ΑΠ 2013/2010 — Επανάληψη διαδικασίας

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2013 / 2010 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Επανάληψη διαδικασίας. Περίληψη: Καταδικαστική απόφαση για κακουργηματικές κλοπές (κατ' επάγγελμα και συνήθεια) και ληστεία. Λόγος επαναλήψεως "νέο στοιχείο" Ερήμην. Απορρίπτεται η αίτηση ως αβάσιμη, διότι το στοιχείο είναι "νέο", αλλά δεν καθιστά φανερό ότι ο αιτών είναι αθώος για τα εγκλήματα που καταδικάστηκε. ΑΡΙΘΜΟΣ 2013/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά-Εισηγήτρια και Κυριακούλα Γεροστάθη, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη (κωλυομένου του Εισαγγελέα) και της Γραμματέως Αικατερίνης Φωτοπούλου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 15 Οκτωβρίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αιτούντος Α. Δ. του Π., κατοίκου ... και ήδη κρατουμένου στην αγροτική φυλακή Τύρινθας, που δεν παρέστη, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 21/2008 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Καλαμάτας. Το Πενταμελές Εφετείο Καλαμάτας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αιτών ζητά τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11 Ιουνίου 2009 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1262/2009. Έπειτα η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευτέρπη Κουτζαμάνη εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρ. - Ε. Π. με αριθμό 137/14-4-2010, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω υπό την κρίση του Υμετέρου Δικαστηρίου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 32 παρ. 1 + 4, 138 παρ. 2β, 528 παρ. 1 ΚΠΔ την από 11-6-2009 (διά του Διευθυντή Καταστήματος Κράτησης Λάρισας) αίτηση του κρατουμένου Α. Π. Δ. με την οποία ζητεί την επανάληψη της ποινικής διαδικασίας βάση της οποίας και εδικάσθη με την υπ' αρ. 21/26-2-2008 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Καλαμάτας με την οποία κατεδικάσθη σε συνολική ποινή καθείρξεως 7 ετών και εκθέτω τ' ακόλουθα: Ι) Με την προαναφερθείσα απόφαση ο αιτών κατεδικάσθη σε συνολική ποινή καθείρξεως 7 ετών για α) Διακεκριμένη περίπτωση κλοπής κατ' εξακολούθηση και κατά συναυτουργία από δράστες που είχαν ενωθεί για να διαπράττουν κλοπές και ληστείες κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια, β) άμεση συνέργεια σε απόπειρα ληστείας. Κατά της εν λόγω υπ' αρ. 21/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Καλαμάτας άσκησε αναίρεση η οποία απερρίφθη με την υπ' αρ. 265/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου, συνεπώς η καταδικαστική απόφαση είναι αμετάκλητη δηλαδή υπάρχει η κατ' αρχήν απαραίτητη δικονομική προϋπόθεση του αρ. 525 παρ. 1 ΚΠΔ που ορίζει ότι η ποινική διαδικασία πρέπει να έχει περατωθεί με αμετάκλητη απόφαση. Ο αιτών έχει έννομο συμφέρον για υποβολή της αιτήσεως σύμφωνα με την διάταξη του άρ. 527 παρ. 1 ΚΠΔ αναφέρει συγκεκριμένο λόγο και προσκομίζει έγγραφο-υπεύθυνη δήλωση συγκατηγορουμένου του επικαλούμενος στοιχείο προς βεβαίωση των λόγων που επικαλείται. Ειδικότερα αναφέρει (συνοπτικά) ότι κατεδικάσθη με την κατηγορία του Χ. Α. που ήταν ο τρίτος κατηγορούμενος ο οποίος ποτέ δεν εκλήθη εις το δικαστήριο για να βεβαιωθεί εάν αυτός (αιτών) ήταν μαζί τους και ζητεί την επανάληψη της διαδικασίας προκειμένου να αθωωθεί από τις κατηγορίες, επικαλείται δε ως αποδεικτικό στοιχείο των ισχυρισμών του, την συνημμένη στην αίτηση υπεύθυνη δήλωση κατ' άρ. 8 παρ. 4 ν. 1599/86 του συγκατηγορουμένου του Χ. Α. στην οποία ο τελευταίος αναφέρει ότι: Ο Εισαγγελέας Εφετών Καλαμάτας ήταν να τον καλέσει στο δικαστήριο για να βεβαιωθεί ότι ο Δ. Α. ήταν ένοχος, και γνωρίζει πολύ καλά ότι έβαλαν έναν αθώο στην φυλακή με την δική του κατηγορία. Αυτός ποτέ του δεν έδωσε κατάθεση, και ότι πραγματικός ένοχος είναι ο Κ. Π.. Συνεπώς η υπό κρίση αίτηση πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή (αρ. 527 παρ. 3 ΚΠΔ). ΙΙ) Κατά το άρθρο 525 παρ. 1 περ. 2α ΚΠΔ η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, αν μετά την οριστική καταδίκη του αποκαλύφθηκαν νέα άγνωστα, στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως καθιστούν φανερό ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο το οποίο πραγματικά τέλεσε. Κατά την αληθή έννοια της διατάξεως αυτής, ως νέες αποδείξεις θεωρούνται εκείνες που δεν υποβλήθηκαν έστω κι αν προϋπήρχαν, στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση και για τον λόγο αυτόν ήταν άγνωστες στους δικαστές που τον δίκασαν κατ' εκείνο τον χρόνο, την κρίση του δε αυτή σχηματίζει το επιλαμβανόμενο της αιτήσεως επαναλήψεως διαδικασίας δικαστήριο από την έρευνα των πρακτικών της προαναφερόμενης δίκης και από τα έγγραφα της σχετικής ποινικής δικογραφίας. Τέτοιες νέες, αποδείξεις μπορούν να είναι οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων, καταθέσεις παλαιών μαρτύρων με τις οποίες ανακαλούνται ή τροποποιούνται ή συμπληρώνονται οι προηγούμενες καταθέσεις τους, νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις ή πρακτικά ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την απαραίτητη, όμως, προϋπόθεση ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους, είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί ήδη στο εκδώσαν την καταδικαστική απόφαση δικαστήριο, καθιστούν φανερό και όχι απλώς πιθανό ότι ο καταδικασθείς είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο το οποίο πραγματικά τέλεσε (Α.Π. 1708/2004 σε συμβούλιο Π.Χρ. ΝΕ/698 Α.Π. 1612/2002 σε Συμβούλιο Π.Χρ. ΝΓ/597, Θ. Δαλακούρα "Επανάληψη της διαδικασίας" σελ. 177 επ.). Αντιθέτως δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο επαναλήψεως της διαδικασίας γεγονότα τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση και τα οποία ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν από αυτούς, έστω και κατ' εσφαλμένη εκτίμηση των τεθέντων υπόψη τους αποδεικτικών στοιχείων, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς έλεγχος της προσβαλλομένης αποφάσεως με βάση το αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπόψη τους οι εκδώσαντες αυτήν δικαστές, καθ' όσον η αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας, ως στρεφομένη κατά αμετάκλητης αποφάσεως, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλ' έκτακτη διαδικασία (Α.Π. 137/2007 σε συμβούλιο Π.Χρ. ΝΔ/1070, Α.Π. 557/2002 σε συμβούλιο Π.Χρ. ΝΓ/37 Θ. Δαλακούρα "Επανάληψη της διαδικασίας σελ. 233-234). Κατά την παράγραφο του άρ. 527 ΚΠΔ, η αίτηση για την επανάληψη της διαδικασίας υπέρ του καταδικασμένου υποβάλλεται από τον ίδιο ή την σύζυγό του ή τους εξ αίματος συγγενείς του μέχρι και του δευτέρου βαθμού ή από τον συνήγορό του που παρέστη στην συζήτηση, κατά την οποία εκδόθηκε η αμετακλήτως περατώσασα την διαδικασία καταδικαστική απόφαση ή από τον Εισαγγελέα του δικαστηρίου που τον καταδίκασε. Όπως δε αναφέρεται στην επί του αντιστοίχου άρθρου 427 του Σχεδίου ΚΠΔ του έτους 1934 αιτιολογική έκθεση, είναι το δικαίωμα εκάστου εκ των αναφερόμενων στην ως άνω διάταξη προσώπων και αυτοτελές και δεν αναιρείται ούτε από την αντίθετη δήλωση του καταδικασμένου (Μπουροπούλου Ερμ. ΚΠΔ τομ. Β σελ. 318). Επιπροσθέτως, μπορεί να ασκηθεί η πιο πάνω αίτηση σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία και τη νομολογία άποψη, και από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του δικαιούχου που έχει ειδική εντολή τούτου, κατ' ανάλογη εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 465 παρ. 2 ΚΠΔ (ΑΠ 428/1993 σε συμβ. Π.Χρ. ΜΓ/266, ΑΠ 117/1982 σε συμβ. Π.Χρ. ΛΒ/799 Θ. Δαλακούρα "Επανάληψη της Διαδικασίας" σελ. 337, Μπουρ. Ερμ. ΚΠΔ τόμ. Β σελ. 138, Ζησιάδη Ποιν. Δικον. Τομ. 3/384). Περαιτέρω, κατά την παράγραφο 3 του ιδίου ως άνω άρθρου 527 ΚΠΔ, η αίτηση πρέπει να περιέχει τους λόγους για τους οποίους ζητείται η επανάληψη, καθώς και τα στοιχεία που τους βεβαιώνουν, γιατί διαφορετικά είναι απαράδεκτη, υποβάλλεται δε στον Εισαγγελέα Εφετών, αν η αμετάκλητη καταδίκη ή αθώωση απαγγέλθηκε από πλημμελειοδικείο και στον Εισαγγελέα Αρείου Πάγου σε κάθε άλλη περίπτωση. Ο Εισαγγελέας στον οποίο παραδόθηκε η αίτηση οφείλει σε ένα μήνα να ελέγξει με κάθε αποδεικτικό μέσο την βασιμότητά της, είτε ο ίδιος είτε μέσω κάποιου ανακριτή ή εισαγγελέα και κατόπιν την εισάγει στον αρμόδιο κατά το άρθρο 528 του ίδιου Κώδικα Δικαστικό Συμβούλιο ή Δικαστήριο, όπου υπηρετεί. Τέλος, κατά το άρθρο 528 παρ. 1 του αυτού Κώδικα, αρμόδιο να αποφασίσει για την αίτηση της επαναλήψεως της διαδικασίας είναι, κατά τις διακρίσεις της παραγράφου 3 του άρθρου 527, το Συμβούλιο Εφετών ή Αρείου Πάγου, αφού ακούσει τον οικείο Εισαγγελέα και τον αιτούντα. Το Συμβούλιο μπορεί να διατάξει συμπληρωματική έρευνα για να βεβαιωθούν οι λόγοι της αιτήσεως. Αν δεχθεί την αίτηση, ακυρώνει την απόφαση, και αν κρίνει ότι η επανάληψη της συζητήσεως στο ακροατήριο είναι αναγκαία, παραπέμπει την υπόθεση για να συζητηθεί σε άλλο ομοιόβαθμο με αυτό που κατεδίκασε δικαστήριο και στην περίπτωση του άρθρου 525 παρ. 1 αρ. 4 σε άλλο δικαστήριο ομοιόβαθμο με το ανώτερο από αυτά που δίκασαν αρχικά την υπόθεση. Νέα γεγονότα ή αποδείξεις δεν είναι όσες ερευνήθηκαν ευθέως ή εμμέσως από τους δικάσαντες δικαστές και απορρίφθηκαν, έστω και με εσφαλμένη εκτίμηση ή δεν άσκησαν επιρροή στον σχηματισμό δικαστικής κρίσεως. Λόγο επαναλήψεως της διαδικασίας δεν θεμελιώνουν παραλείψεις ή πλημμέλειες του Δικαστηρίου, όπως η μη λήψη υπόψη προταθέντων πραγματικών περιστατικών, η μη απάντηση σε ισχυρισμούς του κατηγορουμένου, η απόρριψη αιτημάτων του για ευρύτερη έρευνα και για χρήση και άλλων αποδεικτικών μέσων (Συμβ. ΑΠ 964/2006 Π.Δ/σύνη 2006/1347). ΙΙ) Στην υπό κρίση υπόθεση ο αιτών με την υπ'αρ. 21/2008 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Καλαμάτας κατεδικάσθη σε συνολική ποινή καθείρξεως 7 ετών επειδή από κοινού με τον Π. Κ. και τον ανήλικο Χ. Α. έχοντας ενωθεί για να διαπράττουν κλοπές και ληστείες: α) αφαίρεσαν από την κατοχή άλλων ξένα κινητά πράγματα, με σκοπό να τα ιδιοποιηθούν παράνομα. Συγκεκριμένα στο Δ.Δ. Βελίκας Δήμου Μεσσήνης Μεσσηνίας, νυκτερινές ώρες της 2/3-8-2006 ενεργώντας από κοινού, αφού διέρρηξαν με σιδερένιο αντικείμενο (μπουλονόκλειδο) την θύρα πρατηρίου υγρών καυσίμων που διατηρεί ο Ν. Α. του Γ. στον ανωτέρω τόπο, εισήλθαν εντός του πρατηρίου και αφαίρεσαν από την κατοχή του ανωτέρω ιδιοκτήτη το χρηματικό ποσό των 50 € σε κέρματα, με σκοπό να τα ιδιοποιηθούν παράνομα. β) Στα Αρφαρά την 3-8-2006 άπαντες από κοινού εισήλθαν στον προαύλιο χώρο της οικίας του Ι. Θ. και αφαίρεσαν από την κατοχή του μία γεννήτρια παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, ισχύος 9 ΗΡ, μάρκας BRIGGS STRATTON, με σκοπό να την ενσωματώσουν παράνομα στην περιουσία τους και να την διαθέτουν ως κύριοι. Τις πράξεις δε αυτές τέλεσαν κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια, καθώς και από την επανειλημμένη τέλεση των πράξεών τους και από την υποδομή που είχαν διαμορφώσει με πρόθεση επανειλημμένης τέλεσης της πράξης της κλοπής, προκύπτει σκοπός των δραστών για πορισμό εισοδήματος και σταθερή ροπή τους προς διάπραξη του συγκεκριμένου εγκλήματος ως στοιχείο της προσωπικότητάς τους. γ) Στην δημοτική οδό Αριοχωρίου Ασπροπουλιάς Μεσσηνίας, την 3-8-2006, περί ώρα 16.40, ο αιτών με τον Π. Κ. ενεργώντας με πρόθεση παρέσχον άμεση συνδρομή σε άλλον κατά την διάρκεια και στην εκτέλεση της αξιόποινης πράξης της απόπειρας ληστείας που αυτός τέλεσε και ειδικότερα, στον ανωτέρω τόπο και χρόνο, αμφότεροι παρέσχον άμεση συνδρομή στον ανήλικο Χ. Α. του Κ. κατά την προσπάθεια αυτού να διαπράξει ληστεία σε βάρος της Δ. Κ. και ειδικότερα, αμφότεροι οι κατηγορούμενοι, ο μεν Π. Κ. ως επιβάτης, ο δε Π. Δ. ως οδηγός ενός Ι.Χ.Φ. αυτοκινήτου, στο οποίο επέβαινε και ο ανήλικος Χ. Α., προσέγγισαν με αυτό την παθούσα Δ. Κ., η οποία κινείτο πεζή στο ανωτέρω σημείο, παρέχοντας έτσι άμεση συνδρομή στον Χ. Α. ο οποίος αφού κατέβηκε από το φορτηγό αυτοκίνητο επιχείρησε να της αφαιρέσει την τσάντα που κρατούσε, πλην όμως δεν ολοκλήρωσε την πράξη του αυτή, από λόγους ανεξάρτητους της θελήσεώς του, καθώς η παθούσα αντιστάθηκε, όταν έπεσε στο έδαφος, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό της. ΙV) Ως προς τον ανήλικο συμμέτοχο Χ. Α., τον οποίο και υπέδειξε ως μάρτυρα ο αιτών, η υπόθεση χωρίστηκε σύμφωνα με το υπ'αρ. ΒΠ2/07 έγγραφο του Εισαγγελέως Πρωτοδικών Καλαμάτας και εισήχθη ως προς τους λοιπούς στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Καλαμάτας, και σε δεύτερο βαθμό επεραιώθη με την 21/26-2-2008 καταδικαστική απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Καλαμάτας που κατέστη αμετάκλητη. Ο αιτών προσεκόμισε ως μόνο στοιχείο προς επίρρωση του αιτήματός του μία υπεύθυνη δήλωση του ανωτέρω ανηλίκου Χ. Α. (κατ' αρ. 8 Ν. 1599/86) η οποία παραδεκτώς μπορεί να εκτιμηθεί κατά την παρούσα διαδικασία. Στην εν λόγω δήλωση αναφερόμενος στον αιτούντα υποστηρίζει ότι φυλακίστηκε ένας αθώος με την δική του κατηγορία, αυτός ποτέ του δεν έδωσε κατάθεση και πραγματικά ένοχοι ήταν ο ίδιος (ανήλικος Χ. Α.) και ο Π. Κ.. Όμως το στοιχείο αυτό δεν είναι ικανό ώστε να καταστεί φανερό (και όχι απλώς πιθανό) ότι ο καταδικασθείς αιτών είναι αθώος ή καταδικάστηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε (Α.Π. 1708/2004 σε Συμβ. Π.Χρ. ΝΕ/698, Α.Π. 1612/2002 σε Συμβ. Π.Χρ. ΝΓ/597, Θ. Δαλακούρα "Επανάληψη της διαδικασίας" σελ. 177 επ.). Ειδικότερα ο Χ. Α.ς στην αρχική απολογία του την 4-8-2006 ενώπιον των αστυνομικών ανέφερε ότι ηρνείτο τις κατηγορίες και παρεδέχθη μόνο την κλοπή της γεννήτριας του Ι. Θ. μαζί με τους Δ. (αιτούντα) και Π. Κ.. Ωστόσο στην, ενώπιον του ανακριτή του Πρωτοδικείου Καλαμάτας, απολογία του την 5-8-2006 (δύο ημέρες μετά την αρχική απολογία ενώπιον των αστ/κών), αφού αρνήθηκε την κατηγορία αναφέρει ότι τον πήραν μαζί τους οι συγκατηγορούμενοί του ενώ αυτός δεν ήθελε, ήταν μαζί τους και απλά παρακολουθούσε για την κλοπή του πρατηρίου υγρών καυσίμων του Ν. Α. μπήκε μπήκε ο Π. Κ.ς αφού άνοιξε με ένα μπουλονόκλειδο του Δ.υ και πήρε 50 ευρώ. Στην αυλή του Ι. Θ. πήγαν οι δύο άλλοι και πήραν την γεννήτρια ενώ για την απόπειρα ληστείας σε βάρος της Κ. την 3-8-2006 στην δημοτική οδό Αριοχωρίου-Ασπροπουλιάς είδαν την Δ. Κ. να περπατά και τότε ο Π. Κ. κατέβηκε από το αυτοκίνητο κατόπιν προτροπής του Δ. Α. προκειμένου να της αφαιρέσει την τσάντα. Αυτός κατέβηκε και προσπάθησε να της αφαιρέσει με βία την τσάντα. Αυτός καθόταν στην μέση και δεν κατέβηκε, η Κ. υποστηρίζει πως αυτός ήταν ο δράστης (Αναστασόπουλος που πήγε να κλέψει την τσάντα της γιατί μοιάζει πολύ με τον Κ.. Σε όλες τις περιπτώσεις κινήθηκαν με το αυτοκίνητο του Δ. το οποίο είναι ένα αγροτικό χρώματος ασημί χωρίς πινακίδες γιατί τις είχε βγάλει ο ίδιος ο Δ.. Από την κατάθεση του αστυνομικού Π. Μ. (την 4-8-2006) προκύπτει ότι το μάρτυρας Π. Μ. ανεγνώρισε το αυτοκίνητο με το οποίο έγινε η κλοπή από το πρατήριο του Α. και όταν προσήχθη ο Π. Κ. στην Υ.Α. Καλαμάτας ομολόγησε ότι την 3-8-2006 και περί ώρα 02.00 από κοινού με τους Δ. (δηλ. τον αιτούντα) και Χ. Α. (προταθέντα μάρτυρα) διέρρηξαν το πρατήριο υγρών καυσίμων. Περαιτέρω η παθούσα κατά την απόπειρα ληστείας Δ. Κ. στην συμπληρωματική (από 4-8-2006) κατάθεσή της αναφέρει ότι από φωτογραφίες που της επεδείχθησαν αναγνώρισε τον δράστη της σε βάρος της πράξης Χ. Α., βλέποντας τον ίδιο μαζί με άλλους τσιγγάνους που είχαν προσαχθεί στην Αστυνομία ήταν βέβαιη πως ήταν αυτός. Μάλιστα ο ίδιος ενώπιόν της, περιέγραψε με λεπτομέρειες την πράξη τους σε βάρος της, λέγοντας όμως ότι δεν κατέβηκε αυτός από το αυτοκίνητο αλλά ο δεύτερος συνεργός του ονόματι Ρ. και ο τρίτος ήταν ο Δ.. Πάντως η εν λόγω μάρτυς διευκρινίζει ότι πιστεύει πως αυτός (Χ. Α.) κατέβηκε από το αυτοκίνητο. Από τα ανωτέρω είναι σαφές ότι το μέσο που προσεκόμισε και επικαλείται ο αιτών, ήτοι την υπεύθυνη δήλωση του συγκατηγορουμένου του Χ. Α., ο οποίος λόγω των εκτεθέντων δεν είναι αξιόπιστος, δεν είναι δυνατόν να θεωρηθεί αξιόπιστο προς επίρρωση των ισχυρισμών του αιτούντος, και κατά συνέπεια η υπό κρίση αίτηση είναι αβάσιμη, πρέπει να απορριφθεί και επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αιτούντος. Για τους λόγους αυτούς Π ρ ο τ ε ί ν ω Α) Να απορριφθεί η από 11-6-2009 αίτηση του Α. Π. Δ. για την υπέρ αυτού επανάληψη της ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ'αρ. 21/26-2-2008 αμετάκλητη απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Καλαμάτας. Β) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αιτούντος. Αθήνα 30 Μαρτίου 2010 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ρούσσος-Εμμανουήλ Παπαδάκης" Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 525 παράγραφος 1 περίπτωση 2 του ΚΠΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται, προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, αν μετά την οριστική καταδίκη του αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάστηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που διέπραξε. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής "νέα γεγονότα ή αποδείξεις", είναι εκείνες που δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και ως εκ τούτου ήταν άγνωστες στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, την κρίση του δε αυτή σχηματίζει το δικαστήριο, που επιλαμβάνεται της αιτήσεως για επανάληψη της διαδικασίας, από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας. Τέτοιες νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων ή νεότερες καταθέσεις, συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές ή και τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις ή πρακτικά ή άλλα αποδεικτικά στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους, είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστούν φανερό, και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασθείς είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά διέπραξε. Δεν μπορούν όμως να αποτελέσουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας γεγονότα τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλ' αντιθέτως ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν, έστω και κατ' εσφαλμένη κρίση, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς επανέλεγχος της προσβαλλόμενης απόφασης, με βάση το αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπόψη τους οι εκδώσαντες αυτή δικαστές, εφόσον η αίτηση επανάληψης της διαδικασίας, ως στρεφόμενη κατά αμετάκλητης απόφασης, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία. Ούτε επίσης νέα ερμηνευτικά επιχειρήματα ή εκδοχές σχετικά με την έννοια κτλ του κανόνα που εφαρμόσθηκε. Εξ άλλου, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 527 και 528 του ίδιου Κώδικα, η αίτηση για επανάληψη της διαδικασίας, υποβάλλεται από τον ίδιο τον καταδικασθέντα ή ορισμένους συγγενείς του, τον συνήγορό του ή τον Εισαγγελέα του δικαστηρίου που τον καταδίκασε, στον Εισαγγελέα Εφετών, αν η αμετάκλητη καταδίκη ή αθώωση απαγγέλθηκε από Πλημμελειοδικείο και τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, σε κάθε άλλη περίπτωση, ο οποίος την εισάγει στο αρμόδιο Δικαστικό Συμβούλιο ή το Δικαστήριο (σε συμβούλιο) που υπηρετεί, που αποφαίνεται σχετικά, αφού ακούσει τον Εισαγγελέα και τον αιτούντα. Κατά τις ίδιες διατάξεις η αίτηση για επανάληψη της Διαδικασίας πρέπει να περιέχει τους λόγους για τους οποίους ζητείται η επανάληψη καθώς και τα στοιχεία που τους βεβαιώνουν, διαφορετικά είναι απαράδεκτη. Συνεπώς, η υπό κρίση αίτηση για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 21/2008 αμετάκλητη απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Καλαμάτας, υποβληθείσα από τον καταδικασθέντα μ' αυτή Α. Δ. και περιέχουσα ως λόγο επαναλήψεως της διαδικασίας την μετά την οριστική καταδίκη του αποκάλυψη νέων - άγνωστων στους δικαστές που τον καταδίκασαν - γεγονότων και αποδείξεων, τα οποία κάνουν, κατά τον αιτούντα, φανερό ότι αυτός ήταν αθώος για τα εγκλήματα που καταδικάσθηκε, η οποία (αποκάλυψη) προβλέπεται από το άρθρο 525 παρ. 1 περ. 2 του ΚΠΔ ως λόγος επαναλήψεως της διαδικασίας, καθώς και τα στοιχεία που τον βεβαιώνουν, είναι, κατά τα άρθρα 525 παρ. 1 περ. 2 και 527 παρ. 1 και 3 του ΚΠΔ, τυπικά παραδεκτή και πρέπει, σύμφωνα με τα άρθρα 527 παρ. 3 και 528 παρ. 1 του ΚΠΔ, να εξετασθεί κατ' ουσία. Στην προκειμένη περίπτωση από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Με την υπ' αριθμ. 21/2008 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Καλαμάτας ο αιτών Α. Δ. καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή κάθειρξης επτά