← Ελλάδα

ΑΠ 2086/2007 — Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2086 / 2007 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου. Περίληψη: Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οιασδήποτε αποφάσεως. Δεκτή αναίρεση αθωωτικής αποφάσεως για έλλειψη αιτιολογίας ως προς τα αποδεικτικά μέσα Αριθμός 2086/2007 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ E΄ Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Κούκλη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό - Εισηγητή και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της 104/2007 αποφάσεως του Μονομελούς Δικαστηρίου Ανηλίκων Λαμίας. Με κατηγορούμενο τον Χ1 που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σπυρίδωνα Παυλάτο. Το Μονομελές Δικαστήριο Ανηλίκων Λαμίας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 47/31.07.2007 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Αγγελικής Ανυφαντή και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1531/

  1. Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που ζήτησε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του κατηγορουμένου, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 505 παρ. 2 του ΚΠΔ, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε απόφασης μέσα στην προθεσμία του άρθρου 479 παρ. 2, δηλαδή μέσα σε τριάντα ημέρες από την καταχώριση της απόφασης καθαρογραφημένης στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 ΚΠΔ. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δικαιούται να ασκεί αναίρεση κατά οποιασδήποτε απόφασης, οποιουδήποτε δικαστηρίου, έστω και αν αυτή δεν απαγγέλθηκε ανέκκλητα ή έστω και αν είναι παρεμπίπτουσα, για όλους τους λόγους του άρθρου 510 παρ. 1 ΚΠΔ, μεταξύ των οποίων η έλλειψη της από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Ειδικά δε, προκειμένου για αθωωτική απόφαση, ενόψει του τεκμηρίου της αθωότητας που θεσπίζεται και από τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 2 της ΕΣΔΑ (ν.δ. 53/1974) και δεδομένου ότι αντικείμενο απόδειξης στην ποινική δίκη αποτελεί η ενοχή και όχι η αθωότητα του κατηγορουμένου, τέτοια έλλειψη αιτιολογίας υπάρχει, όταν δεν διαλαμβάνονται σ' αυτή με πληρότητα και σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και θεμελιώνουν την ανυπαρξία της αντικειμενικής και υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος, τα αποδεικτικά μέσα κατ' είδος, από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί, με τους οποίους το δικαστήριο της ουσίας κατέληξε σε απαλλακτική για τον κατηγορούμενο κρίση. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 329, 331, 333 παρ. 2, 358, 364 και 369 του ΚΠΔ, σε συνδυασμό και προς εκείνη του άρθρου 171 παρ. 1 εδ. δ' του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι η λήψη από το δικαστήριο της ουσίας, προς σχηματισμό της κρίσης του για την ενοχή ή την αθωότητα του κατηγορουμένου, εγγράφων, που δεν αναγνώσθηκαν, επιφέρει απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας, η οποία ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' του ΚΠΔ λόγο αναίρεσης, γιατί έτσι αποστερείται ο κατηγορούμενος από τη δυνατότητα να εκθέσει τις απόψεις του και να υποβάλει τις παρατηρήσεις του, που είναι σχετικές με το αποδεικτικό αυτό μέσο. Περαιτέρω, ναι μεν δεν είναι απαραίτητο να αναφέρεται στα πρακτικά του δικαστηρίου το περιεχόμενο των εγγράφων, που έχουν αναγνωσθεί, πλην όμως είναι αναγκαίο να αναφέρονται σ' αυτά τα στοιχεία από τα οποία προσδιορίζεται το έγγραφο, ώστε να μην υπάρχει αμφιβολία για την ταυτότητα του εγγράφου που αναγνώσθηκε και λήφθηκε υπόψη και να προκύπτει σε ποιο έγγραφο στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου, γιατί διαφορετικά παραβιάζονται οι παραπάνω διατάξεις, που επιβάλλουν την ανάγνωση στο ακροατήριο των εγγράφων, τα οποία έλαβε υπόψη του το δικαστήριο για την ενοχή ή την αθωότητα του κατηγορουμένου. Στην προκειμένη περίπτωση, το Μονομελές Δικαστήριο Ανηλίκων Λαμίας, με την προσβαλλόμενη νομοτύπως από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου 104/2007 απόφασή του δέχθηκε ότι ο ανήλικος Χ1 δεν τέλεσε τις αξιόποινες πράξεις της ψευδούς καταμήνυσης, ψευδορκίας μάρτυρα και συκοφαντικής δυσφήμησης. Για να καταλήξει στην κρίση του αυτή το δικαστήριο διέλαβε στο σκεπτικό του τα εξής: "Επειδή από τις καταθέσεις του μάρτυρα κατηγορίας και υπερασπίσεως, τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν και από όλη τη διαδικασία, αποδείχθηκαν τα εξής: Την 1-12-2002 και περί ώρα 13.30 ο ανήλικος κατηγορούμενος ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα με τον μηνυτή Ψ1 στην περιοχή ..... Μετά το τροχαίο ατύχημα κατά το οποίο ο ανήλικος τραυματίστηκε ελαφρά, ο μηνυτής δεν ειδοποίησε την αστυνομία αλλά εισήλθε στην οικία του που βρισκόταν κοντά στον τόπο του ατυχήματος, διότι όπως ισχυρίστηκε κατά την απολογία του ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αταλάντης κατά τη συνεδρίαση της 5-3-2007, φοβόταν να βγει στο δρόμο "διότι του έκαναν επίθεση οι ...". Το γεγονός ότι ο μηνυτής δεν παρέμεινε στον τόπο του ατυχήματος προκύπτει και από τις καταθέσεις των μαρτύρων Μ1 η οποία καταθέτει ότι "μετά το ατύχημα ο νεαρός παρακαλούσε τον κατηγορούμενο να μείνει... και ο κατηγορούμενος όχι μόνο δεν έμεινε αλλά τον έβρισε κιόλας" "... τον εγκατέλειψε αβοήθητο...". Επίσης και η μάρτυρας Μ2 καταθέτει "... ο κ. Ψ1 δεν έδωσε τα στοιχεία του. Εμείς δεν ξέραμε καν ποιος χτύπησε το παιδί". Επομένως όσα αναφέρει ο ανήλικος στην από 13-12-2002 μήνυση που υπέβαλε σε βάρος του Ψ1 είναι τα περιστατικά αυτά τα οποία πίστευε ότι έλαβαν χώρα κατά το χρόνο του ατυχήματος χωρίς να έχει πρόθεση να καταστήσει κατηγορούμενο τον ανωτέρω καταθέτοντας αναληθή γεγονότα. Επίσης από τις καταθέσεις των προαναφερομένων μαρτύρων δεν προέκυψε ότι τα όσα αναφέρει στην από 13-2-2002 μήνυσή του ο ανήλικος για τις πράξεις της εξύβρισης και απειλής που φέρεται ότι τέλεσε σε βάρος του ο μηνυτής είναι αναληθή. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να γίνει δεκτό ότι ο κατηγορούμενος δεν τέλεσε τις πράξεις για τις οποίες κατηγορείται". Περαιτέρω από τα πρακτικά της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει α) ότι δεν εξετάσθηκαν στο ακροατήριο οι μάρτυρες Μ1 και Μ2 ούτε και καταθέσεις αυτών περιέχονται στα πρακτικά της αναγνωσθείσης 131/2003 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Μακρακώμης και β) ότι δεν αναγνώσθηκε απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αταλάντης που συνεδρίασε την 5-3-
  2. Συνεπώς η προσβαλλομένη απόφαση που έλαβε υπόψη της αμέσως και κυρίως τις καταθέσεις των ως άνω μαρτύρων ήτοι μη υπάρχοντα αποδεικτικά μέσα δεν έχει την από τις ανωτέρω διατάξεις απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Επίσης η λήψη υπόψη από το δικαστήριο για το σχηματισμό της ανωτέρω κρίσης του της απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αταλάντης που συνεδρίασε την 5-3-2007 και περιέχει την απολογία του ήδη μηνυτή η οποία δεν αναγνώσθηκε δεν συνιστά τον αναιρετικό λόγο της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς τα αποδεικτικά μέσα όπως αναφέρεται στην αίτηση αναιρέσεως του Εισαγγελέα αλλά κατά ορθή εκτίμηση τον τοιούτο της απόλυτης ακυρότητας της διαδικασίας στο ακροατήριο που ο Άρειος Πάγος λαμβάνει υπόψη αυτεπαγγέλτως (άρθρο 511 σε συνδ. με άρθρο 510 παρ. 1 Α' Κ.Π.Δ.). Πρέπει επομένως να γίνουν δεκτοί ως βάσιμοι οι σχετικοί, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' και Δ' του ΚΠΔ, λόγοι της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, να αναιρεθεί εκ τούτου η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο που την εξέδωσε, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλο δικαστή, εκτός από εκείνο που δίκασε προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί τη με αριθμό 104/2007 απόφαση του Μονομελούς Δικαστηρίου Ανηλίκων Λαμίας. Και, Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 1η Νοεμβρίου
  3. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 29 Νοεμβρίου
  4. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.