← Ελλάδα

ΑΠ 1966/2008 — Αιτιολογίας επάρκεια, Ελαφρυντικές περιστάσεις

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1966 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Ελαφρυντικές περιστάσεις. Περίληψη: Ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της αποφάσεως. Πρέπει να εκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς, όπως είναι και οι της συνδρομής ελαφρυντικών περιστάσεων. Πρέπει όμως αυτού να προτείνονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, με όλα τα θεμελιούντα αυτούς πραγματικά περιστατικά, άλλως το δικαστήριο δεν έχει υποχρέωση να απαντήσει. Καίτοι δεν είχε υποχρέωση απήντησε στους αορίστους ισχυρισμούς το δικαστήριο και δεν ιδρύεται λόγος αναιρέσεως εκ του άρθρου 510 §1 Β΄ ΚΠΔ. Απορρίπτει αναίρεση. ΑΡΙΘΜΟΣ 1966/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ηρακλή Κωνσταντινίδη), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό, Βιολέτα Κυτέα - Εισηγήτρια και Ελευθέριο Μάλλιο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Μαρτίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου - Πριάμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Βλαμάκη, περί αναιρέσεως της 49/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ιωαννίνων. Το Πενταμελές Εφετείο Ιωαννίνων, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9 Σεπτεμβρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1636/

  1. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτουμένη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ ιδίου Κώδικος λόγον αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία απεδείχθησαν από την ακροαματική διαδικασία και από τα οποία το δικαστήριο που την εξέδωσε συνήγαγε την ύπαρξη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος για το οποίο κατεδικάσθη ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Δια την ύπαρξη τοιαύτης αιτιολογίας είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα κατ' είδος γενικώς, χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά εξ ενός εκάστου αυτών. Ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ των, ούτε απαιτείται να ορίζεται ποίο βαρύνει περισσότερο για τον σχηματισμό της δικαστικής κρίσεως. Απαιτείται μόνο να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπ' όψη του και συνεξετίμησε για τον σχηματισμό της δικανικής του πεποιθήσεως όλα τα αποδεικτικά στοιχεία και όχι μόνο μερικά από αυτά κατ' επιλογήν, όπως αυτό επιβάλλεται από τις συνδεδυασμένες διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 Κ.Π.Δ. (Ολ. Α.Π. 1/2005). Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως ή εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση των μαρτυρικών καταθέσεων και των εγγράφων, διότι ούτω πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Περαιτέρω κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' Κ.Π.Δ. λόγον αναιρέσεως της αποφάσεως συνιστά και η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη είναι η εφαρμογή αυτού, όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθώς τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία εδέχθη ότι προέκυψαν στην αληθή έννοιά του, αλλά και όταν η σχετική διάταξη παρεβιάσθη εκ πλαγίου, διότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της αποφάσεως, ασάφειες, αντιφάσεις και λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον Αρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νομίμου βάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση το Πενταμελές Εφετείο Ιωαννίνων εδέχθη κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του, μετ' αναφορά κατ' είδος των αποδεικτικών μέσων, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό, σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλομένης υπ' αριθμ. 49/2007 αποφάσεως τα εξής πραγματικά περιστατικά: "Την 13-3-2005 και περί ώρα 07,30' περίπου, ο κατηγορούμενος εισερχόμενος στην Ελληνική Επικράτεια από την Αλβανία από αφύλακτη διάβαση των Ελληνοαλβανικών συνόρων, εντοπίστηκε από συνοριοφύλακες να κινείται στην περιοχή Κόνιτσας, οπότε τέθηκε υπό παρακολούθηση. Ακολούθως, οι παραπάνω συνοριοφύλακες μετέβησαν στο σημείο που είδαν τον κατηγορούμενο, όπου βρέθηκαν τέσσεροι σάκοι, που περιείχαν ποσότητα 98 κιλών και 235 γραμμαρίων ακατέργαστης ινδικής κάνναβης, επιμελώς συσκευασμένης σε 99 δέματα. Τότε, οι εν λόγω συνοριοφύλακες, φώναξαν προς τον κατηγορούμενο "Αστυνομία, ακίνητος", πλην όμως αυτός δεν σταμάτησε αλλά τράπηκε σε φυγή. Αργότερα, όμως σε μία ώρα περίπου, βρέθηκε επί της εθνικής οδού ..., προσπαθώντας να επιβιβαστεί σε οποιοδήποτε διερχόμενο αυτοκίνητο και έτσι να διαφύγει τη σύλληψη, πλην δεν το κατόρθωσε, γιατί έγινε αντιληπτός από τους ανωτέρω συνοριοφύλακες και συνελήφθη. Μετά τη σύλληψή του ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε στο Τμήμα Δίωξης Ναρκωτικών Ιωαννίνων, όπου εξεταζόμενος, αρνήθηκε ότι ήταν δική του η παραπάνω ποσότητα ινδικής κάνναβης, υποστηρίζοντας ότι βρέθηκε στο άνω μέρος, γιατί ο γιος του "Α" έφυγε την προηγούμενη ημέρα από το ... της Αλβανίας για την Ελλάδα, οπότε αναγκάστηκε να περάσει κι' αυτός τα Αλβανικά σύνορα προς αναζήτησή του. Κατά την απολογία όμως ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, δεν ισχυρίστηκε τα ίδια, αλλά ότι μετέβη από την Ελλάδα στην Αλβανία, προκειμένου να δει το παιδί του που ήταν άρρωστο και επιστρέφοντας από την προαναφερόμενη αφύλακτη διάβαση συνελήφθη από τους συνοριακούς φύλακες. Τ' ανωτέρω υποστηριζόμενα από τον κατηγορούμενο, υπό οποιαδήποτε εκδοχή του, κρίνονται αβάσιμα και συνεπώς απορριπτέα, γιατί οι δύο μάρτυρες κατηγορίας που εξετάστηκαν και είναι οι συνοριοφύλακες που τον συνέλαβαν, καταθέτουν μετά λόγου γνώσης ότι εκείνος ήταν το άτομο που παρακολουθούσαν και τράπηκε σε φυγή. Οι καταθέσεις αυτές δεν αναιρούνται από κανένα αποδεικτικό μέσο και ιδίως από την κατάθεση του αδελφού του κατηγορουμένου Β, που εξετάστηκε ως μάρτυρας υπερασπίσεως, αφού αυτός δεν έχει ίδια αντίληψη για το περιστατικό αυτό, απλώς καταθέτει ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει καμία σχέση με τα ναρκωτικά και ότι μετέβη στην Αλβανία να δει την οικογένειά του και επιστρέφοντας συνελήφθη από αστυνομικούς χωρίς να γνωρίζει το λόγο της συλλήψεώς του. Με βάση το ως άνω αποδεικτικό υλικό, το Δικαστήριο σχημάτισε ασφαλή κρίση ότι οι σάκοι με τα ναρκωτικά ήταν του κατηγορουμένου και γι' αυτό εκείνος βρέθηκε στο ως άνω μέρος και τράπηκε σε φυγή και όχι για οποιοδήποτε άλλον λόγο και συνεπώς πρέπει να κηρυχτεί ένοχος των αξιοποίνων πράξεων α) της εισαγωγής, μεταφοράς και κατοχής ναρκωτικών ουσιών και β) της παράνομης εισόδου στην Ελληνική Επικράτεια, διότι εισήλθε σ' αυτή χωρίς να είναι εφοδιασμένος με τα απαραίτητα ταξιδιωτικά έγγραφα". Μετά ταύτα εκήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο του ότι "στη θέση ... Κόνιτσας - Ιωαννίνων, την 13η Μαρτίου 2005, χωρίς να είναι τοξικομανής, με περισσότερες πράξεις τέλεσε περισσότερα εγκλήματα και συγκεκριμένα:
  2. Εισήγαγε στην Ελληνική Επικράτεια ναρκωτικές ουσίες με σκοπό την εμπορία. Ειδικότερα εισήγαγε από την Αλβανία, ποσότητα ενενήντα οκτώ

(98)κιλών και διακοσίων τριάντα πέντε
(235)γραμμαρίων ακατέργαστης ινδικής κάνναβης, επιμελώς συσκευασμένη σε 99 δέματα και εντός τεσσάρων
(4)σάκων ταξιδίου.
  1. Κατείχε ναρκωτικές ουσίες με σκοπό την πώληση και συγκεκριμένα κατείχε την ανωτέρω ποσότητα των 98 κιλών και 235 γραμμαρίων ακατέργαστης ινδικής κάνναβης σε 99 δέματα εντός των προαναφερομένων σάκων ταξιδιού.
  2. Μετέφερε πεζή ναρκωτικές ουσίες με σκοπό την εμπορία και συγκεκριμένα μετέφερε κατά τα προρρηθέντα την προαναφερθείσα ποσότητα ακατέργαστης ινδικής κάνναβης, με προορισμό άγνωστη περιοχή της Ελληνικής Επικράτειας.
  3. Εισήλθε παράνομα στην Ελληνική Επικράτεια από αφύλακτη διάβαση των Ελληνοαλβανικών συνόρων και χωρίς να έχει εφοδιαστεί με τα απαραίτητα ταξιδιωτικά έγγραφα". Με αυτά που εδέχθη το Πενταμελές Εφετείο Ιωαννίνων διέλαβε στην προσβαλλομένη απόφασή του την απαιτουμένη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτήν με πληρότητα και σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις η λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς και τις σκέψεις με τις οποίες έκανε την υπαγωγή αυτών στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων (5 παρ. 1 εδ. α' και ζ' Ν 1729/1987 όπως ισχύουν και 50 παρ. 1 Ν. 2910/2007) τις οποίες εφήρμοσε και τις οποίες δεν παρεβίασε ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου. Συνεπώς οι τ' αντίθετα υποστηρίζοντες σχετικοί λόγοι της κρινομένης αναιρέσεως, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 περ. Δ' και Ε' ΚΠΔ είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι. Καθ' ό μέρος δε με τους λόγους αυτούς προβάλλονται αιτιάσεις κατά της ουσιαστικής κρίσεως του δικαστηρίου, αυτοί είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι. Η κατά τα άνω άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς του κατηγορουμένου. Είναι δε αυτοτελείς ισχυρισμοί εκείνοι οι οποίοι προβάλλονται, σύμφωνα με τα άρθρα 170 παρ. 2 και 333 παρ. 2 Κ.Π.Δ. στο δικαστήριο της ουσίας από τον κατηγορούμενο ή τον συνήγορό του και τείνουν εις την άρση του αδίκου χαρακτήρος της πράξεως ή την ικανότητα προς καταλογισμόν ή την εξάλειψη του αξιοποίνου ή την μείωση της ποινής, υπό την προϋπόθεση ότι οι ισχυρισμοί αυτοί έχουν προβληθεί κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, ήτοι με όλα τα πραγματικά περιστατικά που είναι αναγκαία για την κατά νόμο θεμελίωσή τους, ώστε να μπορέσει ο δικαστής, ύστερα από αξιολόγησή τους να τους κάμει δεκτούς ή να τους απορρίψει, άλλως το δικαστήριο της ουσίας δεν επέχει υποχρέωση να απαντήσει αιτιολογημένα στην απόρριψή τους. Ούτως είναι αυτοτελής ο ισχυρισμός περί συνδρομής των ελαφρυντικών περιστάσεων των διατάξεων του άρθρου 84 παρ. 2 α' και ε' Π.Κ. δηλαδή ότι ο υπαίτιος έζησε ως το χρόνο που έγινε το έγκλημα έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή και ότι (ο υπαίτιος) συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη του, είναι δε ορισμένοι οι ισχυρισμοί αυτοί όταν περιλαμβάνουν τα αναγκαία περιστατικά για την θεμελίωσή των, έντιμη ζωή σε όλες τις άνω εκφάνσεις εκδηλουμένη με θετική συμπεριφορά και καλή γενικά συμπεριφορά στην κοινωνία που να εκτείνεται σε σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την αξιόποινη πράξη και να είναι αποτέλεσμα ελευθέρας βουλήσεως και όχι φόβου ή καταναγκασμού. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης, κατά την οποίαν εξεδόθη η προσβαλλομένη απόφαση, ο συνήγορος του κατηγορουμένου ήδη αναιρεσείοντος κατά την αγόρευσή του εζήτησε κατά λέξη "να αθωωθεί ο κατηγορούμενος άλλως να του αναγνωρισθούν τα ελαφρυντικά του άρθρου 84 παρ. 2α' και ε' Π.Κ.". Ούτως όμως προβληθέντες οι άνω ισχυρισμοί ήταν εντελώς αόριστοι, χωρίς τα αναγκαία δι' έναν έκαστο περιστατικά, και το δικαστήριο, εντεύθεν, δεν είχε υποχρέωση να απαντήσει, πέραν του ότι ως εκ περισσού, απήντησε. Μετά ταύτα ο σχετικός λόγος αναιρέσεως εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Β' Κ.Π.Δ. είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Κατ' ακολουθίαν όλων αυτών και μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναιρέσεως, πρέπει η αναίρεση να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ.). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 9/9/2007 αίτηση του Χ για αναίρεση της υπ' αριθμ. 49/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ιωαννίνων. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εξ ευρώ διακοσίων είκοσι
(220). Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Μαϊου
  1. Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 7 Αυγούστου
  2. Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.