ιδίου Κώδικα δηλώσεως προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, αναίρεση μόνο κατ' αποφάσεως καταδικαστικής, κατά αποφάσεως, δηλαδή, με την οποία ο κατηγορούμενος κηρύσσεται ένοχος και επιβάλλεται σ' αυτόν ποινή (άρθρο 370 στοιχ. α' ΚΠοινΔ), όχι δε και κατά αποφάσεως, που απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη, ως ανυποστήρικτη, ή ως απαράδεκτη, γιατί η απόφαση αυτή δεν είναι καταδικαστική. Ακόμη και όταν ο συνήγορος ενεργεί με πληρεξούσιο, κατ' άρθρο 465§1 ΚΠοινΔ, ως αντιπρόσωπος του κατηγορουμένου και όχι κατ' άρθρο 465§2 ΚΠοινΔ, καίτοι τον εκπροσώπησε στη δίκη, επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, δεν μπορεί να ασκήσει αναίρεση κατά μη καταδικαστικής αποφάσεως, με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, αλλά, με βάση το πληρεξούσιο (465§1 ΚΠοινΔ), θα ασκήσει αυτή κατά τα διαλαμβανόμενα στις διατάξεις του αρθρ. 474 ΚΠοινΔ. Αν, παρά ταύτα, για μη καταδικαστική απόφαση ασκηθεί αίτηση αναιρέσεως με δήλωση (
ΚΠοινΔ) στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, η αναίρεση αυτή είναι απαράδεκτη, κατ' άρθρο 476§1 ΚΠοινΔ, αφού αυτή ασκήθηκε όχι σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 474§1 ΚΠοινΔ, χωρίς, δηλαδή, να τηρηθούν οι υπό του νόμου οριζόμενες διατυπώσεις. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επιτρεπτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την υπ` αριθ. 58910/2000 απόφασή του, κήρυξε ένοχο τον τώρα αναιρεσείοντα και τότε απόντα κατηγορούμενο Ν. Π. για μη έγκαιρη καταβολή εργοδοτικών και εργατικών εισφορών ΙΚΑ και επέβαλε σ' αυτόν συνολική ποινή φυλακίσεως 3 ετών, μετατραπείσα, και συνολική χρηματική ποινή 1.500.000 δρχ. Ο ανωτέρω κατηγορούμενος άσκησε την υπ' αριθμ. 1802/11-2-2009 έφεση κατά της προαναφερόμενης καταδικαστικής αποφάσεως, το δε Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την υπ` αριθ. 86.254/15-12-09 απόφασή του, απέρριψε την άνω έφεση ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς της. Στη συνεδρίαση της 15-12-2009, κατά την οποία εκδόθηκε η απόφαση αυτή, ο κατηγορούμενος παρέστη δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου Θωμά Σταμούλη, με νόμιμο πληρεξούσιο. Η άνω εφετειακή απόφαση υπογράφηκε και καταχωρήθηκε στο ειδικό για τούτο βιβλίο του Πλημμελειοδικείου Αθηνών την 8-3-2010. Για λογαριασμό του κατηγορουμένου αυτού, στη συνέχεια, ο παραστάς κατά την δίκη συνήγορός του Θωμάς Σταμούλης, ενεργώντας δυνάμει του υπ` αριθ. 18.686/13-3-10 πληρεξουσίου της συμβολαιογράφου Αθηνών Αικατερίνης Δραγκιώτου, κατέθεσε εμπρόθεσμα (εντός εικοσαημέρου) στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την από 22-3-2010 δήλωση αναιρέσεως, η οποία επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την αυτή ημέρα, σύμφωνα με την επ' αυτής επισημείωση της επιδοσάσης δικαστικής επιμελητρίας Σ. Χ., έλαβε δε αριθμό πρωτ. .... Όμως, η ανωτέρω απόφαση, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, δεν είναι καταδικαστική και, επομένως, ο συνήγορος δεν εδικαιούτο να ασκήσει αναίρεση, κατ'
ΚΠοινΔ, κατ` αυτής, αλλά έπρεπε να τηρηθούν οι διατυπώσεις του άρθρου 474§1 ΚΠοινΔ. Κατά συνέπειαν, ενόψει όσων εκτίθενται στη νομική σκέψη της παρούσας, η δήλωση αυτή είναι απαράδεκτη, αφού στρέφεται κατά μη καταδικαστικής αποφάσεως, και πρέπει, εφόσον ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος κλήθηκε να προσέλθει και να εκθέσει τις απόψεις του στο Συμβούλιο αυτό, όπως προκύπτει από τη σχετική επισημείωση της αρμόδιας γραμματέως επί του φακέλου της δικογραφίας, η δήλωση περί αναιρέσεως να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476§1, 583§1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 22 Μαρτίου 2010 (υπ' αριθ. πρωτ. 2228/2010) δήλωση του Ν. Π. του Γ., για αναίρεση της υπ` αριθ. 86254/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.