώνως δε προς το άρθρ. 476 § 1 Κ.Π.Δ., πρέπει αυτή να απορριφθή ως απαράδεκτη και να καταδικασθή η αναιρεσείουσα εις τα δικαστικά έξοδα. Για τους λόγους αυτούς-Προτείνω Να απορριφθή η από 16 Μαρτίου 2007 αίτηση αναιρέσεως της ....., κατά του υπ' αριθμ. 464/2007 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. Και Να καταδικασθή η αναιρεσείουσα εις τα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 12 Απριλίου 2007 Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Δημήτριος-Πρίαμος Λεκκός "Εισάγων την από 15/16-5-2007 αίτηση της ....., περί αυτοπροσώπου εμφανίσεώς της ενώπιον του Αρείου Πάγου "προς υποστήριξιν της αναιρέσεώς" της, εκθέτω τα εξής: Υπό της ..... ησκήθη η από 16-3-2007 αίτηση αναιρέσεως κατά του υπ' αριθμ. 464/2007 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών και δια της υπ' αριθμ. πρωτ. 197/2007 προτάσεώς μου προτείνεται η απόρριψη αυτής ως απαραδέκτου. Εκ του συνδυασμού των διατάξεων των άρθρων 485 § 1 και 476 § 1 Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι, όταν το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το αρμόδιο δικαστήριο (ως συμβούλιο), ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, κηρύσσει αυτό απαράδεκτο. Ο εισαγγελέας οφείλει να ειδοποιήσει τον διάδικο που ήσκησε το ένδικο μέσο ή τον αντίκλητό του για να προσέλθει στο συμβούλιο και εκθέσει τις απόψεις του είκοσι τέσσερις τουλάχιστον ώρες πριν από την εισαγωγή της υποθέσεως στο δικαστήριο (συμβούλιο). Την ειδοποίηση ενεργεί ο γραμματέας της εισαγγελίας με οποιοδήποτε μέσο (και προφορικώς και τηλεφωνικώς) στην αναγραφομένη στο ένδικο μέσο διεύθυνση και σημειώνει τούτο στο φάκελο της δικογραφίας. Εκ των ανωτέρω συνάγεται, ότι η αίτηση περί αυτοπροσώπου εμφανίσεως της αιτούσης, ενώπιον του Αρείου Πάγου, κατά την συζήτηση του απαραδέκτου της αιτήσεως αναιρέσεως την οποία ήσκησε, είναι άνευ αντικειμένου και περιττή, αφού για την περίπτωση αυτή προβλέπεται η προεκτεθείσα ειδική ρύθμιση δια την εμφάνιση της αναιρεσειούσης. Επομένως, η υπό κρίση αίτηση είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη. Για τους λόγους αυτούς-Προτείνω Να απορριφθή η από 15/16-5-2007 αίτηση της ......., περί αυτοπροσώπου εμφανίσεώς της ενώπιον του Αρείου Πάγου. Αθήναι 18 Μαΐου 2007 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος-Πρίαμος Λεκκός Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στις παραπάνω εισαγγελικές προτάσεις και έπειτα αποχώρησε. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 463 του ΚΠΔ , ένδικο μέσο μπορεί να ασκήσει μόνο εκείνος που ο νόμος του δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα. Περαιτέρω, μετά την αντικατάσταση του άρθρου 482 παρ.1 του ΚΠΔ, με το άρθρο 41 παρ.1 του ν. 3160/2003, που ισχύει κατά άρθρο 61 αυτού, από 30-6-2003, "ο κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να ζητήσει την αναίρεση του βουλεύματος όταν "α) τον παραπέμπει στο ακροατήριο για κακούργημα. Σε εγκλήματα που συρρέουν ή είναι συναφή, ο κατηγορούμενος μπορεί να ζητήσει την αναίρεση για όλα, έστω και αν το ένδικο αυτό μέσο επιτρέπεται μόνο για ένα από αυτά και β) παύει προσωρινά την ποινική δίωξη εναντίον του". Aπό τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι δεν υπόκειται σε αναίρεση βούλευμα του συμβουλίου εφετών, που απορρίπτει κατ' ουσίαν, κατά το άρθρο 322 παρ. 3 ίδίου Κώδικα, προσφυγή προσώπου ιδιάζουσας δωσιδικίας, κατά της απ' ευθείας κλήσεώς του δια κλητηρίου θεσπίσματος ενώπιον του τριμελούς εφετείου, για να δικασθεί δια πλημμέλημα. Εξάλλου, κατά ο άρθρο 476 παρ.1 του ίδιου Κώδικα, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε εναντίον απόφασης ή βουλεύματος, για τα οποία δεν προβλέπεται, το αρμόδιο να κρίνει επ' αυτού συμβούλιο ή δικαστήριο (σε συμβούλιο), μετά από πρόταση του εισαγγελέα και, αφού ακούσει τους τυχόν εμφανισθέντες διαδίκους, καλούμενους προς τούτο, κηρύσσει το ένδικο μέσο απαράδεκτο και διατάσει την εκτέλεση του προσβληθέντος βουλεύματος ή αποφάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα ..... , με την κρινόμενη από 16-3-2007 αίτηση αναιρέσεως, προσβάλλει, ως κατηγορουμένη, το 464/2007 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με το οποίο απορρίφθηκε κατ' ουσίαν προσφυγή της κατά του 109/2006 κλητηρίου θεσπίσματος του Εισαγγελέως Εφετών Αθηνών, δια του οποίου αυτή καλείται στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, λόγω της ιδιότητάς της ως δικηγόρου, να δικασθεί για το πλημμέλημα της συκοφαντικής δυσφημήσεως (αρθρ. 363-362 Π.Κ.),ενώ, παράλληλα, απορρίφθηκε το αίτημά της, περί αυτοπρόσωπης εμφάνισής της στο Συμβούλιο, διότι επαρκώς αναπτύχθηκαν οι ισχυρισμοί της με την προσφυγή της. Συνεπώς, εφόσον το προσβαλλόμενο βούλευμα, απέρριψε κατ' ουσίαν την προσφυγή της ήδη αναιρεσείουσας και δεν παραπέμπει αυτήν για κακούργημα, ούτε παύει προσωρινώς την ποινική δίωξη εναντίον της, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, πρέπει, κατ' άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ, να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, αφού ασκήθηκε κατά βουλεύματος, που δεν υπόκειται σε αναίρεση . Περαιτέρω, αναφορικά με τους προβαλλόμενους ως προς το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως ισχυρισμούς της αναιρεσείουσας και ειδικότερα ότι η μη έρευνα της αιτήσεώς της αντιβαίνει στις διατάξεις της ΕΣΔΑ( άρθρο 6 παρ.1 και 3) και του Συντάγματος, πρέπει να λεχθούν τα ακόλουθα: Ο αποκλεισμός του δικαιώματος της ασκήσεως από τον κατηγορούμενο του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατά του προαναφερόμενου βουλεύματος του αρμόδιου δικαστικού συμβουλίου δεν αντίκειται στα άρθρα 4 παρ.1 και 20 παρ.1 του Συντάγματος και 6 παρ. 1,3 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), που κυρώθηκε με το ν.δ. 53/1974, γιατί ο κατηγορούμενος δεν στερείται του δικαιώματός του προς παροχή έννομης προστασίας, αφού, πλην άλλων, διατηρεί την άμεση δυνατότητα να προτείνει τους υπερασπιστικούς ισχυρισμούς του ενώπιον του δικαστηρίου στην κύρια διαδικασία ή κατά την άσκηση των ενδίκων μέσων κατά της αποφάσεως που θα εκδοθεί. Εξάλλου, το άρθρο 6 παρ.1 της ΕΣΔΑ δεν καθιερώνει παραλλήλως υποχρέωση του εθνικού νομοθέτη για θέσπιση και ενδίκων μέσων υπέρ του κατηγορουμένου. Κατά συνέπεια, τα ένδικα μέσα μπορεί κατ' αρχήν να προβλέπονται ή όχι και να καταργούνται ή να περιορίζονται από τον κοινό εθνικό νομοθέτη σε ορισμένες κατηγορίες υποθέσεων , με σκοπό τη ταχύτερη διεξαγωγή των δικών και την αποτελεσματικότερη λειτουργία της δικαιοσύνης. Συνεπώς, οι παραπάνω αντίθετοι ισχυρισμοί της αναιρεσείουσας, είναι αβάσιμοι. Ενόψει αυτών, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη. Επίσης πρέπει να απορριφθεί και η από 18/5/2007 αίτηση της ίδιας αναιρεσείουσας περί αυτοπρόσωπης εμφάνισής της στο Συμβούλιο, διότι η εν λόγω αίτηση στερείται αντικειμένου, αφού, κατά το άρθρο 476 παρ.1 ΚΠΔ, η αναιρεσείουσα, όπως προαναφέρθηκε, καλείται προς τούτο σε κάθε περίπτωση ενώπιον του Αρείου Πάγου, προκειμένου να εμφανισθεί ενώπιον αυτού για να αναπτύξει τους περί του παραδεκτού της κρινόμενης αιτήσεως ισχυρισμούς της, πράγμα το οποίο αυτή και έπραξε. Μετά από αυτά, και την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως, πρέπει να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα ( άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την 69/ 16-3-2007 αίτηση αναιρέσεως της ...... , κατά του 464/2007 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, καθώς και την από 15/5/2007 αίτηση της ιδίας περί αυτοπρόσωπης εμφάνισής της στο Συμβούλιο. Και Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι