ΑΠ 1983/2013 — Καταγγελία σχέσης εργασίας

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1983 / 2013 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Θέμα Καταγγελία σχέσης εργασίας. Περίληψη: Το Εφετείο περιέλαβε πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς την έλλειψη ευθύνης της πρώτης αναιρεσίβλητης, κυρίας του έργου, η οποία σύμφωνα με τα ανελέγκτως γενόμενα πιο πάνω δεκτά, δεν είχε επιφυλάξει στον εαυτό της τη διεύθυνση και επίβλεψη της εκτέλεσης του έργου. Τα περιστατικά που επικαλέστηκε ο αναιρεσείων δεν αποτελούν "πράγματα". Το Εφετείο έλαβε υπόψη όλα τα νομίμως επικαλούμενα από τους διαδίκους και προσκομισθέντα έγγραφα. Αριθμός 1983/2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ B1' Πολιτικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο, Δημήτριο Κόμη και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1η Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ: Του αναιρεσείοντος: Χ. Ε. του Μ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Κούλα, που δεν κατέθεσε προτάσεις. Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ ΑΕ - ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΧΑΛΥΒΟΣ", που εδρεύει στην …. και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) Κ. Μ. του Α., κατοίκου ..., 3) εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "T.M.C. ΕΠΕ - ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΕΣ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ Β. Μ. - Π. Μ.", που εδρεύει στον ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 4) Ι. Χ. του Ε., κατοίκου ... και 5) Δ. Κ. του Π., κατοίκου ... . Η 1η των αναιρεσιβλήτων εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Τσατήρη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, ενώ οι 2ος, 3η, 4ος και 5ος δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο. Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-9-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, με τις από 20-2-2006 ανακοινώσεις δίκης - προσεπικλήσεις σε αναγκαστική παρέμβαση - παρεμπίπτουσες αγωγές και παρεμπίπτουσα αγωγή του ήδη 2ου αναιρεσιβλήτου, με την από 24-2-2006 προσεπίκληση - παρεμπίπτουσα αγωγή της ήδη 1ης αναιρεσίβλητης και με τις από 3-7-2006 ανακοινώσεις δίκης με προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση της ήδη 3ης αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 918/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3063/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η τότε αναιρεσείουσα (ήδη 1η αναιρεσίβλητη) με την από 23-7-2008 αίτησή της. Εκδόθηκε η 883/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την ως άνω εφετειακή απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Εκδόθηκε η 6168/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, όπως αυτή διορθώθηκε με την 3881/2011 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 1-12-2011 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων και η 1η των αναιρεσιβλήτων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ανδρέας Δουλγεράκης διάβασε την από 23-10-2012 έκθεση της Αρεοπαγίτου Βαρβάρας Κριτσωτάκη, που έχει ήδη αποχωρήσει από την Υπηρεσία, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη. ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Όπως προκύπτει από τις 5768β, 5769β/21-3-2013, 3151Γ, 3152γ/7-3-2013, 5766β, 5767β/21-3-2013, 5758β και 5759β/12-3-2013 εκθέσεις επίδοσης των δικαστικών επιμελητών στο Πρωτοδικείο Πειραιώς, ... (η τρίτη και τέταρτη) και ... (οι λοιπές), επικυρωμένο αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης και της 46/11-2-2013 βεβαίωσης αναβολής της εκδίκασης της, για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας (1-10-2013), με κλήση προς εμφάνιση, κατ' αυτήν, επιδόθηκαν, με την επιμέλεια της πρώτης αναιρεσίβλητης, νομότυπα και εμπρόθεσμα στους δεύτερο, τρίτη, τέταρτο και πέμπτο από τους αναιρεσίβλητους. Επομένως, εφόσον αυτοί δεν παραστάθηκαν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου, νομίμως έγινε η συζήτηση, παρά την απουσία τους (άρθρο 578 παρ. 2 του ΚΠολΔ). Από τις διατάξεις των άρθρων 34 παρ. 2,60 παρ. 3 του α.ν. 1846/1951 "περί κοινωνικών ασφαλίσεων", σε συνδυασµό µε το άρθρο 16 παρ. 1, 3 του ν. 551/1914, όπως κωδικοποιήθηκε µε το, από 24-7/25-8-1920 β.δ., συνάγεται ότι, αν ο υποστάς ατύχηµα, που έγινε έπειτα από βίαιο συµβάν κατά την εκτέλεση της εργασίας του ή εξ αφορµής αυτής, υπαγόταν στην ασφάλιση του Ι.Κ.Α., ο εργοδότης απαλλάσσεται από κάθε υποχρέωση για αποζηµίωση του. Ο τελευταίος έχει κατά του εργοδότη αξίωση για εύλογη χρηµατική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης, σύµφωνα µε τις διατάξεις των άρθρων 914 και 932 ΑΚ, εφόσον το ατύχηµα οφείλεται σε πταίσµα του εργοδότη ή των προστηθέντων υπ' αυτού προσώπων, υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 922 Α.Κ. Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διάταξης, για να υπάρχει σχέση πρόστησης θα πρέπει να υπάρχει εξάρτηση, έστω και χαλαρή, ανάµεσα στον προστήσαντα και στον προστηθέντα, ώστε ο πρώτος να µπορεί να δίνει στο δεύτερο εντολές ή οδηγίες και να τον ελέγχει ή επιβλέπει κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας που του ανέθεσε. Περαιτέρω, από τα άρθρα 681,688-691 και 698 του Α.Κ. προκύπτει ότι ο εργολάβος δεν θεωρείται, καταρχήν, προστηθείς του εργοδότη, όταν όµως ο εργοδότης επιφύλαξε για τον εαυτό του, ρητώς ή σιωπηρώς, τη διεύθυνση και την επίβλεψη της εκτέλεσης του έργου και µάλιστα το δικαίωµα παροχής οδηγιών προς τον εργολάβο, ο τελευταίος θεωρείται ότι βρίσκεται σε σχέση πρόστησης προς τον εργοδότη. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου.4 παρ. 1 του ν. 1396/1983 "περί µέτρων ασφαλείας σε οικοδομές και ιδιωτικά τεχνικά έργα" σε περίπτωση που δεν ανατίθεται η εκτέλεση του έργου σ' έναν εργολάβο, ο κύριος του έργου είναι υποχρεωµένος να λαµβάνει πριν την εγκατάσταση κάθε εργολάβου ή υπεργολάβου τµήµατος του έργου και να τηρεί, όσο διαρκεί το έργο αυτού, όλα τα µέτρα ασφαλείας, τα οποία του υποδεικνύει ο επιβλέπων το έργο, εφόσον αυτά δεν αφορούν σε τµήµατα του έργου που ανέλαβαν και εκτελούν οι εργολάβοι και υπεργολάβοι. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι ο κύριος του έργου δεν ευθύνεται, ως προστήσας, για τις παράνοµες πράξεις και παραλείψεις του εργολάβου ή υπεργολάβου, αν µε εντολή του ολόκληρο το έργο ή τµήµατα αυτού µε σύµβαση µίσθωσης έργου ανατέθηκε σε εργολάβο και δεν επιφύλαξε στον εαυτό του τη διεύθυνση και την επίβλεψη της εκτέλεσης του έργου. Περαιτέρω, ο λόγος αναίρεσης από τον αριθµό 8 του άρθρο 559 ΚΠολΔ, ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόµο, είτε έλαβε υπόψη του πράγµατα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, είτε δεν έλαβε υπόψη του πράγµατα που προτάθηκαν και έχουν επίσης ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, νοούνται δε ως "πράγµατα" οι αυτοτελείς ισχυρισµοί των διαδίκων που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκούμενου µε την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονοµικού δικαιώµατος, δηλαδή οι ισχυρισµοί που, κατά το νόµο, διαμόρφωσαν ή ανάλογα ήταν ικανοί να διαμορφώσουν το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης εφόσον είχαν προταθεί παραδεκτά ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και επαναφέρθηκαν νοµίµως στο Εφετείο µε λόγο έφεσης. Με βάση τα παραπάνω δεν ιδρύει τον παραπάνω λόγο αναίρεσης η παράλειψη του δικαστηρίου της ουσίας να απαντήσει σε ισχυρισµό εκπρόθεσμο, αόριστο και γενικώς απαράδεκτο, µη νόµιµο ή αλυσιτελή, ή σε απλώς αρνητικό ή διευκρινιστικό ισχυρισµό, δηλαδή σε ισχυρισµό που δεν καταλήγει στην επίκληση έννοµης συνέπειας και βέβαια το δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντήσει, ούτε στα πραγµατικά επιχειρήματα των διαδίκων που αντλούν αυτοί από τα προσκοµιζόµενα αποδεικτικά µέσα, έστω και αν διατυπώνονται υπό τη µορφή λόγου έφεσης, ούτε στα νοµικά επιχειρήματα τους που σε αντίθεση µε τους αυτοτελείς ισχυρισµούς τους δεν περιέχουν κρίση ως προς την επέλευση ή όχι µιας έννoµης συνέπειας, αλλά προβάλλονται µε σκοπό να συµβάλλουν στον καθορισµό του αληθινού νοήµατος του επικαλούμενου ή αποκρουόμενου στη συγκεκριµένη περίπτωση κανόνα δικαίου. Τέλος, κατά την έννοια του λόγου αναίρεσης από τον αριθµό 19 του άρθρο 559 ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόµιµη βάση και υφίσταται έτσι εκ πλαγίου παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, όταν από τις παραδοχές της, που περιλαµβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νοµικού συλλογισµού της και αποτελούν το αιτιολογικό της, δεν προκύπτουν καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγµατικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του για ζήτηµα µε ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, µε αποτέλεσµα έτσι να µην µπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριµένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόστηκε (ΟΛ.ΑΠ 1/1999). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχτηκε, ανελέγκτως, τα εξής: Με την από 14-9-2004 έγγραφη σύµβαση η πρώτη αναιρεσίβλητη "ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ Α.Ε" ανέθεσε στην τρίτη αναιρεσίβλητη εταιρεία "ΤMC ΕΠΕ", ως ανάδοχο εργολάβο, την εκτέλεση του έργου προμήθειας, διαμόρφωσης και τοποθέτησης δικτυωµάτων και συνδέσµων ακαµψίας γερανογεφυρών στους άξονες Α-B-C του κτιρίου του χαλυβουργείου της στην … . Στη συνέχεια µε το, από 20-9-2004, ιδιωτικό συµφωνητικό εκτέλεσης εργασιών, η ανωτέρω εταιρία T.M.C. ΕΠΕ ανέθεσε, ως εργολήπτρια, υπεργολαβικά, στο δεύτερο αναιρεσίβλητο Κ. Μ. την εκτέλεση των εργασιών διαµόρφωσης και τοποθέτησης δικτυωµάτων και συνδέσµων ακαµψίας στους γερανοδοκούς των γερανογεφυρών στο υψόµετρο +21 µέτρα στους άξονες ABC του κτιρίου του χαλυβουργείου της πρώτης αναιρεσίβλητης. Ο Κ. Μ., για τις ανάγκες της επιχείρησης του, είχε προσλάβει από τις 24-10-2002 µε σύµβαση εξαρτηµένης εργασίας αορίστου χρόνου τον αναιρεσείοντα ως εργάτη ¬ηλεκτροσυγκολλητή. Στις 15-10-2004 ο αναιρεσείων ως µέλος του συνεργείου του Κ. Μ. εργαζόταν ως ηλεκτροσυγκολλητής στο παραπάνω κτίριο του χαλυβουργείου της πρώτης αναιρεσίβλητης, µήκους 209 µέτρων, περίπου και ύψους 21 µέτρων επί του κεντρικού άξονα (πλατφόρµα µπετόν) του πιο πάνω κτιρίου. Η πλατφόρµα επί της οποίας εργαζόταν, πλάτους 2 µέτρων, φέρει κατά µήκος και στις δύο πλευρές σιδηροδοκούς και χωρίζεται σε τοµείς (φατνώµατα) µε εγκάρσιες τοµές από κολώνες µεταξύ δε των δύο κολώνων ορίζεται ένας τοµέας. Εκατέρωθεν και παράλληλα της παραπάνω πλατφόρµας στο αυτό ύψος υπάρχουν δύο άλλες πλατφόρµες (ακρινοί άξονες), που φέρουν σιδηροδοκούς στην εσωτερική πλευρά τους. Έτσι σχηµατίζονται δύο ζεύγη σιδηροδοκών που αποτελούν τις σιδηροτροχιές για την κίνηση αρκετών γερανογεφυρών που κινούνται στο κτίριο. Κάθε ζεύγος αποτελείται από τη δοκό του ενός ακρινού άξονα και την κοντινότερη σε αυτή δοκό του κεντρικού. Στις 7.45' και ενώ ο αναιρεσείων, εργαζόταν επί της πλατφόρµας αυτής και εκτελούσε µε το τριµελές συνεργείο της επιχείρησης του δεύτερου αναιρεσιβλήτου εργασίες ενίσχυσης των σιδηροτροχιών των γερανογεφυρών, διερχόµενη γέφυρα της πρώτης αναιρεσίβλητης µε αιωρούμενη καµπίνα και οδηγό τον χειριστή Μ. Γ., υπάλληλο αυτής τραυµάτισε τον αναιρεσείοντα µε αποτέλεσµα τον ακρωτηριασµό του αριστερού χεριού του στο ύψος της µεσότητας του βραχιονίου. Το ανωτέρω ατύχηµα, όπως έκρινε η 3063/2008 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού, οφείλεται σε συντρέχουσα αµέλεια του Κ. Μ., ο οποίος παρέλειψε να λάβει όπως όφειλε και υποχρεούτο τα απαραίτητα µέτρα για την ασφάλεια των εκτελούντων τις ανωτέρω εργασίες ενίσχυσης των σιδηροτροχιών. Ειδικότερα δεν είχε ανασταλεί η κίνηση των γερανογεφυρών κατά τη διάρκεια των εργασιών ενίσχυσης των σιδηροτροχιών αν και οι εργασίες αυτές απαιτούσαν την παρουσία εργατών πολύ κοντά στις σιδηροτροχιές διέλευσης των γερανογεφυρών. Ενώ δε είχε επιλεγεί η ανασφαλής πρακτική της σύγχρονης κίνησης των γερανογεφυρών ταυτόχρονα µε τις εργασίες συντήρησης δεν είχαν ληφθεί οργανωτικά και τεχνικά µέτρα που θα αποσκοπούσαν στην αποτροπή έκθεσης των εργαζοµένων στην τροχιά κίνησης των γερανογεφυρών. Συγκεκριµένα δεν υπήρχε κατά την ηµέρα του ατυχήµατος φωτεινή σήµανση µε τοποθέτηση φανών για να επισηµαίνεται ο τοµέας όπου εκτελούνταν οι εργασίες. Επίσης δεν υπήρχε επαρκής προειδοποιητική σήµανση ηχητική ή φωτεινή των γερανογεφυρών .... Αντί των ανωτέρω µέτρων ασφαλείας είχε επιλεγεί το µέτρο της τοποθέτησης επιστάτη παρατηρητή, του Θ. Λ. εργαζόµενου στο συνεργείο του Κ. Μ., που παρατηρούσε την κίνηση των γερανογεφυρών και σε περίπτωση προσέγγισης σε εργαζόµενο ειδοποιούσε τον εργαζόµενο να απομακρυνθεί. Το µέτρο όµως αυτό ήταν ατελές και ανεπαρκές, εφόσον η ειδοποίηση αφορούσε µόνο τα µέλη του συνεργείου και όχι τους οδηγούς των γερανογεφυρών διότι δεν είχε δυνατότητα συνεννόησης και ειδοποίησης των οδηγών. Η παράλειψη εκ µέρους του Κ. Μ., της λήψης των ενδεδειγµένων προστατευτικών µέτρων πληροί τις προϋποθέσεις της συνδροµής της ειδικής αµέλειας που καθιστά τον Κ. Μ. υπαίτιο του τραυµατισµού του πρώτου αναιρεσιβλήτου. Αντιθέτως, ουδεµία υπαιτιότητα βαρύνει τον παθόντα στην πρόκληση του ενδίκου εργατικού ατυχήµατος καθότι δεν αποδείχτηκε ότι αυτός απομακρύνθηκε αυτοβούλως από τον επόπτη Θ. Λύκο, ο οποίος επιτηρούσε για την ασφαλή εργασία και ειδοποιούσε για τη γερανογέφυρα που πλησίαζε. Απεναντίας αποδείχτηκε ότι την ηµέρα του ατυχήµατος ο παθών εκτελούσε την εργασία ηλεκτροσυγκόλλησης που είχε ανατεθεί στο συνεργείο του 1ου εναγοµένου, το οποίο µε κανονική σύνθεση έπρεπε να απαρτίζεται από τέσσερα άτοµα χωρισµένα σε δύο οµάδες των δύο ατόµων εκ των οποίων ο ένας εκτελούσε εργασία και ο άλλος επέβλεπε την κίνηση των γερανογεφυρών. Από κανένα όµως αποδεικτικό στοιχείο δεν προκύπτει ότι η πρώτη αναιρεσίβλητη, "ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ Α.Ε. ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΧΑΛΥΒΟΣ", κυρία του έργου επεφύλαξε για τον εαυτό της την επίβλεψη του έργου, αφού, όπως προαναφέρθηκε, µε την από 14.9.2004 έγγραφη σύµβαση ανέθεσε ρητώς την εκτέλεση του έργου στην εταιρία "TMC ΕΠΕ" ως ανάδοχο εργολάβο και στη συνέχεια η ανωτέρω εταιρεία (TMC ΕΠΕ) ανέθεσε υπεργολαβία στον εναγόµενο Κ. Μ. εργοδότη του παθόντος την εκτέλεση µέρους του έργου αυτού. Συνεπώς δεν µπορεί να θεωρηθεί προστήσασα αυτού και κατ' επέκταση συνυπαίτια του τραυματισμού του αναιρεσείοντος. Με βάση δε τις παραδοχές αυτές το εφετείο, αφού εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, δίκασε την αγωγή (ως προς την πρώτη αναιρεσίβλητη) και την απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιµη. Με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν στέρησε την προσβαλλόµενη απόφαση του νόµιµης βάσης, αφού περιέλαβε πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς την έλλειψη ευθύνης της πρώτης αναιρεσίβλητης, κυρίας του έργου, η οποία σύµφωνα µε τα ανελέγκτως γενόµενα πιο πάνω δεκτά, δεν είχε επιφυλάξει στον εαυτό της τη διεύθυνση και επίβλεψη της εκτέλεσης του έργου, µε αποτέλεσµα να είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος ως προς την ορθή ή µη εφαρµογή των αναφερομένων στη µείζονα σκέψη διατάξεων. Εποµένως ο τρίτος λόγος αναίρεσης, από τον αριθµό 19 του άρθρου 559 του KΠολΔ, είναι αβάσιµος. Περαιτέρω, µε τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης, από τον αριθµό 8 του άρθρου 559 του KΠολΔ, προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο µε την προσβαλλόµενη απόφαση απέρριψε την ένδικη αγωγή του αναιρεσείοντος µε την οποία ζητούσε αποζηµίωση λόγω εργατικού ατυχήµατος ως προς την πρώτη αναιρεσίβλητη, µε την αιτιολογία ότι δεν αποδείχτηκε ότι αυτή ως κυρία του εκτελούμενου έργου είχε επιφυλάξει στον εαυτό της την επίβλεψη του έργου και ως εκ τούτου δεν υφίσταται ευθύνη της, γιατί δεν έλαβε υπόψη του προβληθέντες µε την αγωγή και τις προτάσεις του αυτοτελείς ισχυρισµούς του ότι : ενώ ο ίδιος εργαζόταν επί της πλατφόρµας διερχόµενη γερανογέφυρα µε αιωρούμενη καµπίνα και οδηγό τον Μ. Γ. υπάλληλο της πρώτης αναιρεσίβλητης ... . Ότι στην έκθεση αυτοψίας επισηµαίνεται ότι παρότι οι εργασίες απαιτούσαν την παρουσία εργατών πολύ κοντά στις σιδηροτροχιές δεν είχε ανασταλεί η κίνηση των γερανογεφυρών ... . Ότι δεν είχαν ληφθεί τα αναφερόµενα µέτρα ασφαλείας από την πρώτη αναιρεσίβλητη καθώς και τα αναφερόµενα από την τρίτη αναιρεσίβλητη TMC ΕΠΕ στις προτάσεις της ότι η πρώτη αναιρεσίβλητη δεν ... της είχε αναθέσει το έργο καθ' ολοκληρίαν ... µε βάση δε τους οποίους (ισχυρισµούς) η πρώτη αναιρεσίβλητη ευθύνεται για το εργατικό ατύχηµα που υπέστη, αφού αυτό συνέβη στο χαλυβουργείο ιδιοκτησίας της, η γερανογέφυρα που προκάλεσε το ατύχηµα ανήκε στην ίδια, ο οδηγός αυτής ήταν υπάλληλος της, η ίδια επέβαλε την παράλληλη εκτέλεση των εργασιών στον χώρο του ατυχήµατος κ.λ.π. Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, αφού τα, ως άνω, περιστατικά δεν αποτελούν "πράγµατα" κατά την έννοια της ως άνω διάταξης. Από τα άρθρα 335, 338, 339, 340 και 346 KΠολΔ, συνάγεται ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για το αποδεικτικό πόρισμα αναφορικά με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έχουν ανάγκη απόδειξης, υποχρεούται να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλούνται και νόμιμα προσκομίζουν οι διάδικοι. Η παράβαση της ανωτέρω υποχρέωσης του δικαστηρίου της ουσίας ιδρύει τον προβλεπόμενο, από το άρθρο 559 αρ. 11 περ. γ' του KΠολΔ, λόγο αναίρεσης. Στην προκείμενη περίπτωση με το δεύτερο λόγο της αναίρεσης από την ως άνω διάταξη, προβάλλεται η αιτίαση, ότι το Εφετείο κατέληξε στο ως άνω αποδεικτικό του πόρισμα, γιατί δεν έλαβε υπόψη την Α214/2004 έκθεση αυτοψίας του Τεχνικού Επιθεωρητή του Υπουργείου Απασχόλησης Γεωργίου Τσακρή από την οποία προέκυπτε η υπαιτιότητα της πρώτης αναιρεσίβλητης. Όμως, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο για τη θεμελίωση του αποδεικτικού του πορίσματος έλαβε υπόψη όλα τα νομίμως επικαλούμενα από τους διαδίκους και προσκομισθέντα έγγραφα μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνεται και η παραπάνω έκθεση, αφού δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι λήφθηκε υπόψη και συνεκτιμήθηκε με τις λοιπές αποδείξεις. Επομένως ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος. Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, να καταδικαστεί δε ο αναιρεσείων, ως ηττώμενος, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που παραστάθηκε, σύμφωνα με τα άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ, όπως, ειδικότερα, ορίζονται στο διατακτικό . ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την, από 1-12-2011, αίτηση του αναιρεσείοντος για την αναίρεση της 6168/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, όπως διορθώθηκε µε την 3881/2011 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου. Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά της πρώτης αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων