ΑΠ 2049/2008 — Ποινή, Απόλυση υφ' όρο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2049 / 2008 (Β Ποιν. Διακ., ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Ποινή, Απόλυση υφ' όρο. Περίληψη: Συγχώνευση. Αν εκείνος που απολύθηκε (υφ’ όρο) διαπράξει κατά το χρονικό διάστημα της δοκιμασίας έγκλημα από δόλο και του επιβληθεί αμετάκλητη ποινή φυλακίσεως ανώτερη από έξι μήνες, εκτίει αθροιστικά και ολόκληρο το υπόλοιπο της προηγούμενης ποινής, το οποίο έπρεπε να εκτίσει κατά το χρόνο της εκτίσεως της προσωρινής απόλυσης και επομένως δεν χωρεί στην περίπτωση αυτή εφαρμογή των διατάξεων για συγχώνευση ποινών. Αριθμός 2049/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ B' Ποινικό Τμήμα Διακοπών Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Λεοντή - Εισηγητή και Γεωργία Λαλούση, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Σεπτεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αντωνίου Μύτη και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου περί αναιρέσεως της 97/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Ναυπλίου. Με κατηγορούμενο τον Χ1, κρατούμενο στο Κατάστημα Κράτησης Πατρών, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιοι Πέπονα. Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Ναυπλίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 28/30.4.2008 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεωργίας Στεφανοπούλου και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 776/2008. Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που ζήτησε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του κατηγορουμένου, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Με την 28/30.4.2008 αίτηση αναιρέσεως του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου νομότυπα και εμπρόθεσμα προσβάλλεται η 97/13.3.2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Ναυπλίου, που καταχωρήθηκε στο Ειδικό Βιβλίο στις 3.4.2008, με την οποία κατά παραδοχή σχετικού αιτήματος του καταδίκου Χ1, καθορίσθηκε, κατ' εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 551 παρ. 1 εδ. α' ΚΠοινΔ και 945 παρ. 1 ΠΚ, συνολική ποινή προς έκτιση (ΚΠοινΔ 551 παρ. 3 εδ. 4, 505 παρ. 2, 479 παρ. 2), και με την έννοια αυτή ερευνάται στη συνέχεια. Ειδικότερα, κατά την διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 περ. ε' ΚΠοινΔ αναίρεσης επιτρέπεται για εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθά τα ανελέγκτως γενόμενα από εκείνο δεκτά πραγματικά περιστατικά στο νόμο που εφάρμοσε, ενώ εσφαλμένη ερμηνεία όταν ο δικαστής αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει. Ουσιαστική ποινική διάταξη είναι και εκείνη του άρθρου 551 του Κ.Π.Δ., κατά το μέρος που αναφέρεται στον καθορισμό συνολικής ποινής. Εξάλλου, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 105 και 106 του Π.Κ., ο καταδικασμένος σε ποινή στερητική της ελευθερίας, απολύεται υπό προϋποθέσεις και υπό τον όρο της ανάκλησης, εφόσον έχει καταδικασθεί σε πρόσκαιρη κάθειρξη, αν έχει συμπληρώσει τα τρία πέμπτα της ποινής του, ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 108, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 109 του Κώδικα, αν μέσα στο χρονικό διάστημα, από της απολύσεως μέχρι της εκτίσεως της ποινής που υπολειπόταν, όταν αυτό είναι μεγαλύτερο από τρία έτη ή μέσα σε χρονικό διάστημα τριών ετών, όταν αυτό είναι μικρότερο, εκείνος που απολύθηκε, διαπράξει έγκλημα από δόλο, για το οποίο του επιβλήθηκε αμετάκλητα οποτεδήποτε ποινή φυλάκισης ανώτερη από έξι μήνες, εκτίει αθροιστικά και ολόκληρο το υπόλοιπο της προηγούμενης ποινής, το οποίο έπρεπε να εκτίσει κατά το χρόνο της προσωρινής απόλυσης. Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται με σαφήνεια, ότι σε περίπτωση απολύσεως του καταδικασθέντος κατά τις αναφερόμενες διατάξεις υφ' όρο, αν εκείνος που απολύθηκε, διαπράξει κατά το χρονικό διάστημα της δοκιμασίας, έγκλημα από δόλο και του επιβληθεί αμετάκλητα ποινή φυλάκισης ανώτερη από έξι μήνες, εκτίει αθροιστικά και ολόκληρο το υπόλοιπο της προηγούμενης ποινής, το οποίο έπρεπε να εκτίσει κατά το χρόνο της προσωρινής απόλυσης και επομένως δεν χωρεί (στην περίπτωση αυτή) εφαρμογή των διατάξεων για την συγχώνευση των ποινών. Στην προκειμένη περίπτωση, ο εκτίων ποινή καθείρξεως δεκαοκτώ