Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2084 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Καθυστέρηση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών. Περίληψη: Ασφαλιστικές εισφορές του ΤΣΑ. Προϋπόθεση υποχρεώσεως καταβολής του από ιδιοκτήτη αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως. Αναιρείται η καταδικαστική για μη έγκαιρη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών ως προς το ΤΣΑ λόγω ελλείψεως αιτιολογίας και νόμιμης βάσεως, διότι δεν εκθέτει ότι ο ως ιδιοκτήτης αυτοκινήτου Δ.Χ. καταδικασθείς αναιρεσείων είχε τη χρήση και εκμετάλλευση τούτου, αλλά και διότι γίνεται αντιφατικώς δεκτό απ’ την απόφαση άλλοτε ότι ο αναιρεσείων ήταν ιδιοκτήτης του υπ’ όψη αυτοκινήτου κατά τον ενδιαφέροντα χρόνο και άλλοτε ότι αυτό είχε εκπλειστηριασθεί προ του χρόνου αυτού. Αριθμός 2084/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Μιχαήλ Δέτση), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Θεοδώρα Γκοΐνη-Εισηγήτρια, Αναστάσιο Λιανό (ορισθέντα με την υπ' αριθμ. 44/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Ελένη Σπίτσα (ορισθείσα με την υπ' αριθμ. 30/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου) και Ελευθέριο Μάλλιο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Απριλίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ, που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Θεοδώρα Βασιλειάδου, για αναίρεση της ΒΤ 3971/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιώς, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1 Νοεμβρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1886/
- Αφού άκουσε Την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 1 § 1 του Α.Ν. 86/1967, όποιος υπέχει νόμιμη υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών, ασχέτως ποσού, οι οποίες τον βαρύνουν, προς τους υπαγόμενους στο Υπουργείο Εργασίας πάσης φύσεως Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφαλίσεως ή Ειδικούς Λογαριασμούς και δεν τις καταβάλλει εντός μηνός από τότε που κατέστησαν απαιτητές, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον δέκα χιλιάδων δραχμών. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 1 § 1 περ. α' του Π.Δ 669/1981 "Καταστατικό Ταμείου Συντάξεων Αυτοκινητιστών", στην ασφάλιση του ΤΣΑ υπάγονται υποχρεωτικώς οι ιδιοκτήτες αυτοκινήτων δημοσίας χρήσεως, εφόσον έχουν τη χρήση και εκμετάλλευση τούτων. Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της μη έγκαιρης καταβολής ασφαλιστικών εισφορών προς το ΤΣΑ από ασφαλισμένο σ' αυτό ιδιοκτήτη αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως, απαιτείται να προσδιορίζεται η ιδιότητα του υποχρέου ως ιδιοκτήτη έχοντος τη χρήση και εκμετάλλευση τούτου. Εξάλλου, έλλειψη της απαιτούμενης από τα άρθρα 93 § 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, που ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 § 1 στοιχ. Δ' Κ.Ποιν.Δ λόγο αναιρέσεως, υπάρχει και όταν στην καταδικαστική απόφαση δεν αναφέρονται, με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο καταδικάσθηκε ο κατηγορούμενος και επί των οποίων στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για την ιδιότητα του κατηγορουμένου ως υποκειμένου του εγκλήματος αυτού. Τέτοια έλλειψη αιτιολογίας υπάρχει και όταν κατά την έκθεση των περιστατικών που ανάγονται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, παρατηρείται, είτε στην αυτοτελή αιτιολογία της αποφάσεως, είτε μεταξύ αιτιολογικού και διατακτικού της, ασάφεια ή αντίφαση. Λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί, επίσης, κατά το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Ε' Κ.Ποιν.Δ, και η εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, η οποία συντρέχει όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν κάνει σωστή υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφήρμοσε, αλλά και όταν η παραβίαση γίνεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, για το οποίο πρόκειται, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη ΒΤ 3971/2007 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, που δίκασε κατ' έφεση, ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος του ότι "ως ιδιοκτήτης αυτοκινήτου Δ.Χ είχε την υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών στο Ταμείο Συντάξεων Αυτοκινητιστών, τις οποίες δεν κατέβαλε στον ανωτέρω Οργανισμό για το χρονικό διάστημα από 9/98 έως 31/10/2002, ανερχόμενες στο ποσό των 12.214 ευρώ". Στο σκεπτικό της αποφάσεως, αφού αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα που έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο, εκτίθενται τα εξής: "....προέκυψε και το Δικαστήριο πείσθηκε ότι ο κατηγορούμενος ως ιδιοκτήτης αυτοκινήτου Δ.Χ., δεν κατέβαλε για το χρονικό διάστημα από 9/98 έως 31/10/2002 τις ασφαλιστικές εισφορές στο Ταμείο Συντάξεων Αυτοκινητιστών, που ανέρχονται στο ποσό των 12.466,57 ευρώ, τις οποίες αυτός εξακολουθεί να οφείλει μέχρι σήμερα, αφού δεν έχει προβεί σε καταβολές ποσών ούτε και σε ρύθμιση. Πρέπει συνεπώς να κηρυχθεί ένοχος". Στη συνέχεια του σκεπτικού αυτού, κατά την αιτιολόγηση της αναγνωρίσεως του ελαφρυντικού του άρθρου 84 § 2 περ. β' ΠΚ, εκτίθεται ότι ο κατηγορούμενος αναιρεσείων "δεν ωθήθηκε στην πράξη από ταπεινά αίτια δεδομένου ότι ..... από το έτος 1996 δεν έχει το αυτοκίνητο ..... καθόσον αυτό ήδη από το 1996, μετά από αναγκαστική κατάσχεση, εκπλειστηριάσθηκε". Με αυτές, όμως, τις παραδοχές σκεπτικού και διατακτικού της προσβαλλόμενης αποφάσεως, η αιτιολογία της παρίσταται ελλιπής, διότι δεν αναφέρει ότι ο αναιρεσείων είχε τη χρήση και εκμετάλλευση του αυτοκινήτου Δ.Χ., ώστε να ανακύπτει υποχρέωσή του καταβολής στο ΤΣΑ ασφαλιστικών εισφορών, ως ασφαλισμένος ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου αυτού, αλλά και ασαφής και αντιφατική αφού στο μεν διατακτικό κηρύχθηκε ένοχος ως ιδιοκτήτης του ανωτέρω αυτοκινήτου στο δε σκεπτικό γίνεται δεκτό άλλοτε ότι ήταν ιδιοκτήτης του υπόψη αυτοκινήτου κατά το κρίσιμο διάστημα και άλλοτε ότι αυτό είχε κατασχεθεί και εκπλειστηριασθεί από το έτος 1996, ήτοι πριν από τον ενδιαφέροντα χρόνο (9/1998 έως 31/10/2002). Συνεπώς, η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται της επιβαλλόμενης, κατά την ανωτέρω έννοια, ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, αλλά και νόμιμης βάσεως, γι' αυτό και πρέπει να αναιρεθεί κατά παραδοχήν των εκ του άρθρου 510 § 1 στοιχ. Δ' και Ε' Κ.Ποιν.Δ λόγων της αιτήσεως και να παραπεμφθεί η υπόθεση, για νέα συζήτηση, στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως. Και ναι μεν έχει ήδη εξαλειφθεί το αξιόποινο λόγω παραγραφής, με την πάροδο οκταετίας από της τελέσεώς τους, ως προς τις μερικότερες πράξεις του εν προκειμένω εξακολουθούντος εγκλήματος ήτοι τις φερόμενες ως τελεσθείσες οκτώ έτη αναδρομικώς πριν από τη δημοσίευση της παρούσης (μάλιστα ορισμένες εξ αυτών είχαν ήδη παραγραφεί κατά το χρόνο δημοσιεύσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως και καθ' υπέρβαση της εξουσίας του το δικάσαν Τριμελές Πλημμελειοδικείο δεν έπαυσε την ποινική δίωξη ως προς αυτές, όπως βασίμως υποστηρίζει ο αναιρεσείων με τον τελευταίο λόγο της αιτήσεως). Ενόψει, όμως, του ότι οι παραγραφείσες αυτές μερικότερες πράξεις δεν προσδιορίζονται επακριβώς κατά ταυτότητα και κυρίως κατά το ποσόν των ασφαλιστικών εισφορών που η καθεμία αφορά ώστε να παύσει οριστικώς την ποινική δίωξη γι' αυτές το Δικαστήριο τούτο, πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ως άνω Δικαστήριο και ως προς τις πράξεις αυτές, το οποίο εκείνο θα παύσει οριστικώς την εν λόγω ποινική δίωξη. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί τη ΒΤ 3971/2007 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς. Και Παραπέμπει την υπόθεση, για νέα συζήτηση, στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που τη δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Σεπτεμβρίου
- Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 29 Σεπτεμβρίου
- Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ και ήδη ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ