ΑΠ 1980/2008 — Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Υπέρβαση εξουσίας, Οπλοκατοχή

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1980 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Υπέρβαση εξουσίας, Οπλοκατοχή. Περίληψη: Παράνομή κατοχή πυρομαχικών, κλπ. Λόγοι αναιρέσεως. Εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, υπέρβαση εξουσίας. Έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένη αιτιολογίας. Απορρίπτει την αίτηση. ΑΡΙΘΜΟΣ 1980/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέας Τσόλια - Εισηγητή, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαϊρη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Παπαδέλλη, περί αναιρέσεως της 740/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9 Μαρτίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 522/

1. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ ΕΠΕΙΔΗ, κατά το άρθρο 70 παρ. 2 περ. θ' στοιχ. αα' του Νόμου 3431/2006 "
2. Από της ενάρξεως ισχύος του παρόντος, καταργούνται:...θ' κάθε γενική ή ειδική διάταξη, γενικού ή ειδικού νόμου ή διατάγματος ή απόφασης, σχετική με τη διαδικασία έκδοσης άδειας εγκατάστασης και λειτουργίας ειδικών ραδιοδικτύων, που είναι αντίθετη με τον παρόντα νόμο. Ειδικότερα καταργούνται: αα') από το ν.δ. 1244/1972 (Φ.Ε.Κ. 181 Α'), όπως ισχύει, τα άρθρα 9, 10". Κατά το άρθρο 62 παρ. 1, 2 του ίδιου Νόμου, "
3. Η παράβαση των όρων της Γενικής Άδειας, των δικαιωμάτων χρήσης ραδιοσυχνοτήτων ή αριθμών, χωρίς να έχει προηγηθεί εκχώρηση, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, καθώς και η παράνομη εμπορία ή χρήση τερματικού εξοπλισμού και ραδιοεξοπλισμού τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών και με χρηματική ποινή, ύψους από τρεις χιλιάδες ευρώ, έως ένα εκατομμύριο πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ.
4. Ο τεχνικός εξοπλισμός και τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν για την τέλεση των παραπάνω αξιόποινων πράξεων δημεύονται μετά την έκδοση αμετάκλητης δικαστικής απόφασης". Από τον συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων, συνάγεται ότι, ναι μεν το άρθρο 10 του ν.δ. 1244/72 καταργήθηκε με το άρθρο 70 παρ. 2 του ν. 3431/2006, πλην όμως η πράξη δεν έπαυσε να είναι αξιόποινη, αφού το άρθρο 2 παρ. 2 Π.Κ., κατά το οποίο, αν μεταγενέστερος νόμος χαρακτήρισε την πράξη όχι αξιόποινη παύει και η εκτέλεση της ποινής που επιβλήθηκε καθώς και τα ποινικά επακόλουθά της, προϋποθέτει ότι η πράξη κατέστη, με την διάταξη που καταργήθηκε, ανέγκλητη, δηλαδή μη αξιόποινη, γενικά. Δηλαδή, δεν αρκεί μόνη η κατάργηση του νόμου που προβλέπει την ποινή, εάν η πράξη εξακολουθεί να είναι αξιόποινη. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία που απαιτείται κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ως άνω Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν σ' αυτή περιέχονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο σχετικά με τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις (αποδεικτικά μέσα) που θεμελίωσαν τα περιστατικά αυτά καθώς και οι νομικοί συλλογισμοί, με τους οποίους το δικαστήριο υπήγαγε τα περιστατικά που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη αυτής της αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Όσον αφορά τα αποδεικτικά μέσα, για την πληρότητα της αιτιολογίας, πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως συνιστά και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει σ' αυτή διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υφίσταται όταν το Δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθώς τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στην εφαρμοσθείσα διάταξη. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει και όταν η παραβίαση αυτής γίνεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του σκεπτικού προς το διατακτικό της και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος περί της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσεως. Στην προκείμενη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη 740/2007 απόφασή του, κήρυξε τον αναιρεσείοντα - κατηγορούμενο ένοχο, με την ελαφρυντική περίσταση που προβλέπεται από τη διάταξη του άρθρου 84 παρ. 2 περ. α' του Ποινικού Κώδικα, για το ότι "στη ...... Αττικής, την 25.10.1000, με περισσότερες εκ προθέσεως τελούμενες πράξεις, διέπραξε περισσότερα εγκλήματα και, ειδικότερα, κατά τον προαναφερθέντα χρόνο: 1) κατείχε ραδιοσταθμό, χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής. Συγκεκριμένα, αν και δεν έφερε την ως άνω άδεια, κατείχε έναν τηλεπικοινωνιακό δέκτη (ασυρματική συσκευή) μάρκας ALINCO, μοντέλο ..., με αριθμό πλαισίου ....., ο οποίος έχει τη δυνατότητα υποδιαμόρφωσης σημάτων NFM, WFM, AM, CW και SSB και την δυνατότητα λήψεως σημάτων ραδιοδικτύων, κρατικών και μη υπηρεσιών, χωρίς έγκριση κυκλοφορίας ή τύπου ασυρματικής συσκευής. 2) Κατείχε παρανόμως πυρομαχικά και ειδικότερα κατείχε 87 ενεργά αβολίδωτα φυσίγγια κρότου, διαμετρήματος 9 mm KNALL, γερμανικής κατασκευής, αν και αυτό απαγορεύεται". Στην κρίση του αυτή κατέληξε το Δικαστήριο της ουσίας, δεχόμενο, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα, κρίση του, ότι "από τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, που αναγνώσθηκαν, καθώς και τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν και αναφέρονται στα πρακτικά και την όλη αποδεικτική διαδικασία, αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε της αποδιδόμενες σ' αυτόν πράξεις της παράνομης κατοχής ραδιοσταθμού και πυρομαχικών και γι' αυτό πρέπει να κηρυχθεί ένοχος και μάλιστα με το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ. 2α' του Π.Κ., ως συντρεχουσών των προς τούτο προϋποθέσεων. Ειδικότερα, ο κατηγορούμενος, στις 25.10.2000, στη ..... και στην επί της οδού ......., κατείχε ραδιοσταθμό, χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής. Συγκεκριμένα, αν και δεν έφερε την ως άνω άδεια, κατείχε έναν τηλεπικοινωνιακό δέκτη (ασυρματική συσκευή) μάρκας ALINCO, μοντέλο ..., με αριθμό πλαισίου ......, ο οποίος έχει τη δυνατότητα υποδιαμόρφωσης σημάτων NFM, WFM, AM, CW και SSB και την δυνατότητα λήψεως σημάτων ραδιοδικτύων, κρατικών και μη υπηρεσιών, όπως της Ελληνικής Αστυνομίας, του ΕΚΑΒ, της Πυροσβεστικής, χωρίς έγκριση κυκλοφορίας ή τύπου ασυρματικής συσκευής. Επίσης, κατείχε παράνομα πυρομαχικά και, ειδικότερα, κατείχε 87 ενεργά αβολίδωτα φυσίγγια κρότου, διαμετρήματος 9 mm KNALL, γερμανικής κατασκευής, αν και αυτό απαγορεύεται. Ενόψει τούτων, ο κατηγορούμενος, όπως έχει ήδη αναφερθεί , πρέπει να κηρυχθεί ένοχος, με το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ. 2α' καθόσον αυτός, μέχρι του χρόνου τελέσεως των ενδίκων πράξεων, είχε ανεπίληπτο βίο, σε όλους τους τομείς των δραστηριοτήτων του". Με τις παραδοχές του αυτές, το Εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την, κατά τα άνω, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει στο σκεπτικό της με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των παραπάνω αξιόποινων πράξεων για τις οποίες καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε αυτά, καθώς, επίσης, και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους υπήγαγε τα προαναφερθέντα περιστατικά στις εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις που αναφέρονται παραπάνω, τις οποίες ορθώς εφάρμοσε και δεν παραβίασε ούτε εκ πλαγίου. Ειδικότερα, αφ' ενός μεν, ορθώς δέχθηκε το Εφετείο, σύμφωνα με όσα και στη μείζονα σκέψη αναφέρονται, ότι η παράβαση του Ν.Δ. 1244/1972 είναι αξιόποινη, αφ' ετέρου δε, οι προεκτεθείσες παραδοχές, που περιέχονται στην προσβαλλόμενη απόφαση, δεν αποτελούν "επανάληψη του κατηγορητηρίου" και του διατακτικού της τελευταίας, όπως διατείνεται ο αναιρεσείων και τούτο ανεξαρτήτως του ότι μόνη η επανάληψη στο σκεπτικό του διατακτικού της προσβαλλόμενης αποφάσεως, εφόσον τούτο περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία, που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των αξιόποινων πράξεων, για τις οποίες καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος και τις αποδείξεις από τις οποίες αυτά προέκυψαν, όπως στην προκείμενη περίπτωση, δεν συνιστά έλλειψη αιτιολογίας. Επομένως, οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα των όσων προεκτέθηκαν, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι. Κατ' ακολουθίαν, αφού δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναιρέσεως στην κρινόμενη αίτηση, πρέπει αυτή να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 3 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 9 Μαρτίου 2007 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου Χ1 κατά της 740/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (Πλημμελημάτων). Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι ευρώ (220€). Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Ιουνίου
5. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 8 Σεπτεμβρίου
6. Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ