Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1976 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Επανάληψη διαδικασίας. Περίληψη: Αίτηση επαναλήψεως διαδικασίας (άρθρ. 525 § 1 περ. 2 ΚΠΔ). Καταδίκη του αιτούντος με την ήδη αμετάκλητη 930/2003 απόφαση Τριμελούς. Εφετείου Θεσσαλονίκης για παράβαση του άρθρου 25 §1 στοιχ. α΄, β΄, γ΄ του Ν. 1882/1990, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 23 §1 του Ν. 2523/1997, κατ’ εξακολούθηση. Επίκληση νέων αγνώστων στοιχείων (οριστικών αποφάσεων του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών), από τα οποία προκύπτει, κατά τους ισχυρισμούς του αιτούντος, η αθωότητά του για διαγραφέντα μερικότερα χρέη του (περιπτώσεις Α΄, Β΄, Γ΄, Δ΄, Ε΄, ΣΤ΄ και Ζ΄ της αιτήσεως). Ως προς όλες τις άνω περιπτώσεις δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία των άνω αποφάσεων. Ως προς τη Α΄ περίπτωση: η σχετική απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου ήταν γνωστή στον αιτούντα και δεν προβλήθηκε στο δευτεροβάθμιο Δικαστήριο της ουσίας. Ως προς τις Β΄ και Γ΄ περιπτώσεις: οι σχετικές αποφάσεις του Διοικητικού Πρωτοδικείου ήταν γνωστές στους Δικαστές που τον καταδίκασαν, δεν λήφθηκαν υπόψη. Αναφορικά με τη Δ΄ περίπτωση: Επίκληση της ΑΠ 189/2006 απόφασης που ακύρωσε την 2959/1993 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσ/κης (καταδίκη του αιτούντος για λαθρεμπορία σε φυλάκιση και χρηματική ποινή, που αναφέρεται στον πίνακα χρεών με α/α 30) και παραπέμφθηκε η υπόθεση για επανάληψη διαδικασίας στο Τριμελές Εφετείο Λάρισας. Το τελευταίο με την 518/2006 απόφασή του έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη λόγω παραγραφής για την πράξη της λαθρεμπορίας κατ’ εξακολούθηση, ενώ ουδεμία διάταξη διέλαβε στο διατακτικό του για την επιβληθείσα χρηματική ποινή, η οποία εξακολουθεί να υφίσταται και στην περίπτωση ΠΟΠΔ για λαθρεμπορία, λόγω παραγραφής, όπως εν προκειμένω, και εντεύθεν δεν υπάρχει θέμα διαγραφής του σχετικού πιο πάνω χρέους. Άλλωστε, σε κάθε περίπτωση επί κατ’ εξακολούθηση εγκλήματος, και μετά την αφαίρεση μερικότερων πράξεών του λόγω διαγραφής σχετικών μερικότερων χρεών του κατηγορουμένου, δεν καθίσταται η εξακολουθητική αξιόποινη πράξη αυτού (κατηγορουμένου) ελαφρότερη κατ’ είδος από εκείνη για την οποία αυτός καταδικάστηκε, αλλ’ απλώς το καταδικάσαν Δικαστήριο θα επέβαλε σ’ αυτόν μικρότερη ποινή, πράγμα όμως το οποίο δεν συνιστά λόγο επαναλήψεως της διαδικασίας. Απορρίπτει την αίτηση για επανάληψη της ποινικής διαδικασίας καθώς και το αίτημα για αναστολή εκτέλεσης της ποινής που είχε επιβληθεί. Αριθμός 1976/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κυριτσάκη, Αντιπρόεδρο, Γρηγόριο Μάμαλη - Εισηγητή, Θεοδώρα Γκοΐνη, Βασίλειο Κουρκάκη και Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στέλιου Γκρόζου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 17 Ιανουαρίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αιτούντος X, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 930/2003 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αιτών ζητεί τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 26 Ιουνίου 2006 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1285/
- Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Στέλιος Γκρόζος, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή με αριθμό 534/01.12.2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: I) O X καταδικάστηκε με την υπ'αριθμ. 930/2003 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης σε συνολική ποινή φυλάκισης 5 ετών για παράβαση του άρθρου 25 παρ. 1 στοιχ. α, β, γ ν. 1882/90, όπως αντικ. με το άρθρο 23 παρ. 1 ν. 2523/97, κατεξακολούθηση που τέλεσε στη Θεσσαλονίκη κατά το χρονικό διάστημα από 1-5-1996 μέχρι 1-3-2000 αφενός μεν και 1-12-98, 1-5-99, 1-5-99, 1-5-99, 1-3-2000, 1-3-2000, 1-3-2000, αφετέρου και δη διότι παρεβίασε την προθεσμία καταβολής των χρεών του προς το δημόσιο: α) προκειμένου για χρέη που καταβάλλονται εφάπαξ καθυστέρησε την καταβολή πέραν των δύο μηνών από τη λήξη του χρόνου καταβολής συνολικού ποσού 61.939.839 δραχμών β) προκειμένου για χρέη που καταβάλλονται σε δόσεις καθυστέρησε την καταβολή τριών συνεχών δόσεων συνολικού ποσού 2.586.755.482 δραχμών. Η ανωτέρω απόφαση της καταδίκης κατέστη αμετάκλητη, διότι η κατ'αυτής ασκηθείσα αναίρεση απορρίφθηκε με την υπ'αριθμ. 873/2004 απόφαση του Αρείου Πάγου (=Ποινικός Λόγος 2004 σελ.1124). 'Ηδη ο ανωτέρω (του οποίου η άνω ποινή μετετράπηκε με την 3117/2005 απόφαση του καταδικάσαντος δικαστηρίου σε μεταγενέστερη δικάσιμο, είναι ανεκτέλεστη) υπέβαλε δια της συζύγου του στις 28-6-2006 ενώπιον του Εισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης, ο οποίος τη διαβίβασε στον Εισαγγελέα Αρείου Πάγου, την από 26-6-2006 αίτηση επαναλήψεως της κατ'αυτού διαδικασίας αναφέρων ότι από τα προσκομιζόμενα έγγραφα -τα οποία δεν τέθησαν υπόψη του καταδικάσαντος δικαστηρίου- προκύπτει ότι ακυρώθησαν οφειλές αυτού συνολικού ποσού 1.226.696.202 δραχμών και συνεπώς το οφειλόμενο ποσό ήταν 332.477.472 δραχμές (ενώ καταδικάστηκε για ποσό 1.559.173.674 χωρίς προσαυξήσεις) και έτσι καταδικάστηκε άδικα. ΙΙ) Επειδή κατά τη διάταξη του άρθρου 525 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ. η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, εκτός από τις άλλες περιπτώσεις που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο αυτό και όταν, μετά την οριστική καταδίκη του, αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό, ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Κατά την αληθή έννοια της διατάξεως αυτής ως νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις κλπ με την προϋπόθεση ότι αυτές, είτε μόνες τους, είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο καθιστούν φανερό, δηλαδή σε σημείο που εγγίζει τη βεβαιότητα, και όχι απλώς πιθανό (βλ. ΑΠ 189/2006, ΑΠ 1703/2005, ΑΠ 785/2000, ΑΠ 1546/84 κ.ά.), ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Επίσης ότι τα νέα γεγονότα ή οι νέες αποδείξεις απαιτείται να ήσαν και άγνωστες στους δικάσαντες, πράγμα που το αρμόδιο για την αίτηση επανάληψης συμβούλιο ερευνά την οικεία δικογραφία, διό αν ευρίσκοντο στη δικογραφία εξάγεται ότι είχον τεθεί υπόψη του δικάσαντος δικαστηρίου (Μπουρόπουλος Ερμ. Κ.Ποιν.Δ. τομ. β 308 κειμ. και σημ. 17, ΑΠ 1494/81). Για την έννοια του αθώου βλ. μόνο ΑΠ 403/76 Π Χρ ΚΣΤ
- Εξ'άλλου βαρύτερο είναι το έγκλημα όταν μεταβάλλεται το είδος της αξιόποινης πράξης και όχι όταν παρέχεται απλώς η δυνατότητα για πιο ευνοϊκή μεταχείριση του υπαιτίου της (βλ. ΑΠ 288/89, ΑΠ 509/93, ΑΠ 1224/94, ΑΠ 528/2004, ΑΠ 1630/2003, ΑΠ 1701/2002, ΑΠ 246/2005 κ.ά πρ βλ. Μπουρόπουλο Ερμ. Κ.Π.Δ. τομ. β σελ. 311, Ζησιάδη, Ποινική Δικονομία, τομ. γ
(1977)σελ. 380). Η βαρύτητα δηλ. του εγκλήματος νοείται από άποψη νομικού χαρακτηρισμού (βλ. ΑΠ 403/76) - βλ περιπτωσιολογία σε Κ.Π.Δ. Α. Κονταξή
(2006)σελ. 3359-
- ΙΙΙ) Ενόψει των ανωτέρω και ανεξαρτήτως του ότι οι σχετικές αποφάσεις με τις οποίες ο αιτών αναφέρει ότι ακυρώθησαν οφειλές αυτού για τις οποίες καταδικάστηκε, δεν αποδεικνύεται ότι είναι αμετάκλητες, και αληθή υποτιθέμενα τα νέα αυτά γεγονότα, δεν καθιστούν τον αιτούντα αθώο, ούτε ότι καταδικάστηκε άδικα για βαρύτερο έγκλημα από αυτό που καταδικάστηκε, αφού, όπως και ο ίδιος δέχεται παραμένει υπόλοιπο οφειλής 332.477.472 δραχμές,. Η αφαίρεση με άλλες λέξεις του ποσού στο οποίο αντιστοιχούν οι διαγραφές που αναφέρει δεν καθιστούν, σε σχέση με το υπόλοιπο που παραμένει, την πράξη ελαφρότερη κατ'είδος από αυτήν που καταδικάστηκε. Απλά είναι ζήτημα επιμέτρηση ποινής, που όμως δεν συνιστά λόγον επανάληψης (πρ.βλ ΑΠ 513/75, ΑΠ 403/76, ΑΠ 430/76 ΠΧρΚΕ 843, ΚΣΤ 819, 828 αντίστοιχα). Έτσι η υπό κρίση αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη. ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ Προτείνω όπως απορριφθεί η από 26-6-2006 αίτηση επανάληψης του X, απορριφθεί δε συνεπώς και το αίτημα αυτού για αναστολή εκτελέσεως της ποινής του. Επιβληθούν τα έξοδα σε βάρος του άνω αιτούντος. Αθήνα 8 Οκτωβρίου 2006 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κονταξής" Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 525 παρ. 1 περιπτ. 2 ΚΠοινΔ η ποινική διαδικασία, που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση, επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, αν, ύστερα από την οριστική καταδίκη του, αποκαλύφθηκαν νέα - άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν - γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία, μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Νέες αποδείξεις, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, είναι εκείνες, οι οποίες δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και ως εκ τούτου ήταν άγνωστες στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, την κρίση του δε αυτή σχηματίζει το δικαστήριο, που επιλαμβάνεται της αιτήσεως περί επαναλήψεως της διαδικασίας, από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας. Νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων ή και νεότερες καταθέσεις, συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές ή και τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου ή νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία, τα οποία διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την προϋπόθεση, όμως, ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους, είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστούν φανερό, και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο επαναλήψεως της διαδικασίας γεγονότα, τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλ' αντίθετα ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν απ' αυτούς, έστω και κατ' εσφαλμένη εκτίμηση των τεθέντων υπόψη τους αποδεικτικών στοιχείων, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς έλεγχος της προσβαλλόμενης αποφάσεως με βάση το αποδεικτικό υλικό, το οποίο έλαβαν υπόψη τους οι εκδόσαντες αυτή δικαστές, καθόσον η αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας, ως στρεφόμενη κατά αμετάκλητης αποφάσεως, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία. Βαρύτερο δε έγκλημα, για το οποίο καταδικάσθηκε ο αιτών, κατά την έννοια της παραπάνω διατάξεως, υφίσταται, όταν μεταβάλλεται το είδος της αξιόποινης πράξεως και όχι όταν παρέχεται η δυνατότητα επιεικέστερης μεταχειρίσεως του υπαιτίου της ίδιας πράξεως, όπως με την ενδεχόμενη επιβολή ελαττωμένης ποινής. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 527 παρ. 1 ΚΠοινΔ "η αίτηση για την επανάληψη της διαδικασίας υπέρ του καταδικασμένου υποβάλλεται από τον ίδιο ή το σύζυγο του ή τους εξ αίματος συγγενείς του μέχρι και του δευτέρου βαθμού ή από το συνήγορό του ή από τον εισαγγελέα του δικαστηρίου που τον καταδίκασε", κατά δε την παρ. 3 εδ. α' του ίδιου πιο πάνω άρθρου "η αίτηση πρέπει να περιέχει τους λόγους για τους οποίους ζητείται η επανάληψη, καθώς και τα στοιχεία που τους βεβαιώνουν, γιατί διαφορετικά είναι απαράδεκτη...". Στην προκείμενη περίπτωση, η υπό κρίση από 26-6-2006 αίτηση περί επαναλήψεως της ποινικής διαδικασίας, που περατώθηκε με την υπ' αριθ. 930/2003 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία ο αιτών X καταδικάσθηκε αμετάκλητα για παράβαση του άρθρου 25 παρ. 1 στοιχ. α', β', γ' του ν. 1882/1990, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 23 παρ. 1 του ν. 2523/1997, κατ' εξακολούθηση, και με την οποία (αίτηση) γίνεται επίκληση νέων γεγονότων, αγνώστων στο Δικαστήρι ο που τον δίκασε, από τα οποία προκύπτει ότι ακυρώθηκαν βεβαιωμένες οφειλές αυτού προς το Δημόσιο συνολικού ποσού 1.226.696.202 δρχ. και τα οποία έτσι καθιστούν φανερό ότι αυτός είναι αθώος για τις αναφερόμενες μερικότερες πράξεις και καταδικάσθηκε άδικα για χρέη του προς το Δημόσιο συνολικού ποσού δρχ. 1.559.173.674, χωρίς προσαυξήσεις, ενώ στην πραγματικότητα το οφειλόμενο συνολικό ποσό ήταν 332.477.472 δρχ., είναι νόμιμη, σύμφωνα με τις πιο πάνω διατάξεις. Παραδεκτώς δε η αίτηση αυτή, - που την υπέβαλε επ' ονόματι και για λογαριασμό του αιτούντος η σύζυγός του A (άρθρο 527 παρ. 1 ΚΠοινΔ), - εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (σε Συμβούλιο), σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 527 παρ. 3 και 528 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω στην ουσία και χωρίς να ακουστεί ο αιτών, καθόσον αυτός, αν και κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα να παραστεί στο Δικαστήριο του Αρείου Πάγου (σε Συμβούλιο) κατά την ανωτέρω δικάσιμο, δεν εμφανίσθηκε σ'αυτό, ούτε παρέστη με πληρεξούσιο δικηγόρο (βλ. τα από 20-12-2006 και 19-12-2006 αποδεικτικά επιδόσεως των δικαστικών επιμελητών της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης και της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ..... και ....., αντίστοιχα). Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της σχετικής δικογραφίας, με την υπ' αριθ. 930/2003 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία έχει καταστεί ήδη αμετάκλητη, καταδικάσθηκε ο αιτών σε συνολική ποινή φυλακίσεως 5 ετών (που μετατράπηκε σε χρηματική προς 4,40 ευρώ ημερησίως με την υπ' αριθ. 3117/2005 απόφαση του ίδιου πιο πάνω Δικαστηρίου) για την πιο πάνω αξιόποινη πράξη της παραβάσεως του άρθρου 25 παρ. 1 στοιχ. α', β', γ' του ν. 1882/1990, όπως αντικ. από το άρθρο 23 παρ. 1 του ν. 2523/1997, κατ' εξακολούθηση. Συγκεκριμένα κηρύχθηκε αυτός ένοχος του ότι: "Στη ..... και κατά το χρονικό διάστημα από την 1-5-1996 μέχρι την 1-3-2000, με περισσότερες από μία πράξεις, που συνιστούν εξακολούθηση ενός και του ιδίου εγκλήματος, παραβίασε την προθεσμία καταβολής των χρεών του προς το Δημόσιο, που εισπράττονται από τις Δημόσιες Οικονομικές Υπηρεσίες και τα τελωνεία, τα οποία είναι βεβαιωμένα και ληξιπρόθεσμα στις αρμόδιες υπηρεσίες. Ειδικότερα: Α) προκειμένου για χρέη που καταβάλλονται εφάπαξ, καθυστέρησε την καταβολή πέραν των δύο μηνών από τη λήξη του χρόνου καταβολής: α) την 1-5-1996 ποσού 14.206.719 δραχμών που αφορά παρακρατούμενους ή επιρριπτόμενους φόρους (οφειλή 7.253.878 συν προσαυξήσεις 7.652.841), οικονομικού έτους 1990, β) την 1-5-1996, ποσού 2.790.378 δραχμών που αφορά παρακρατούμενους ή επιρριπτόμενους φόρους (οφειλή 1.357.848 συν προσαυξήσεις 1.432.530), οικονομικού έτους 1988, γ) την 1-5-1996, ποσού 6.975,944 δραχμών, που αφορά παρακρατούμενους ή επιρριπτόμενους φόρους (οφειλή 3.394.620 συν προσαυξήσεις 3.581.324), οικονομικού έτους 1988, δ) την 1-5-1996, ποσού 37.266.798 δραχμών, που αφορά παρακρατούμενους ή επιρριπτόμενους φόρους (οφειλή 18.134.695 συν προσαυξήσεις 19.132.103), οικονομικού έτους 1990, ε) την 1-5-1997, ποσού 2.009.322.903 δραχμών, που αφορά λοιπούς φόρους και χρέη γενικά (οφειλή 1.092.617.130 συν προσαυξήσεις 916.705.773), οικονομικού έτους 1993, στ) την 1-5-1997, ποσού 3.262.533 δραχμών, που αφορά λοιπούς φόρους και χρέη γενικά (οφειλή 1.774.080 συν προσαυξήσεις 1.488.453), οικονομικού έτους 1996, ζ) την 28-4-1998, ποσού 2.210.458 δραχμών, που αφορά λοιπούς φόρους και χρέη γενικά (οφειλή 1.382.400 συν προσαυξήσεις 828.058), οικονομικού έτους 1997, η) την 1-2-1999, ποσού 47.190.085 δραχμών, που αφορά λοιπούς φόρους και χρέη γενικά (οφειλή 33.255.874 συν προσαυξήσεις 13.934.211), οικονομικού έτους 1987, θ) την 1-2-1999, ποσού 58.505.557 δραχμών, που αφορά λοιπούς φόρους και χρέη γενικά (οφειλή 41.230.132 συν προσαυξήσεις 17.275.425), οικονομικού έτους 1988, ι) την 1-2-1999 ποσού 53.315.323 δραχμών, που αφορά λοιπούς φόρους και χρέη γενικά (οφειλή 37.572.462 συν προσαυξήσεις 15.742.861), οικονομικού έτους 1989, ια) την 31-3-1999, ποσού 108.928.987 δραχμών, που αφορά λοιπούς φόρους και χρέη γενικά (οφειλή 82.210.556 συν προσαυξήσεις 26.718.431), οικονομικού έτους 1987, ιβ) την 31-3-1999, ποσού 72.278.133 δραχμών, που αφορά λοιπούς φόρους και χρέη γενικά (οφειλή 54.549.534 συν προσαυξήσεις 17.728.599), οικονομικού έτους 1988, ιγ) την 31-3-1999, ποσού 69.294.620 δραχμών, που αφορά λοιπούς φόρους και χρέη γενικά (οφειλή 52.297.826 συν προσαυξήσεις 16.996.794), οικονομικού έτους 1989, ιδ) την 31-3-1999, ποσού 17.062.366 δραχμών, που αφορά λοιπούς φόρους και χρέη γενικά (οφειλή 12.877.257 συν προσαυξήσεις 4.185.109), οικονομικού έτους 1990, ιε) την 31-3-1999, ποσού 43.571.596 δραχμών, που αφορά λοιπούς φόρους και χρέη γενικά (οφειλή 32.884.223 συν προσαυξήσεις 10.687.373), οικονομικού έτους 1987, ιστ) την 31-3-1999, ποσού 28.911.254 δραχμών, που αφορά λοιπούς φόρους και χρέη γενικά (οφειλή 21.819.814 συν προσαυξήσεις 7.091.440), οικονομικού έτους 1988, ιζ) την 31-3-1999, ποσού 27.717.849 δραχμών, που αφορά λοιπούς φόρους και χρέη γενικά (οφειλή 20.919.131 συν προσαυξήσεις 6.798.718), οικονομικού έτους 1989, και ιη) την 31-3-1999, ποσού 6.824.946 δραχμών, που αφορά λοιπούς φόρους και χρέη γενικά (οφειλή 5.150.903 συν προσαυξήσεις 1.674.043), οικονομικού έτους
- Β) προκειμένου για χρέη που καταβάλλονται σε δόσεις, καθυστέρησε την καταβολή τριών συνεχών δόσεων: α) την 1-12-1998, ποσού 2.079.951 δραχμών, που αφορά λοιπούς φόρους και χρέη γενικά (οφειλή 1.449.443 συν προσαυξήσεις 630.508), οικονομικού έτους 1998, β) την 1-5-1999, ποσού 3.927.000 δραχμών, που αφορά λοιπούς φόρους και χρέη γενικά (οφειλή 3.000.000 συν προσαυξήσεις 927.000), οικονομικού έτους 1989, γ) την 1-5-1999, ποσού 3.927.000 δραχμών, που αφορά λοιπούς φόρους και χρέη γενικά (οφειλή 3.000.000 συν προσαυξήσεις 927.000), οικονομικού έτους 1987, δ) την 1-5-1999, ποσού 3.927.000 δραχμών, που αφορά λοιπούς φόρους και χρέη γενικά (οφειλή 3.000.000 συν προσαυξήσεις 927.000), οικονομικού έτους 1988, ε) την 1-3-2000, ποσού 13.386.008 δραχμών, που αφορά λοιπούς φόρους και χρέη γενικά (οφειλή 12.032.368 συν προσαυξήσεις 1.353.640), οικονομικού έτους 1988, στ) την 1-3-2000, ποσού 5.404.653 δραχμών, που αφορά λοιπούς φόρους και χρέη γενικά (οφειλή 4.858.115 συν προσαυξήσεις 546.538), οικονομικού έτους 1989, και ζ) την 1-3-2000, ποσού 5.707.260 δραχμών, που αφορά λοιπούς φόρους και χρέη γενικά (οφειλή 5.130.121 συν προσαυξήσεις 577.139), οικονομικού έτους
- Δηλαδή συνολικά δεν κατέβαλε στο Δημόσιο ποσό 61.939.839 δραχμών, που αφορά παρακρατούμενους ή επιρριπτόμενους φόρους και ποσό 2.586.755.482 δραχμών, που αφορά λοιπούς φόρους και χρέη γενικά. Τα παραπάνω δε ποσά βεβαιώθηκαν σε βάρος του στην Η' ΔΟΥ ..... και αναφέρονται αναλυτικά, ως προς την αιτία αυτά οφείλονται και το χρόνο βεβαίωσής τους στην παραπάνω ΔΟΥ, στο συνημμένο πίνακα χρεών, και συγκεκριμένα στα υπό στοιχ. 1, 3, 6, 7, 8, 12, 13, 14, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 30, 32, 38, 40, 41 και 42 αυτού, ο οποίος αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του παρόντος. (παρατίθεται πίνακας χρεών από ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ, Δ.Ο.Υ. Η' ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΤΜΗΜΑ: ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ Διεύθυνση: ΒΑΣ. ΟΛΓΑΣ 188 54008 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Τηλέφωνο: 031-414782 ΕΙΔΟΣ ΜΕΤΡΟΥ : ΑΙΤΗΣΗ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΩΞΗΣ Α/Α και ΕΤΟΣ : 45/2000 Α.Φ.Μ. : ... ΟΝΟΜ/ΜΟ : Χ (...) ΣΥΝΟΛΟ: ΔΥΟ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΞΑΚΟΣΙΑ ΠΕΝΗΝΤΑ ΕΞΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΝΝΙΑΚΟΣΙΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΒΔΟΜΗΝΤΑ ΔΡΑΧΜΕΣ". ) Ήδη ο αιτών επικαλείται με την κρινόμενη αίτησή του και προσκομίζει ως νέα αποδεικτικά στοιχεία τα πιο κάτω λεπτομερώς μνημονευόμενα έγγραφα, διατεινόμενος ότι από τα στοιχεία των νέων αυτών εγγράφων, τα οποία οι Δικαστές που τον καταδίκασαν δεν γνώριζαν, αποδεικνύεται ότι αυτός είναι αθώος για τις αναφερόμενες στον ειρημένο πίνακα χρεών μερικότερες πράξεις και έτσι καταδικάσθηκε άδικα για χρέη του προς το Δημόσιο συνολικού ποσού δρχ. 1.559.173.674, χωρίς προσαυξήσεις, ενώ στην πραγματικότητα το εκ μέρους του οφειλόμενο συνολικό ποσό ήταν 332.477.472 δρχ. Ειδικότερα, επικαλείται ο αιτών τα εξής: Α) Το βεβαιωμένο ποσό των 33.255.874 δρχ., που αναφέρεται ως οφειλή του (άνευ προσαυξήσεων) στον πίνακα χρεών Ποινικής Δίωξης με Α/Α ..... και είναι καταχωρημένο με Α/Α 12, αποτελεί το 20% του επιβληθέντος προστίμου, ήτοι των 166.279.570 δρχ., από την Η' Δ.Ο.Υ. Θεσσαλονίκης και ότι τη σχετική απόφαση του Προϊσταμένου της εν λόγω Δ.Ο.Υ. ακύρωσε το Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης (Τμήμα Ε' Τριμελές) με την προσκομιζόμενη υπ' αριθ. 215/2003 οριστική απόφασή του, κατά παραδοχή σχετικής προσφυγής του. Β) Το βεβαιωμένο ποσό των 41.230.132 δρχ., που αναφέρεται ως οφειλή του (άνευ προσαυξήσεων) στον πίνακα χρεών Ποινικής Δίωξης με Α/Α 45/2000 και είναι καταχωρημένο με Α/Α 13, αποτελεί το 20% του επιβληθέντος προστίμου, ήτοι των 206.150.658 δρχ., από την Η' Δ.Ο.Υ. Θεσσαλονίκης και ότι τη σχετική απόφαση του Προϊσταμένου της εν λόγω Δ.Ο.Υ. ακύρωσε το Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης (Τμήμα Ε' Τριμελές) με την προσκομιζόμενη υπ' αριθ. 2161/2001 οριστική απόφασή του, κατά παραδοχή σχετικής προσφυγής του. Γ) Το βεβαιωμένο ποσό των 37.572,462 δρχ., που αναφέρεται ως οφειλή του (άνευ προσαυξήσεων) στον πίνακα χρεών Ποινικής Δίωξης με Α/Α ..... και είναι καταχωρημένο με Α/Α 14, αποτελεί το 20% του επιβληθέντος προστίμου, ήτοι των 187.862.310 δρχ., από την Η' Δ.Ο.Υ. Θεσσαλονίκης και ότι τη σχετική απόφαση του Προϊσταμένου της εν λόγω Δ.Ο.Υ. ακύρωσε το Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης (Τμήμα Ε' Τριμελές) με την προσκομιζόμενη υπ' αριθ. 2162/2001 οριστική απόφασή του, κατά παραδοχή σχετικής προσφυγής του. Δ) Το βεβαιωμένο ποσό των 1.092.617.130 δρχ., που αναφέρεται ως οφειλή του (άνευ προσαυξήσεων) στον πίνακα χρεών Ποινικής Δίωξης με Α/Α ..... και είναι καταχωρημένο με Α/Α 30, αποτελεί τη χρηματική ποινή εκ δρχ. 1.092.542.130 και τα δικαστικά έξοδα εκ δρχ. 75.000, ήτοι σύνολο 1.092.617.130 δρχ., που επιβλήθηκαν με την προσκομιζόμενη υπ' αριθ. 2959/1993 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, όπως βεβαιώνει και η Η' Δ.Ο.Υ. Θεσσαλονίκης με την υπ' αρ. πρ. ..... βεβαιώνει που αναφέρεται στα αναγνωσθέντα έγγραφα της 930/2003 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και ότι το προαναφερόμενο ποσό (1.092.617.130 δρχ.) είναι διαγραπτέο μετά την ακύρωση της ανωτέρω 2959/1993 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης από την προσκομιζόμενη υπ' αριθ. 189/2006 Απόφαση του Αρείου Πάγου και την έκδοση στην συνέχεια της επίσης προσκομιζόμενης, υπ' αριθ. 518/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, αφού παύει να ισχύει ως οφειλή και δεν ίσχυε και κατά την ημέρα της δίκης (11-3-2003) που εκδόθηκε η 930/2003 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης σύμφωνα με τις παραπάνω αποφάσεις (189/06 του Αρείου Πάγου και 518/06 του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας). Ε) Το βεβαιωμένο ποσό των 12.032.368 δρχ., που αναφέρεται ως οφειλή του (άνευ προσαυξήσεων) στον πίνακα χρεών Ποινικής Δίωξης με Α/Α ..... και είναι καταχωρημένο με Α/Α 40, αποτελεί το 25% του Φόρου Εισοδήματος που του επιβλήθηκε κατά το φορολογικό έλεγχο για τη χρήση 1987 σε βάρος του και της συζύγου του από εμπορικές επιχειρήσεις και ότι το σχετικό φύλλο ελέγχου φορολογίας εισοδήματος του Προϊσταμένου της Η' Δ.Ο.Υ. Θεσσαλονίκης ακύρωσε το Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης (Τμήμα Ε' Τριμελές) με την προσκομιζόμενη υπ' αριθ. 592/2005 οριστική απόφασή του, κατά παραδοχή σχετικής προσφυγής του. Στ) Το βεβαιωμένο ποσό των 4.858.115 δρχ., που αναφέρεται ως οφειλή του (άνευ προσαυξήσεων) στον πίνακα χρεών Ποινικής Δίωξης με Α/Α 45/2000 και είναι καταχωρημένο με Α/Α 41, αποτελεί το 25% του Φόρου Εισοδήματος που του επιβλήθηκε κατά το φορολογικό έλεγχο για τη χρήση 1988 σε βάρος του και της συζύγου του από εμπορικές επιχειρήσεις και ότι το σχετικό φύλλο ελέγχου φορολογίας εισοδήματος του Προϊσταμένου της Η' Δ.Ο.Υ. Θεσσαλονίκης ακύρωσε το Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης (Τμήμα Ε' Τριμελές) με την προσκομιζόμενη υπ' αριθ. 593/2005 οριστική απόφασή του, κατά παραδοχή σχετικής προσφυγής του. Και Ζ) Το βεβαιωμένο ποσό των δρχ. 5.130.121 δρχ., που αναφέρεται ως οφειλή του (άνευ προσαυξήσεων) στον πίνακα χρεών Ποινικής Δίωξης με Α/Α 45/2000 και είναι καταχωρημένο με Α/Α 42, αποτελεί το 25% του Φόρου Εισοδήματος που του επιβλήθηκε κατά τον φορολογικό έλεγχο για τη χρήση 1989 σε βάρος του και της συζύγου του από εμπορικές επιχειρήσεις και ότι το σχετικό φύλλο ελέγχου φορολογίας εισοδήματος του Προϊσταμένου της Η' Δ.Ο.Υ. Θεσσαλονίκης ακύρωσε το Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης (Τμήμα Ε' Τριμελές) με την προσκομιζόμενη υπ' αριθ. 594/2005 οριστική απόφασή του, κατά παραδοχή σχετικής προσφυγής του. Όμως, σε όλες τις προαναφερόμενες υπό στοιχ. Α', Β', Γ', Ε', ΣΤ' και Ζ' περιπτώσεις δεν αποδεικνύεται, αλλ' ούτε και ο αιτών επικαλείται, ότι οι ειρημένες υπ' αριθ. 215/2003, 2161/2001, 2162/2001, 592/2005, 593/2005 και 594/2005, αντίστοιχα, οριστικές αποφάσεις του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης είναι τελεσίδικες, έτσι ώστε να καθιστούν φανερό ότι ο καταδικασμένος αιτών στις περιπτώσεις αυτές είναι αθώος, ενώ η γενόμενη διαγραφή των αναφερομένων σε καθεμία από τις άνω περιπτώσεις βεβαιωμένων οφειλών του αιτούντος προς το Δημόσιο, σύμφωνα με τις προσκομιζόμενες με επίκληση απ' αυτόν υπ' αριθ. ....., ....., ....., ....., ..... και ....., αντίστοιχα, βεβαιώσεις του Προϊσταμένου της Η' Δ.Ο.Υ. Θεσσαλονίκης, οφείλεται στην εκτέλεση των εν λόγω αποφάσεων του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, αφού αυτές, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 196 και 198 παρ. 1 και 2 του ΚΔΔ, είναι αμέσως εκτελεστές. Περαιτέρω, στις ανωτέρω υπό στοιχ. Β' και Γ' περιπτώσεις τα προαναφερόμενα νέα στοιχεία δεν ήταν νέα - άγνωστα στους Δικαστές που καταδίκασαν τον αιτούντα, αφού είχαν υποβληθεί σ'αυτούς και δεν λήφθηκαν υπόψη οι ειρημένες υπ' αριθ. 2161/2001 και 2162/2001 οριστικές αποφάσεις του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, όπως δέχεται με την κρινόμενη αίτησή του και ο ίδιος ο αιτών (βλ. και τις προσκομιζόμενες με επίκληση απ' αυτόν υπ' αριθ. ..... και ..... βεβαιώσεις του Προϊσταμένου της Η' Δ.Ο.Υ. Θεσσαλονίκης, που αναφέρονται στα αναγνωσθέντα έγγραφα της άνω 930/2003 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και στις οποίες μνημονεύονται οι ανωτέρω 2161/2001 και 2162/2001, αντίστοιχα, αποφάσεις του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης). Αναφορικά δε με την υπό στοιχ. Α' περίπτωση, πρέπει να λεχθεί ότι η ειρημένη 215/2003 οριστική απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε στις 31-1-2003, ήταν γνωστή στον αιτούντα και έπρεπε να υποβληθεί στο Δικαστήριο της ουσίας από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του που τον εκπροσώπησε στη δίκη εκείνη, στην οποία εκδόθηκε η άνω υπ' αριθ. 930/11-3-2003 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Νέα γεγονότα (ή αποδείξεις) είναι εκείνα που ήταν άγνωστα στο Δικαστήριο, ώστε να μη μπορεί να τα λάβει υπόψη, και στον καταδικασθέντα, ώστε να μη μπορεί να τα προβάλει, γιατί αν ήταν γνωστά έπρεπε να έχουν προβληθεί ενώπιον του Δικαστηρίου της ουσίας. Δεν μπορεί συνεπώς να αποτελέσει εν προκειμένω λόγο επαναλήψεως της διαδικασίας η έκδοση της άνω υπ' αριθ. 215/2003 οριστικής αποφάσεως του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία ακυρώθηκε, όπως προεκτέθηκε, η αναφερόμενη απόφαση του Προϊσταμένου της Η' Δ.Ο.Υ. Θεσσαλονίκης και η οποία ήταν γνωστή στον καταδικασθέντα και μπορούσε να προβληθεί απ' αυτόν κατά την εκδίκαση της υποθέσεως στο δεύτερο βαθμό, ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, στις 11-3-
- Περαιτέρω, αναφορικά με την ανωτέρω υπό στοιχ. Δ' περίπτωση σε σχέση με τη βεβαιωμένη οφειλή του αιτούντος εκ δρχ. 1.092.617.130 (με Α/Α 30 στον προαναφερθέντα πίνακα χρεών), που αποτελεί τη χρηματική ποινή εκ δρχ. 1.092.542.130 και τα δικαστικά έξοδα εκ δρχ. 75.000, που επιβλήθηκαν σ' αυτόν με την ανωτέρω υπ' αριθ. 2959/1993 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης, με την οποία κηρύχθηκε αυτός ένοχος για την περιγραφόμενη σ'αυτήν αξιόποινη πράξη της λαθρεμπορίας κατ' εξακολούθηση και καταδικάσθηκε σε ποινή φυλακίσεως 4 ετών και στην ειρημένη χρηματική ποινή, ίση με την εν τω εσωτερικώ αξία των λαθρεμπορευμάτων, πρέπει να σημειωθούν τα εξής: Με την υπ' αριθ. 189/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου έγινε δεκτή η από 23-4-2004 αίτηση του καταδικασθέντος αιτούντος X για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την αμετάκλητη πιο πάνω υπ' αριθ. 2959/1993 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης - που εκδόθηκε κατ' έφεση κατά της 9339/1992 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης -, αναιρέθηκε (ακυρώθηκε) η εν λόγω 2959/1993 εφετειακή απόφαση και παραπέμφθηκε η υπόθεση για επανάληψη της διαδικασίας στο Τριμελές Εφετείο Λάρισας. Το ενλόγω Δικαστήριο, εκδικάζοντας την έφεση του αιτούντος κατηγορουμένου κατά της άνω 9339/1992 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, περιορίσθηκε με την 518/2006 απόφασή του στην οριστική παύση της ασκηθείσας κατ' αυτού ποινικής διώξεως για την άνω πράξη της λαθρεμπορίας κατ' εξακολούθηση λόγω παραγραφής, ενώ για την προαναφερθείσα χρηματική ποινή ουδεμία διάταξη διέλαβε στο διατακτικό της εν λόγω αποφάσεως, στο σκεπτικό της οποίας και μόνο εκτίθεται ότι "η βεβαίωση της χρηματικής ποινής, που έχει γίνει προς την αρμόδια Δ.Ο.Υ., πρέπει να διαγραφεί, διότι μετά την οριστική παύση της ποινικής διώξεως δεν νοείται η επιβολή τέτοιας ποινής σε βάρος του κατηγορουμένου". Ειδικότερα, στο διατακτικό της άνω 518/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας αναφέρονται, κατά πιστή μεταφορά τα εξής: "ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΣ με απόντα τον κατηγορούμενο X, ο οποίος εκπροσωπείται από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του. ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά την έφεση αυτού. ΠΑΥΕΙ οριστικά την ποινική δίωξη του ότι στη Θεσ/νίκη με περισσότερες πράξεις που αποτελούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, στα παρακάτω αναφερόμενα χρονικά διαστήματα εισήγαγε εντός των συνόρων του κράτους εμπόρευμα που υπόκειται σε εισαγωγικό δασμό, τέλος, φόρο ή δικαίωμα που εισπράττεται στα Τελωνεία, χωρίς γραπτή άδεια της αρμόδιας τελωνειακής αρχής ή σε τόπο και χρόνο άλλον από αυτόν που καθορίζεται από αυτή. Οι δασμοί που στερήθηκε το Ελληνικό Δημόσιο ανέρχονται σε σημαντικό ποσό. Συγκεκριμένο: 1) σε μη επακριβώς προσδιορισθείσα ημερομηνία, πάντως όμως από 1ης έως 31-8-1987, εισήγαγε 121.988 κιλά συμπυκνωμένο γάλα, το οποίο εν συνεχεία πούλησε στον έμπορο τυροκομικών B, αντί του ποσού των 19.137.477 δραχμών με το υπ' αριθμ. ..... τιμολόγιο. Οι δασμοί και λοιποί φόροι που αναλογούσαν στην ανωτέρω ποσότητα και τους οποίους δεν κατέβαλε ανέρχονται στο ποσό των 82.299.800 δρχ. (51.802.800 διαφυγόντες δασμοί + 30.497.000 η εν τω εσωτερικώ αξία), 2) σε μη επακριβώς εξακριβωθείσα ημερομηνία, πάντως όμως από 1ης έως 30-9-1987, εισήγαγε από το εξωτερικό 239.797 κιλά συμπυκνωμένου γάλακτος, το οποίο εν συνεχεία πούλησε στον ίδιο ως άνω έμπορο με τα υπ' αριθμ. ....., ....., ....., ..... και ..... τιμολόγια αντί του ποσού των 38.021.924 δραχμών, χωρίς να καταβάλλει τους αναλογούντες γι'αυτά δασμούς, τέλη κ.λ.π. δικαιώματα του Ελληνικού Δημοσίου από 161.780.250 δραχμές (101.831.000 οι αναλογούντες δασμοί + 59.949.250 η εν τω εσωτερικώ αξία), 3) σε μη εξακριβωθείσα ημερομηνία αλλά πάντως από 1ης έως 30-10-87, α) εισήγαγε 200.940 κιλά συμπυκνωμένου γάλακτος, τα οποία εν συνεχεία επώλησε στον παραπάνω έμπορο τυροκομικών αντί συνολικού ποσού 31.949.460 δραχμών και εξέδωσε τα υπ' αριθμ. ....., ..... και ..... τιμολόγια, χωρίς να καταβάλλει τους αναλογούντες γι' αυτά δασμούς κ.λ.π. δικαιώματα του Ελληνικού Δημοσίου από 135.564.700 (αναλ. δασμοί 85.330.200 + 50.234.500 η εν τω εσωτερικώ αξία) και β) εισήγαγε 70 τεμάχια ελαστικά επίσωτρα, τα οποία εν συνεχεία, επώλησε στην "Α.Ε. ....." με το υπ' αριθμ. .... τιμολόγιο αντί ποσού 12.283.300 δρχ., χωρίς να καταβάλλει τους αναλογούντες δασμούς κ.λ.π. δικαιώματα του Ελληνικού Δημοσίου από 2.466.000 δραχμές (δασμοί και λοιποί φόροι 500.000+1.966.000 η εν τω εσωτερικώ αξία), 4) σε μη εξακριβωθείσα ημερομηνία αλλά πάντως από 1ης ως 20-11-1987 εισήγαγε 178.987 κιλά συμπυκνωμένου γάλακτος, τα οποία εν συνεχεία επώλησε στον παραπάνω B με το υπ' αριθμ. ..... τιμολόγιο, αντί ποσού 28.838.385 δραχμών, χωρίς να καταβάλλει τους αναλογούντες δασμούς, φόρους, τέλη κ.λ.π. δικαιώματα του Ελληνικού Δημοσίου που ανέρχονται στο ποσό των 120.754.550 δραχμών (διαφυγόντες δασμοί κ.λ.π. φόροι 76.007.800+44.746.750 η εν των εσωτερικώ αξία), 5) σε μη επακριβωθείσες ημερομηνίες του χρονικού διαστήματος από 1-8-1987 έως 23-1-1988 εισήγαγε 383.880 κιλά συμπυκνωμένου γάλακτος, το οποίο στη συνέχεια πούλησε στην "..... Ο.Ε." αντί του συνολικού ποσού των 59.198.633 δραχμών με τα υπ' αριθμ. ....., ....., ....., ....., ....., ....., ....., ....., ....., ....., ..... και ..... τιμολόγια, χωρίς να καταβάλλει τους αναλογούντες γι' αυτά δασμούς και λοιπά δικαιώματα, του Ελληνικού Δημοσίου από 259.059.200 δραχμές (163.021.700 οι διαφυγόντες δασμοί + 96.037.500 η αξία στο εσωτερικό), 6) σε μη εξακριβωθείσα επακριβώς ημερομηνία αλλά πάντως από 1ης έως 23-5-1988 εισήγαγε 32.000 κιλά χημικών ουσιών, την ποσότητα δε αυτή εν συνεχεία επώλησε στην ΒΙΟΣΤΑΜΠ ΑΒΕΕ αντί του ποσού των 11.333.200 δραχμών με τα υπ' αριθμ. ....., ..... και ..... τιμολόγια, χωρίς να καταβάλλει τους αναλογούντες δασμούς τέλη κ.λ.π. δικαιώματα του Ελληνικού Δημοσίου από 11.084.900 δραχμές (δασμοί κ.λ.π. φόροι 2.418.900 + 8.666.000 ή εν τω εσωτερικώ αξία), 7) σε μη εξακριβωθείσες ημερομηνίες του χρονικού διαστήματος από 1-1-1988 έως 27-10-1989 εισήγαγε εξαρτήματα φορτηγών αυτοκινήτων και δη: 213 αεροθαλάμους, 2.919 επίσωτρα ελαστικά και 1159 ζάντες, τα οποία στη συνέχεια πούλησε στην "Α.Ε. ....." με τα υπ' αριθμ. ....., ....., ....., ....., ....., ....., ....., ....., ....., ....., ....., ....., ....., ....., ....., ....., ....., ....., ....., ....., ....., ..... τιμολόγια, χωρίς να καταβάλλει τους αναλογούντες δασμούς από 27.447.240 δραχμές (διαφυγόντες δασμοί 5.576.980+21.870.340 δρχ. η εν τω εσωτερικώ αξία), 8) σε μη εξακριβωθείσα ημερομηνία του τελευταίου εξαμήνου του 1989, δηλαδή από τον Ιούλιο έως τον Δεκέμβριο του έτους 1989, εισήγαγε Α) 2.500 κιλά νήμα βαμβακερό, το οποίο στη συνέχεια πούλησε στην "...... Ο.Ε." με το υπ'αριθμ. ..... τιμολόγιο αντί του ποσού των 725.000 δραχμών. Για το παραπάνω εμπόρευμα δεν κατέβαλε τους αναλογούντες δασμούς, φόρους, τέλη και τα λοιπά δικαιώματα του Ελληνικού Δημοσίου από 1.641.100 δραχμές (δασμοί 335.200 + 1.305.900 η εν τω εσωτερικώ αξία) και Β) 23.000 τεμάχια βελόνες, πλεκτομηχανής, τα οποία στη συνέχεια πούλησε στην ανώνυμη εταιρεία "..... Α.Ε." αντί του ποσού των 2.982.070 δραχμών με το υπ' αριθμ. ..... τιμολόγιο, χωρίς να έχει καταβάλει τους αναλογούντες δασμούς και τα λοιπά δικαιώματα του Ελληνικού Δημοσίου που ανέρχονται στο συνολικό ποσό των 1.642.900 δραχμών (δασμοί κ.λ.π. 308.000+1.334.900 δρχ. η εν τω εσωτερικώ αξία). Και 9) σε μη εξακριβωθείσες ημερομηνίες του χρονικού διαστήματος από τον Απρίλιο του έτους 1988 έως 22 Σεπτεμβρίου 1989 εισήγαγε γάλα συμπυκνωμένο καθώς και δύο
(2)λέβητες 6 κυβ. δύο καυστήρες και τέσσερες βραστήρες, τα οποία στη συνέχεια πούλησε στο Γ, τυροκόμο, δυνάμει των υπ' αριθμ. ....., ....., ....., ....., ....., ..... και ..... τιμολογίων αντί του ποσού των 8.122.642 δραχμών. Για τα παραπάνω εμπορεύματα δεν κατέβαλε τους αναλογούντες δασμούς, φόρους, τέλη και λοιπά δικαιώματα του Ελληνικού Δημοσίου που ανέχονται στο συνολικό ποσό των δραχμών 36.456.740 (δασμοί κ.λ.π. 19.181.740 + 17.275.000 η εν τω εσωτερικώ αξία). Συνολικά απέφυγε για όλα τα προαναφερθέντα εμπορεύματα να καταβάλει στο Ελληνικό Δημόσιο τους δασμούς, φόρους, τέλη και τα λοιπά δικαιώματά του, από 1.092.542.130 δραχμές (ένα δις ενενήντα δύο εκατομμύρια πεντακόσιες σαράντα δύο χιλιάδες εκατόν τριάντα δραχμές), (διαφυγούσα αξία 427.391.890 + 665.150.240 δραχμές οι δασμοί κ.λπ.)". Λαμβανομένου δε υπόψη ότι επί λαθρεμπορίας, έστω και αν παύσει οριστικά λόγω παραγραφής η ποινική δίωξη που ασκήθηκε για την πράξη αυτή κατά του κατηγορουμένου, η επιβληθείσα σ'αυτόν χρηματική ποινή εξακολουθεί να υφίσταται (ΑΠ 1934/2007, 11/2002), και στην προκείμενη περίπτωση η άνω χρηματική ποινή που έχει επιβληθεί στον αιτούντα δεν έχει ακυρωθεί αλλά εξακολουθεί να υπάρχει και μετά την ειρημένη οριστική παύση της κατ' αυτού ασκηθείσας ποινικής διώξεως για την αξιόποινη πράξη της λαθρεμπορίας κατ' εξακολούθηση με την προλαβούσα υπ' αριθ. 518/2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, εντεύθεν δε δεν υφίσταται θέμα διαγραφής του κατά τα ανωτέρω βεβαιωμένου ποσού των δραχμών 1.092.542.130, που αναφέρεται ως οφειλή του αιτούντος στον άνω πίνακα χρεών με Α/Α 30 και αποτελεί την επιβληθείσα σ'αυτόν πιο πάνω χρηματική ποινή, ίση, όπως προαναφέρθηκε, με την εν τω εσωτερικώ αξία των άνω λαθρεμπορευμάτων. Άλλωστε, ο αιτών δεν προσκομίζει, αλλ' ούτε και επικαλείται, στοιχεία για τη διαγραφή από την αρμόδια Η' Δ.Ο.Υ. Θεσσαλονίκης του ειρημένου χρέους του. Επομένως, δεν μπορούν να αποτελέσουν εν προκειμένω λόγω επαναλήψεως της διαδικασίας οι προσκομιζόμενες με επίκληση από τον αιτούντα πιο πάνω υπ' αριθ. 189/2006 και 518/2006 αποφάσεις του Αρείου Πάγου και του Εφετείου Λάρισας, αντίστοιχα, ως νέα στοιχεία, άγνωστα στους Δικαστές που τον καταδίκασαν και τα οποία κάνουν φανερό, κατά τους ισχυρισμούς του, ότι αυτός καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Άλλωστε δε, πρέπει να σημειωθεί, αναφορικά με όλες τις προαναφερθείσες επτά
(7)μερικότερες πράξεις του εγκλήματος της παραβάσεως του άρθρου 25 παρ. 1 στοιχ. α', β', γ' του ν. 1882/1990, όπως αντικ. από το άρθρο 23 παρ. 1 του ν. 2523/1997, κατ' εξακολούθηση, για το οποίο καταδικάσθηκε, κατά τα ανωτέρω, ο αιτών με την υπ' αριθ. 930/2003 αμετάκλητη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, ότι η φερόμενη άποψη περί του ότι επί κατ' εξακολούθηση εγκλήματος, όταν για μερικότερες πράξεις του αποδεικνύεται ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος, φέρεται τότε να καταδικάσθηκε αυτός άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε, έχει εφαρμογή όταν η καταδίκη αφορούσε κακουργηματική πράξη κατ' εξακολούθηση και για το χαρακτηρισμό της αυτό λήφθηκε υπόψη το σύνολο των μερικοτέρων πράξεων και μετά την αθώωση του καταδικασμένου για κάποιες από τις πράξεις αυτές του εν λόγω εγκλήματος δημιουργείται πλέον αμφιβολία για το χαρακτηρισμό αυτού ως κακουργήματος. Σε κάθε άλλη, όμως, περίπτωση, όπως και εν προκειμένω, δεν πρόκειται για καταδίκη (του καταδικασμένου) για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε, αφού η αφαίρεση των ποσών, στα οποία αντιστοιχούν οι επικαλούμενες από τον αιτούντα διαγραφές των άνω μερικότερων χρεών του προς το Δημόσιο, δεν καθιστά, σε σχέση με το υπόλοιπο χρέος του που παραμένει, την πιο πάνω εξακολουθητική αξιόποινη πράξη του ελαφρότερη κατ' είδος από αυτήν για την οποία καταδικάσθηκε, καθόσον in abstracto η ποινή είναι η αυτή και μετά την αφαίρεση μερικότερων πράξεων. Απλά στην περίπτωση αυτή το καταδικάσαν Δικαστήριο θα επέβαλε στον αιτούντα μικρότερη, in concreto, ποινή, πράγμα, όμως, το οποίο δεν συνιστά, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν στη νομική σκέψη, λόγο επαναλήψεως της διαδικασίας. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, από τα πιο πάνω προσκομιζόμενα αποδεικτικά στοιχεία, εκτιμώμενα είτε μόνα τους, είτε σε συνδυασμό με τις αποδείξεις που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως στο Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, δεν καθίσταται φανερό ότι ο αιτών είναι αθώος των πιο πάνω μερικοτέρων πράξεων του άνω εγκλήματος κατ' εξακολούθηση, για το οποίο καταδικάσθηκε αμετάκλητα, ούτε ότι καταδικάσθηκε αυτός άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Επομένως, πρέπει η υπό κρίση αίτηση για επανάληψη της διαδικασίας να απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμη, εντεύθεν δε να απορριφθεί ως άνευ αντικειμένου και το αίτημα για αναστολή εκτελέσεως της ποινής που έχει επιβληθεί στον αιτούντα με την πιο πάνω αμετάκλητη ήδη απόφαση. Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 26 Ιουνίου 2006 αίτηση του X για επανάληψη της ποινικής διαδικασίας, που έχει περατωθεί με την 930/2003 αμετάκλητη καταδικαστική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, καθώς και το αίτημα αυτού για αναστολή εκτελέσεως της ποινής που του έχει επιβληθεί με την ίδια απόφαση. ΚαιΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αιτούντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου
- Και, Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 4 Σεπτεμβρίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ και τούτου αποχωρήσαντος από την υπηρεσία λόγω ορίου ηλικίας ο Αρεοπαγίτης Γρηγόριος Μάμαλης ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως. Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ