ΑΠ 2001/2008 — Αναβολή συζήτησης, Ακυρότητα σχετική

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2001 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναβολή συζήτησης, Ακυρότητα σχετική. Περίληψη: Αναβολή σε δικάσιμο για την οποία είχε προηγηθεί κλήρωση της συνθέσεως του Δικαστηρίου. Ακυρότητα, η οποία όμως καλύπτεται αν δεν προταθεί πριν αρχίσει η αποδεικτική διαδικασία της υποθέσεως. Απορρίπτει την αναίρεση. Αριθμός 2001/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια - Eισηγητή, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαΐρη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Μαρτίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελάγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Πάσχο, περί αναιρέσεως της 2496/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 4.12.2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 75/

1. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Επειδή, κατά την παράγραφο 8 του άρθρου 17 στοιχ. Β' του Ν. 1756/1988 "Οργανισμός Δικαστηρίων και Κατάσταση Δικαστικών Λειτουργών", σε όσα δικαστήρια (πρωτοδικεία και εφετεία) οι συνθέσεις τους καταρτίζονται με κλήρωση, απαγορεύεται να αναβληθεί η υπόθεση σε δικάσιμο, για την οποία έχει γίνει η κλήρωση της σύνθεσης του δικαστηρίου. Κατ' εξαίρεση επιτρέπεται η αναβολή αυτή, αν ο νόμος ορίζει προθεσμία αναβολής ή συντρέχει λόγος αναβολής σε σύντομη ρητή δικάσιμο, που αιτιολογείται ειδικά στην απόφαση. Σύμφωνα δε με την παράγραφο 10 του ίδιου άρθρου, η μη τήρηση των διατάξεων των παραγράφων 2 έως και 8 αυτού, συνεπάγεται ακυρότητα, που καλύπτεται αν δεν προταθεί πριν αρχίσει η αποδεικτική διαδικασία της υπόθεσης. Εξάλλου, κατ' άρθρο 171 παρ. 1 στοιχ. α' Κ.Π.Δ., απόλυτη ακυρότητα, που ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, προκαλείται αν δεν τηρηθούν οι διατάξεις που καθορίζουν, εκτός των άλλων, τη σύνθεση του δικαστηρίου, σύμφωνα με τις ειδικές διατάξεις του Οργανισμού Δικαστηρίων. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την 70.893/14.12.2006 απόφασή του, ανέβαλε την εκδίκαση της κατά του αναιρεσείοντος κατηγορίας για τη δικάσιμο αυτού της 15ης Ιανουαρίου 2007, ενώ είχε γίνει η κλήρωση της συνθέσεως του Δικαστηρίου αυτού στις 11 Δεκεμβρίου
2. Κατά τη δικάσιμο της 15ης Ιανουαρίου 2007 δικάσθηκε ο αναιρεσείων σαν να ήταν παρών, διότι η έφεσή του κατά της 30.174/2003 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών είχε γίνει τυπικά δεκτή. Τόσο κατά τη δικάσιμο της 14 Δεκεμβρίου 2006, κατά την οποία ο αναιρεσείων εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του, όσο και κατά τη δικάσιμο της 15ης Ιανουαρίου 2007, κατά την οποία δικάσθηκε σαν να ήταν παρών, διότι η έφεσή του είχε γίνει τυπικά δεκτή με την παραπάνω αναβλητική απόφαση, δεν προέβαλε, πριν αρχίσει η αποδεικτική διαδικασία, την ακυρότητα της αναβολής και εκδικάσεως της υποθέσεώς του στη δικάσιμο της 15ης Ιανουαρίου 2007, για την οποία είχε γίνει η κλήρωση της συνθέσεως του Δικαστηρίου στις 11 Δεκεμβρίου
3. Συνεπώς, η ακυρότητα αυτή καλύφθηκε και είναι εντεύθεν απορριπτέος, ως αβάσιμος, ο προβαλλόμενος μοναδικός λόγος αναιρέσεως της απόλυτης ακυρότητας από την αιτία αυτή. Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την 127.4.12.2007 αίτηση του Χ1, για αναίρεση της 2.496/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι