Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2092 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απόρριψη αιτήσεως αναιρέσεως λόγω ασκήσεώς της στο Διευθυντή Φυλακών, χωρίς σύνταξη έκθεσης ασκήσεως αναιρέσεως, με αναγραφή σ' αυτή των λόγων της και υπογραφή του Διευθυντή. Αριθμός 2092/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο-Εισηγητή, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστάσιου Κανελλόπολου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 8 Δεκεμβρίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντα-κατηγορουμένου Γ. Τ. του Π., κρατούμενου στη Δικαστική Φυλακή ..., που δεν παραστάθηκε στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 242/2010 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 26 Απριλίου 2010 αίτησή του περί αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αύξοντα αριθμό 786/
- Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αναστάσιος Κανελλόπουλος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Τσαγκουρνή, με αριθμό 317/1.10.2010, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Ι. Εισάγω στον Δικαστήριό Σας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 και 513 παρ. 1 ΚΠΔ την από 28-4-2010 αίτηση αναίρεσης του Τ. Γ. του Π., κρατούμενου στη Δικαστική φυλακή ..., κατά της συγχωνευτικής απόφασης 242/10 του Πενταμελούς Αναστολών Αθηνών, με την οποία καθορίσθηκε συνολική ποινή, που πρέπει να εκτίσει, κάθειρξη 7 ετών και 10 μηνών, και συνολική χρηματική ποινή 4.700 ευρώ, και εκθέτω τα ακόλουθα: ΙΙ. Με την διάταξη του άρθρου 474 παρ. 1 ΚΠΔ ορίζεται ότι "με την επιφύλαξη της διάταξης της παρ. 2 του άρθρου 473 του ίδιου Κώδικα, το ένδικο μέσο ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση (από βούλευμα) ή στο γραμματέα του Ειρηνοδικείου ή στον Προϊστάμενο της Προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος. Αν αυτός κρατείται στη φυλακή, η δήλωση μπορεί να γίνει και σ' εκείνο που την διευθύνει. Για την δήλωση συντάσσεται έκθεση που υπογράφεται από εκείνο που την υποβάλλει ή τον αντιπρόσωπό του (άρθρο 465 παρ. 1 ΚΠΔ), και από εκείνον που την δέχεται ...". Αν η έκθεση γίνει σε άλλο γραμματέα ή στο Διευθυντή των φυλακών, αποστέλλεται αμέσως στο γραμματέα του Δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση. Από την παραπάνω διάταξη προκύπτει σαφώς ο τόπος άσκησης του ενδίκου μέσου, όπως επίσης ρυθμίζεται και το περιεχόμενο της σχετικής έκθεσης. Ειδικότερα, αν ο αιτών κρατείται στη φυλακή, η δήλωση μπορεί να γίνει και σε κείνο που διευθύνει την φυλακή (Βλ. Α.Π. 2169/
- Π.Χρ.ΝΔ', σελίς 789), χωρίς και τότε να αποκλείεται η άσκησή της ενώπιον κάποιου γραμματέα κλπ. (Μπουρόπουλος Ερμην. ΚΠοιν.Δικ. άρθρο 474 σελ. 168). ΙΙΙ. Η άσκηση του ενδίκου μέσου με άλλο τρόπο εκτός του οριζόμενου στο άρθρο 474 παρ. 1 ΚΠΔ, είναι ανεπίτρεπτη και απορρίπτεται ως απαράδεκτο το ένδικο μέσο που ασκήθηκε (άρθρα 474 παρ. 1, 476 παρ. 1 ΚΠΔ). Κατά την παγία νομολογία του Αρείου Πάγου, η άσκηση ενδίκου μέσου με αυτοτελές δικόγραφο, είναι απαράδεκτη, το οποίο (δικόγραφο) δεν μπορεί να θεωρηθεί "δήλωση", έστω κι αν αυτό ακόμη έλαβε αρίθμηση και συνετάγη έκθεση κάτω από αυτό, με την υπογραφή του γραμματέα. (Βλ. ΑΠ 1040/2004 Π.Χρ. ΝΕ, Σελίς 437), πολλώ μάλλον που εδώ ούτε έκθεση εγχειρίσεως, ούτε έκθεση άσκησης ενδίκου μέσου, ούτε υπογραφή Γραμματέα, έλαβε χώρα. ΙV. Περαιτέρω, κατ' άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ, "όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα, ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται, ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα, ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από τον νόμο για την άσκησή του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο ..." . V. Στην προκείμενη περίπτωση ο αιτών Τ. Γ. του Π., όπως προκύπτει από τα τηρούμενα βιβλία του καταστήματος κράτησης ..., και δη το υπ' αριθμ. πρωτ. 5418/8-4-2010 πιστοποιητικό κρατείται στο ως άνω κατάστημα από 20-8-2009 συνεχώς μέχρι και σήμερα (8-4-2010), ημερομηνία έκδοσης του ως άνω πιστοποιητικού, δυνάμει των εις αυτό αναγραφόμενων λεπτομερώς εννέα
(9)αποφάσεων, κατέθεσε έγγραφο στην Διεύθυνση του καταστήματος, που ο ίδιος αποκαλεί "Αναίρεση", που έλαβε αριθμό ένδικων μέσων 21/28-4-2010, απευθυνόμενο προς το Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, δια του Διευθυντή της φυλακής, με το οποίο παραπονείται για το αποτέλεσμα της συγχώνευσης και της συνολικής ποινής μεταξύ δύο αποφάσεων. Το έγγραφο αυτό που εκτιμάται από μας ως αίτηση ή δήλωση κρατουμένου κατηγορούμενου, δεν υπεβλήθη κατά τους όρους του άρθρου 74 ΚΠΔ, που προβλέπει παράδοση μεν στον διευθυντή του καταστήματος όπου κρατείται και σύνταξη ενταυτώ έκθεσης που ελλείπει παντελώς. Αλλ' ούτε, πολλώ μάλλον, δύναται να θεωρηθεί ως άσκηση ενδίκου μέσου, (Αναίρεσης), αρθρ. 474 παρ. 1 ΚΠΔ, ακόμη κι αν το έγγραφό του αυτό ήθελε γίνει δεκτό ότι συνιστά δικόγραφο που κατατέθηκε στο διευθυντή των φυλακών, ο οποίος βεβαιώνει το γνήσιο της υπογραφής του (Πρβλ. ΑΠ. 1672/95 ΠΧρ. ΜΣΤ', Σελίς 1058). [Βλ. Περιπτωσιολογία] Απαράδεκτη κρίθηκε η αναίρεση που ασκήθηκε με δικόγραφο κάτω από το οποίο συντάχθηκε μόνο πράξη εγχειρίσεως (Πρβλ. ΑΠ. 2169/2003, Π.Χρ. ΝΔ' Σελίς 789) που στην περίπτωσή μας ούτε πράξη εγχείρισης έστω συνετάγη. Ομοίως απαράδεκτο κρίθηκε ένδικο μέσο με αυτοτελές δικόγραφο που παραδόθηκε ή κατατέθηκε στο διευθυντή της φυλακής, (Βλ. ΑΠ. 463/2003, Πραξ. Λογ. ΠΔ 2003, Σελίς 27). VI. Σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, σαφώς προκύπτει ότι δεν τηρήθηκαν οι νόμιμες διατυπώσεις άσκησης του ενδίκου μέσου, (άρθρ. 473 παρ. 2, 474, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 ΚΠΔ), καθώς απαιτείται πάντοτε να συντάσσεται έκθεση άσκησης ενδίκου μέσου, με όλα τα στοιχεία δηλαδή τους λόγους για τους οποίους ασκείται το ένδικο μέσο, όπως αξιώνει το άρθρο 474 παρ. 2 ΚΠΔ, και ποτέ δεν αρκεί η κατάθεση δικογράφου, ή άλλου εγγράφου, ή αίτησης ή έκθεσης εγχειρίσεως, και πρέπει σύμφωνα με τα άρθρα 473 παρ. 2, 474, 476, 509 παρ. 1 ΚΠΔ, να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 28-4-2010 αίτησή του για αναίρεση, κατά της υπ' αριθμ. 242/2010 συγχωνευτικής απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών - Αναστολών - και να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ, ως αντικ. με άρθρο 55 παρ. 1 του Ν. 3160/2003, σε συνδ. με το άρθρο 3 παρ. 3 Ν. 773/1977 και την κοινή απόφαση Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης 58553/28-6-
- ΓΙ' ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ Προτείνω στο Συμβούλιό Σας Α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η με αριθμ. 21/28-4-2010 αίτηση αναίρεσης του Τ. Γ. του Π., κρατουμένου στην κλειστή φυλακή ..., κατά της συγχωνευτικής απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών - Αναστολών - με αριθμό 242/
- Β) Να καταδικαστεί ο ανωτέρω στα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 16-9-2010 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ιωάννης Τζαγκουρνής". Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντα. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Επειδή, κατά μεν τις διατάξεις των άρθρων 509 παρ.1α', 465 παρ.1 και 474 παρ.1 και 2 ΚΠοινΔ, που η τελευταία ως ειδική, κατισχύει της γενικής τοιαύτης του άρθρου 74 του ίδιου Κώδικα, κατά την οποία οι αιτήσεις και δηλώσεις των κρατουμένων υποβάλλονται με έγγραφο, που εγχειρίζεται στον διευθυντή του καταστήματος, όπου κρατούνται, συντασσομένης εκθέσεως, διαβιβάζονται δε αυτές αμέσως προς την αρμόδια αρχή και τα αποτελέσματά τους θεωρούνται σαν να είχαν ληφθεί απευθείας από την αρχή αυτή, αν κρατείται στην φυλακή ο αναιρεσείων, η από τον τελευταίο άσκηση του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως μπορεί να γίνει και στον διευθύνοντα την φυλακή που κρατείται, με δήλωση, για την οποία συντάσσεται έκθεση, στην οποία διατυπώνονται οι λόγοι ασκήσεως του ένδικου τούτου μέσου και υπογράφει εκείνος που την υποβάλει ή ο αντιπρόσωπός του και εκείνος ο οποίος την δέχεται, κατά δε τη διάταξη του άρθρου 476 παρ.1 ΚΠοινΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων και στην διάταξη αυτή προβλεπομένων περιπτώσεων, χωρίς να τηρηθούν οι για την άσκησή του διαλαμβανόμενες από τον νόμο διατυπώσεις, τότε, το αρμόδιο να κρίνει για αυτό Συμβούλιο ή Δικαστήριο, το απορρίπτει, ως απαράδεκτο. Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό και με εκείνες των άρθρων 148 επ. ΚΠοινΔ, με τις οποίες καθορίζεται ο τρόπος συντάξεως των εκθέσεων, προκύπτει, ότι το ένδικο μέσο της αναιρέσεως δεν μπορεί ν' ασκηθεί με δικόγραφο, το οποίο έχει απλώς κατατεθεί στο διευθυντή της φυλακής, όπου κρατείται ο αναιρεσείων, παρά μόνο με έκθεση ασκήσεως ενδίκου μέσου, που συντάσσεται ενώπιόν του και στην οποία πρέπει να μνημονεύονται οι σχετικοί λόγοι αναιρέσεως και να υπογράφεται η έκθεση αυτή από τον ασκούντα το ένδικο μέσο και από το Διευθυντή ή τον Γραμματέα της Φυλακής που κρατείται. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, τα οποία επιτρεπτώς εξετάζει ο Άρειος Πάγος για να διακριβώσει το παραδεκτό της ασκηθείσας αναιρέσεως, η κρινόμενη από 26-4-2010 αίτηση αναιρέσεως του κρατουμένου στη Δικαστική Φυλακή ... Γ. Τ. κατά της 242/2010 συγχωνευτικής αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, ασκήθηκε με δικόγραφο, που κατατέθηκε στο Διευθυντή της ανωτέρω Δικαστικής Φυλακής, όπου ο αναιρεσείων κρατείται και για το οποίο καταρτίσθηκε μόνον η 21/28-4-2010 πράξη - αριθμός (εγχειρίσεως) ενδίκου μέσου, χωρίς καμία υπογραφή του οικείου Διευθυντή ή του Γραμματέα της φυλακής και όχι έκθεση, στην οποία να αναφέρονται οι αναιρετικοί λόγοι και η οποία να υπογράφεται από τον καταθέσαντα την αίτηση- δήλωση αναιρέσεως και τον παραλαβόντα Διευθυντή ή Γραμματέα της Φυλακής. Συνεπώς η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, διότι δεν τηρήθηκαν οι από το νόμο ως παραπάνω οριζόμενες διατυπώσεις για την άσκησή της, ο δε αναιρεσείων, που κλήθηκε νομότυπα κατ' άρθρο 476 παρ.1 του ΚΠοινΔ, να παρασταθεί στο Συμβούλιο τούτο και να εκθέσει τις απόψεις του σχετικά με το άνω απαράδεκτο και δεν παραστάθηκε (βλ. από 25- 10-2010 αποδεικτικό επιδόσεως Γραμματέα Δικαστικής Φυλακής ...), πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 26-4-2010 αίτηση αναιρέσεως του Γ. Τ. περί αναιρέσεως της με αριθμό της 242/2010 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 17 Δεκεμβρίου 2010., Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 31 Δεκεμβρίου 2010. Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ