ΑΠ 2012/2010 — Επανάληψη διαδικασίας

(12)ετών για απόπειρα ανθρωποκτονίας. Η Ανωτέρω απόφαση κατέστη αμετάκλητη αφού δεν ασκήθηκε αίτηση αναιρέσεως κατά της με αριθ. 89/1997 αποφάσεως των Τακτικών Δικαστών του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Ναυπλίου, που απέρριψε ως ανυποστήρικτες τις αιτηθείσες κατ' αυτής εφέσεις του αιτούντος και των συγκατηγορουμένων του. Ήδη ο αιτών, ο οποίος εκτίει τις ποινές του σε φυλακή της ..., κατόπιν μεταφοράς σ' αυτές σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται από την Σύμβαση του Στρασβούργου (Ν. 1708/87) - με την υπό κρίση αίτησή του, η οποία απεστάλη δια μέσου των Υπουργείων Δικαιοσύνης Ρουμανίας και Ελλάδας, ζητεί την επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την έκδοση σε βάρος του της προαναφερθείσας αμετάκλητης απόφασης του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Τριπόλεως. Επειδή κατά την διάταξη του άρθρου 525 παρ.1 περ. 1 του Κ.Π.Δ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση, επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδι-κασθέντος για πλημμέλημα ή για κακούργημα, αν μετά την οριστική καταδίκη του αποκαλυφθούν νέα, άγνωστα για τους δικαστές που τον δίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία, μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό, ότι ο καταδικασθείς είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Νέες αποδείξεις κατά την έννοια της διατάξεως αυτής είναι εκείνες που δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και ως εκ τούτου ήταν άγνωστες για τους δικαστές που εξέδωκαν την καταδικαστική απόφαση, την κρίση του δε αυτή σχηματίζει το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της αιτήσεως επαναλήψεως της διαδικασίας, από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας. Οι νέες αυτές αποδείξεις μπορεί να είναι οποιαδήποτε νόμιμα αποδεικτικά στοιχεία, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων, νέα έγγραφα κλπ., που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους, είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο, καθιστούν φανερό και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασθείς είναι αθώος ή ότι καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά ετέλεσε. Δεν μπορούν ν' αποτελέσουν λόγο επαναλήψεως της διαδικασίας γεγονότα, τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωκαν την καταδικαστική απόφαση, αλλ' αντιθέτως ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν από αυτούς, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και από νομικής πλευράς έλεγχος της προσβαλλόμενης αποφάσεως με βάση το ίδιο αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπόψη τους οι εκδόσαντες αυτή δικαστές, αφού η αίτηση επαναλήψεως διαδικασίας ως στρεφόμενη κατά αμετάκλητης αποφάσεως, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία (βλ. ΑΠ 241/96, 723/96, 216/98 Ποιν. Χρον. ΜΣΤ, 1109, ΜΖ, 664, ΜΗ, 801 και 1109/98 Ποιν. Δικαιοσ. 1998 σελ. 1077 ΑΠ ). Στην προκείμενη περίπτωση από την επισκόπηση όλων των στοιχείων της δικογραφίας προκύπτει ότι ο αιτών κατεδικάσθη, δια της ανωτέρω αποφά-σεως διότι στις 31/5/1994 στην θέση ...: Α) από κοινού με τους Μ και Γ, επετέθηκαν αιφνιδιαστικώς κατά του Β και της αδελφής του Β1 εντός του καφενείου του πρώτου, και αφού τους έδεσαν "χειροπόδαρα" τους φίμωσαν και αφήρεσαν από αυτόν δύο περίπου εκατομμύρια δραχμές και από την δεύτερη, ένα χρυσό ρολόϊ και χρυσά κοσμήματα, για να τα ιδιοποιηθούν παρανόμως, εκτελέσαντες την ως άνω ληστεία με ιδιαίτερη σκληρότητα κατά των παθόντων. Β) εκ προθέσεως από κοινού με τον Μ, αποφάσισαν σε ήρεμη ψυχική κατάσταση να σκοτώσουν τον Β, επετέθησαν εναντίον του στο καφενείο του όπου βρισκόταν, τον ακινητοποίησαν, τον κτύπησαν στο στήθος, τον έδεσαν τα χέρια και τα πόδια με καλώδια και σεντόνι, ενώ στη συνέχεια του φίμωσαν το στόμα, του έκλεισαν την μύτη και έσφιξαν το λαιμό, με σεντόνι, με τέτοια βιαιότητα και σκληρότητα, ώστε να επέλθει ο θάνατός του από πνιγμονή και ανοξυγοναιμία και Γ) έχοντας αποφασίσει να εκτελέσει το κακούργημα της ανθρωποκτονίας και δη να σκοτώσει την Β1, ηθελημένα και με ηρεμία, επετέθηκε εναντίον της, την οποία είχαν δέσει χειροπόδαρα οι συγκατηγορούμενοί του Γ και Μ, και τοποθετώντας ένα σεντόνι στο πρόσωπό της, της έκλεισε τη μύτη και το στόμα και πιέζοντας με δύναμη το πρόσωπο και το λαιμό της προσπάθησε να προκαλέσει το θάνατό αυτής από ασφυξία, πλην όμως η πράξη του αυτή δεν ολοκληρώθηκε για λόγους εξωτερικούς και ανεξάρτητους από την θέλησή του και συγκεκριμένα γιατί, όταν η παθούσα περιήλθε σε λιποθυμική κατάσταση, την εγκατέλειψε, πιστεύοντας, ότι αυτή είχε πεθάνει. Ήδη όμως ο αιτών απέστειλε από την ... φυλακή, όπου εκτίει τις ποινές του κατά τα προαναφερθέντα - την υπό κρίση αίτησή του σε, υπηρεσιακή μετάφραση στην οποία επικαλούμενος "νέα γεγονότα" άγνωστα στο καταδικάσαν δικαστήριο, - χωρίς βέβαια να προσκομίσει στοιχεία επιβεβαίωσης τούτων, - εκθέτει μεταξύ των άλλων τα εξής : "...... Ο υπογράφων, Χ, γεννηθείς στις 04-06-1969, από την ..., Φυλακή ..., καταδι-κασμένος με την απόφαση αριθ. 61-65/1995 του ΜΟΔ Τριπόλεως διατηρούμενη με την απόφαση αριθ. 89/1997 των ΜΟΕ Ναυπλίου Ελλάδος, πληροφορώ με την Παρούσα το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Ελλάδος σχετικά με τα εξής: Κατά τις λεπτομέρειες που έδωσα και μετέδωσα προς Εσάς μέσω της Υπηρεσίας ΙΝΤΕΡΠΟΛ, του Κέντρου Διεθνής Αστυνομικής Συνεργασίας και του Κέντρου Διεθνής Συνεργασίας στο Ποινικό Τομέα - όσον αφορά τον ονομαζόμενο Γ (Ή Ρ - καταδικασμένο στην εν λόγο υπόθεση με την επάνω αναφερόμενη απόφαση - με ισόβια ποινή στερητικής ελευθερίας - και ο οποίος κρύφθηκε από της ψευδής ταυτότητας του Ξ - στις φυλακές της ... - και αποκαλύφθηκε με τις έρευνες που έκανα εγώ, με της εξακρίβωσης μου ότι αυτό είναι το λόγο για τον οποίος εγώ απαίτησα τη μεταβίβαση μου εις ..., δηλαδή με αυτή την αποκάλυψη να μπορέσω να δικαιολογήσω την υπόθεση αναθεώρησης που ζήτησα προγεστερα, ακολου-θούντες να δικαιολογήσω ότι εκπληρώνω τις συνθήκες του Ελληνικού Ποινικού Νόμου για την αποδοχή της αίτησης μου αναθεώρησης της ποινικής υπόθεσης - στην παρούσα περίπτωση: - Δείχνω νέες πράξεις και περιστάσεις που δεν ήταν γνωρισμένες από τα Ελληνικά Δικαστήρια όταν έλαβαν τις δικαστικές αποφάσεις καταδικάσεις το 1995.- Ο καταδικασμένος στην υπόθεση κατηγορούμενος, Γ από την ...εγγράφθηκε υπό ψευδούς ονοματεπωνύμου, το αληθινό ονοματεπωνύμου του όντας Ρ, γεννηθείς στην πόλη ... στις 01-08-1966, ανακαλυμμένο τώρα στην ... με ονοματεπώνυμου Ξ και εκδιδόμενο εις την Ελλάδα στη Φυλακή Φ.Φ.Κ. ..., Τ.Κ. 42100 Ελλάδος βάσει των πληροφοριών που τις έδωσα εγώ προς το Ελληνικό Κράτος. Το 1995, την ημερομηνία της διάπραξης της πράξης ήταν ενήλικο πρόσωπο και όχι ανήλικο, ήταν 29 χρονών, γεγονός το οποίο δεν γνώρισε το δικαστήριο που έκδωσε την ποινική απόφαση καταδικάσας από το 1995 και αυτό επιβάρυνε την κατάσταση μου στην εκδίκαση της υπόθεσης κατουσίαν από τις Ελληνικές Δικαστικές Αρχές ......". Τα εκτεθέμενα όμως από τον αιτούντα στην παραπάνω αίτηση, - και αληθή υποτιθέμενα - , ενδεχομένως μεν να σηματοδοτούν παροχή επιεικέστερης μεταχείρισής του στην διαδικασία της υφ όρο απόλυσής του, δεν αποτελούν όμως "νέα γεγονότα" κατά την έννοια του άρθρ. 525 §2 Κ.Π.Δ. από τα οποία καθίσταται φανερό ότι είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για βαρύτερο έγκλημα, και ως εκ τούτου, αυτή είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη. Ειδικότερα αναφορικά με τον ισχυριζόμενο απ' αυτού, ότι: "τα δηλωθέντα στοιχεία ταυτότητας του τότε συγκατηγορουμένου του και καταδικασθέντος Γ, ήταν ψευδή, ενώ τα αληθινά στοιχεία του είναι : "Ρ, γεννηθείς στην πόλη ... στις 01-08-1966", - δεν αμφισβητείται η εμπλοκή του ως άνω στα εγκλήματα για τα οποία καταδικάσθηκε - αλλά, έχει σχέση με την διόρθωση, - ενδεχομένως - του ονοματεπωνύμου τούτου (Συμβ. ΑΠ 617/2001) τα οποία αυτός δήλωσε, όταν συνελήφθη και στην συνέχεια, ενώπιον του Δικαστηρίου το οποίο τον καταδίκασε για την συμμετοχή του στα εγκλήματα που του αποδόθηκαν, πέραν βέβαια του γεγονότος ότι η προβολή του εν λόγω ισχυρισμού που αφορά "στην αποκάλυψη" των πραγματικών στοιχείων του συγκατηγορουμένου του - στερείται έννομου συμφέροντος του, - αφού δεν εξηγεί, - σε τι ακριβώς τον οφελεί η αποκάλυψη αυτή-, αφού ο ίδιος δεν αμφισβητεί τα διαπραχθέντα εγκλήματα για τα οποία και καταδικάσθηκε (Συμβ. ΑΠ 1002/88). Περαιτέρω, ο ισχυρισμός αυτού ότι: "Το 1995, ημερομηνία διάπραξης των εγκλημάτων, ο Γ, δεν ήταν ανήλικος αλλά ενήλικος, ήτοι 29 ετών, γεγονός το οποίο δεν εγνώριζε το δικαστήριο, που εξέδωσε την καταδικαστική εξέταση, και ότι "το γεγονός αυτό δηλαδή της ανηλικότητας του ανωτέρω, επιβάρυνε την θέση του κατά την εκδίκαση της υπόθεσης", είναι απαράδεκτος δεδομένου ότι από την επισκό-πηση των πρακτικών της από 19/9/1995 Συνεδρίασης της απόφασης 61-65/1995 του ΜΟΔ ... και των εγγράφων της διαδικασίας (ΑΠ 137/2004), προκύπτει ότι, ο Γ καταδικάσθηκε ως ενήλικας, γεγονός που ερευνήθηκε άμεσα από το δικαστήριο, στο σκεπτικό δε της αποφάσεως δεν εκφράζεται καμμιά σκέψη επιβαρυντική σε βάρος του αιτούντος - "λόγω της υποτιθέμενης εκμετάλλευσης του ανηλίκου Γ - όπως αυτός ισχυρίζεται, επιδιώκοντας κατ' αυτόν τον τρόπο απαραδέκτως τον έλεγχο της προσβαλλόμενης απόφασης (Συμβ. ΑΠ 1239/2007, Συμβ. ΑΠ 57/2000) Επειδή κατ' ακολουθία των προαναφερθέντων θα πρέπει ν' απορριφθεί η υπό κρίση από 7/9/2009 αίτηση του Χ, να επιβληθούν δε σε βάρος του τα εκ 220 € δικαστικά έξοδα κατ' άρθρο 583 §1 Κ.Π.Δ. Για τους λόγους αυτούς Προτείνουμε: Α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 7/9/2009 αίτηση του Χ, καταδίκου και κρατουμένου στη Φυλακή ..., περί επαναλήψεως προς όφελός του της διαδικασίας που περαι-ώθηκε με την υπ' αριθ. 61-66/1995 απόφαση του ΜΟΔ Τριπόλεως. Β) Να επιβληθούν σε βάρος του τα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 31-5-2010 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Μπόμπολης Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 525 παρ. 1 του ΚΠΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται, προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, αν μετά την οριστική καταδίκη του αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδί-κασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυ-ασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάστηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που διέπραξε. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής "νέα γεγονότα ή αποδεί-ξεις", είναι εκείνες που δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και ως εκ τούτου ήταν άγνωστες στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, την κρίση του δε αυτή σχηματίζει το δικαστήριο, που επιλαμβάνεται της αιτήσεως για επανάληψη της διαδικασίας, από την έρευνα των πρακτικών της προηγού-μενης δίκης καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας. Τέτοιες νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων ή νεότερες καταθέσεις, συμπληρω-ματικές ή διευκρινιστικές ή και τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις ή πρακτικά ή άλλα αποδεικτικά στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους, είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστούν φανερό, και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασθείς είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά διέπραξε. Δεν μπορούν όμως να αποτελέσουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας γεγο-νότα τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλ' αντιθέτως ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν, έστω και κατ' εσφαλμένη κρίση, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς επανέλεγχος της προσβαλλόμενης απόφασης, με βάση το αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπόψη τους οι εκδώσαντες αυτή δικαστές, εφόσον η αίτηση επανάληψης της διαδικασίας, ως στρεφόμενη κατά αμετάκλητης απόφασης, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία. Ούτε επίσης νέα ερμηνευτικά επιχειρήματα ή εκδοχές σχετικά με την έννοια κτλ του κανόνα που εφαρμόσθηκε. Εξ άλλου, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 527 και 528 του ίδιου κώδικα, η αίτηση για την επανάληψη της διαδικασίας, υποβάλλεται από τον ίδιο τον καταδικασθέντα ή ορισμένους συγγενείς του, τον συνήγορο του ή τον Εισαγγελέα του δικαστηρίου που τον καταδίκασε, στον Εισαγγελέα Εφετών, αν η αμετάκλητη καταδίκη ή αθώωση απαγγέλθηκε από Πλημμελειοδικείο, και στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, σε κάθε άλλη περίπτωση, ο οποίος την εισάγει στο αρμόδιο Δικαστικό Συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε Συμβούλιο) που υπηρετεί, που αποφαίνεται σχετικά, αφού ακούσει τον Εισαγγελέα και τον αιτούντα. Κατά τις ίδιες διατάξεις, η αίτηση για επανάληψη της διαδικασίας, πρέπει να περιέχει τους λόγους για τους οποίους ζητείται η επανάληψη, καθώς και τα στοιχεία που τους βεβαιώνουν, διαφορετικά είναι απαράδεκτη. Συνεπώς, η υπό κρίση από 7/9/2009 αίτηση του Χ, καταδίκου και κρατουμένου στη φυλακή ..., η οποία υποβλήθηκε δια μέσου των Υπουργείων Δικαιοσύνης Ρουμανίας και Ελλάδας, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την αμετάκλητη υπ' αριθμ. 61-66/1995 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Τριπόλεως, λόγω αποκαλύψεως μετά την καταδίκη του νέων - άγνωστων στους δικαστές που τον καταδίκασαν στοιχείων, όπως ισχυρίζεται, αρμοδίως εισάγεται ενώπιον του Συμβουλίου τούτου προς εξέταση. Από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Με την υπ' αριθμ. 61-66/1995 απόφαση του ΜΟΔ ... η οποία κατέστη αμετάκλητη (καθόσον η έφεση κατ' αυτής απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη με την υπ' αριθμ. 89/1997 απόφαση των τακτικών δικαστών του ΜΟΕ Ναυπλίου και κατά της τελευταίας δεν ασκήθηκε αναίρεση) ο αιτών καταδικάσθηκε στην ποινή της ισόβιας κάθειρξης για κάθε μία από τις πράξεις της ανθρωποκτονίας από πρόθεση και της ληστείας, που τελέστηκε με ιδιαίτερη σκληρότητα και σε πρόσκαιρη κάθειρξη δώδεκα

(12)ετών για την πράξη της απόπειρας ανθρωπο-κτονίας, διότι την 31/5/1994 στη θέση ... 1) από κοινού με τους Μ και Γ επιτέθηκαν αιφνιδιαστικώς κατά του Β και της αδελφής του Β1, εντός του καφενείου του πρώτου, και αφού τους έδεσαν "χειροπόδαρα", τους φίμωσαν και αφαίρεσαν από αυτόν 2.000.000 περίπου δραχμές και από την δεύτερη ένα χρυσό ρολόι και χρυσά κοσμήματα, για να τα ιδιοποιηθούν παράνομα, εκτελέσαντες την ως άνω ληστεία με ιδιαίτερη σκληρότητα κατά των παθόντων, 2) εκ προθέσεως από κοινού με τον Μ, αποφάσισαν σε ήρεμη ψυχική κατάσταση να σκοτώσουν τον Β, επετέθησαν εναντίον του στο καφενείο του όπου βρισκόταν, τον ακινητοποίησαν, τον χτύπησαν στο στήθος, τον έδεσαν στα χέρια και τα πόδια με καλώδια και σεντόνι, ενώ στη συνέχεια του φίμωσαν το στόμα, του έκλεισαν την μύτη και έσφιξαν το λαιμό με σεντόνι με τέτοια βιαιότητα και σκληρότητα, ώστε να επέλθει ο θάνατός του από πνιγμονή και ανοξυγοναιμία, και 3) έχοντας αποφασίσει να εκτελέσει το κακούργημα της ανθρωποκτονίας και δη να σκοτώσει την Β1, ηθελημένα και με ηρεμία, επιτέθηκε εναντίον της, την οποία είχαν δέσει "χειροπόδαρα" οι παραπάνω συγκατηγορούμενοί του, και τοποθετώντας ένα σεντόνι στο πρόσωπό της, της έκλεισαν τη μύτη και το στόμα και πιέζοντας με δύναμη το πρόσωπο και το λαιμό της, προσπάθησε να προκαλέσει το θάνατό της από ασφυξία, πλην όμως η πράξη του αυτή δεν ολοκληρώθηκε για λόγους εξωτε-ρικούς και ανεξάρτητους από την θέλησή του και συγκεκριμένα γιατί, όταν η παθούσα περιήλθε σε λιποθυμική κατάσταση, την εγκατέλειψε, πιστεύοντας ότι αυτή έχει πεθάνει. Ήδη ο ανωτέρω με την από 7/9/2009 αίτησή του, που απέστειλε από τις Φυλακές της ..., όπου εκτίει τις ποινές του, ζητεί την επανάληψη της διαδικασίας, επικαλού-μενος "νέα στοιχεία" άγνωστα, στο δίκασαν δικαστήριο, εκθέτων στην αίτηση του τα κάτωθι: "Ο υπογράφων Χ κλπ., πληροφορώ το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Ελλάδας κατά τις λεπτομέρειες που έδωσα και μετέδωσα προς Εσάς μέσω της Υπηρεσίας ΙΝΤΕΡΠΟΛ, του Κέντρου Διεθνής Αστυνομικής Συνεργασίας και του Κέντρου Διεθνής Συνεργασία στο Ποινικό Τομέα - όσον αφορά τον ονομαζόμενο Γ ή Ρ - καταδικασμένο στην εν λόγω υπόθεση με την 61-66/1995 απόφαση του ΜΟΔ Τριπόλεως, με ισόβια ποινή στερητική ελευθερίας, και ο οποίος κρύφθηκε από την ψευδή ταυτότητα του Ξ στις φυλακές της ... και αποκαλύφθηκε με τις έρευνες που έκανα εγώ, με την εξακρίβωση μου ότι αυτό είναι ο λόγος για τον οποίο εγώ απαίτησα τη μετάβαση μου στη ..., δηλαδή με αυτή την αποκάλυψη να μπορέσω να δικαιολογήσω την υπόθεση αναθεώρησης που ζήτησα προγενέστερα, ακολουθούντες να δικαιολογήσω ότι εκπληρώνω τις συνθήκες του Ελληνικού Ποινικού Νόμου για την αποδοχή της αίτησής μου αναθεώ-ρησης της ποινικής υπόθεσης. Δείχνω νέες πράξεις και περιστάσεις που δεν ήταν γνωρισμένες από τα Ελληνικά Δικαστήρια, όταν έλαβαν τις δικαστικές αποφάσεις το 1995. Ο καταδικασμένος στην υπόθεση κατηγορούμενος Γ από τη ... εγγράφθηκε υπό ψευδές ονοματεπώνυμο, το αληθινό του όντας Ρ, γεννηθείς στην πόλη... στις 1/8/1966, ανακαλυμμένο τώρα στην ... με ονοματεπώνυμο Ξ και εκδιδόμενο στην Ελλάδα στη Φυλακή ΦΦΦ ..., Τ. 42100, Ελλάδος, βάσει των πληροφοριών που τις έδωσα εγώ στο Ελληνικό Κράτος. Το 1995, την ημερομηνία της διάπραξης της πράξης ήταν ενήλικο πρόσωπο και όχι ανήλικο, ήταν 29 χρονών, γεγονός το οποίο δεν γνώριζε το δικαστήριο που έκδωσε την ποινική απόφαση καταδικάσας από το 1995 και αυτό επιβάρυνε την κατάστασή μου στην εκδίκαση της υπόθεσης κατ' ουσία από τις Ελληνικές Δικαστικές Αρχές". Τα εκτιθέμενα όμως από τον αιτούντα στην αίτηση του, σχετικά με τα πραγματικά στοιχεία της ταυτότητας του τότε συγκατηγο-ρουμένου του και καταδικασθέντος, που τα αποκάλυψε ο ίδιος, ότι δηλαδή δεν ονομαζόταν Γ, αλλά Ρ που γεννήθηκε στην ... την 1/8/1996, και ότι στην ... είχε το όνομα Ξ, αλλά και με την ηλικία του τελευταίου όταν καταδικάσθηκε, ότι δηλαδή δεν ήταν ανήλικος, αλλά ενήλικος και δη 29 ετών, και αληθή υποτιθέμενα, διότι δεν προσάγει κανένα στοιχείο για επιβεβαίωση, δεν αποτελούν "νέα γεγονότα", κατά την έννοια του άρθρου 525 παρ. 2 του ΚΠΔ, από τα οποία να καθίσταται φανερό ότι ο αιτών είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα άλλο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε, αφού αυτός δεν αμφισβητεί τα εγκλήματα που διέπραξε για τα οποία και καταδικάσθηκε, ούτε τη διάπραξη των εγκλημάτων από τον καταδικασθέντα ως άνω συγκατηγορούμενό του, έστω και με αναληθές ονοματεπώνυμο, το οποίο όμως σε καμία περίπτωση δεν επηρέασε την καταδίκη του αιτούντος, όπως επίσης δεν την επηρέασε και η μη ακριβής γνώση από το δικαστήριο της ηλικίας του συγκατηγορουμένου του, το οποίο τον καταδίκασε ως ενήλικο, όπως προκύπτει από την ως άνω απόφασή του, και όχι ως ανήλικο, όπως αβάσιμα υποστηρίζει ο αιτών, ούτε στο σκεπτικό της απόφασης διαλαμβάνεται οποιαδήποτε σκέψη επιβαρυντική για τον αιτούντα, σε σχέση με τα ψευδή στοιχεία ή την ακριβή ηλικία του ενηλίκου καταδικασθέντος-συγκατηγο-ρουμένου του Γ. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω η αίτηση πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, καταδικασθεί δε ο αιτών στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 7/9/2009 αίτηση του Χ, καταδίκου και κρατουμένου στη Φυλακή ..., περί επαναλήψεως της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 61-66/2005 αμετάκλητη απόφαση του ΜΟΔ Τριπόλεως. Και Καταδικάζει τον αιτούντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι

(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 8 Δεκεμβρίου

1. Και Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 17 Δεκεμβρίου
2. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ