ΑΠ 1993/2008 — Υπέρβαση εξουσίας, Εφέσεως ανυποστήρικτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1993 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Υπέρβαση εξουσίας, Εφέσεως ανυποστήρικτο. Περίληψη: Υπέρβαση εξουσίας συνισταμένη στο ότι δεν τηρήθηκε η προθεσμία κλητεύσεως στο ακροατήριο, κατά την εκδίκαση εφέσεως, αφού δικάσιμος ήταν η 19-12-2003 και η επίδοση της κλήσεως στον εκκαλούντα (αναιρεσείοντα) και στον αντίκλητό του έγινε στις 9-12-2003 και 10-12-2003 αντιστοίχως. Απορρίπτεται η αναίρεση διότι με πράξη του αρμοδίου Εισαγγελέως είχε συντμηθεί η προθεσμία κλητεύσεως. Αριθμός 1993/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια- Εισηγητή, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαΐρη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Μαρτίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Κρανιώτη, περί αναιρέσεως της 87468α/2003 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 22 Ιανουαρίου 2006 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 319/2006. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ ΕΠΕΙΔΗ, υπέρβαση εξουσίας που συνιστά τον κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως υπάρχει, με βάση τον γενικό ορισμό, όταν το δικαστήριο ασκεί δικαιοδοσία που δεν του δίνει ο νόμος. Στα πλαίσια αυτού του ορισμού γίνεται διάκριση της υπερβάσεως σε θετική και αρνητική. Στην πρώτη περίπτωση το δικαστήριο αποφασίζει κάτι για το οποίο δεν έχει δικαιοδοσία, ενώ στη δεύτερη περίπτωση παραλείπει να αποφασίσει κάτι το οποίο υποχρεούται στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του. Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 166 ΚΠΔ, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία εμφανίσεως των διαδίκων, των μαρτύρων και πραγματογνωμόνων στο ακροατήριο ορίζεται σε δεκαπέντε ημέρες. Αν ο κλητευόμενος διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστης διαμονής, η προθεσμία αυτή είναι τριάντα ημερών, αν η διαμονή του βρίσκεται σε χώρα της Ευρώπης ή της Μεσογείου και εξήντα ημερών σε κάθε άλλη περίπτωση. Η προθεσμία αυτή αρχίζει από την επομένη της επιδόσεως και λήγει την προηγούμενη της ημέρες της δικασίμου. Η μη τήρηση των προθεσμιών αυτών συνεπάγεται την ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο (άρθρο 174 παρ. 2 ΚΠΔ). Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 500 εδ. γ' ΚΠΔ, ο εισαγγελέας κλητεύει εμπρόθεσμα (άρθρ. 166) εκείνον που ασκεί την έφεση και όλους τους άλλους διαδίκους που παρέστησαν στην πρωτόδικη δίκη, προκειμένου να παραστούν κατά την εκδίκαση της εφέσεως κατά την ορισθείσα δικάσιμο. Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι, σε περίπτωση κλητεύσεως του εκκαλούντος-κατηγορουμένου, που διαμένει στην αλλοδαπή, να εμφανισθεί στο ακροατήριο για να υποστηρίξει την έφεσή του, η κατά το άρθρο 273 παρ.1 εδ.ε' ΚΠΔ επίδοση της σχετικής κλητεύσεως σε μόνο τον διορισμένο από αυτόν συνήγορο στην έδρα του οικείου δικαστηρίου ως αντίκλητό του, πρέπει να γίνει με την τήρηση της παραπάνω προθεσμίας, που προβλέπεται για τον ίδιο, αφού και στην περίπτωση αυτή καλούμενος θεωρείται ο κατηγορούμενος. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, δικάζοντας επί της εφέσεως του κατηγορουμένου, ήδη αναιρεσείοντος, κατά της 8281/2001 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, απέρριψε, με την προσβαλλόμενη 87468/2003 απόφασή του, την έφεση ως ανυποστήρικτη, με την εξής αιτιολογία: "Από τα από .... και ..... αποδεικτικά επιδόσεως των επιμελητών δικαστηρίων της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών .... και ....., αντίστοιχα, που βρίσκονται στη δικογραφία, προκύπτει ότι ο προαναφερόμενος κατηγορούμενος, κάτοικος, το'τε ....... Αττικής και ο αντίκλητος δικηγόρος του κλητεύθηκαν νομοτύπως και εμπροθέσμως να εμφανιστούν σήμερα ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου και να υποστηρίξουν την έφεση που έχει ασκήσει κατά της 8281/01 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Δεδομένου ότι δεν παρουσιάστηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, πρέπει, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 320, 321, 326, 340 και 501 του Κ.Ποιν.Δικ., να απορριφθεί η έφεσή του ως ανυποστήρικτη". Με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι δεν τηρήθηκε η προθεσμία κλητεύσεώς του στο ακροατήριο, κατά την εκδίκαση της εφέσεως, διότι, ενώ δικάσιμος ήταν η 19.12.2003, η επίδοση της κλήσεως σ' αυτόν και τον αντίκλητό του έγιναν στις .... και ...., αντιστοίχως. Όμως ο λόγος αυτός της αναιρέσεως είναι αβάσιμος, διότι, από τα στοιχεία της δικογραφίας, τα οποία παραδεκτώς επισκοπούνται, προκύπτει ότι, για τις κλητεύσεις αυτές, είχε συντμηθεί, με την από 8.12.2003 πράξη του αρμόδιου Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών Αθηνών, η προθεσμία κλητεύσεως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 169 παρ. 1 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Συνεπώς, ο παραπάνω μοναδικός προβαλλόμενος λόγος αναιρέσεως για υπέρβαση εξουσίας (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' Κ.Π.Δ.) είναι απορριπτέος. Πρέπει λοιπόν, να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την με αριθμό πρωτ. 16/27-1-2007, αίτηση αναιρέσεως του Χ1 , κατά της 87.468α/2003 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι