ΑΠ 2030/2007 — Έκδοση

(24)ωρών από τη δημοσίευση της απόφασης. Για την έφεση συντάσσεται έκθεση ενώπιον του γραμματέα εφετών, στην οποία πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται αυτή. Στην προκείμενη περίπτωση, κατά της υπ' αριθμ. 162/17-10-2007 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Ιωαννίνων, με την οποία διετάχθη η εκτέλεση του από ......... Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης του Ανακριτή του Πρωτοδικείου NAMUR του Βελγίου, κατά της Ελληνίδας υπηκόου Χ1, η τελευταία άσκησε νομοτύπως και εμπροθέσμως την υπ' αριθμ. 4/17-10-2007 έφεση. Συνεπώς, πρέπει η έφεση να γίνει τυπικά δεκτή και να εξεταστεί κατ' ουσίαν. II.- Κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του άνω Ν. 3251/2004, το Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης είναι απόφαση ή διάταξη δικαστικής αρχής κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εκδίδεται με σκοπό τη σύλληψη και την προσαγωγή προσώπου, το οποίο ευρίσκεται στο έδαφος άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εφόσον το πρόσωπο αυτό ζητείται από τις αρμόδιες αρχές του Κράτους έκδοσης του εντάλματος στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας α) προκειμένου σε πρόσωπο στο οποίο έχει ήδη αποδοθεί η αξιόποινη πράξη να ασκηθεί ποινική δίωξη ή β) να εκτελεστεί ποινή ή μέτρο ασφαλείας, τα οποία στερούν την ελευθερία. Στο άρθρο 2 του ίδιου νόμου ορίζεται το περιεχόμενο και ο τύπος του Ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, που περιέχει ειδικότερα τα ακόλουθα στοιχεία: α) την υπηκοότητα και ιθαγένεια του εκζητουμένου, β) το όνομα, διεύθυνση, αριθμό τηλεφωνικής και τηλεομοιοτυπικής σύνδεσης και ηλεκτρονική διεύθυνση της δικαστικής αρχής έκδοσης του εντάλματος, γ) μνεία της εκτελεστής δικαστικής απόφασης του εντάλματος σύλληψης ή της συναφούς διάταξης δικαστικής αρχής, δ) φύση και νομικό χαρακτηρισμό του εγκλήματος, ε) περιγραφή των περιπτώσεων τέλεσης του εγκλήματος, στις οποίες περιλαμβάνονται ο χρόνος και τόπος τέλεσης, καθώς και η μορφή συμμετοχής του εκζητουμένου στην αξιόποινη πράξη, στ) την επιβληθείσα ποινή, αν πρόκειται για αμετάκλητη απόφαση ή το πλαίσιο ποινής που προβλέπεται για την αξιόποινη πράξη από τη νομοθεσία του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος και ζ) στο μέτρο του δυνατού, κάθε άλλη πληροφορία σχετικά με την αξιόποινη πράξη και τις συνέπειές της. Στο άρθρο 9 παρ. 3 του ίδιου νόμου ορίζεται ότι όταν ο εκζητούμενος δεν συγκατατίθεται να προσαχθεί στο κράτος έκδοσης του εντάλματος, αρμόδια δικαστική αρχή για την έκδοση της απόφασης εκτέλεσης του εντάλματος είναι το Συμβούλιο Εφετών, στην περιφέρεια του οποίου διαμένει ή συλλαμβάνεται ο εκζητούμενος, κατά δε το άνω άρθρο 22 παρ. 1 του ίδιου νόμου κατά της παραπάνω οριστικής απόφασης του Συμβουλίου Εφετών επιτρέπεται η άσκηση έφεσης στον Άρειο Πάγο από τον εκζητούμενο ή τον εισαγγελέα εντός είκοσι τεσσάρων ωρών από τη δημοσίευση της απόφασης. Εξάλλου, κατά το άρθρο 5 του ίδιου νόμου, το Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκδίδεται για πράξεις, οι οποίες τιμωρούνται κατά τους ελληνικούς ποινικούς νόμους με στερητική της ελευθερίας ποινή ή με στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον δώδεκα

(12)μηνών ή σε περίπτωση που έχει ήδη επιβληθεί ποινή ή μέτρο ασφαλείας τα οποία στερούν την ελευθερία για απαγγελθείσες καταδίκες διάρκειας τουλάχιστον τεσσάρων

(4)μηνών, κατά δε το άρθρο 10 παρ. 1 στοιχ. α' του νόμου τούτου, υπό την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 11 έως 13 αυτού, το Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκτελείται εφόσον η αξιόποινη πράξη, για την οποία έχει εκδοθεί τούτο, συνιστά έγκλημα σύμφωνα με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους, ανεξαρτήτως του νομικού χαρακτηρισμού, το οποίο τιμωρείται σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους έκδοσης του εντάλματος με στερητική της ελευθερίας ποινή ή με στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον δώδεκα

(12)μηνών, όπως επίσης εκτελείται, κατά το στοιχ. β' της άνω παρ. 1 του άρθρου 10, εφόσον τα δικαστήρια του κράτους έκδοσης του εντάλματος καταδίκασαν τον εκζητούμενο σε ποινή ή μέτρο ασφαλείας, στερητικό τηςελευθερίας τουλάχιστον τεσσάρων

(4)μηνών γιααξιόποινη πράξη, την οποία και οι ελληνικοί νόμοιχαρακτηρίζουν ως πλημμέλημα ή κακούργημα, ενώ κατάτην παρ. 2 του αμέσως ανωτέρω άρθρου 10, η εκτέλεσητου Ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης επιτρέπεται, χωρίς έλεγχο του διττού αξιοποίνου, για τις αναφερόμενες στην παράγραφο αυτή

(2)αξιόποινες πράξεις, όπως αυτές ορίζονται από το δίκαιο του κράτους έκδοσης του εντάλματος, εφόσον τιμωρούνται στο κράτος αυτό με στερητική της ελευθερίας ποινή ή στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον τριών

(3)ετών, ειδικότερα δε μεταξύ των άλλων α) για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση (στοιχ. α') β) νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες (στοιχ. θ'). Περαιτέρω, με το άρθρο 11 του ίδιου ως άνω νόμου καθορίζονται οι περιπτώσεις στις οποίες απαγορεύεται η εκτέλεση του Ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και η δικαστική αρχή που αποφασίζει για την εκτέλεση του αρνείται την εκτέλεση του εντάλματος, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η περίπτωση υπό στοιχ. η' του άρθρου τούτου

(11). Κατά την τελευταία διάταξη απαγορεύεται η εκτέλεση του Ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και η δικαστική αρχή που αποφασίζει για την εκτέλεση του αρνείται την εκτέλεση του εντάλματος, "αν το πρόσωπο, εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί το Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης προς το σκοπό δίωξης, είναι ημεδαπός και διώκεται στην Ελλάδα για την ίδια πράξη. Αν δεν διώκεται, το Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκτελείται αν διασφαλιστεί ότι, μετά την ακρόαση του, θα διαμεταχθεί στο Ελληνικό κράτος, ώστε να εκτίσει σ' αυτό την στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας που θα απαγγελθεί εναντίον του στο κράτος έκδοσης του εντάλματος". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι, προκειμένης εκτελέσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, για την άσκηση ποινικής διώξεως (και όχι για την εκτέλεση ποινής ή μέτρου ασφαλείας) εναντίον του εκζητούμενου, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκτελείται και εάν ακόμη αυτός είναι ημεδαπός, α) με τη μόνη προϋπόθεση ότι δεν διώκεται στην Ελλάδα για την ίδια πράξη, υπό την έννοια ότι δεν έχει ασκηθεί πράγματι σε βάρος του ποινική δίωξη από τις ελληνικές δικαστικές Αρχές, για την ίδια πράξη και β) με την επιφύλαξη της διασφάλισης "διαμεταγωγής" του στην Ελλάδα, για να εκτίσει τη στερητική της ελευθερίας ποινή που ενδεχομένως θα του επιβληθεί στο κράτος έκδοσης του εντάλματος. Η διασφάλιση "διαμεταγωγής" του ημεδαπού στην Ελλάδα, για να εκτίσει τη στερητική της ελευθερίας ποινή δεν προϋποθέτει εγγύηση δικαστικής Αρχής, αλλά εγγύηση της αρμόδιας Αρχής, που μπορεί να είναι και διοικητική. III.- Στην προκειμένη περίπτωση, από όλα τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία προέκυψαν τα ακόλουθα: Το Συμβούλιο Εφετών Ιωαννίνων με την προσβαλλόμενη απόφαση του διέταξε την εκτέλεση του υπό στοιχεία ......... Ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε από τον Ανακριτή του Πρωτοδικείου NAMUR του Βελγίου κατά της Ελληνίδας υπηκόου Χ1, προκειμένου να ασκηθεί κατ' αυτής ποινική δίωξη για 1) συμμετοχή σε σπείρα και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση και 2) για νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 66, 67, 69, 322, 323, 324, 3245)8, 324 1°, 325, 326, 505 3° του Βελγικού Ποινικού Κώδικα., με τις οποίες προβλέπονται οι παραπάνω αξιόποινες πράξεις και απειλείται γι' αυτές στερητική της ελευθερίας ποινή από πέντε

(5)έως δέκα

(10)έτη. Οι παραπάνω αξιόποινες πράξεις, οι οποίες αποδίδονται στην εκζητούμενη, φέρονται ότι έχουν τελεσθεί από αυτή στο έδαφος της Βελγικής επικράτειας κατά την περίοδο 17-3-2003/8-3-

1. Οι ειδικότερες δε συνθήκες τέλεσης των πράξεων αυτών περιγράφονται με πληρότητα στο υπό εκτέλεση ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης. Η περιγραφή αυτή έχει ως εξής "... Οργανωμένη συμμορία διέπραξε κλοπές σε μεγάλο τμήμα της Βελγικής επικράτειας, δραστηριοποιούμενη στις δικαστικές περιοχές των Namur, Marche, Huy, Dinant, Charleroi, Mons, Tournal, Brussels, Neufchateau και Nivelles και συνίστατο στο ότι ένας από τους δράστες αφαιρούσε μια ροζέτα της πόρτας και έσπαζε με μέγγενες τον κύλινδρο της κλειδαριάς. Εισέρχονταν κατόπιν στο σπίτι μόνος ή με συνεργό και ερευνούσε τα δωμάτια, κυρίως για μετρητά και κινητά τηλέφωνα, αλλά αφαιρούσαν επίσης φωτογραφικές μηχανές, βιντεοκάμερες, εξοπλισμό ηλεκτρονικών υπολογιστών, οχήματα, τραπεζικές κάρτες και κοσμήματα. Κατά τη διάρκεια της πράξης, ένας συνεργός επέβλεπε εξωτερικά του σπιτιού. Ο Ζ1 μετέφερε τα προϊόντα των κλοπών σε διάφορα πρόσωπα στην Αλβανία, μέσω εταιρειών μεταφοράς χρημάτων (εστάλησαν 20.941,50 ευρώ στην Αλβανία από 5-3-2003 μέχρι την 8-7-2004). Ο Ζ2 (αδελφός του Ζ1) και η Χ1 (εκζητούμενη - σύζυγος του Ζ1) τον επισκέφθηκαν ενώ βρισκόταν στη φυλακή. Η Χ1 νοίκιασε ένα διαμέρισμα -στούντιο στο ....... καθ' όλη τη διάρκεια της φυλάκισης του συζύγου της. Αυτή είχε λάβει κεφάλαια από την Αλβανία για το σύζυγο της (πληρωμή του κυλικείου της φυλακής και του δικηγόρου του). Παρά τις έρευνες η Χ1 δεν εντοπίσθηκε στο Βέλγιο και ταξιδεύει σε διάφορες Χώρες, όπως η Τουρκία, η Ελβετία, η Ιταλία, η Αλβανία, η Γερμανία, η Γαλλία και η Νορβηγία ...". Το ως άνω Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, το οποίο φέρει ημεροχρονολογία έκδοσης, ονοματεπώνυμο και υπογραφή του δικαστή που το εξέδωσε και περιέχει όλα τα στοιχεία που προβλέπονται από το άρθρο 2 του Ν. 3251/2004 (ταυτότητα και ιθαγένεια του εκζητούμενου, όνομα, διεύθυνση και λοιπά στοιχεία της δικαστικής αρχής έκδοσης του εντάλματος, μνεία του με στοιχεία ......... εντάλματος σύλληψης του ανακριτή ....... στο οποίο βασίστηκε η έκδοση του ένδικου Ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, η φύση και ο νομικός χαρακτηρισμός των αξιοποίνων πράξεων που αποδίδονται στην εκζητούμενη, το πλαίσιο της ποινής που προβλέπεται γι' αυτές κατά το δίκαιο του κράτους έκδοσης του εντάλματος, η περιγραφή των περιστάσεων τέλεσης της αξιόποινης πράξης και διάφορες άλλες πληροφορίες σχετικές με αυτή), πληροί τις προϋποθέσεις και τους όρους της τυπικής νομιμότητας του κατά το Ν. 3251/
2. Οι πράξεις για τις οποίες κατηγορείται η εκζητούμενη και για τις οποίες ζητείται η προσαγωγή της στην αρμόδια Βελγική δικαστική αρχή, σύμφωνα με τις προαναφερθείσες διατάξεις του Βελγικού Ποινικού Κώδικα εμπίπτουν σε εκείνες τις πράξεις, για τις οποίες, κατά το άρθρο 10 παρ. 2 περιπτ. α' και θ' του Ν. 3251/2004, επιτρέπεται η εκτέλεση του Ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, χωρίς έλεγχο του διττού αξιοποίνου και με μόνη προϋπόθεση να τιμωρείται στο κράτος έκδοσης του εντάλματος με στερητικό της ελευθερίας ποινή ή στερητική της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας τουλάχιστον τριών

(3)ετών ως προς το ανώτατο όριο τους, περίπτωση η οποία συντρέχει εν προκειμένω. Ανεξαρτήτως τούτου, οι εν λόγω πράξεις προβλέπονται και τιμωρούνται και από το ελληνικό ποινικό δίκαιο (άρθρα 187 παρ. 1 και 3 του ΠΚ και 2 παρ. 1 του Ν. 2331/1995). Εξάλλου, κατά της εκζητούμενης, δεν προκύπτει ότι έχει ασκηθεί ποινική δίωξη στην Ελλάδα για τις ίδιες πράξεις περαιτέρω δε, η διαμεταγωγή της στην Ελλάδα, προκειμένου να εκτίσει την ποινή που ενδεχομένως θα της επιβληθεί, διασφαλίζεται με την από ........ "διαβεβαίωση" της Εισαγγελίας NAMUR. Επί πλέον, στην προκειμένη υπόθεση δεν συντρέχει κάποια από τις περιπτώσεις υποχρεωτικής κατά το άρθρο 11 ή δυνητικής κατά το άρθρο 12 του Ν. 3251/2004 μη εκτέλεσης του ενδίκου εντάλματος συλλήψεως. Ειδικότερα και σύμφωνα με το άρθρο 11 του νόμου: α) οι παραπάνω πράξεις, για τις οποίες έχει εκδοθεί το ανωτέρω ένταλμα, δεν καλύπτονται από αμνηστία σύμφωνα με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους, β) δεν υπάρχουν πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες η εκζητούμενη έχει δικαστεί αμετακλήτως για τις ίδιες παραπάνω πράξεις από κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γ) σύμφωνα με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους, η εκζητούμενη δεν είναι, λόγω ηλικίας, (έχει γεννηθεί, κατά τα προκύπτοντα από το προσκομιζόμενο Δ.Α.Τ την 31-1-1982) ανεύθυνη ποινικά, για τις παραπάνω πράξεις, για τις οποίες έχει εκδοθεί το ένδικο ένταλμα σύλληψης, δ) ούτε σύμφωνα με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους έχει επέλθει παραγραφή των παραπάνω εγκλημάτων, για τα οποία ζητείται η έκδοσή της, ε) το ένδικο ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης δεν έχει εκδοθεί προς το σκοπό δίωξης ή τιμωρίας της εκζητούμενης λόγω του φύλου, της φυλής, της θρησκείας, της εθνοτικής καταγωγής, της ιθαγένειας, της γλώσσας, των πολιτικών φρονημάτων, του γενετήσιου προσανατολισμού της ή της δράσης της υπέρ της ελευθερίας, στ) σύμφωνα με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους, οι πράξεις, για τις οποίες έχει εκδοθεί το ένδικο ένταλμα, δεν θεωρούνται ότί έχουν τελεσθεί εξ ολοκλήρου ή εν μέρει στο έδαφος της Ελλάδας ή σε εξομοιούμενο προς αυτό τόπο, ζ) οι παραπάνω αξιόποινες πράξεις, δεν έχουν τελεστεί εκτός του εδάφους του Βελγικού κράτους σύμφωνα με όσα ελέχθησαν ανωτέρω και η) η εκζητούμενη δεν διώκεται στην Ελλάδα για τις ίδιες πράξεις έκδοσης του εντάλματος. Περαιτέρω και κατά το άρθρο 12 του άνω νόμου α) η εκζητούμενη δεν διώκεται στην Ελλάδα για τις ίδιες αξιόποινες πράξεις με εκείνες που αναφέρονται στο ένδικο ένταλμα σύλληψης, β) οι ελληνικές αρχές δεν έχουν αποφασίσει να μην ασκήσουν ή να παύσουν την ποινική δίωξη για τις παραπάνω αξιόποινες πράξεις, γ) η εκζητούμενη δεν έχει καταδικαστεί αμετακλήτως για τις παραπάνω αξιόποινες πράξεις σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δ) δεν υπάρχουν πληροφορίες ότι η εκζητούμενη έχει καταδικασθεί αμετακλήτως για τις ίδιες παραπάνω πράξεις σε τρίτη χώρα. Τέλος, προέκυψε, ότι η εκζητούμενη δεν διατρέχει σοβαρό κίνδυνο, αν παραδοθεί στις βελγικές αρχές, να της επιβληθεί η ποινή του θανάτου ή να υποβληθεί σε βασανιστήρια ή άλλη απάνθρωπη ή εξευτελιστική ποινή ή μεταχείριση (άρθρο 1 παρ. 2 νόμου 3251/2004). Επομένως, συντρέχουν στην προκειμένη περίπτωση οι νόμιμες προϋποθέσεις για την εκτέλεση του ανωτέρω Ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Το Συμβούλιο Εφετών Ιωαννίνων που ομοίως έκρινε και διέταξε την εκτέλεση του εν λόγω εντάλματος, δεν έσφαλε και ορθώς τις αποδείξεις εκτίμησε. Συνεπώς, η έφεση με τον μόνο λόγο της οποίας υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμη και πρέπει να απορριφθεί, καταδικασθεί δε η εκκαλούσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Δέχεται τυπικά και απορρίπτει κατ' ουσίαν την από 17 Οκτωβρίου 2007 και με αριθ. 4/2007 έφεση της Χ1 κατά της υπ' αριθμ. 162/2007 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Ιωαννίνων, με την οποία διατάχθηκε η εκτέλεση κατ' αυτής του ........ Ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε από τον Ανακριτή του Πρωτοδικείου της πόλης NAMUR του Βελγίου. Και Καταδικάζει την εκκαλούσα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι

(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Νοεμβρίου

1. Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Νοεμβρίου
2. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ