ΑΠ 2037/2009 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2037 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως. Περίληψη: Απαράδεκτο αιτήσεως αναιρέσεως. Απόρριψη του μοναδικού λόγου περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως αορίστου. Για το ορισμένο του από το άρθρο 510 § 1 περ. Δ' ΚΠΔ λόγου πρέπει να προσδιορίζεται σε τι συνίσταται η έλλειψη αιτιολογίας σε σχέση με το συγκεκριμένο ή τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια της αποφάσεως, ποιες είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες, κλπ. Απορρίπτει αίτηση. Αριθμός 2037/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο-Εισηγητή και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 14 Οκτωβρίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ... που δεν παρέστη, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 19/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Λάρισας. Το Πενταμελές Εφετείο Λάρισας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 16 Φεβρουαρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 409/

1. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κατσιρώδης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή, με αριθμό 165/5.5.2009, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Ι) Το Πενταμελές Εφετείο Λάρισας με την υπ'αριθμ. 19/2009 απόφασή του καταδίκασε τον ... σε συνολική ποινή καθείρξεως 15 ετών και τριών μηνών για κατοχή, αποθήκευση, διάθεση ναρκωτικών ουσιών και για εισαγωγή στην χώρα χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις. Η άνω απόφαση εκδόθηκε αντιμωλία του καταδικασθέντος και μετά από έφεση αυτού, καταχωρήθηκε δε στο ειδικό βιβλίο στις 4-3-
2. Κατά της απόφασης αυτής ο άνω και δη ο ίδιος άσκησε στις 16.2.2009 ήτοι προ της άνω καταχωρήσεώς της, ενώπιον του Προϊσταμένου Διεύθυνσης του καταστήματος κράτησης Πατρών, όπου και κρατείται, την υπ'αριθμ. 14/2009 αναίρεση, προβάλλων ότι "Αιτεί την αναίρεση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολόγησης η οποία απαιτείται από το Σύνταγμα και το Νόμο, καθώς και για όσους άλλους λόγους έχει να προσθέσει, δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του" (βλ. την άνω έκθεση). ΙΙ) Επειδή κατά τη σαφή-ρητή διάταξη του άρθρου 474 παρ. 2 ΚΠοινΔ στην έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου, επομένως, και κυρίως της αναίρεσης, πρέπει να διατυπώνονται και δη κατά τρόπον σαφή και ορισμένο και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο μέσο, άλλως τούτο είναι απαράδεκτο, αφού ασκείται χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις του νόμου (476 παρ. 1 ΚΠοινΔ). Η άνω απαίτηση δικαιολογείται ως εκ του πράγματος αφού το αποφαινόμενο επί του ενδίκου μέσου δικαστήριο δεν γνωρίζει τα παράπονα του ασκούντος αυτό, η δε έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου είναι το εισαγωγικό της δίκης έγγραφο και συστατικό της ασκήσεως αυτού στοιχείο. Ειδικώτερα δε, σε σχέση με τον αναιρετικό λόγο περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, πρέπει να γίνεται ειδικότερος προσδιορισμός της ελλείψεως αυτής και δη σε τί συνίσταται η έλλειψη αυτή, ποιές είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες ή οι αντιφατικές αιτιολογίες κλπ - βλ. ΑΠ 19/2001 Ολ, ΑΠ 354/2006, ΑΠ 611/2006, κ.ά. Εξ άλλου, εάν η αναίρεση είναι απαράδεκτη διότι δεν περιέχει κάποιον σαφή και ορισμένο λόγο, δεν μπορεί να γίνει ούτε έρευνα των αυτεπαγγέλτως λαμβανομένων υπόψη λόγων αναίρεσης (511 ΚΠοινΔ) - βλ. και ΑΠ 2047/2002 κ.α. Καθίσταται συνεπώς φανερόν ότι η υπό κρίση αναίρεση δεν περιέχει κάποιον σαφή και ορισμένο λόγο. Ενόψει των ανωτέρω είναι απαράδεκτη (βλ. και ΑΠ 768/2000, ΑΠ 769/2000, ΑΠ 85/76, ΑΠ 976/75 κ.ά.) και ως τέτοια πρέπει να απορριφθεί. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Π ρ ο τ ε ί ν ω όπως κηρυχθεί απαράδεκτη η υπ'αριθμ. 14/2009 αναίρεση του ... κατά της υπ'αριθμ. 19/2009 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Λάρισας, να καταδικαστεί δε αυτός στα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 6 Απριλίου
3. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κ. Κονταξής" Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από το συνδυασμό των διατάξεων των όρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του ΚΠοινΔ προκύπτει ότι, για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεων, πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠοινΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρο 513 του ίδιου Κώδικα). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει το λόγο αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Ειδικότερα, για το ορισμένο του από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ του Κ.Ποιν.Δ προβλεπόμενου λόγου αναιρέσεως για "έλλειψη από την απόφαση της ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα", πρέπει στην έκθεση αναιρέσεως να προσδιορίζεται σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή σε σχέση με το συγκεκριμένο ή τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια της απόφασης, ποιες είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες ή οι αντιφατικές αιτιολογίες κ.λ.π. (Ολ ΑΠ 19/2001). Στην προκείμενη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πλήττεται η υπ' αριθ. 19/2009 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Λάρισας, με την οποία ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος κηρύχθηκε ένοχος και καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή καθείρξεως δεκαπέντε