← Ελλάδα

ΑΠ 2147/2009 — Επανάληψη διαδικασίας

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2147 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Επανάληψη διαδικασίας. Περίληψη: Επανάληψη διαδικασίας. Απορρίπτει αίτημα αναβολής ως αβάσιμο. Απορρίπτει αίτηση επαναλήψεως διαδικασίας ως αβάσιμη κατ' ουσία. Αριθμός 2147/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο - Εισηγητή, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 14 Οκτωβρίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αιτούντος Χ, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 8/1996 απόφαση του Πενταμελούς Αναθεωρητικού Δικαστηρίου. Το Πενταμελές Αναθεωρητικό Δικαστήριο, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αιτών ζητεί τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9 Σεπτεμβρίου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1504/2008. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κατσιρώδης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου με αριθμό 532/18.11.2008 στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου σας, σύμφωνα με τα άρθρα 527 παρ. 1 και 3 και 528 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., την από 9-9-2008 αίτηση του Χ, με την οποία ζητεί την επανάληψη της διαδικασίας επί της οποίας εκδόθηκε η υπ'αριθ. 8/1996 απόφαση του Πενταμελούς Αναθεωρητικού Δικαστηρίου και εκθέτω τα ακόλουθα: Κατά τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 3 του άρθρου 527 του Κ.Π.Δ., η αίτηση για την επανάληψη της διαδικασίας υποβάλλεται από τον ίδιο τον καταδικασθέντα ή ορισμένους συγγενείς του, μεταξύ των οποίων είναι και οι εξ αίματος συγγενείς του μέχρι και του δευτέρου βαθμού, το συνήγορό του ή τον Εισαγγελέα του δικαστηρίου που τον καταδίκασε, στον Εισαγγελέα Εφετών, αν η αμετάκλητη καταδίκη ή αθώωση απαγγέλθηκε από το Πλημμελειοδικείο και στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου σε κάθε άλλη περίπτωση, όπως, όταν η αμετάκλητη καταδίκη ή αθώωση απαγγέλθηκε από το Αναθεωρητικό Δικαστήριο, το οποίο είναι Εφετείο, ο οποίος την εισάγει στο αρμόδιο κατά το άρθρο 528 παρ. 1 του ιδίου Κώδικα δικαστικό συμβούλιο. Περιέχει δε η αίτηση αυτή τους λόγους για τους οποίους ζητείται η επανάληψη, καθώς και τα στοιχεία που τους βεβαιώνουν γιατί διαφορετικά είναι απαράδεκτη. Προς το συμφέρον του καταδικασμένου επιτρέπεται επανάληψη της ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση, εκτός των άλλων περιπτώσεων, που αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 525 παρ. 1 Κ.Π.Δ. και αν μετά την οριστική καταδίκη κάποιου, αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως "κάνουν φανερό" ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Νέα γεγονότα ή αποδείξεις είναι εκείνες που δημιουργήθηκαν μεταγενέστερα, καθώς και εκείνες που, αν και υπήρχαν δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση και για το λόγο αυτό ήταν άγνωστες στους δικαστές που δίκασαν, την κρίση του δε ότι πρόκειται για νέες αποδείξεις ή γεγονότα, με την πιο πάνω έννοια, σχηματίζει το δικαστήριο που δικάζει την αίτηση για επανάληψη της ποινικής διαδικασίας από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης και τα έγγραφα της δικογραφίας. Τέτοιες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων συμπληρωματικές ή τροποποιητικές εκείνων, οι οποίες τέθηκαν υπ'όψη του δικαστηρίου που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, νέα έγγραφα κ.τ.λ., με την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές εκτιμώμενες μόνες ή σε συνδυασμό με αυτές που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο να κάνουν φανερό, ότι ο καταδικασθείς είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Η φράση "κάνουν φανερό" αποτελεί μεταφορά στη δημοτική γλώσσα του κειμένου του άρθρου 525 Κ.Π.Δ. στην καθαρεύουσα, όπου η αντίστοιχη φράση ήταν "καθιστούν πρόδηλο, η οποία είχε ερμηνευθεί ότι είχε την έννοια ότι τα νέα στοιχεία πρέπει να "εγγίζουν την βεβαιότητα" περί αθωώτητας (ΑΠ 1546/1984 Π.Χρ. ΛΕ'/491). Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη από 9-9-2008 αίτηση ζητείται η επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε αμετάκλητα με την υπ'αριθ. 8/1996 απόφαση του Πενταμελούς Αναθεωρητικού Δικαστηρίου, με την οποία καταδικάσθηκε ο αρχιλοχίας Ζ γιος του αιτούντος, σε συνολική ποινή καθείρξεως δέκα ετών για θανατηφόρο σωματική βλάβη, παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία. Ως νέα γεγονότα και αποδείξεις επικαλείται ο αιτών 1) την από 6-2-2006 επιστολή του ..., αναπληρωτού καθηγητού του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, 2) την από 13-7-2004 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του ιατροδικαστού ... αναπληρωτού καθηγητού του ιδίου Πανεπιστημίου και 3) την υπ'αριθ. 1131/30-1-2008 ένορκη κατάθεσή του ενώπιον της Συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ελένης Φαίδωνος Γραμματικοπούλου. Από την επιστολή και την έκθεση πραγματογνωμοσύνης των παραπάνω ιατροδικαστών δεν προκύπτουν νέα γεγονότα ή αποδείξεις τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως κάνουν φανερό ότι ο καταδικασθείς Ζ δεν επιδίωξε την πρόκληση βαρειάς σωματικής βλάβης, αλλά ένα ελαφρό πλήγμα που βρισκόταν μέσα στα νόμιμα όρια της άμυνας όπως διατείνεται ο αιτών. Η δε μεταφερόμενη με την υπ'αριθ. 1.131/30-1-2008 ένορκη κατάθεση του αιτούντος ενώπιον της Συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ελένης Γραμματικοπούλου απάντηση του μάρτυρα Ξ, σε σχετική ερώτησή του, ότι δεν μπορούσε να διακρίνει κάτι τέτοιο τότε, αν δηλαδή ο παθών Φ προσπάθησε να βγάλει κάτι από την τσέπη του, όπως ο καταδικασθείς ανέφερε στην απολογία του, αφενός λόγω της ταχύτητας με την οποία εκινείτο το χέρι του Φ και αφετέρου διότι η παρατήρησή του περιοριζόταν επειδή έβλεπε τα εξελισσόμενα διά μέσου του οπισθίου "παρμπρίζ" του αυτοκινήτου του, δεν αποτελεί νέο άγνωστο στους δικαστές που τον καταδίκασαν γεγονός ή απόδειξη το οποίο μόνο του ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως κάνουν φανερό ότι ο καταδικασθείς γιος του αιτούντος, καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Η απάντηση δε αυτή του μάρτυρα Ξ κατ'ουσία ταυτίζεται με το περιεχόμενο της κατάθεσής του ενώπιον του πιο πάνω δικαστηρίου που κήρυξε ένοχο τον γιο του αιτούντος Ζ για την μνημονευόμενη παραπάνω αξιόποινη πράξη. Τα δε λοιπά εκτιθέμενα στην αίτηση του αιτούντος ανάγονται στην εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων από το Πενταμελές Αναθεωρητικό Δικαστήριο, η οποία όμως δεν συνιστά λόγο επαναλήψεως της διαδικασίας, καθόσον με αυτά επιδιώκεται ο από ουσιαστικής πλευράς επανέλεγχος της προσβαλλόμενης απόφασης με βάση το αποδεικτικό υλικο που έλαβαν υπόψη τους οι εκδόσαντες αυτήν δικαστές. Δεν αποτελεί δε η αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία. Κατ'ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ.). Για τους λόγους αυτούς------------------- Π ρ ο τ ε ί ν ω: Να απορριφθεί κατ'ουσία η από 9-9-2008 αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας που περατώθηκε αμετάκλητα με την υπ'αριθ. 8/1996 απόφαση του Πενταμελούς Αναθεωρητικού Δικαστηρίου και να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 27 Οκτωβρίου 2008 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Μαύρος" Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 515 παρ. 1 ΚΠοινΔ, με αίτηση ενός από τους διαδίκους ή του Εισαγγελέα μπορεί το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου σε ιδιαιτέρως εξαιρετικές περιπτώσεις να αναβάλει για μια μόνο φορά τη συζήτηση σε ρητή δικάσιμο. Στην κρινόμενη περίπτωση, κατά την εκφώνηση της υπό εκδίκαση αιτήσεως αναιρέσεως, δεν εμφανίσθηκε ο αιτών Χ, ούτε ο καταδικασθείς υιός του Ζ, οι οποίοι, όπως προκύπτει από τα υπό χρονολογία 27 Φεβρουαρίου 2009 δύο αποδεικτικά επιδόσεως της ..., δικαστικής επιμελήτριας της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, κλητεύθηκαν προς τούτο από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου νόμιμα και εμπρόθεσμα (άρθρα 513 παρ. 1, 525 παρ.2, 155 παρ. 1, 166 ΚΠοινΔ), για την μετ'αναβολή ορισθείσα συνεδρίαση της 14-10-2009, από την αρχικά ορισθείσα συνεδρίαση της 11-2-2009, ότε και μετά από αποσταλέν με τηλεομοιοτυπία έγγραφο αίτημα του αιτούντος, αναβλήθηκε η υπόθεση, κατ'άρθρο 515 παρ.1 του ΚΠοινΔ. Όμως, ο αιτών, χωρίς να εμφανισθεί κατά την εκφώνηση της υποθέσεώς του από το οικείο πινάκιο, απέστειλε και πάλι με τηλεομοιοτυπία, απευθυνόμενος προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, νέο έγγραφο αίτημα και ζήτησε για δεύτερη φορά την αναβολή της συζητήσεως της ένδικης αιτήσεως, " λόγω σοβαρού προβλήματος της υγείας του", όπως σημειώνει στην αναγνωσθείσα αίτησή του αυτή. Το αίτημα αυτό πρέπει να απορριφθεί, διότι δεν συντρέχει, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, ιδιαίτερα εξαιρετική περίπτωση που να δικαιολογεί την αναβολή. Ειδικότερα, ο αιτών ζήτησε εγγράφως αναβολή, χωρίς να εμφανισθεί κατά την αρχικά ορισθείσα δικάσιμο της 11-2-2009 και με το αναγνωσθέν 373/2009 πρακτικό του δικαστηρίου τούτου, δόθηκε αναβολή της υποθέσεως, λόγω ασθενείας του πληρεξουσίου δικηγόρου του. Η νυν αορίστως επικαλούμενη ασθένεια του αιτούντος, χωρίς αποστολή κάποιου σχετικού ιατρικού πιστοποιητικού και μη συνδυαζόμενη με ισχυρισμό ότι εξαιτίας της αδυνατεί αυτός να διορίσει πληρεξούσιο δικηγόρο προς υποστήριξη της ένδικης αιτήσεώς του, δεν συνιστά εξαιρετική περίπτωση κατά την έννοια της ανωτέρω διατάξεως. Κατ' ακολουθία, πρέπει, το υποβαλλόμενο αίτημα αναβολής να απορριφθεί, αλλά η ένδικη αίτηση, που είναι νόμιμη και παραδεκτά υποβάλλεται από τον πατέρα του αμετάκλητα καταδικασθέντος, στο δικαστήριο τούτο, κατ'άρθρο 527 παρ.1 και 528 παρ.1 ΚΠοινΔ, πρέπει να ερευνηθεί κατ'ουσία, παρά τη μη εμφάνιση του καταδικασθέντος, ερήμην του αιτούντος, μη εφαρμοζομένου επί αιτήσεως επαναλήψεως της διαδικασίας, του άρθρου 514 του ΚΠοινΔ, δυνάμει του οποίου απορρίπτεται η αίτηση ως ανυποστήρικτη, καθόσον δεν πρόκειται περί ενδίκου μέσου. Κατά το άρθρο 525 παρ.1 περίπτ. 2 ΚΠοινΔ η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, εκτός των άλλων περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο αυτό περιοριστικά, και όταν, μετά την οριστική καταδίκη του, αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία, μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος ή καταδικάσθηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής "νέα γεγονότα ή αποδείξεις" είναι εκείνες που δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και έτσι ήταν άγνωστες στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, ανεξαρτήτως αν υπήρχαν πριν από την καταδίκη ή προέκυψαν μεταγενέστερα. Τέτοιες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων, αλλά και ήδη εξετασθέντων, συμπληρωματικές ή τροποποιητικές ή διευκρινιστικές εκείνων που είχαν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την προϋπόθεση, όμως, ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους, είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο, καθιστούν φανερό και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή ότι καταδικάσθηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά διέπραξε. Τα νέα, άγνωστα στους καταδικάσαντες δικαστές, γεγονότα ή αποδείξεις που αποκαλύφθηκαν, πρέπει να αφορούν τα πραγματικά στοιχεία της υποθέσεως, τα οποία συγκροτούν το συλλογισμό του δικαστηρίου με τον οποίο δέχεται ότι συντρέχουν οι αντικειμενικοί ή υποκειμενικοί όροι τελέσεως ορισμένου εγκλήματος. Αντιθέτως, δεν περιλαμβάνονται στα άγνωστα στους δικάσαντες δικαστές γεγονότα, όσα αναφέρονται στο μέρος εκείνο του συλλογισμού του δικαστηρίου, το οποίο αφορά στην ερμηνεία της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, η οποία καθιερώνει τους αντικειμενικούς και υποκειμενικούς όρους του εγκλήματος. Εξάλλου, σύμφωνα με τα άρθρα 528 παρ.1 εδ. α' και 527 παρ. 3 ΚΠοινΔ, αρμόδιο ν' αποφασίσει επί της αιτήσεως επαναλήψεως της διαδικασίας είναι το Συμβούλιο του Αρείου Πάγου, αν η αμετάκλητη καταδίκη απαγγέλθηκε από Εφετείο. Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπό κρίση αίτηση ο αιτών επιδιώκει την επανάληψη της ποινικής διαδικασίας, που περατώθηκε με την αμετάκλητη 8/1996 απόφαση του Πενταμελούς Αναθεωρητικού Δικαστηρίου, δια της οποίας καταδικάστηκε ο υιός του Ζ, Αρχιλοχίας τότε Πεζικού, για θανατηφόρα σωματική βλάβη ιδιώτη, του Φ, παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία μαχαιριού, σε συνολική ποινή καθείρξεως 10 ετών, αφού έγινε δεκτό ότι ο καταδικασθείς υπερέβη με πρόθεση το αναγκαίο μέτρο της επικαλεσθείσας υπ'αυτού άμυνας. Ως λόγο επαναλήψεως της διαδικασίας, ο οποίος, κατά τους ισχυρισμούς του, στηρίζεται στο άρθρο 525 παρ. 1 περίπτ. 2 ΚΠοινΔ, ο αιτών προβάλλει με την αίτηση, κατ' εκτίμηση, ότι ανακύπτουν νέα στοιχεία περί των συνθηκών τελέσεως του άνω εγκλήματος. Και δη, 1) δύο Εκθέσεις Πραγματογνωμοσύνης των ιατροδικαστών ... και ..., 2) από 6-2-2006 επιστολή του άνω ιατροδικαστή ..., αναπληρωτή καθηγητή του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και 3) υπ'αριθ. 1131/30-1-2008 ένορκη βεβαίωση του ιδίου του αιτούντος ενώπιον της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ελένης Γραμματικοπούλου. Οι δύο ως άνω επικαλούμενες εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης των ιατροδικαστών, του έτους 2004, (προσκομίζεται μόνον η από 13-7-2004 του ...), συνεκτιμήθηκαν από το δικάσαν δικαστήριο. Περαιτέρω, α) από το περιεχόμενο της παραπάνω από 6-2-2006 επιστολής του ιατροδικαστή ..., που αναφέρει, έκφραση απόψεως και δη ότι " η κατεύθυνση της μάχαιρας δεν είχε στόχο το σώμα του θύματος, αλλά το αριστερό χέρι του Φ, το οποίο του είχε επιφέρει τις κακώσεις της κεφαλής και πιθανώς να του επέφερε ακόμη έναν γρόνθο, με προφανή πρόθεση να εξουδετερώσει δια τραυματισμού το χέρι του επιτιθέμενου και να αποτρέψει περαιτέρω κακοποίηση της κεφαλής του και η μεταφορά της δυνάμεως της κινουμένης χειρός του θύματος επί του καρπού της δεξιάς χειρός του καταδικασθέντος, είχεν ως αποτέλεσμα να εκτραπεί προς τα έσω η δεξιά χείρα του και να πολλαπλασιασθεί η δύναμη της κινουμένης δεξιάς χειρός του, ώστε να καταστεί δυνατή η τρώση του ευένδοτου χόνδρου της 4ης πλευράς, όσον και των μαλακών μορίων του πνεύμονος του θύματος..", όσον και β) από το περιεχόμενο της επικαλούμενης ένορκης βεβαίωσης του αιτούντος, σχετικά με εκμυστηρεύσεις που του παρείχεν προφορικώς ο εξετασθείς στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο συνάδελφος του υιού του αυτόπτης μάρτυρας κατηγορίας Ξ, σχετικά με τις συνθήκες του θανατηφόρου πλήγματος του θύματος, δεν προκύπτουν νέα γεγονότα ή αποδείξεις, οι οποίες μόνες τους ή σε συνδυασμό με τις αποδείξεις που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως στο δικάσαν δικαστήριο, κάνουν φανερό ότι ο καταδικασθείς υιός του αιτούντος Ζ, Αρχιλοχίας Πεζικού τότε, στις 9-7-1992, στη ..., με αφορμή διαπληκτισμό και συμπλοκή του στην Εθνική οδό ..., για τον τρόπο οδηγήσεως του αυτοκινήτου του, με κτύπημα δις με μαχαίρι στο αριστερό χέρι και στον αριστερό μαστό, δεν επεδίωξε την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης στον παθόντα ιδιώτη Φ, ο οποίος και απεβίωσε μετ'ολίγον, από τα πλήγματα αυτά, λόγω αποκοπής του πνεύμονα και ενδοθωρακικής αιμορραγίας, σύμφωνα με τις ιατροδικαστικές εκθέσεις νεκροψίας, αλλά ότι επεδίωκε την πρόκληση ελαφρού πλήγματος, μέσα στα πλαίσια των ορίων νόμιμης άμυνας, λόγω επιθέσεως του θύματος και σοβαρών κτυπημάτων αυτού με χέρια και πόδια. Ειδικότερα, η με την άνω επικαλούμενη ένορκη κατάθεση του ιδίου του αιτούντος, μεταφερόμενη από αυτόν, απάντηση του εξετασθέντος στο ακροατήριο μάρτυρα κατηγορίας Επιλοχία Ξ, σε σχετική μεταγενέστερη ερώτηση του αιτούντος, που είχε καταθέσει στο ακροατήριο ότι "... δεν είδε να κρατάει κάτι ο Ζ, είδα το χέρι του Φ να διαγράφει τόξο με σφυγμένη τη γροθιά ..." και ότι "δε μπορούσε τότε να διακρίνει αν ο παθών Φ προσπάθησε να βγάλει κάτι από την τσέπη του, όπως ο καταδικασθείς ανέφερε στην απολογία του, αφενός λόγω της ταχύτητας με την οποία εκινείτο το χέρι του Φ και αφετέρου διότι η παρατήρησή του περιοριζόταν επειδή έβλεπε τα εξελισσόμενα δια μέσου του οπισθίου παρμπρίζ του αυτοκινήτου του", δεν αποτελούν νέο άγνωστο στοιχείο στους δικαστές που τον καταδίκασαν με υπέρβαση των ορίων άμυνας, δηλαδή γεγονός ή απόδειξη, η οποία από μόνη της ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως στο δικάσαν δικαστήριο, κάνουν φανερό ότι ο καταδικασθείς υιός του αιτούντος βρισκόταν σε κατάσταση άμυνας τη στιγμή που τραυμάτισε ως παραπάνω θανάσιμα με μαχαίρι τον θανόντα και ότι καταδικάστηκε επομένως άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο το οποίο πραγματικά τέλεσε. Κατά το λοιπό περιεχόμενό της η κρινόμενη αίτηση περιλαμβάνει ασαφή επιχειρήματα κατά της αξιολογήσεως των αποδείξεων από το Αναθεωρητικό δικαστήριο, που επίσης δεν συνιστούν λόγους επαναλήψεως της ποινικής διαδικασίας. Συνεπώς, η κρινόμενη αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας πρέπει να απορριφθεί ως κατ'ουσίαν αβάσιμη και να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει το αίτημα αναβολής. Απορρίπτει την από 9 Σεπτεμβρίου 2008 αίτηση του Χ, περί επαναλήψεως της ποινικής διαδικασίας η οποία περατώθηκε με την έκδοση της αμετάκλητης 8/1996 αποφάσεως του Πενταμελούς Αναθεωρητικού Δικαστηρίου, που καταδίκασε τον υιό του Ζ. Και. Καταδικάζει τον αιτούντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι

(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 5 Νοεμβρίου 2009. Και, Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 11 Νοεμβρίου 2009.- H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.