ΑΠ 2092/2009 — Αιτιολογίας επάρκεια, Ελαφρυντικές περιστάσεις

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2092 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Ελαφρυντικές περιστάσεις. Περίληψη: Ελαφρυντική περίσταση άρθρου 84 παρ. 2 Ε΄ του ΠΚ. Για τη συνδρομή της πρέπει η καλή συμπεριφορά να εκτείνεται σε μεγάλο διάστημα και υπό το καθεστώς ελευθερίας του υπαιτίου. Ορθή απόρριψη αιτήματος αναγνώρισης της ανωτέρω ελαφρυντικής περίστασης στο πρόσωπο του κατηγορουμένου, ο οποίος μετά την πράξη του κρατείται συνεχώς. Απορρίπτεται η αίτηση αναιρέσεως. Αριθμός 2092/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο - Εισηγητή, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Οκτωβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Φίλιππο Φίλια, περί αναιρέσεως της 442/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιά. Το Πενταμελές Εφετείο Πειραιά, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 31 Μαρτίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 614/

1. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Η καταδικαστική απόφαση έχει την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σε αυτήν, με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Η απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της καταδικαστικής απόφασης πρέπει να εκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς που προβάλλονται από τον κατηγορούμενο ή το συνήγορό του. Τέτοιοι ισχυρισμοί είναι εκείνοι που προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξεως ή στην άρση ή μείωση της ικανότητας για καταλογισμό ή στην εξάλειψη του αξιοποίνου ή στη μείωση της ποινής, υπό την προϋπόθεση ότι οι ισχυρισμοί αυτοί προβάλλονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, δηλαδή με παράθεση όλων των πραγματικών περιστατικών που είναι αναγκαία για τη θεμελίωσή τους. Αν δεν αναφέρονται τα ανωτέρω περιστατικά, ο σχετικός ισχυρισμός καθίσταται αόριστος και το δικαστήριο δεν έχει υποχρέωση να απαντήσει επ' αυτού ή να αιτιολογήσει ειδικώς την απόρριψή του. Αν όμως ο προβαλλόμενος ισχυρισμός είναι σαφής και ορισμένος κατά τα άνω και δεν αιτιολογείται ειδικώς η απόρριψή του, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως για έλλειψη αιτιολογίας, ενώ η μη απάντηση σ'αυτόν συνιστά έλλειψη ακροάσεως κατά το άρθρο 170 παρ. 2 του ΚΠΔ και ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Β του ίδιου Κώδικα. Μεταξύ των ως άνω ισχυρισμών περιλαμβάνονται και εκείνοι που αφορούν στη συνδρομή στο πρόσωπο του κατηγορουμένου ελαφρυντικών περιστάσεων κατά το άρθρο 84 του ΠΚ, αφού η παραδοχή τους οδηγεί κατά το ίδιο άρθρο σε επιβολή μειωμένης ποινής κατά το μέτρο του άρθρου 83 του ίδιου Κώδικα. Τέτοια ελαφρυντική περίσταση θεωρείται και η προβλεπόμενη στην περίπτωση ε' της παραγράφου 2 του άρθρου 84, ήτοι ότι ο υπαίτιος συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη του. Για τη συνδρομή της περιστάσεως αυτής πρέπει η καλή συμπεριφορά να εκτείνεται σε μεγάλο διάστημα και υπό καθεστώς ελευθερίας του υπαιτίου, γιατί τότε μόνο η συμπεριφορά αυτή είναι προϊόν της ελεύθερης βούλησής του και αντανακλά στη γνήσια ψυχική του στάση και παρέχει αυθεντική μαρτυρία για την ποιότητα του ήθους του και της κοινωνικής προδιαθέσεώς του, σε αντίθεση με τον ευρισκόμενο στη φυλακή, ο οποίος υπόκειται σε ιδιαίτερο καθεστώς, δηλαδή στερήσεως της προσωπικής του ελευθερίας και υπακοής σε συγκεκριμένους κανόνες συμπεριφοράς επί πειθαρχική ποινή και συνεπώς η συμπεριφορά του είναι ελεγχόμενη ανά πάσα στιγμή και όχι η ελεύθερη στην κοινωνία, στην οποία απέβλεψε ο νομοθέτης. Στην προκειμένη περίπτωση το Πενταμελές Εφετείο Πειραιώς, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 442/2008 απόφασή του, καταδίκασε τον κατηγορούμενο για τις πράξεις της κατοχής ναρκωτικών ουσιών από υπότροπο και της αντίστασης σε ποινές ισόβιας κάθειρξης και φυλάκισης ενός έτους αντίστοιχα. Όπως προκύπτει από τα πρακτικά της ανωτέρω αποφάσεως, ο συνήγορος του κατηγορουμένου κατέθεσε μεταξύ άλλων και τον παρακάτω αυτοτελή ισχυρισμό τον οποίο ανέπτυξε και προφορικά: "Ο κατηγορούμενος υποβάλει το αίτημα να του αναγνωριστεί η ελαφρυντική περίσταση της καλής διαγωγής επί μακρόν χρονικό διάστημα μετά την πράξη. Από το σύνολο των υπό τούτου κατατεθέντων και αναγνωσθέντων εγγράφων ήτοι: α) Το από 3/3/2008 πιστοποιητικό επιμόρφωσης του Ινστιτούτου Διαρκούς Εκπαίδευσης Ενηλίκων του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (ν. 3369/2005, άρθρο 5). β) Η υπ'αριθμ. πρωτ. 12855/1.10.08 βεβαίωση του κ. κ. Πατρών, γ) Το υπ' αριθμ. πρωτ. 13628/27.10.08 πληροφοριακό σημείωμα του Τμήματος Κοινωνικής Υπηρεσίας του παραπάνω καταστήματος κράτησης, προκύπτει ότι όχι μόνο καθ' όλο το διάστημα της κράτησής του, δηλαδή από 21/10/2004 έως την ημέρα συνεδρίασης του Δικαστηρίου όχι μόνο επέδειξε αρίστη διαγωγή συμμορφούμενος με τους κανόνες της υπηρεσίας, όντας ευπροσήγορος και προσηνής με τους προϊσταμένους, υπαλλήλους των σωφρονιστικών καταστημάτων αλλά και τους συγκρατούμενούς του, χωρίς ποτέ να παρατηρηθεί έστω για το παραμικρό, πλην όμως τούτων επέδειξε και ενεργό θετική στάση παρακολουθώντας εκπαιδευτικά προγράμματα και περατώνοντας με επιτυχία το εκπαιδευτικό πρόγραμμα "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ 1" διάρκειας 75 ωρών που πραγματοποιήθηκε από το Ινστιτούτο Διαρκούς εκπαίδευσης ενηλίκων της Γενικής Γραμματείας Ενηλίκων στο Κέντρο Εκπαίδευσης Φωκίδας από 15.11.07-26.02.
2. Με τη στάση του αυτή έχει αποδείξει πλήρη μεταστροφή του, ουσιαστική κοινωνικοποίηση και προσαρμογή του στους δεοντολογικούς κανόνες συμπεριφοράς και την πλήρη απόρριψη με εσωτερική διάθεση όλων των παραβατικών κανόνων. Με δεδομένη τη συνεχή αυτή αρίστη συμπεριφορά θα πρέπει να του αναγνωριστεί η συγκεκριμένη ελαφρυντική περίσταση". Τον ανωτέρω ισχυρισμό απέρριψε το Δικαστήριο κατά πλειοψηφίαν με την εξής αιτιολογία: "Δεν συντρέχει στο πρόσωπό του κατά την επικρατήσασα άποψη, η συνδρομή της εκ του άρθρου 84 παρ. 2ε' του Ποιν.Κ. ελαφρυντικής περίστασης, περί του ότι αυτός συμπεριφέρθηκε καλά για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την τέλεση των πράξεών του. Το γεγονός ότι κατά το τετραετές και πλέον χρονικό διάστημα της κράτησής του επέδειξε καλή διαγωγή, δεν θεμελιώνει την ελαφρυντική περίσταση της ως άνω διάταξης, καθ' όσον η συμπεριφορά του αυτή ανάγεται σε χρόνο που κρατείται και είναι εκκρεμείς οι εναντίον του κατηγορίες και δεν είναι συμπεριφορά σε ελεύθερη διαβίωση". Σύμφωνα με τα όσα αναφέρθηκαν, τα περιστατικά που επικαλέστηκε ο συνήγορος του κατηγορουμένου για τη θεμελίωση του ανωτέρω αυτοτελούς ισχυρισμού, δεν θεμελιώνουν τον εν λόγω ισχυρισμό, ο οποίος έτσι καθίσταται αόριστος και το Δικαστήριο δεν είχε υποχρέωση να απαντήσει επ' αυτού, παρά ταύτα διέλαβε στην απόφασή του την παραπάνω ειδική αιτιολογία. Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΠΚ περί αναιτιολόγητης απόρριψης του ως άνω αυτοτελούς ισχυρισμού, είναι αβάσιμος. Μετά από αυτά πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρ. 583 παρ. 1 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 31-3-2009 αίτηση του ..., για αναίρεση της υπ' αριθ. 442/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιά. Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι