ΑΠ 2161/2008 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2161 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απαράδεκτο αιτήσεως αναιρέσεως. Απορρίπτεται ως απαράδεκτη αίτηση αναιρέσεως κατά αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου με την οποία επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως δύο μηνών, η οποία υπόκειται σε έφεση. ΑΡΙΘΜΟΣ 2161/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Μιχαήλ Δέτση), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Θεοδώρα Γκοΐνη, Ιωάννη Παπουτσή (ο οποίος ορίσθηκε με την υπ' αριθ. 44/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Ιωάννη Σιδέρη (ο οποίος ορίσθηκε με την υπ' αριθμ. 30/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου) και Ελευθέριο Μάλλιο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Μαΐου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αννα Τσώχου, περί αναιρέσεως της 14748/2007 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ, που δεν παραστάθηκε. Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 6 Ιουνίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1182/2007. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί ως απαράδεκτος η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρου 504 παρ. 1 εδ. α του ΚΠοινΔ, όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναίρεσης επιτρέπεται μόνο κατά της απόφασης που, όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της απόφασης του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση έφεσης, αν, με τις αποφάσεις αυτές, το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία η αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη. Από τη διάταξη αυτή συνάγεται με σαφήνεια ότι αίτηση αναιρέσεως εναντίον αποφάσεως, που δεν απαγγέλθηκε ανέκκλητα, δεν επιτρέπεται και στην περίπτωση που έγινε αυτή τελεσίδικη, δηλαδή ανέκκλητη, γιατί παρήλθε η προθεσμία της έφεσης ή με παραίτηση από την έφεση που έκανε ο αναιρεσείων κατ' αυτής. Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 489 παρ. 1 στοιχ. β' ίδιου Κώδικα, όπως αντικαταστάθηκε με άρθρο 45 του Ν. 3160/2003, προκύπτει ότι ο καταδικασθείς δικαιούται σε άσκηση εφέσεως κατ' αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου, εκτός άλλων, εάν με αυτήν καταδικάστηκε σε φυλάκιση υπερβαίνουσα τις εξήντα ημέρες. Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 51 παρ. 2 ΠΚ, επί των προσκαίρων ποινών της ελευθερίας, η ημέρα υπολογίζεται σε 24 ώρες, η εβδομάδα σε επτά ημέρες, ο μήνας και το έτος κατά το ημερολόγιο που ισχύει. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι εάν κάποιος καταδικάστηκε σε ποινή φυλακίσεως ενός μηνός και άρχισε η εκτέλεση αυτής την 1η Φεβρουαρίου, αυτός θα εκτίσει ποινή φυλακίσεως είκοσι οκτώ ή είκοσι εννέα ημερών, εάν το έτος είναι δίσεκτο. Εάν η εκτέλεση της ανωτέρω ποινής φυλακίσεως έγινε την 1η Μαΐου, αυτός θα εκτίσει ποινή φυλακίσεως τριάκοντα και μίας ημερών. Κατ' ακολουθίαν, ποινή φυλακίσεως δύο μηνών, της οποίας η εκτέλεση αρχίζει κατά τη διάρκεια του μήνα Μαΐου είναι ποινή φυλακίσεως 61 (31+30) ημερών και συνεπώς, απόφαση Μονομελούς Πλημμελειοδικείου που επιβάλλει τέτοια ποινή, υπόκειται σε έφεση. Εξάλλου, κατά ο άρθρο 476 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε εναντίον απόφασης, για την οποία δεν προβλέπεται, το δικαστήριο (σε συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, κηρύσσει το ένδικο μέσο απαράδεκτο. Στην προκείμενη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 14748/2007 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία δημοσιεύθηκε στις 29-5-2007, και με την οποία ο κατηγορούμενος κηρύχθηκε ένοχος για παράβαση του νόμου 5960/1933 περί επιταγών, με το ελαφρυντικό του άρθρ. 84 παρ. 2β ΠΚ, σε ποινή φυλακίσεως δύο