ΑΠ 2067/2009 — Αιτιολογίας επάρκεια, Ισχυρισμός αυτοτελής, Αναίρεση μερική, Ποινής αναστολή, Προφορική ανάπτυξη

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2067 / 2009 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Ισχυρισμός αυτοτελής, Αναίρεση μερική, Ποινής αναστολή, Προφορική ανάπτυξη. Περίληψη: Αυτοτελείς ισχυρισμοί. Αν δεν αναπτυχθούν προφορικά, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο είναι απαράδεκτοι και το Δικαστήριο της ουσίας δεν είναι υποχρεωμένο να απαντήσει σ' αυτούς. Δέχεται αυτεπαγγέλτως το λόγο αναιρέσεως, για υπέρβαση εξουσίας, διότι το Δικαστήριο προέβη στην μετατροπή της ποινής, χωρίς να ερευνήσει εάν συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις της αναστολής της. Απορρίπτει αίτηση. Αριθμός 2067/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Στ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια-Εισηγητή, Ιωάννη Παπουτσή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεωργίου Βερβαινιώτη, περί αναιρέσεως της 12019/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημ/κείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7 Μαρτίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 521/08. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Επειδή, η επιβαλλόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, πρέπει να εκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς του κατηγορουμένου, δηλαδή εκείνους που προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας από τον κατηγορούμενο ή τον συνήγορο του και τείνουν στην άρση του αδίκου χαρακτήρα της πράξεως ή της ικανότητας προς καταλογισμό ή στη μείωση αυτής ή στην εξάλειψη του αξιοποίνου ή στη μείωση της ποινής, υπό την προϋπόθεση ότι οι ισχυρισμοί αυτοί έχουν προβληθεί κατά τρόπο σαφή και ορισμένο. Τέτοιοι αυτοτελείς ισχυρισμοί είναι και οι από το άρθρο 30 του Ποινικού Κώδικα περί πραγματικής πλάνης, οι από το άρθρο 31 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα περί συγγνωστής νομικής πλάνης, που αποκλείουν τον καταλογισμό της πράξεως στο δράστη και οι από τις διατάξεις του άρθρου 57 παρ. 1, 3 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, περί δεδικασμένου και εκκρεμοδικίας. Η απόρριψη των πιο πάνω αυτοτελών ισχυρισμών πρέπει να αιτιολογείται ειδικώς υπό την αυτονόητη όμως προϋπόθεση ότι έχουν προβληθεί κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, δηλαδή, με όλα τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, κατά τις πιο πάνω διατάξεις είναι αναγκαία για τη θεμελίωση τους. Στην προκείμενη περίπτωση ο αναιρεσείων με την 12.019/2007 απόφαση του Ζ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, κηρύχθηκε ένοχος του ότι "στη δασική θέση ..., στην οδό ... και ... της περιφέρειας ..., την 16 Νοεμβρίου 2001, Α) χωρίς να έχει δικαίωμα καταπάτησε δημόσια δασική έκταση 580 τ.μ. που βρίσκεται στην παραπάνω θέση, αφού προέβη α) στην κατασκευή μαντρότοιχου και τοποθέτηση κιγκλιδώματος και β) αυθαίρετης οικοδομής, η οποία βρίσκεται στο στάδιο τοιχίων και έχουν ρίξει πλάκα από μπετόν, με σκοπό να δημιουργήσει ανύπαρκτα δικαιώματα, κατοχής, νομής και κυριότητας στην έκταση αυτή, η οποία έχει εξαιρετική σημασία γιατί βρίσκεται σε προνομιούχο θέση και έχει οικοπεδική αξία. Β) Με πρόθεση προέβη ως ιδιοκτήτης στην κατασκευή αυθαιρέτου κτίσματος, ειδικότερα με την ιδιότητα του αυτή προέβη στην κατασκευή των ανωτέρω υπό στοιχείο β' κτισμάτων, χωρίς προηγουμένως να εφοδιασθεί με την απαιτούμενη άδεια της αρμόδιας πολεοδομικής υπηρεσίας" και καταδικάστηκε σε συνολική ποινή φυλακίσεως έξι