ΑΠ 2141/2007 — Επανάληψη διαδικασίας

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2141 / 2007 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Επανάληψη διαδικασίας. Περίληψη: Προϋπόθεση για το παραδεκτό της αίτησης είναι το αμετάκλητο της απόφασης της οποίας ζητείται η επανάληψη της διαδικασίας. Δεν καθίσταται αμετάκλητη η ερήμην εκδοθείσα πρωτόδικη απόφαση χωρίς προηγούμενη επίδοση αυτής στο δικαιούμενο να ασκήσει το ένδικο μέσο της έφεσης και της αναίρεσης αφ’ ης (επίδοση) και αρχίζει η προθεσμία ασκήσεως των ενδίκων μέσων. Απορρίπτεται ως απαράδεκτη η αίτηση διότι δεν αποδει-κνύεται επίδοση στην δικαιούμενη ν’ ασκήσει έφεση και αναίρεση κατη-γορούμενη της εκδοθείσας ερήμην της πρωτόδικης απόφασης ΑΡΙΘΜΟΣ 2141/2007 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Μιχαήλ Δέτση, Αιμιλία Λίτινα-Εισηγήτρια, Βασίλειο Λυκούδη και Γεώργιο Γιαννούλη, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Χρυσού, (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 20 Μαρτίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση της αιτούσας Χ1 που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Σαραντόπουλο, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 11946/1995 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και η αιτούσα ζητεί τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1 Ιουνίου 2006 αίτησή της, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1034/2006. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ιωάννης Χρυσός εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή με αριθμό 389/21-9-2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "1-Εισάγω ενώπιόν σας, κατά τα άρθρα 527 και 528 παρ.1 ΚΠΔ, την από 25-5-06 αίτηση της καταδικασμένης Χ1 που υπέβαλε ενώπιόν μας δια του εξουσιοδοτημένου συνηγόρου της Γ. Σαραντόπουλου, για επανάληψη της διαδικασίας, η οποία περατώθηκε με την έκδοση της 11946/95 αμετάκλητης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, που την καταδίκασε σε ποινή φυλάκισης πέντε μηνών για αυτοδικία [άρθρο 331 ΠΚ], και εκθέτω τα ακόλουθα. 2-Η ανωτέρω αίτηση για επανάληψη της ποινικής διαδικασίας, που περατώθηκε με την ανωτέρω καταδικαστική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία κατέστη αμετάκλητη με την πάροδο των προθεσμιών προσβολής της από τα προβλεπόμενα ένδικα μέσα, [Βλ.12 και 1882/06 βεβαιώσεις των γραμματέων του Εφετείου Αθηνών και Εισαγγελίας ΑΠ, αντίστοιχα], στηριζόμενη σε νέα γεγονότα και αποδείξεις, από τα οποία, κατά τους ισχυρισμούς της, καθίσταται φανερό ότι είναι αθώα για την πράξη, για την οποία καταδικάσθηκε, είναι νόμιμη, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 525 παρ. 2, παραδεκτά εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, κατά τις διατάξεις των άρθρων 527 παρ. 3 και 528 παρ. 1 του ΚΠΔ, και πρέπει, επομένως, να εξετασθεί κατ΄ ουσία, 3-Κατά το άρθρο 525 παρ. 1 του ΚΠΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για κακούργημα ή πλημμέλημα, εκτός από τις άλλες περιπτώσεις, που αριθμούνται περιοριστικώς στο άρθρο τούτο, και όταν μετά την οριστική καταδίκη του αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν γεγονότα ή αποδείξεις, οι οποίες μόνες ή σε συνδυασμό προς εκείνες που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως καθιστούν φανερό ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάσθηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά διέπραξε. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, νέες αποδείξεις θεωρούνται εκείνες, οι οποίες δεν είχαν υποβληθεί στο δικαστήριο που δίκασε και έτσι ήταν άγνωστες στους δικαστές. Την κρίση αυτή σχηματίζει το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της αίτησης για επανάληψη της διαδικασίας από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης και από τα έγγραφα. Νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων ή και νεότερες συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές των όσων είχαν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου ή νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υπόθεσης, υπό την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους είτε σε συνδυασμό προς εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που τον καταδίκασε, καθιστούν φανερό και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για βαρύτερο έγκλημα. Δεν αποτελούν όμως νέα γεγονότα η ανάκληση ομολογίας του κατηγορουμένου ή μαρτυρίας συγκατηγορουμένου του, διότι οι ανακλήσεις αυτές είναι προφανώς αναξιόπιστες και δεν καθιστούν πρόδηλη την αθωότητα του κατηγορουμένου [ΑΠ. 756/93 ΠΧΡ. 83/535, Α.Π. 216/98 ΠΧΡ. 98/801]. 4-Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, η αιτούσα καταδικάσθηκε με αυτήν για αυτοδικία, που συνίσταται στο ότι στα .... στις 1 και 11-7-92 οικειοποιήθηκε αυτογνωμόνως την αξίωση να καταργήσει το δικαίωμα επικοινωνίας του παθόντος ... εν διαστάσει συζύγου της, με την εξαέτιδα θυγατέρα τους ...., δικαίωμα που του είχε αναγνωρίσει η 7998/91 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, αποκρύπτοντας απ' αυτόν τη διαμονή της και καθιστώντας του κατ' αυτόν τον τρόπο αδύνατη την άσκησή του. Αποχώρησε δηλ. από την κατοικία της μαζί με την ανήλικη θυγατέρα της σε άγνωστη διεύθυνση αποστερώντας από παθόντα του δικαιώματος επικοινωνίας με αυτή. Τούτο έπραξε, διότι πίστευε ότι μπορούσε αυτή μόνη της να ρυθμίσει αυθαίρετα, χωρίς δηλ. προσφυγή στη νόμιμη δικαστική οδό, το δικαίωμα επικοινωνίας του με την ανήλικη θυγατέρα του. Ως νέες αποδείξεις, από τις οποίες προκύπτει, κατά τους ισχυρισμούς της, ότι είναι αθώα της αξιόποινης πράξης της αυτοδικίας, για την οποία καταδικάσθηκε, είναι οι εξής: α) Η 6676/01 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία αυτή αθωώθηκε για το αδίκημα της αρπαγής ανηλίκου ελλείψει δόλου. Στο σκεπτικό της απόφασης αυτής αναφέρεται ότι η κατηγορουμένη γνωστοποίησε με εξώδικη δήλωσή της στον εν διαστάσει σύζυγό της παθόντα, εφέτη των πολιτικών δικαστηρίων, ότι αλλάζει κατοικία και έτσι αναχώρησε σε άγνωστη διεύθυνση με σκοπό να απομακρύνει τη θυγατέρα της απ' αυτόν λόγω του ότι τον υποπτευόταν ότι την παρενοχλούσε σεξουαλικά. β) Το αμετάκλητο 1768/93 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμ/κών Αθηνών, το οποία αποφαίνεται να μη γίνει εναντίον της κατηγορία γι' αρπαγή ανηλίκου, που φέρεται ότι τέλεσε σε βάρος του παθόντος, στα .... στις 11-7-92, με την αιτιολογία ότι δεν στοιχειοθετείται η αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος εάν ο φερόμενος ως δράστης έχει την επιμέλεια του ανηλίκου, όπως στην προκειμένη περίπτωση, που η κατηγορουμένη ασκούσε επ' αυτού την αποκλειστική επιμέλεια, δυνάμει δικαστικών αποφάσεων. γ) Οι 23048 και 23049/05 ένορκες βεβαιώσεις της μητέρας της ... και της αδελφής της .... στις οποίες τούτες καταθέτουν ότι από διηγήσεις της εξάχρονης θυγατέρας του ζεύγους είχαν πεισθεί ότι ο παθών την κακοποιούσε σεξουαλικά. δ) Ιατρικές βεβαιώσεις και γνωματεύσεις ιατρών της Αεροπορίας, στην οποία ο παθών είχε υπηρετήσει ως ανθυποσμηναγός, ιατρικές εξετάσεις του βιβλιαρίου Υγείας του και εντολή εξετάσεως του Τζανείου Νοσοκομείου Πειραιώς, από τα οποία έγγραφα προκύπτει ότι ο παθών είχε παρουσιάσει μελαγχολική αντίδραση, αγχοτικές κρίσεις και λάμβανε αγχολυτικά φάρμακα. ε) Η από 31-12-88 έκθεση επιθεωρήσεως του Επιθεωρητή Αρεοπαγίτη Κ. Δαφέρμου, η οποία επικυρώθηκε με την 41/91 απόφαση του Συμβουλίου Επιθεώρησης Δικαστηρίων, στην οποία αναφέρεται ότι ο παθών είχε "επιλήψιμες υπηρεσιακές σχέσεις". Και στ) η 7139/ 11-6-90 ένορκη βεβαίωση του Ιωάννη Τέντε, πρωτοδίκη, ενώπιον της συμβολαιογράφου Χαλανδρίου Αττικής Γ. Μήτσια, στην οποία τούτος καταθέτει ότι η αιτούσα είναι φιλοπρόοδη και στοργική μητέρα. Από τις ανωτέρω, ως νέες παριστάμενες αποδείξεις, δεν προκύπτει ότι η αιτούσα είναι αθώα της πράξης της αυτοδικίας, για την οποία καταδικάσθηκε. Η πεποίθησή της ότι ο εν διαστάσει σύζυγός της είχε παρενοχλήσει την ανήλικη θυγατέρα της και το γεγονός ότι αυτός λάμβανε αγχολυτικά φάρμακα δεν τις δίνει το δικαίωμα να του στερήσει την επικοινωνία με τη θυγατέρα του και να ακυρώσει αυθαίρετα την ισχύ των δικαστικών αποφάσεων, με τις οποίες του είχε αναγνωρισθεί η επικοινωνία. Άλλωστε, το γεγονός ότι πίστευε ότι ο εν διαστάσει σύζυγός της κακοποιούσε σεξουαλικά τη θυγατέρα τους τούτο το είχε θέσει ενώπιον των δικαστηρίων, όπως προκύπτει από την 7.905/91 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία ανεγνώσθη από το δικαστήριο που την καταδίκασε και επομένως δεν αποτελεί νέο στοιχείο. 5.-Κατ' ακολουθία, εφόσον με τα προσκομιζόμενα ως νέα αποδεικτικά στοιχεία δεν καθίσταται, κατά την έννοια του άρθρου 525 παρ.1 περ.2 ΚΠΔ, φανερό, ότι η αιτούσα είναι αθώα του ανωτέρω εγκλήματος, για το οποίο καταδικάστηκε, ούτε ότι καταδικάστηκε αδίκως για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση, ως αβάσιμη, και να καταδικαστεί αυτή στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 ΚΠΔ). 5 Κατ' ακολουθία, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου σε συμβούλιο πρέπει το μεν να απορρίψει την αίτηση για επανάληψης της διαδικασίας της 11946/95 καταδικαστικής αποφάσεως, καθώς και το αίτημά της να εμφανισθεί στο συμβούλιο, εφόσον με επάρκεια εκθέτει τις απόψεις της στην αίτηση και παρέλκει πάσα περαιτέρω διευκρίνισή τους, το δε να επιβάλλει στην αιτούσα τα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται στο ποσό των 210 Ε. Για τούτο προτείνω Α-Να απορριφθεί η 25-5-06 αίτηση της καταδικασμένης Χ1 για επανάληψη της διαδικασίας, η οποία περατώθηκε με την έκδοση της 11946/95 αμετάκλητης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, Β- Να απορριφθεί το αίτημα αυτής για εμφάνιση στο συμβούλιο, Και Γ-Να καταδικασθεί στη δικαστική δαπάνη, που ανέρχεται στο ποσό των 210 Ε. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Φώτιος Μακρής Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον πληρεξούσιο του αιτούσας. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 525 παρ. 1 του ΚΠΔ, η διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημέλημα ή κακούργημα μόνο στις εξής περιπτώσεις : (απαριθμούνται στη συνέχεια περιοριστικά). Από τη διάταξη αυτή προκύπτει με σαφήνεια ότι προϋπόθεση του παραδεκτού της αίτησης επανάληψης της διαδικασίας, η οποία δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία, αποτελεί το αμετάκλητο της απόφασης, με την οποία ο αιτών καταδικάσθηκε για πλημμέλημα ή κακούργημα. Κατά δε το άρθρο 546 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, αμετάκλητη είναι η απόφαση κατά της οποίας δεν επιτρέπεται ένδικο μέσο ή δεν ασκήθηκε μέσα στη νόμιμη προθεσμία το επιτρεπόμενο ένδικο μέσο ή ασκήθηκε εμπρόθεσμα και απορρίφθηκε. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 507 του ίδιου Κώδικα. Η προθεσμία για την αναίρεση ορίζεται στο άρθρο 973, κατά δε την παρ. 1 εδ. β΄ του άρθρου 473, αν ο δικαιούμενος να ασκήσει ένδικο μέσο δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, η προθεσμία για την άσκηση ένδικων μέσων είναι δεκαήμερη, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή το, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημερών και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της απόφασης. Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη από 25/5/2006 αίτησή της, η αιτούσα ζητεί την επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε αμετάκλητα με την 11946/2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμέλημα Αθηνών, με την οποία καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης έξι