← Ελλάδα

ΑΠ 2179/2014 — Ανακοπή αναγκαστικής εκτέλεσης, Έλλειψη αιτιολογίας

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2179 / 2014 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Θέμα Ανακοπή αναγκαστικής εκτέλεσης, Έλλειψη αιτιολογίας. Περίληψη: Ανακοπή τρίτου (936 ΚΠολΔ). Αναγκαστική Ομοδικία. Η απεύθυνση της αναιρέσεως κατά του αναγκαστικού ομοδίκου ισχύει ως κλήτευση, εφόσον έχει και ως προς αυτόν τελεσιδικήσει η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση. Άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ: να μην καταλείπονται αμφιβολίες από τις παραδοχές της απόφασης. Αναιρείται η απόφαση λόγω δημιουργουσών αμφιβολίες αιτιολογιών. Αριθμός 2179/2014 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Γ' Πολιτικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ευγενία Προγάκη, Αρεοπαγίτες. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 15 Οκτωβρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ: Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "CORAL (ΚΟΡΑΛ) ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ ΚΑΙ ΧΗΜΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ", όπως τροποποιήθηκε από "SHELL HELLAS (ΣΕΛΛ ΕΛΛΑΣ) ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ ΚΑΙ ΧΗΜΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ", που εδρεύει στο … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Απόστολο Φανό, ο οποίος δήλωσε ότι διορθώνει την ημερομηνία της αίτησης αναίρεσης από το εσφαλμένο "27.1.2013" στο ορθό "27.1.2014". Των αναιρεσιβλήτων: 1)Ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "Γ. Φ. ΥΙΟΙ Ο.Ε." που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, και 2)ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΚΑΙ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Φ. ΔΟΜΙΚΑ ΕΡΓΑ Α.Ε." που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Αντωνιάδη. Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11/1/2010 ανακοπή της ήδη 1ης αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 35642/2010 του ίδιου Δικαστηρίου και 1640/2013 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα εταιρεία με την από 27/1/2014 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευγενία Προγάκη ανέγνωσε την από 30/9/2014 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος της αναίρεσης και να απορριφθούν οι δεύτερος και τρίτος. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της παραστάσας αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη του. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Επειδή όπως προκύπτει από την υπ'αριθμ. από την υπ'αριθμ. 4125ΣΤ/9.4.2014 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή Θεσσαλονίκης Π. Χ. και των συνημμένων σ'αυτήν απόδειξης παραλαβής δικογράφου και βεβαίωσης αποστολής συστημένης επιστολής (άρθρ. 128 § 4 ΚΠολΔικ), ακριβές αντίγραφο της από 27.1.2013 αιτήσεως αναιρέσεως, καθώς και κλήση για συζήτηση για την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας αποφάσεως δικάσιμο, επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα στην πρώτη αναιρεσίβλητη "Γ. Φ. και ΥΙΟΙ ΟΕ". Συνεπώς, εφόσον αυτή δεν παραστάθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το οικείο πινάκιο και κατά τη σειρά εγγραφής της σ'αυτό, ούτε κατέθεσε δήλωση ότι δεν θα παραστεί κατά την εκφώνηση αυτής, σύμφωνα με τα άρθρα 242§2 και 573§1 ΚΠολΔικ, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της (άρθρ. 576 § 2 ΚΠολΔικ). Επειδή επί αναγκαστικής ομοδικίας, η οποία συντρέχει κατά τη διάταξη του άρθρου 76 § 1 ΚΠολΔικ και επί ανακοπής του άρθρου 936 ΚΠολΔικ, στην οποία υφίσταται υποχρεωτική κοινή νομιμοποίηση, καθόσον οι ομόδικοι μόνον από κοινού μπορούν να εναγάγουν ή να εναχθούν, η οριστική απόφαση προσβάλλεται, παραδεκτώς, μόνον όταν αυτή καταστεί τελεσίδικη για όλους τους ομοδίκους (ΟλΑΠ 18/2001). Εάν κάτοικος από τους αναγκαίους αυτούς ομοδίκους ασκήσει αναίρεση θεωρείται εκ του νόμου ότι άσκησαν αυτό και οι ομόδικοί του, παρόλο που αδράνησαν. Ως εκ τούτου, αυτοί πρέπει να καλούνται κατ'άρθρο 110 ΚΠολΔικ στη συζήτηση της αναίρεσης, καθόσον, χωρίς την κλήτευση αυτή, παραβιάζεται η αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως και εντεύθεν δημιουργείται απαράδεκτο της συζητήσεως της αναιρέσεως, το οποίο, ως αναφερόμενο στην προδικασία λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως από τον 'Αρειο Πάγο. Πάντως αν η αναίρεση του ομοδίκου, απευθυνθεί και κατά του αναγκαίου ομοδίκου του, δεν ιδρύεται απαράδεκτο και εκτιμάται ως κλήση κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως, όπως συμβαίνει και επί αναιρέσεως κατά του προσθέτως παρεμβάντος. Στην προκειμένη περίπτωση η προσβαλλομένη απόφαση έχει εκδοθεί επί διεκδικητικής ανακοπής του άρθρου 936 ΚΠολΔικ, από δε τους με αυτήν συνδεομένους με αναγκαστική ομοδικία καθής η εκτέλεση (Εταιρεία Φ. Δομικά 'Εργα ΑΕ) και επισπεύδουσας εταιρείας (CORAL AE) αναίρεση ασκεί μόνο η επισπεύδουσα εταιρεία (CORAL AE), την οποία στρέφει τόσο κατά της αντιδίκου της εταιρείας (Γ. Φ. και Υιοί ΟΕ), όσο και κατά της αναγκαίας ομοδίκου της (Εταιρεία Φ. Δομικά 'Εργα). Η αναίρεση όμως αυτή της αναγκαίας ομοδίκου δεν είναι απαράδεκτη, αλλά, κατά τα αναφερόμενα στη νομική σκέψη, ισχύει ως κλήτευση της εν λόγω ομοδίκου, καθόσον η ερήμην ως προς αυτήν εκδοθείσα προσβαλλομένη απόφαση, έχει καταστεί τελεσίδικη, αφού από την οικεία στις 7.2.2011 επίδοση, έχει παρέλθει, νόμιμη προς άσκηση ανακοπής ερημοδικίας προθεσμία (άρθρ. 503 και 533 § 1 ΚΠολΔικ - βλ. υπ'αριθμ. 10352Ε/7.2.2011 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή Θεσσαλονίκης Π. Χ.-). Επειδή κατά το άρθρο 936 ΚΠολΔικ τρίτος έχει δικαίωμα να ασκήσει ανακοπή κατά της αναγκαστικής εκτελέσεως, αν προσβάλλεται δικαίωμα του πάνω στο αντικείμενο της εκτέλεσης, το οποίο δικαιούται να αντιτάξει, σε εκείνον κατά του οποίου έχει στραφεί η εκτέλεση και ιδίως α) δικαίωμα εμπράγματο που αποκλείει ή περιορίζει το δικαίωμα εκείνου κατά του οποίου στρέφεται η εκτέλεση και β) απαγόρευση διάθεσης, που έχει ταχθεί υπέρ αυτού και συνεπάγεται, σύμφωνα με το νόμο την ακυρότητα της διάθεσης. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι βάση της ανακοπής είναι το δικαίωμα του τρίτου και η προσβολή του δικαιώματος αυτού, που έγινε με την εκτέλεση. Ο τρίτος εφόσον επικαλεσθεί και αποδείξει το δικαίωμά του, στοιχείο που αφορά τη νομιμοποίησή του καθιστά ανενεργό την εκτέλεση. Η εν λόγω ανακοπή περιέχει δύο αιτήματα, ήτοι την αναγνώριση ή καταψήφιση του δικαιώματος του τρίτου και τη διάπλαση της ανενέργειας της εκτέλεσης. Απευθύνεται δε κατά του δανειστή και του οφειλέτη, οι οποίοι συνδέονται μεταξύ τους με το θεσμό της αναγκαστικής ομοδικίας. Εξάλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔικ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως, αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. 'Ελλειψη νόμιμης βάσης, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής υπάρχει, όταν από το αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία σύμφωνα με το νόμο είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση, αν συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόσθηκε ή ότι δεν συντρέχουν οι όροι εφαρμογής της ή όταν από τις παραδοχές της απόφασης, δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν εφαρμόσθηκε ορθά ή όχι ορισμένη ουσιαστική διάταξη νόμου. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως (άρθρ. 561 § 2 ΚΠολΔικ), το Εφετείο, αφού λόγω της ερημοδικίας στον πρώτο βαθμό της εκκαλούσας - ανακόπτουσας, δέχθηκε, κατά το άρθρο 528 ΚΠολΔικ την έφεση τυπικά, αλλά και ουσιαστικά, δίκασε εκ νέου και μέσα στα καθοριζόμενα από την έφεση όρια, την ανακοπή του άρθρου 936 ΚΠολΔικ και τους προσθέτους αυτής λόγους, που είχαν ασκήσει η πρώτη αναιρεσίβλητη κατά της αναιρεσείουσας και της θεωρουμένης, κατά τα αναφερόμενα παραπάνω, ως καλουμένης στη δίκη δεύτερης αναιρεσίβλητης, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά, ως προς τους αποτελούντες αντικείμενο της αναιρέσεως μοναδικό λόγο της ανακοπής και πρώτο πρόσθετο λόγο, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Δυνάμει του υπ'αριθμ. .../27.09.1973 οριστικού συμβολαίου του συμβ/φου Θεσσαλονίκης, Αλέξανδρου Ιωαννίδη, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Θεσσαλονίκης (τομ. …, αριθ. 447) η ανακόπτουσα έγινε κυρία, νομέας και. κάτοχος ενός οικοπέδου (πρώην αγρού Γ' κατηγορίας), εκτάσεως, κατά τον τίτλο κτήσεως, 5.300 τ.μ, πού βρίσκεται στην κτηματική περιφέρεια του Νέου Κορδελιού και συνορεύει γύρωθεν, κατά τον τίτλο κτήσεως, με δημόσια οδό Θεσσαλονίκης - Βέροιας, με οδό (πρώην "συμμαχική οδό" άγουσα προς Κορδελιό) και με αγρό Α. Π.. Σήμερα το ανωτέρω οικόπεδο- μετά την εν μέρει απαλλοτρίωση του για τη διάνοιξη της Περιφερειακής Οδού Θεσσαλονίκης, έχει εμβαδόν 2.236 τ.μ. και συνορεύει γύρωθεν (σύμφωνα με το τυπογραφικό διάγραμμα, που συντάχθηκε τον Οκτώβριο του 2008 από τον τοπογράφο μηχανικό Ι. Α.) με Εσωτερική Περιφερειακή Οδό, σε τεθλασμένη πλευρά Β-Δ-Γ-7, μήκους 38,09 + 2,75 + 74,89 γρ.μ., με ιδιοκτησία της 1ης των καθ' ων σε τεθλασμένη πλευρά 7-11-12, μήκους 18,42 + 52 γρ. μ, με άλλη ιδιοκτησία μου σε πλευρά 12-1, μήκους 70,64 γρ.μ. και με την οδό Μοναστηρίου σε πλευρά 2-Β, μήκους 22,17 γρ.μ. Στο ανωτέρω οικόπεδο η ανακόπτουσα κατασκεύασε διαδοχικά, δυνάμει νομίμων αδειών της Πολεοδομίας Θεσσαλονίκης, δύο συνεχόμενα διώροφα κτήρια γραφείων (αποτελούμενα από ισόγειο και πρώτο όροφο), το πρώτο με πρόσοψη επί της οδού Μοναστηρίου και το δεύτερο όπισθεν και συνεχόμενο αυτού, εμβαδού 294 τ.μ. και 141 τ.μ, το καθένα αντίστοιχα. Στην κατοχή των ως άνω κτηρίων γραφείων βρίσκεται από το έτος 1975, δυνάμει μισθωτικής σχέσης, η καθ' ης η εκτέλεση (1η των καθ' ών η ανακοπή), προς την οποία εκμισθώθηκε από την ανακόπτουσα, η δε εμπορική αξία του ως άνω ακινήτου (οικοπέδου με κτήρια γραφείων) υπερβαίνει το ποσό των τεσσάρων εκατομμυρίων ευρώ (4.000.000,00 €) και ειδικότερα, η αξία των κτηριακών εγκαταστάσεων ανέρχεται στο ποσό των τετρακοσίων πενήντα χιλιάδων ευρώ (450.000,00 €), ενώ η αξία του οικοπέδου στο ποσό των τεσσάρων εκατομμυρίων ευρώ (4.000.000, 00 €). Με τις προσβαλλόμενες πράξεις εκτέλεσης περιλήφθηκε στην πλειστηριαζόμενη ακίνητη περιουσία της καθ' ης, χωρίς όμως να ανήκει πράγματι στην κυριότητα της τελευταίας, και το άνω κτήριο γραφείων, που έχει ανεγερθεί στο προαναφερόμενο οικόπεδο, κυριότητας της ανακόπτουσας, όπως και από την δεύτερη των καθ' ών (επισπεύδουσα) με τις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, αλλά και με τις ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου προτάσεις της ομολογείται. Υπό τις ανωτέρω συνθήκες, ο πλειστηριασμός, που είχε ορισθεί με τις αναφερόμενες στο δικόγραφο πράξεις αναγκαστικής εκτελέσεως για την 13.1.2010 ματαιώθηκε. Στη συνέχεια, με επίσπευση της δεύτερης των καθ' ών, εκδόθηκε η υπ' αριθ. 3948/19.01.2010 "Β' επαναληπτική περίληψη δήλωσης συνέχισης μη γενόμενου πλειστηριασμού" του δικαστικού επιμελητή, Π. Χ., με την οποία ορίστηκε πλειστηριασμός για την 17.3.2010 και η οποία περιελάμβανε και πάλι στα πλειστηριαζόμενα ακίνητα και το προαναφερθέν ακίνητο, ιδιοκτησίας της ανακόπτουσας. Ακολούθως, η επισπεύδουσα την εκτέλεση - δεύτερη των καθ' 'ων πριν την ως άνω νέα ημερομηνία πλειστηριασμού, άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, κατά την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, την υπ' αριθ. κατ. 8212/25.2.2010 ανακοπή του άρθρου 954 § 4 ΚΠολΔ προς διόρθωση α) της υπ' αριθ. 312/30.05.2005 κατασχετήριας έκθεσης ακίνητης περιουσίας της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, Μαργαρίτας Γκουντρουμπή - Γαλάνη και β) της υπ' αριθ. 3948/19.01.2010 "Β' επαναληπτικής περίληψης δήλωσης συνέχισης μη γενόμενου πλειστηριασμού", με την οποία ζήτησε, μεταξύ άλλων, να διαγραφεί από το περιεχόμενο των πράξεων αυτών η περιγραφή του κτηρίου γραφείων, που βρίσκεται στο ως άνω οικόπεδο, ιδιοκτησίας της ανακόπτουσας. Επί της ανακοπής αυτής, εκδόθηκε η υπ' αριθ. 9414/15.03.2010 απόφαση του• ανωτέρω δικαστηρίου, η οποία δέχθηκε την ανακοπή και διέταξε να διορθωθούν οι προσβληθείσες κατά τα άνω από την επισπεύδουσα πράξεις εκτέλεσης ως εξής: "1) Να περιληφθεί σ' αυτές ότι τα γραμματικά στοιχεία που περικλείουν περιμετρικά το κατασχεθέν ακίνητο, είναι τα "α, δ, ε, η, θ, σ, τ, υ, ρ, γ', δ', α', β', κ, β, α"; ενώ η γραμματική επισήμανση των παρακάτω και στο ιστορικό αναφερομένων πλευρών είναι: "α) βορειοδυτικά ... και εν μέρει σε πλευρά α', β', με το υπ' αριθ. 3 οικόπεδο αγνώστου ιδιοκτήτη, μήκους 52 γραμμικών μέτρων, β) βορειοανατολικά ...και εν μέρει σε πλευρά σ,τ, μήκους 12 γραμμικών μέτρων, με αγροτική οδό, γ) νοτιοανατολικά σε πλευρά γ'δ', μήκους 69 γραμματικών μέτρων με ιδιοκτησία Γ. Φ. Υιοί Ο.Ε. δ) νοτιοδυτικά εν μέρει σε πλευρά υ', ρ', γ', με ιδιοκτησία Γ. Φ. Υιοί Ο.Ε και εν μέρει σε πλευρά α', δ', μήκους 56 γραμμικών μέτρων", 2) να απαλειφθεί απ' αυτές αναφορικά με τις κτηριακές εγκαταστάσεις ότι υφίσταται "και κτίριο στην είσοδο των γηπεδικών εγκαταστάσεων, αποτελούμενο από ισόγειο και ανώγειο όροφο, που χρησιμοποιείται για την στέγαση των γραφείων της Διοικήσεως, εμβαδού 80 τ. μ. κατά επίπεδο", 3) να περιληφθούν σ' αυτές τα ορθά στοιχεία του τίτλου κτήσης που είναι: ".../1976 συμβόλαιο του συμβ/φου Θεσσαλονίκης, Βασιλείου I. Ζαφειριάδου". Η ως άνω απόφαση όρισε νέα ημερομηνία πλειστηριασμού την 21η-4-2010, ώστε να πραγματοποιηθεί η προδικασία του με την νέα ορθή περιγραφή των πλειστηριαζομένων ακινήτων και έτσι να εξαιρεθεί σαφώς από αυτά το παραπάνω ακίνητο της ανακόπτουσας, κατόπιν δε τούτων και ο πλειστηριασμός που είχε οριστεί για την 17η-3-2010 ματαιώθηκε. Ακολούθως, η δεύτερη των καθ' ών επέσπευσε τρεις

(3)ακόμη φορές πλειστηριασμό σε βάρος της 1ης των καθ' ων, ορίζοντας ως ημερομηνίες για την διενέργεια αυτού, την 21η-4-2010, την 26η-5-2010 και την 30η-6-2010, εκδόθηκαν δε αντίστοιχα οι υπ' αριθ. .../18.03.2010 ("Γ' Επαναληπτική"), .../21.04.2010 ("Δ' Επαναληπτική") και .../26.05.2010 ("Ε' Επαναληπτική") "Περιλήψεις Δήλωσης συνέχισης μη γενόμενου πλειστηριασμού" του αυτού ως άνω δικαστικού επιμελητή. Ο πλειστηριασμός της 26ης-5-2010 ματαιώθηκε, λόγω αναστολής εργασιών στο Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης (βομβιστική επίθεση της 14ης-5-2010), ενώ οι πλειστηριασμοί, που είχαν οριστεί για 21.4.2010 και την 30.6.2010 ματαιώθηκαν και εγκαταλείφθηκαν από την επισπεύδουσα. Μετά την εγκατάλειψη του πλειστηριασμού της 30ης-6-2010, εκδόθηκε η υπ' αριθ. .../23.06.2010 "ΣΤ' Επαναληπτική Περίληψη Δήλωσης συνέχισης μη γενόμενου πλειστηριασμού" του ίδιου δικαστικού επιμελητή, κατόπιν της από 23.06.2010 γραπτής εντολής του Δημ. Πετρά, πληρεξούσιου δικηγόρου της δεύτερης των καθ' ών - επισπεύδουσας και σε συνέχεια της υπ' αριθ. .../09.10.2009 δήλωσης επίσπευσης πλειστηριασμού της συμβ/φου Θεσσαλονίκης, Ευδοκίας Στρογγυλή, με την οποία ορίσθηκε νέα ημερομηνία πλειστηριασμού, η 28.7.
  1. Απόσπασμα δε αυτής, συνταχθέν από τον ίδιο δικαστικό επιμελητή, την 9.7.2010, δημοσιεύθηκε, την 10η-7-2010, στην εφημερίδα "Τύπος της Θεσσαλονίκης". Ενόψει της προαναφερόμενης περιγραφής του πλειστηριαζομένου ακινήτου, στο οποίο περιλαμβάνεται και το κτήριο των γραφείων της διοίκησης, πού, κατά τα προαναφερθέντα, έχει αναγερθεί σε οικόπεδο κυριότητας της ανακόπτουσας, αλλά και του ότι στις πράξεις εκτελέσεως πού ακολούθησαν την έκδοση της υπ' αριθ. 9414/15.3.2010 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και ειδικότερα τόσο στην υπ' αριθ. .../23.06.2010 "ΣΤ' Επαναληπτική Περίληψη Δήλωσης συνέχισης μη γενόμενου πλειστηριασμού" όσο και στο από 9-7-2010 δημοσιευθέν απόσπασμα της άνω περιλήψεως στο τέλος της περιγραφής της πλειστηριαζόμενης ακίνητης περιουσίας της πρώτης των καθ' ων προστίθεται μεν η φράση "όπως με κάθε λεπτομέρεια περιγράφονται στην κατασχετήρια έκθεση", χωρίς όμως να μνημονεύεται η υπ' αριθ. 9414/2010 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, πού διέταξε την διόρθωση της άνω κατασχετήριας έκθεσης, είναι προφανές ότι προσβάλλεται το δικαίωμα κυριότητας της ανακόπτουσας επί των προαναφερόμενων κτηρίων γραφείων και οικοπέδου, των οποίων η πλειστηρίαση θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη σ' αυτήν, αφού θα απωλέσει ένα σημαντικής αξίας περιουσιακό της στοιχείο, χωρίς να είναι οφειλέτρια της δεύτερης των καθ' ών επισπεύδουσας και επομένως ακύρως, κατά τα άνω, επισπεύδεται πλειστηριασμός και σε βάρος της προαναφερόμενης ακίνητης περιουσίας της". Με βάση τις παραδοχές αυτές στο Εφετείο (και αφού απέρριψε ως αόριστο, τον μη αποτελούντα αντικείμενο της αναιρέσεως δεύτερο πρόσθετο λόγο της ανακοπής) δέχθηκε ως ουσιαστικά βάσιμο τον μοναδικό λόγο της ανακοπής, καθώς και τον συναπτόμενο με αυτόν πρώτο πρόσθετο λόγο και στη συνέχεια, αφού δέχθηκε ότι με την επισπευδομένη εις βάρος της δεύτερης αναιρεσίβλητης - καθής η ανακοπή εκτέλεση, προσβάλλεται το επί του επιδίκου ακινήτου δικαίωμα κυριότητας της ανακόπτουσας - πρώτης αναιρεσίβλητης, ήτοι οικοπέδου μετά των επ'αυτού κτιρίων, που αποτελούνται από ισόγειο και ανώγειο και χρησιμοποιούνται για τη στέγαση των γραφείων της διοικήσεως, κήρυξε ανενεργό ως προς αυτήν την εκτέλεση. Με αυτά που δέχθηκε και έτσι που έκρινε το Εφετείο, στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, ως προς την προσβολή του δικαιώματος κυριότητας της ανακόπτουσας - πρώτης αναιρεσίβλητης επί του επιδίκου, αφού καταλείπονται αμφιβολίες για το αν η περιγραφή του εκτιθεμένου σε πλειστηριασμό με την Στ'Επαναληπτική Περίληψη ακινήτου περιλαμβάνει και το επίδικο ακίνητο, ή είναι σύμφωνη με τα επιτασσόμενα με την κατά το άρθρο 954 § 4 ΚΠολΔικ εκδοθείσα διορθωτική υπ'αριθμ. 9414/2010 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Ειδικότερα ενώ στην απόφαση αναφέρεται ολόκληρο το διατακτικό της προαναφερθείσας διορθωτικής απόφασης, στη συνέχεια δεν διευκρινίζεται αν οι συνταχθείσες μετά την έκδοση της απόφασης αυτής Γ, Δ'και Ε'επαναληπτικές περιλήψεις και ιδιαίτερα η Στ', είναι σύμφωνες ή όχι με το διατακτικό της απόφασης αυτής, ή έχουν συνταχθεί όπως οι πριν από την διόρθωση συνταχθείσες Επαναληπτικές Περιλήψεις που περιελάμβαναν και το επίδικο, ενώ προσέτι δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν η παραπομπή τόσο της επίμαχης Στ' Επαναληπτικής Περίληψης, όσο και του δημοσιευθέντος αποσπάσματός της στην κατασχετήρια έκθεση αφορά στην περιγραφή όλων των κτιριακών εγκαταστάσεων που αναφέρονται στην αρχική κατασχετήρια έκθεση ή των λοιπών πλήν εκείνων που είναι ανεγερμένα επί του επιδίκου, ήτοι των κτιρίων γραφείων, κατά τα επιτασσόμενα με την διορθωτική απόφαση. Όμως οι ασαφείς, ανεπαρκείς και καταλείπουσες αμφιβολίες εν λόγω αιτιολογίες, δεν επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο, για την ορθή ή όχι εφαρμογή της προπαρατεθείσας, ουσιαστικού δικαίου, διατάξεως του άρθρου 936 ΚΠολΔικ και γι'αυτό ο πρώτος και από τη διάταξη του αριθμού 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ πρώτος λόγος της αναιρέσεως, πρέπει να γίνει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμος. Κατ'ακολουθίαν τούτων, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές, πλην των πρότερον δικασάντων (άρθρ. 580 § 3 ΚΠολΔικ), ενώ πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή στην αναιρεσείουσα του κατατεθέντος από αυτήν παραβόλου (άρθρ. 495 § 4 ΚΠολΔικ). Η πρώτη αναιρεσίβλητη, ως ηττώμενη διάδικος, πρέπει να καταδικασθεί στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας (άρθρ. 176 και 183 ΚΠολΔικ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την υπ'αριθμ. 1640/2013 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο Θεσσαλονίκης, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, πλην αυτών που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση. Διατάσσει την επιστροφή στην αναιρεσείουσα, του κατατεθέντος, από αυτήν, παραβόλου. Καταδικάζει την πρώτη αναιρεσίβλητη (Γ. Φ. και Υιοί ΟΕ) στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) Ευρώ. ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Νοεμβρίου
  2. ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 3 Δεκεμβρίου
  3. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.