ΑΠ 218/2010 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 218 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απαράδεκτο αναίρεσης κατά Βουλεύματος Συμβουλίου Εφετών με το οποίο: 1) διατάσσεται περαιτέρω ανάκριση και 2) απορρίπτεται η έφεση ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη) ως προς άλλο κατηγορούμενο. Απόρριψη σχετικών αιτήσεων αναίρεσης. Αριθμός 218/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Παναγιώτη Ρουμπή - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 19 Ιανουαρίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1) Χ1 και 2) Χ2, που δεν παραστάθηκαν στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως του υπ' αριθμ. 239/2009 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Πειραιά. Με πολιτικώς ενάγουσα την "ΠΟΛΥΣΟΝΣ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΕΠΕ", με τον διακριτικό τίτλο "ΠΟΛΥΣΟΝΣ Ε.Π.Ε.", που εδρεύει στον Ταύρο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Το Συμβούλιο Εφετών Πειραιά, με το ως άνω βούλευμά του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτό, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν τώρα την αναίρεση του βουλεύματος τούτου, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 14 Σεπτεμβρίου 2009 (δύο) αιτήσεις τους αναιρέσεως, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1338/2009. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Μαύρος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρούσσου - Εμμανουήλ Παπαδάκη με αριθμό 381/17.11.2009, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Ι) Εισάγω υπό την κρίση του Υμετέρου Συμβουλίου σύμφωνα με τις διατάξεις των αρ 31 παρ. 1 + 4, 128 παρ. 2β, 476 παρ. 1-2 ΚΠΔ τις αιτήσεις αναιρέσεως : α) υπ' αρ 10/14-9-2009 του Χ2, β) υπ' αρ. 11/14-9-2009 του Χ1, οι οποίες ασκήθηκαν από την Πληρεξουσία δικηγόρο τους Μαριάννα Μαρλά (δυνάμει των από 10-9-2009 εξουσιοδοτήσεων). Κατά του υπ' αρ 239/2009 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Πειραιώς και εκθέτω τ' ακόλουθα: ΙΙ) Με το υπ' αρ. 353/2009 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών οι αναιρεσείοντες παρεπέμφθησαν στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πειραιώς όπως δικασθούν: α) αμφότεροι για απάτη από κοινού κατ' εξακολούθηση κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια υπό την οποία το συνολικό όφελος (με αντίστοιχη ζημία του παθόντος) υπερβαίνει τα 15.000 €. β) ο Χ2 για πλαστογραφία κατ' εξακολούθηση κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια από την οποία το συνολικό όφελος που απεκόμισε με αντίστοιχη ζημία του παθόντος υπερβαίνει τα 15000 €. γ) ο Χ1 για ηθική αυτουργία στην ως άνω β' πράξη (αρ 1, 13 στ, 14, 26 παρ. 1 α, 27 παρ. 1, 45, 46 παρ. 1 α, 98, 216 παρ. 1 +3 β' 386 παρ. 1 +3 α ΠΚ). Κατά του ανωτέρω βουλεύματος οι κατηγορούμενοι άσκησαν εφέσεις και το Συμβούλιο Εφετών Πειραιώς με το (ήδη προσβαλλόμενο) υπ' αρ. 239/2009 βούλευμά του απεφάνθη: α) Ως προς τον Χ2 να απορριφθεί η έφεσή του ως μη παραδεκτή με υιοθέτηση και ενσωμάτωση στο σκεπτικό της εισαγγελικής προτάσεως (με την οποία προτείνετο η απόρριψη της έφεσης του ανωτέρω ως απαράδεκτη λόγω εκπροθέσμου ασκήσεως)β) Ως προς τον Χ1 η έφεση έγινε τυπικά δεκτή το συμβούλιο όμως δεν απεφάνθη επί της ουσίας της εφέσεως ως προς αυτόν αλλά διέταξε περαιτέρω κυρία ανάκριση. ΙΙΙ) Κατά την διάταξη του άρθρου 482 παρ. 1 ΚΠΔ (όπως αντικ. με αρ 41 παρ. 1 Ν 3160/2003) ο κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να ζητήσει την αναίρεση του βουλεύματος όταν : α) τον παραπέμπει στο ακροατήριο για κακούργημα. Σε εγκλήματα που συρρέουν ή είναι συναφή, ο κατηγορούμενος μπορεί να ζητήσει την αναίρεση για όλα, έστω και αν το ένδικο αυτό μέσο επιτρέπεται μόνο για ένα από αυτά και β) παύει προσωρινά την ποινική δίωξη εναντίον του. Εξ άλλου κατά την διάταξη του άρθρου 476 παρ. 2 ΚΠΔ όπως αντικαταστάθηκε με άρθρο 38 Ν 3160/2003, δεν συγχωρείται άσκηση αναιρέσεως κατά σχετικού βουλεύματος, αλλά μόνο κατ' αποφάσεως με την οποία απορρίπτεται ένδικο μέσο ως απαράδεκτο (Α. Π. 209/2005 Π. Χρ. ΝΕ/927). Επίσης δεν υπόκεινται σε αναίρεση τα (παρεμπίπτοντα) βουλεύματα που διατάσσουν περαιτέρω ανάκριση (Α.Π. 429/86 Π. Χρ. Λ ΣΤ/639). IV) Κατά συνέπεια κατ' ακολουθία των ανωτέρω οι αιτήσεις αναιρέσεως αμφοτέρων των κατηγορουμένων είναι (αρ 476 παρ. 1 ΚΠΔ) απαράδεκτες και απορριπτέες διότι δεν προβλέπεται πλέον (μετά τον Ν. 3160/2003) δυνατότητα ασκήσεως αναιρέσεως κατά βουλεύματος που απορρίπτει έφεση (κατά βουλεύματος) ως απαράδεκτη λόγω εκπροθέσμου ασκήσεως (ως προς τον Χ2), ούτε και για τον έτερο (Χ1) κατηγορούμενο για τον οποίο διετάχθη περαιτέρω ανάκριση. Επίσης θα πρέπει να επιβληθούν εις έκαστο (αρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ) τα δικαστικά έξοδα. Για τους λόγους αυτούς Προτείνω α) Να απορριφθούν ως απαράδεκτες οι υπ' αρ 10 και 11/14-9-2009 αιτήσεις αναιρέσεως των Χ2 και Χ1 αντιστοίχως κατά του υπ' αρ 239/2009 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Πειραιώς. β) Να επιβληθούν εις έκαστο των αναιρεσειόντων τα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 13-10-2009 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου ΠάγουΡούσσος- Εμμανουήλ Παπαδάκης" Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκαν, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, οι αντίκλητοι των αναιρεσειόντων. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Εισάγεται ενώπιον του Συμβουλίου τούτου για εκδίκαση: 1) η υπ' αρ. 11/14-9-2009 αίτηση του Χ1, και 2) η υπ'αριθμ. 10/14.9.2009 αίτηση του Χ2, με τις οποίες ζητείται η αναίρεση του υπ'αριθμ. 239/2009 βουλεύματος του Συμβουλίου Πειραιώς. Οι δύο ως άνω αιτήσεις που ασκήθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα πρέπει, συνεκδικαζόμενες λόγω της μεταξύ τους συνάφειας, να εξετασθούν περαιτέρω. Κατά τη διάταξη του άρθρου 482 παρ. 1 του ΚΠΔ, ο κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να ζητήσει την αναίρεση βουλεύματος όταν: α) τον παραπέμπει στο ακροατήριο για κακούργημα. Σε εγκλήματα που συρρέουν ή είναι συναφή, ο κατηγορούμενος μπορεί να ζητήσει την αναίρεση για όλα, έστω και αν το ένδικο αυτό μέσο επιτρέπεται μόνο για ένα από αυτά και β) παύει προσωρινά την ποινική δίωξη εναντίον του. Συνεπώς δεν επιτρέπεται η άσκηση αναίρεσης κατά βουλεύματος που διατάσσει την περαιτέρω ανάκριση σε βάρος του κατηγορουμένου. Εξάλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 2, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 38 του ν. 3160/2003, δεν συγχωρείται πλέον (από τις 30-6-2003 και εντεύθεν) η άσκηση αναίρεσης κατά βουλεύματος με το οποίο απορρίπτεται το ένδικο μέσο (της έφεσης) ως απαράδεκτο. Επομένως, τυχόν ασκηθείσες από τους κατηγορούμενους αιτήσεις αναίρεσης κατά βουλεύματος που διατάσσει περαιτέρω ανάκριση ή απορρίπτει την έφεση κατά του πρωτοβάθμιου βουλεύματος ως απαράδεκτη, είναι απορριπτέες ως απαράδεκτες. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, ο εκ των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων Χ1 με το υπ' αριθμ. 353/2009 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Πειραιώς, παραπέμφθηκε στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων για να δικασθεί για το έγκλημα της κακουργηματικής απάτης που φέρεται ότι τέλεσε κατά το χρονικό διάστημα από 8-9-2005 έως 6-7-2006 από κοινού με τον έτερο αναιρεσείοντα - συγκατηγορούμενό του Χ2, κατ' εξακολούθηση και το έγκλημα της ηθικής αυτουργίας στο έγκλημα της κακουργηματικής πλαστογραφίας που φέρεται ότι τέλεσε κατά το χρονικό διάστημα από 23-3-2006 έως 5-6-2006, ο δε δεύτερος αναιρεσείων - κατηγορούμενος Χ2 παραπέμφθηκε με το ίδιο ως άνω βούλευμα στο ίδιο ως άνω δικαστήριο για να δικασθεί ως υπαίτιος για τις εγκληματικές πράξεις της κακουργηματικής απάτης και πλαστογραφίας. Κατά του ανωτέρω παραπεμπτικού για αμφότερους τους αναιρεσείοντες βουλεύματος άσκησαν τις υπ' αριθμ. 26/2009 και 29/2009 εφέσεις. Η έφεση του Χ2 απορρίφθηκε με το προσβαλλόμενο υπ' αριθμ. 239/2009 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Πειραιώς ως απαράδεκτη, λόγω της εκπρόθεσμης άσκησής της, ενώ με το ίδιο προσβαλλόμενο βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών ως προς τον πρώτο αναιρεσείοντα (Χ1) διατάχθηκε περαιτέρω ανάκριση από τον ΣΤ' ανακριτή του Πρωτοδικείου Πειραιώς. Κατά του τελευταίου ως άνω βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Πειραιώς άσκησαν οι δύο αναιρεσείοντες τις δύο κρινόμενες αιτήσεις αναίρεσης. Σύμφωνα όμως με τα προεκτιθέμενα δεν επιτρέπεται αναίρεση κατά του προσβαλλόμενου βουλεύματος από αμφοτέρους τους αναιρεσείοντες για το ξεχωριστό λόγο που αφορά καθένα αυτών και έχει παραπάνω αναφερθεί. Συνακόλουθα και μετά την κατ' άρθρο 476 παρ. 1 εδ. β ΚΠΔ, ειδοποίηση του αντικλήτου δικηγόρου των αναιρεσειόντων να προσέλθει στο Συμβούλιο τούτο και να εκθέσει τις απόψεις του, όπως αυτό προκύπτει από τη σχετική σημείωση του αρμοδίου γραμματέα επί του φακέλου της σχετικής δικογραφίας, πρέπει να απορριφθούν οι κρινόμενες αιτήσεις αναίρεσης ως απαράδεκτες και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Συνεκδικάζει τις από 14 Σεπτεμβρίου 2009 δύο αιτήσεις των: 1) Χ1 και 2) Χ2, για αναίρεση του υπ' αριθμ. 239/2009 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Πειραιώς. Απορρίπτει αυτές. Και Καταδικάζει καθένα των ως άνω αναιρεσειόντων, στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι