ΑΠ 2159/2008 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2159 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απαράδεκτη η αναίρεση λόγω ανυπαρξίας λόγων αναιρέσεως και αοριστίας των επικαλούμενων λόγων στην οικεία έκθεση. Η παραπομπή στο δικόγραφο της συνημμένης έκθεσης αναιρέσεως, που έχει υπογραφεί μόνο από τον πληρεξούσιο συνήγορο, χωρίς την υπογραφή και σφραγίδα του αρμόδιου γραμματέα, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει ενσωματωθεί στην έκθεση το δικόγραφο της αναίρεσης. Απορρίπτει αίτηση. ΑΡΙΘΜΟΣ 2159/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαϊρη - Εισηγητή, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Βλάσση (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 8 Οκτωβρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων:

1. Χ1 και
2. Χ2, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σπύρο Λάλα, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 2926/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λάρισας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 25 Ιανουαρίου 2008 αιτήσεις τους αναιρέσεως, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 311/
3. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Βλάσσης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αντωνίου Μύτη, με αριθμό 267/20-5-2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω ενώπιόν σας μετά της σχετικής δικογραφίας τις με αριθμ.4/25-1-2008 και 5/25-1-2008 αιτήσεις αναιρέσεως των α) Χ1 και β) Χ2, που ησκήθησαν δια δηλώσεως του πληρεξουσίου Δικηγόρου των, ενώπιον του αρμοδίου υπαλλήλου του Πρωτοδικείου Λάρισας, κατά της υπ'αριθμ. 2926//5-9-2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λαρίσης, ως δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου, δια της οποίας απερρίφθησαν, ως απαράδεκτες, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς των, αι εφέσεις των αναιρεσειόντων κατά της υπ'αριθμ. 5328/2000 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Λαρίσης δια της οποίας κατεδικάσθησαν σε συνολική ποινή φυλάκισης 20 μηνών και χρηματική ποινή 700.000 δρχ. για μη καταβολή εργοδοτικών και εργατικών εισφορών εις το ΙΚΑ και επάγομαι τα ακόλουθα: Ι) Από τις διατάξεις των άρθρ. 148 έως 153, 474 § 2, 476 § 2 και 509 § 1 εδ. α' Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι προϋπόθεση του κύρους της αιτήσεως αναιρέσεως κατά βουλευμάτων και αποφάσεων είναι οι περιεχόμενοι σε αυτή λόγοι αναιρέσεως από τους αναφερομένους στο άρθρο 484 και 510 Κ.Π.Δ., να διατυπώνονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο. Αλλιώς η αίτηση είναι απαράδεκτη. Η έκθεση αναιρέσεως, η οποία δεν περιέχει ορισμένο λόγο αναιρέσεως κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως ή του βουλεύματος, δεν μπορεί να συμπληρωθεί με λόγους αναιρέσεως που αναφέρονται σε άλλο έγγραφο, εκτός αν στην έκθεση αναιρέσεως γίνεται ειδική αναφορά στο έγγραφο αυτό, οπότε τούτο, με την υπογραφή του αναιρεσείοντος και του συντάξαντος την έκθεση αρμοδίου υπαλλήλου, θεωρείται ότι αποτελεί ενιαίο σώμα με την έκθεση αναιρέσεως (Α.Π. 786/2006 Ποιν.Χρ. ΝΖ' σελ. 219, Α.Π. 450/2006 Ποιν. Χρ. ΝΣΤ/977). ΙΙ) Στην προκειμένη περίπτωση αι υπό κρίσιν αιτήσεις αναιρέσεως κατά της υπ αριθμ. 2926/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας, έχουν ασκηθεί με δήλωση του πληρεξουσίου Δικηγόρου των, που περιελήφθη στις με αριθμ. 4/25-1-2008 και 5/25-1-2008 εκθέσεις του γραμματέα του Πρωτοδικείου Λάρισας, αλλά δεν περιέχουν κανένα σαφή και ορισμένο λόγο αναιρέσεως, απλώς δε αναφέρεται σ'αυτές ότι ".....ασκεί αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά της με αριθμ. 2926/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ. Λάρισας με την οποία έχει απορριφθεί η έφεσίς του κατά της υπ'αριθμ. 5328/2000 αποφάσεως του Μον. Πλημ. Λάρισας, για όσους λόγους επιφυλάσσεται να επικαλεσθεί προσθέτως αλλά και για τους παρακάτω νόμιμους και βάσιμους οι οποίοι αναφέρονται στη συνημμένη αίτηση αναιρέσεως". Στις ανωτέρω εκθέσεις φέρεται προσηρτημένη "Αίτηση Αναίρεσης", φέρουσα την υπογραφή του πληρεξουσίου δικηγόρου των αναιρεσειόντων, δεν φέρει όμως αυτή υπογραφή του γραμματέα, ούτε υπάρχει υπηρεσιακή σφραγίδα, συνδέουσα αυτήν με το σώμα των εκθέσεων αναιρέσεως. Επομένως, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η εν λόγω προσαρτημένη "αναίρεση" αποτελεί μέρος των υπό κρίσιν εκθέσεων αναιρέσεως. Κατ'ακολουθίαν τούτων, πρέπει αι υπό κρίσιν αιτήσεις αναιρέσεως, ως ασκηθείσαι χωρίς την τήρηση των νομίμων διατυπώσεων να απορριφθούν ως απαράδεκτες και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα εις βάρος των αναιρεσειόντων (άρθρ. 476 § 1, 583 § 1 Κ.Π.Δ.). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω: Να απορριφθούν, ως απαράδεκτοι, αι υπ'αριθ. 4/25-1-2008 και 5/25-1-2008 αιτήσεις αναιρέσεως των α) Χ1 και β) Χ2, κατά της υπ'αριθμ. 2926/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας. Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα εις βάρος των αναιρεσειόντων. Αθήναι τη 8 Μαΐου 2008 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου ΠάγουΑντώνιος Μύτης Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον πληρεξούσιο του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 474 παρ. 2 ΚΠΔ "στην έκθεση (ασκήσεως του ενδίκου μέσου), πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο μέσο". Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 462 ιδίου Κώδικα, προκύπτει ότι προϋπόθεση του κύρους της αιτήσεως αναιρέσεως κατά της αποφάσεως είναι να περιέχεται σε αυτή ισχυρός λόγος αναιρέσεως εκ των διαλαμβανομένων περιοριστικώς στο άρθρο 510 ίδιου Κώδικα. Σε κάθε περίπτωση ο λόγος αυτός πρέπει να είναι διατυπωμένος κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, διότι διαφορετικά η αίτηση είναι απαράδεκτη, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ. Έτσι, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 474, 509 και 510 ΚΠΔ, η έκθεση αναιρέσεως που δεν περιέχει κάποιο συγκεκριμένο λόγο κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως, δεν μπορεί να συμπληρωθεί με στοιχεία που περιέχονται σε ξεχωριστή αίτηση, δήλωση ή υπόμνημα, εκτός εάν με το περιεχόμενο της αιτήσεως που κατήρτισε ο αναιρεσείων και υπογράφεται από αυτόν και τον συντάξαντα την έκθεση αρμόδιο υπάλληλο, δηλώθηκε ότι τούτο αποτελεί ενιαίο σώμα με την έκθεση αναιρέσεως και περιέχονται σ' αυτό παραδεκτοί λόγοι αναιρέσεως, οπότε δεν ανακύπτει ζήτημα απαράδεκτης αναφοράς της εκθέσεως στην αίτηση, αφού πρόκειται για ενσωμάτωση της αιτήσεως στο αναιρετήριο και συγκρότηση έτσι ενιαίου δικογράφου. Στην υπό κρίση υπόθεση, οι αναιρεσείοντες Χ1 και Χ2, με τις ενώπιον του γραμματέως του Πρωτοδικείου Λάρισας συνταγείσες υπ' αριθμ. 4 και 5/25-1-2008 εκθέσεις τους, ζητούν την αναίρεση της υπ' αριθμ. 2926/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας "για όσους λόγους επιφυλάσσεται να επικαλεστεί προσθέτως, αλλά και για τους παρακάτω νόμιμους και βάσιμους, οι οποίοι αναφέρονται στη συνημμένη αίτηση αναίρεσης ". Είναι σαφές, όμως, ότι στις ως άνω, κατ' άρθρο 474 ΚΠΔ, συνταχθείσες εκθέσεις δεν διατυπώθηκε κανένας αναιρετικός λόγος, ενώ από την επιτρεπτή επισκόπηση της συνημμένης "αιτήσεως αναιρέσεως", προκύπτει ότι αυτή έχει υπογραφεί μόνο από τον πληρεξούσιο δικηγόρο, χωρίς να έχει γίνει πράξη εγχειρίσεως και χωρίς να υπάρχει υπογραφή του αρμοδίου δικαστικού υπαλλήλου, ενώπιον του οποίου φέρεται ότι συντάχθηκε η αίτηση αναιρέσεως, και η σφραγίδα της αρμόδιας δικαστικής υπηρεσίας. Επομένως, η αίτηση αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ενσωματωμένη στο παραπάνω αναιρετήριο και δεν συγκροτεί ενιαίο με αυτό δικόγραφο. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, οι υπό κρίση αιτήσεις αναιρέσεως, ως μη περιέχουσες κανένα από τους περιοριστικώς αναφερομένους λόγους στο άρθρο 510 ΚΠΔ, πρέπει να απορριφθούν, ως απαράδεκτες και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον καθένα αναιρεσείοντα.(583 παρ.1 Κ.Π.Δ) ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει τις με αριθμούς 4 και 5 από 25 Ιανουαρίου 2008 αιτήσεις του Χ1 και Χ2 , για αναίρεση της υπ' αριθ. 2926/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας. Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται για τον καθένα απ' αυτούς σε διακόσια είκοσι