ΑΠ 214/2013 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 214 / 2013 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Αναίρεση κατά αποφάσεως που απέρριψε την έφεση ως αβάσιμη κατ' ουσία. Απορρίπτει ως απαράδεκτη γιατί ασκήθηκε με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ενώ η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι καταδικαστική. Αριθμός 214/2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη και Μαρία Γαλάνη-Λεοναρδοπούλου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Παντιώρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 22 Ιανουαρίου 2013, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντα-κατηγορουμένου Κ. Μ. του Θ., κατοίκου ..., που δεν παρέστη, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 4987/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 19 Σεπτεμβρίου 2012 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1059/2012. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Παντιώρας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή, με αριθμό 262/19.12.2012, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Ι) Το ΣΤ Τριμελές Εφετείο (για πλημμελήματα) Αθηνών με την υπ' αριθμ. 4987/2012 απόφαση του αφού δέχθηκε τυπικά την έφεση με αριθμό 2888/17-6-2011 του Κ. Μ. κατά της υπ' αριθμ. 40191/2011 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών, απέρριψε αυτήν ως κατ' ουσίαν αβάσιμη (και παρέπεμψε αυτόν να δικαστεί στο Τριμελές Εφετείο - για κακουργήματα - Αθηνών). Συγκεκριμένα: Ο άνω είχε παραπεμφθεί με το 1875/2009 βούλευμα του συμβουλίου Πλημ/κών Αθηνών ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών για να δικαστεί ως υπαίτιος υπεξαίρεσης σε βαθμό πλημμελήματος - αρθρ. 375§1 εδ.β ΠΚ. Το τελευταίο (Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών) με την υπ' αριθμ. 40191/2011 απόφασή του έκρινε ότι η πράξη φέρει χαρακτήρα κακουργήματος και παραπέμπει αυτόν να δικαστεί γι' αυτή στο Τριμελές Εφετείο για κακουργήματα - Αθηνών. Κατά της απόφασης αυτής ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων άσκησε την υπ' αριθμ. 2888/2011 έφεση, την οποία το άνω Τριμελές Εφετείο κακουργημάτων - Αθηνών με την προσβαλλομένη με την υπό κρίση αναίρεση απόφαση του απέρριψε ως ουσία αβάσιμη. Κατά της τελευταίας αυτής απόφασης ο κατηγορούμενος άσκησε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Αναστασίου Θεοδωράκη την από 19-9-2012 αίτηση αναίρεσης με επίδοση αυτής στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. II. Επειδή κατά τη διάταξη του άρθρου 476§1 Κ.Ποιν.Δ., όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε χωρίς να τηρηθούν διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για, την άσκηση του, κηρύσσεται απαράδεκτο-χωρίς άλλο, διότι άλλως υπάρχει υπέρβαση εξουσίας. Επειδή κατά τη διάταξη του άρθρου 473§2 Κ.Ποιν.Δ. "Η αναίρεση κατά της καταδικαστικής απόφασης μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάστηκε και με δήλωση ... και επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγο υ...". Από τη διάταξη αυτή σαφέστατα συνάγεται ότι ο αναφερόμενος τρόπος ασκήσεως της αναίρεσης με επίδοση αυτής στον Εισαγγελέα Αρείου Πάγου αναφέρεται αποκλειστικά σε καταδικαστικές και μόνον αποφάσεις, ήτοι για τέτοιες που αναγνωρίζουν ενοχή και επιβάλουν ποινή (βλ. και ΑΠ 1488/2007, ΑΠ 119/2006, ΑΠ 51/2003, ΑΠ 235/2006, ΑΠ 2378/2005 κ.α.). Έτσι η υπό κρίση αναίρεση στρεφόμενη κατά απόφασης που δεν είναι καταδικαστική με επίδοση στον Εισαγγελέα Αρείου Πάγου είναι απαράδεκτη και πρέπει να κηρυχθεί ως τέτοια. ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ Προτείνω: Όπως κηρυχθεί απαράδεκτη η από 19-9-2012 αίτηση αναίρεσης του Κ. Μ. κατά της υπ' αριθμ. 4987/2012 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (για πλημ-τα) Αθηνών, και να επιβληθούν τα έξοδα σε βάρος αυτού. Αθήνα 31-10-2012 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κονταξής". Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντα, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 474 παρ. 1 ΚΠΔ "με την επιφύλαξη της διατάξεως της παρ. 2 του άρθρου 473, το ένδικο μέσο ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση (ή το βούλευμα) ή στο γραμματέα του Ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος. Αν αυτός κρατείται στη φυλακή, η δήλωση μπορεί να γίνει και σ' εκείνον που τη διευθύνει". Εξάλλου, κατά τη διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου 473 του ίδιου Κώδικα, "η αναίρεση κατά της καταδικαστικής αποφάσεως μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάστηκε και με δήλωση που περιέχει όσα ορίζονται στην παρ. 2 του επόμενου άρθρου και επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, η οποία αρχίζει σύμφωνα με την παρ.1 ...". Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών, προκύπτει ότι η αίτηση αναιρέσεως κατά μη καταδικαστικής αποφάσεως ασκείται μόνον με δήλωση ενώπιον των περιοριστικούς αναφερομένων στην παρ.1 του άρθρου 474 προσώπων και όχι με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, η οποία αφορά μόνον την καταδικαστική απόφαση. Περαιτέρω, η απόφαση με την οποία το δικαστήριο της ουσίας απορρίπτει την έφεση του κατηγορουμένου κατά καταδικαστικής αποφάσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου ως αβάσιμη δεν είναι καταδικαστική. II. Στην προκείμενη περίπτωση ο αναιρεσείων είχε παραπεμφθεί με το υπ' αρ. 1875/2009 βούλευμα του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών για να δικασθεί ως υπαίτιος της αξιόποινης πράξης της υπεξαίρεσης σε βαθμό πλημμελήματος (άρθρ. 375 παρ.1 εδ.β ΠΚ). Το δικαστήριο εκείνο με την υπ' αρ. 40191/2011 απόφασή του, έκρινε ότι η πράξη που του αποδόθηκε, φέρει κακουργηματικό χαρακτήρα και παρέπεμψε αυτόν να δικασθεί ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών. Κατά της απόφασης αυτής ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος άσκησε την υπ' αρ. 2888/2011 έφεση, την οποία το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, απέρριψε ως αβάσιμη κατ' ουσία. Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως άσκησε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Αναστασίου Θεοδωράκη, την από 19-9-2012 υπό κρίση αίτηση αναίρεσης με επίδοση αυτής στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. III. Σύμφωνα όμως με όσα προαναφέρθηκαν στη μείζονα νομική σκέψη, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου που ασκήθηκε με δήλωση και επίδοση αυτής στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και όχι κατά τον οριζόμενο στο άρθρο 474 παρ.1 ΚΠΔ τρόπο, είναι απαράδεκτη, αφού ασκήθηκε χωρίς να τηρηθούν οι νόμιμες για την άσκηση της διατυπώσεις (άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ). ΙV. Κατ' ακολουθία αυτών, και μετά την ειδοποίηση του αντικλήτου συνηγόρου του αναιρεσείοντος, κατά την επί του φακέλου επισημείωση του αρμόδιου γραμματέα και τη μη εμφάνισή του, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ.1 ΚΠΔ, να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1, 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 19-9-2012 αίτηση του Κ. Μ. του Θ., κατοίκου ..., για αναίρεση της 4987/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα