ΑΠ 2093/2009 — Επανάληψη διαδικασίας

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2093 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Επανάληψη διαδικασίας. Περίληψη: Απόρριψη αιτήσεως για επανάληψη της διαδικασίας γιατί το φερόμενο ως νέο στοιχείο (πιστοποιητικό αμετακλήτου αποφάσεως πολιτικού δικαστηρίου) δεν θα μετέβαλε την κρίση του δικαστηρίου για την ενοχή του αιτούντος. Ένορκες βεβαιώσεις που λήφθηκαν μετά την κατάθεση της αιτήσεως και δεν γίνεται επίκληση αυτών στην αίτηση απαραδέκτως προσκομίζονται -. ΑΡΙΘΜΟΣ 2093/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο - Εισηγητή και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανάσιο Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 14 Οκτωβρίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αιτούντος Χ, κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Παρασκευόπουλο, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 1083/2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αιτών ζητεί τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 26 Νοεμβρίου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 44/2009. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κατσιρώδης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα με αριθμό 55/3.2.2009, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Φέρομεν ενώπιον του Δικαστηρίου υμών την από 26 Νοεμβρίου 2008 αίτησιν του καταδικασθέντος Χ, κατοίκου ..., περί α) επαναλήψεως της διαδικασίας, σχετικώς με την υπ'αριθμ. 1083/2008 αμετάκλητον απόφασιν του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και β) αναστολής εκτελέσεως της επιβληθείσης εις αυτόν ποινής και εκθέτομεν τα εξής: Κατά το άρθρον 525 παρ. 1 Κ.Π.Δ., η ποινική διαδικασία που επερατώθη δι'αμετακλήτου αποφάσεως επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του κατδικασθέντος διά πλημμέλημα ή κακούργημα, μόνον εις τας τέσσαρας περιπτώσεις που αναφέρονται περιοριστικώς εις την διάταξιν αυτήν Κατά την δευτέραν από τας περιπτώσεις αυτάς, η ποινική διαδικασία επαναλαμβάνεται εάν, μετά την οριστικήν καταδίκην τινός απεκαλύφθησαν νέα άγνωστα εις τους καταδικάσαντας δικαστάς γεγονότα ή αποδείξεις, αι οποίαι μόναι ή εν συνδυασμώ προς τας πρότερον προσκομισθείσας καθιστούν πρόδηλον, ότι ο καταδικασθείς είναι αθώος ή κατεδικάσθη αδίκως δι'έγκλημα βαρύτερον εκείνου, το οποίον πράγματι εξετέλεσε. Νέα γεγονότα ή αποδείξεις, όροι που κατά την διάταξιν αυτήν είναι ταυτόσημοι, δύναται να είναι καταθέσεις νέων μαρτύρων, ανάκλησις ή τροποποίησις ή συμπλήρωσις μαρτυρικών καταθέσεων, νέα έγγραφα και οιαιδήποτε άλλαι αποδείξεις, αι οποίαι δεν υπεβλήθησαν εις το δικαστήριον που εδίκασε και ήσαν άγνωστοι εις τους δικαστάς, εφ'όσον αυταί εκτιμώμεναι μόναι των ή εν συνδυασμώ με αυτάς που είχον προσκομισθή καθιστούν φανερόν και όχι απλώς πιθανόν, ότι ο καταδικασθείς είναι αθώος ή κατεδικάσθη δι'έγκλημα βαρύτερον εκείνου που ετέλεσε. Δεν δύνανται να αποτελέσουν λόγον επαναλήψεως της διαδικασίας γεγονότα, τα οποία δεν ήσαν άγνωστα εις τους δικαστάς που εξέδωσαν την καταδικαστικήν απόφασιν, αλλ'αντιθέτως ηρευνήθησαν αμέσως ή εμμέσως και απερρίφθησαν, έστω και δι'εσφαλμένης εκτιμήσεως ή δεν ήσκησαν επιρροήν εις τον σχηματισμόν της δικαστικής κρίσεως. Εξ άλλου δεν θεωρούνται νέα άγνωστα γεγονότα, εκείνα διά των οποίων διώκεται ο από νομικής και ουσιαστικής πλευράς έλεγχος της καταδικαστικής αποφάσεως, επί της βάσει του αποδεικτικού υλικού που έλαβον υπ'όψιν των οι δικασταί που εξέδωσαν την απόφασιν, διότι η αίτησις επαναλήψεως της διαδικασίας στρέφεται κατ'αμετακλήτου αποφάσεως και δεν αποτελεί ένδικον μέσον, αλλ'έκτακτον διαδικασίαν (Α.Π. 1490/2006 Ποιν Χρ ΝΖ' σελ. 701 κ.ά.). Περαιτέρω προϋπόθεσις της κατά το άρθρον 529 Κ.Π.Δ. αναστολής εκτελέσεως της ποινής, εις περίπτωσιν υποβολής αιτήσεως επαναλήψεως της διαδικασίας, είναι αφ'ενός μεν να είναι βάσιμος η αίτησις αυτή και αφ'ετέρου να εκτίεται η επιβληθείσα ποινή (Α.Π. 1938/2007 Π Λογ 2007 σελ. 1407 κ.ά.). Εις την προκειμένην περίπτωσιν ο αιτών διά της ανωτέρω αιτήσεώς του ζητεί την επανάληψιν της διαδικασίας, κατά την οποίαν εξεδόθη η υπ'αριθμ. 1083/2008 απόφασις του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, διά της οποίας κατεδικάσθη διά ψευδορκίαν μάρτυρος και επεβλήθη εις αυτόν ποινή φυλακίσεως 10 μηνών, η οποία μετετράπη εις χρηματικήν ποινήν προς 4,40 ευρώ ημερησίως. Η απόφασις αυτή κατέστη αμετάκλητος, αφού δεν ησκήθη το ένδικον μέσον της αναιρέσεως. Η πράξις διά την οποίαν κατεδικάσθη ο αναιρεσείων συνίστατο εις το ότι εις την ... την 21 Μαΐου 2002 ως μάρτυς εξετασθείς ενόρκως ενώπιον αρμοδίας προς ένορκον εξέτασιν αρχής, εν γνώσει κατέθεσε ψευδή. Συγκεκριμένως, κατόπιν της από 21/12/2001 αγωγής την οποίαν ήσκησεν ενώπιον του Ειρηνοδικείου Εδέσσης ο ΑΑ κατά του εγκαλούντος ΒΒ, διά της οποίας εζήτει να υποχρεωθή αυτός να καταβάλη εις τούτον το ποσόν των 5.869,40 ευρώ ως αξίωσιν αυτού εκ της συμμετοχής του εις αφανή εταιρίαν, την οποίαν είχον ιδρύσει από κοινού, την 21/5/2002, ημερομηνία συζητήσεως της άνω αγωγής, ο κατηγορούμενος, ο οποίος εξητάσθη ενόρκως ως μάρτυς αποδείξεως του ενάγοντος, κατέθεσε μεταξύ άλλων και τα εξής: "Ο ΑΑ θέλησε να αποχωρήσει και ζήτησε 5.000.000 δρχ. 'Ετσι συμφώνησαν. Το ξέρω από συζητήσεις των δύο τους. Ο ΒΒ, από ότι έμαθα, έδωσε 3.000.000 δρχ. και τα υπόλοιπα λόγω οφειλών στην Εφορία και την Δ.Ε.Η. αδυνατούσε να τα καταβάλει. Δεν ξέρω ότι είχε άλλες υποχρεώσεις ο ΑΑ. Σε μία συνάντηση που είχαμε οι τρεις μας ο ΒΒ είπε ότι θα δώσει το υπόλοιπο των 2.000.000 δρχ. Μου έκανε ο ΑΑ πρόταση να πάρω το μερίδιο του για 5.000.000 δρχ. Από τον ίδιο το ΒΒ άκουσα ότι ο ΑΑ πούλησε στις 5.000.000 δρχ.". Τα προαναφερόμενα όμως δεν ήσαν αληθή και ο κατηγορούμενος το εγνώριζε. Η αλήθεια δε ήτο ότι ο ενάγων ποτέ δεν εζήτησε το ανωτέρω ποσόν των 5.000.000 δρχ. διά να αποχωρήση από την εταιρίαν, ούτε συνεφώνησε μετά του εγκαλούντος ΒΒ να καταβάλη εις αυτόν το εν λόγω ποσόν. Εξ άλλου ο κατηγορούμενος ουδέποτε ήτο παρών εις τας συζητήσεις που εγένοντο μεταξύ του εγκαλούντος εναγομένου ΒΒ και του ενάγοντος ΑΑ, ο δε εγκαλών ουδέποτε εδήλωσεν ότι θα δώση εις τον ενάγοντα το ποσόν των 2.000.000 δρχ., ούτε εδήλωσεν εις τον κατηγορούμενον αλλά και εις οιονδήποτε άλλον, ότι ο ενάγων επώλησε το μερίδιόν του εις το ποσόν των 5.000.000 δρχ. Το ανωτέρω δικαστήριον επεστήριξε την κρίσιν του περί της ενοχής του αιτούντος εις τα αναγνωσθέντα υπ'αυτού έγγραφα, ήτοι εις 1) τα πρακτικά της πρωτοβαθμίου δίκης, τουτέστι της υπ'αριθμ. 302/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Εδέσσης, 2) το πρακτικόν συνεδριάσεως του Ειρηνοδικείου Εδέσσης της 21/5/2002, 3) την υπ' αριθμ. 127/2002 απόφασιν του Ειρηνοδικείου Εδέσσης και 4) την υπ'αριθμ. 76/2003 απόφασιν του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Εδέσσης. Εκ του περιεχομένου της εν λόγω αιτήσεως προκύπτει, ότι ο αιτών παραπονείται, ότι το δικαστήριον ήχθη εις την κρίσιν του περί της ενοχής του διά την ανωτέρω αξιόποινον πράξιν κατ'εσφαλμένην εκτίμησιν των προαναφερθέντων αποδεικτικών στοιχείων, που όμως δεν αποτελεί λόγον επαναλήψεως της διαδικασίας. Το φερόμενον ως νέον αποδεικτικόν στοιχείον, ήτοι πιστοποιητικόν αμετακλήτου της ως άνω υπ'αριθμ. 76/2003 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Εδέσσης, μη προσκομιζόμενον πάντως υπό του αιτούντος και εάν ακόμη ήτο γνωστόν εις το καταδικάσαν αυτόν δικαστήριον, ουδόλως θα μετέβαλε την εξενεχθείσαν κρίσιν του περί της ενοχής του αιτούντος διά την προδιαληφθείσαν αξιόποινον πράξιν, αφού αυτή δεν εξηρτήθη εκ του αμετακλήτου της αποφάσεως ταύτης. Κατ'ακολουθίαν καθίσταται σαφές, ότι δεν προέκυψαν νέαι αποδείξεις άγνωστοι εις τους δικάσαντας δικαστάς καθιστώσαι φανερόν, ότι ο αιτών είναι αθώος. Συνεπώς η ανωτέρω αίτησις είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθή. Συνακολούθως πρέπει να απορριφθή και η αίτησις αναστολής της επιβληθείσης ποινής, κατά το άρθρον 529 Κ.Π.Δ., αφού η ικανοποίησις αυτής προϋποθέτει, αφ'ενός μεν να είναι βάσιμος η αίτησις επαναλήψεως της διαδικασίας και αφ'ετέρου να εκτίεται η επιβληθείσα ποινή, που δεν συμβαίνει εν προκειμένω. Επειδή κατ'ακολουθίαν των εκτεθέντων, πρέπει κατά τα άρθρα 525 παρ. 1 και 2, 527 παρ. 1 και 3, 528 παρ. 1, 529 και 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ., να απορριφθούν αι υπό κρίσιν αιτήσεις και να καταδικασθή ο αιτών εις τα δικαστικά έξοδα εκ 220 ευρώ. Δ Ι Α Τ Α Υ Τ Α Π ρ ο τ ε ί ν ο μ ε ν: Ι. Να απορριφθούν α) η από 26 Νοεμβρίου 2008 αίτησις του Χ, κατοίκου ..., περί επαναλήψεως προς το συμφέρον αυτού της αμετακλήτως περατωθείσης ποινικής διαδικασίας, διά της υπ'αριθμ. 1083/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και β) η υπό την αυτήν ημερομηνίαν αίτησίς του περί αναστολής εκτελέσεως της επιβληθείσης διά της ανωτέρω αποφάσεως εις αυτόν ποινής. ΙΙ. Να καταδικασθή ο αιτών εις τα δικαστικά έξοδα εκ 220 ευρώ. Αθήνα 22 Ιανουαρίου 2009 Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Ανδρέας Ι. Ζύγουρας ". Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον πληρεξούσιο του αιτούντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 525 παρ.1 περίπτ. 2 του ΚΠΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται, προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, αν μετά την οριστική καταδίκη του αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία, μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάστηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά διέπραξε. Νέες αποδείξεις, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, είναι εκείνες που δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και, ως εκ τούτου, ήταν άγνωστες στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, την κρίση του δε αυτή σχηματίζει το δικαστήριο, που επιλαμβάνεται της αιτήσεως για επανάληψη της διαδικασίας, από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας. Νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων ή νεότερες καταθέσεις, συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές ή και τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις ή πρακτικά ή άλλα αποδεικτικά στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες, είτε μόνες τους, είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστούν φανερό, και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασθείς είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά διέπραξε. Δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο επαναλήψεως της διαδικασίας γεγονότα τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλά αντιθέτως ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν από αυτούς, έστω και κατ' εσφαλμένη εκτίμηση των τεθέντων υπόψη τους αποδεικτικών στοιχείων, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής ή νομικής πλευράς έλεγχος της προσβαλλόμενης αποφάσεως, με βάση το αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπόψη τους οι εκδόσαντες αυτήν δικαστές, εφόσον η αίτηση επαναλήψεως διαδικασίας, ως στρεφόμενη κατ' αμετάκλητης αποφάσεως, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία. Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπό κρίση αίτηση, ζητείται η επανάληψη της ποινικής διαδικασίας, που περατώθηκε αμετάκλητα με την υπ' αριθ. 1083/2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία επιβλήθηκε στον αιτούντα ποινή φυλάκισης 10 μηνών, μετατραπείσα, για ψευδορκία μάρτυρα, με συναφές αίτημα αναστολής εκτέλεσης της ποινής. Η πράξη, για την οποία καταδικάστηκε ο αιτών, συνίστατο στο ότι "στην ..., στις 21.5.2002, ενώ εξετάστηκε ενόρκως ενώπιον αρχής αρμοδίας να ενεργεί ένορκη εξέταση, κατέθεσε εν γνώσει του ψέματα, ήτοι μετά την από 21.12.2001 αγωγή, την οποία είχε ασκήσει ενώπιον του Ειρηνοδικείου Έδεσσας ο ΑΑ κατά του μηνυτή ΒΒ με την οποία ζητούσε να υποχρεωθεί ο δεύτερος να καταβάλει στον πρώτο το ποσό των 5.869,40 Ευρώ, ως υπόλοιπο της συμμετοχής του σε αφανή εταιρία, την οποία είχαν ιδρύσει από κοινού, στις 21.5.2002, ημερομηνία κατά την οποία συζητήθηκε η ως άνω αγωγή, ο κατηγορούμενος, ο οποίος, εξετάστηκε ενόρκως ως μάρτυρας του ενάγοντος, κατέθεσε, μεταξύ άλλων, και τα εξής: "Ο ΑΑ θέλησε ν' αποχωρήσει και ζήτησε 5.000.000 δρχ. Έτσι συμφώνησαν. Το ξέρω από συζητήσεις των δύο τους. Ο ΒΒ, από ότι έμαθα, έδωσε 3.000.000 δρχ. και τα υπόλοιπα λόγω οφειλών στην εφορία και τη Δ.Ε.Η. αδυνατούσε να τα καταβάλλει. Δεν ξέρω ότι είχε άλλες υποχρεώσεις ο ΑΑ. Σε μία συνάντηση που είχαμε οι τρεις μας ο ΒΒ είπε ότι θα δώσει το υπόλοιπο των 2.000.000 δραχμών. Μου έκανε ο ΑΑ πρόταση να πάρω το μερίδιο του για 5.000.000 δρχ. Από τον ίδιο το ΒΒ άκουσα ότι ο ΑΑ πούλησε στις 5.000.000 δρχ.". Όμως τα προαναφερόμενα δεν ήταν αληθινά και αυτός το γνώριζε, η αλήθεια δε είναι ότι ο ενάγων ποτέ δεν ζήτησε το ποσό των 5.000.000 δρχ. για να αποχωρήσει από την εταιρία, ότι ποτέ δεν συμφώνησε με τον μηνυτή να του καταβάλει το ως άνω ποσό, ότι ο κατηγορούμενος ποτέ δεν ήταν παρών σε συζητήσεις που έγιναν μεταξύ του μηνυτή και του ενάγοντος, ότι ποτέ ο μηνυτής δεν δήλωσε, ότι θα δώσει στον ενάγοντα το ποσό των 2.000.000 δρχ. και ότι ποτέ ο μηνυτής δεν δήλωσε στον κατηγορούμενο αλλά και σε οποιονδήποτε ότι ο ενάγων πούλησε το μερίδιο του στο ποσό των 5.000.000 δρχ". Το ανωτέρω δικαστήριο επιστήριξε την κρίση του για την ενοχή του αιτούντος στα έγγραφα που αναγνώστηκαν, ήτοι 1) στα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, δηλαδή της υπ' αριθμ. 302/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Εδέσσης, 2) στο πρακτικό συνεδριάσεως του Ειρηνοδικείου Εδέσσης της 21/5/2002, 3) στην υπ' αριθμ. 127/2002 απόφαση του Ειρηνοδικείου Εδέσσης και 4) στην υπ' αριθμ. 76/2003 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Εδέσσης. Από το περιεχόμενο της εν λόγω αιτήσεως προκύπτει ότι ο αιτών παραπονείται ότι το δικαστήριο οδηγήθηκε στην κρίση του για την ενοχή του για την ανωτέρω αξιόποινη πράξη κατ' εσφαλμένη εκτίμηση των προαναφερθέντων αποδεικτικών στοιχείων, που όμως δεν αποτελεί λόγο επαναλήψεως της διαδικασίας. Το φερόμενο ως νέο αποδεικτικό στοιχείο, ήτοι πιστοποιητικό αμετακλήτου της ως άνω υπ' αριθμ. 76/2003 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Εδέσσης, και εάν ακόμη ήτο γνωστό στο δικαστήριο που τον καταδίκασε, δεν θα μετέβαλε καθόλου την κρίση του για την ενοχή του αιτούντος για την παραπάνω αξιόποινη πράξη, αφού αυτή δεν εξαρτήθηκε από το αμετάκλητο της αποφάσεως αυτής. Oι, ως έγγραφα θεωρούμενες, υπ` αριθ. 268/13.10.2009 και 273/15.10.2009 ένορκες ενώπιον της Ειρηνοδίκου Έδεσσας βεβαιώσεις των μαρτύρων ΑΑ (η πρώτη), και ΑΑ και ΓΓ (η δεύτερη), ανεξαρτήτως του ότι τα βεβαιούμενα στην πρώτη, και αν είχαν κατατεθεί στη δίκη επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, θα συνεκτιμώντο ελευθέρως μαζί με τα λοιπά αποδεικτικά στοιχεία, χωρίς να καθιστούν φανερό ότι ο καταδικασθείς αιτών θα αθωωνόταν, στη δε δεύτερη βεβαιώνεται απλώς γιατί ο αιτών δεν προσήλθε στη δικάσιμο της 4.3.2008 που εκδόθηκε η ως άνω απόφαση, απαραδέκτως προσκομίζονται εφόσον δεν έχουν ληφθεί πριν από την κατάθεση της αιτήσεως και δεν γίνεται επίκληση αυτών στην αίτηση (άρθρο 527 παρ. 3 ΚΠΔ). Κατ' ακολουθίαν, είναι σαφές ότι δεν προέκυψαν νέες αποδείξεις άγνωστες στους δικαστές που δίκασαν, που να καθιστούν φανερό ότι ο αιτών είναι αθώος. Συνεπώς, η κρινόμενη αίτηση είναι αβάσιμη και πρέπει να απορριφθεί, να καταδικαστεί δε ο αιτών στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ). Συνακολούθως, πρέπει να απορριφθεί και η αίτηση αναστολής της ποινής που επιβλήθηκε, κατά το άρθρον 529 Κ.Π.Δ., αφού η ικανοποίηση αυτής προϋποθέτει αφενός να είναι βάσιμη η αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας και αφετέρου να εκτίεται η επιβληθείσα ποινή, που δεν συμβαίνει εν προκειμένω. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 26.11.2008 αίτηση επανάληψης της διαδικασίας του Χ κατά της υπ' αριθ. 1083/2008 αμετάκλητης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, καθώς και την αίτηση αναστολής εκτελέσεως της απόφασης αυτής. Επιβάλλει σε βάρος του αιτούντος τα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια είκοσι