ΑΠ 2187/2008 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2187 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απαράδεκτη αίτηση αναίρεσης κρατουμένου στις φυλακές, που ασκήθηκε με υπόμνημα που επισυνάπτεται στην έκθεση, χωρίς να υπογράφεται από τον Διευθυντή των Φυλακών και χωρίς να περιέχει ορισμένους λόγους αναίρεσης. Απορρίπτει. Αριθμός 2187/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Βασίλειο Λυκούδη-Εισηγητή και Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 19 Σεπτεμβρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ, που δεν παρέστη στο Συμβούλιο, περί αναιρέσεως του υπ' αριθμ. 8/2008 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτό, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση του βουλεύματος τούτου, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7 Φεβρουαρίου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 429/

1. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Μαρκής, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αντωνίου Μύτη, με αριθμό 229/6-5-2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω ενώπιόν σας μετά της σχετικής δικογραφίας την με αριθ. 29/7-2-2008 έκθεση Αναιρέσεως του Χ, που ησκήθη δια δηλώσεώς του ενώπιον του Διευθυντού του Νοσοκομείου Κρατουμένων των Φυλακών Κορυδαλλού, κατά της υπ'αριθ. 8/2008 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, δια του οποίου απερρίφθη η από 17-9-2007 αίτησίς του περί επαναλήψεως της διαδικασίας επί της οποίας εξεδόθη η υπ'αριθ. 52533/1996 αμετάκλητη απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών δια της οποίας κατεδικάσθη σε συνολική ποινή φυλάκισης 22 μηνών που μετετράπη προς 1.500 δρχ. και επάγομαι τα ακόλουθα: Ι) Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρ. 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 παρ. 1 Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθία το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά βουλεύματος ή απόφασης, πρέπει στην δήλωση της άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους αυτή ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους στο άρθρο 510 Κ.Π.Δ. λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια, χωρίς άλλη έρευνα απορρίπτεται (άρθρ. 513 παρ. 1 Κ.Π.Δ.). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Οι αόριστοι και ασαφείς λόγοι αναίρεσης είναι ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης και δεν μπορούν να συμπληρωθούν με στοιχεία που βρίσκονται έξω από την δήλωση για αναίρεση. Κατ'ακολουθία των ως άνω, λόγοι που αναφέρονται σε άλλο έγγραφο και δη σε υπόμνημα δεν λαμβάνονται υπ'όψιν από το Δικαστήριο, ενώ η απλή συρραφή του υπομνήματος στην έκθεση αναίρεσης δεν ενσωματώνει τους περιεχόμενους σ'αυτό λόγους στην έκθεση και πολύ περισσότερο όταν το υπόμνημα δεν φέρει την υπογραφή του γραμματέα ενώπιον του οποίου ησκήθη το ένδικο μέσο της αναίρεσης. (Α.Π. 450/2006 Ποιν.Χρ. ΝΣΤ' σελ. 977). Στην προκειμένη περίπτωση με την υπό κρίση υπ'αριθ. 29/19-2-2008 αίτηση αναίρεσης πλήττεται η υπ'αριθ. 8/28-1-2008 απόφασις του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με την οποίαν απερρίφθη, ως αβάσιμη, η από 17-9-2007 αίτηση του αναιρεσείοντος περί επαναλήψεως της διαδικασίας επί της οποίας εξεδόθη η υπ'αριθ. 52533/1996 αμετάκλητη απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών δια της οποίας κατεδικάσθη σε συνολική ποινή φυλάκισης 22 μηνών που μετετράπη προς 1.500 δρχ. Η αναίρεση ησκήθη με δήλωση του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου στον Διευθυντή του Νοσοκομείου Κρατουμένων της Φυλακής Κορυδαλλού, όπου κρατείται, αναφέρονται δε σ'αυτή, σε σχέση με τους λόγους αναίρεσης, επακριβώς, τα εξής: "κάνει αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά του υπ'αριθ. 8/28-1-2008 βουλεύματος Συμβουλίου Εφετών Αθήνας για τους λόγους που αναφέρει στο συνημμένο υπόμνημά του .....". Με αυτό όμως το περιεχόμενο η υπό κρίσιν αίτησις αναιρέσεως είναι, σύμφωνα με όσα αναφέρονται παραπάνω, απαράδεκτη, αφού δεν αναφέρεται ουδείς εκ των διαλαμβανομένων περιοριστικώς εις το άρθρο 510 παρ. 1 Κ.Π.Δ. λόγων αναίρεσης. Εν όψει δε τούτων οι λόγοι που αναφέρονται στο από 8-2-2008 έγγραφο υπόμνημα του αναιρεσείοντος δεν λαμβάνονται υπ'όψιν από το Δικαστήριο και η απλή συρραφή του εν λόγω υπομνήματος στην υπό κρίσιν έκθεση αναίρεσης δεν ενσωματώνει τους περιεχομένους σ'αυτό (υπόμνημα) λόγους στην έκθεση αναίρεσης και πολύ περισσότερο αφού το εν λόγω έγγραφο υπόμνημα δεν φέρει την σφραγίδα της υπηρεσίας ούτε την υπογραφή του Διευθυντού της ως άνω Δικαστικής Φυλακής ενώπιον του οποίου ησκήθη το ένδικο μέσο της υπό κρίσιν αναίρεσης. Κατ'ακολουθίαν όλων των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίσιν αναίρεση και να επιβληθούν τα έξοδα εις βάρος του αναιρεσείοντος. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Π ρ ο τ ε ί ν ω: Να απορριφθεί, ως απαράδεκτος, η υπ'αριθ. 29/19-2-2008 αίτηση αναιρέσεως του Χ κατά της υπ'αριθ. 8/28-1-2008 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. Και Να επιβληθούν τα έξοδα εις βάρος του αναιρεσείοντος. Αθήναι την 24η Απριλίου 2008 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αντώνιος Μύτης Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 509 παρ.1α και 474 παρ.1 και 2 ΚΠΔ, προκύπτει ότι η άσκηση του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως από εκείνον που κρατείται στις φυλακές, μπορεί να γίνει και στον διευθύνοντα τη φυλακή, με δήλωση, για την οποία συντάσσεται έκθεση, όπου διατυπώνονται οι λόγοι ασκήσεως του ενδίκου τούτου μέσου και που υπογράφεται από εκείνον που την υποβάλλει ή τον αντιπρόσωπό του και από εκείνον που την δέχεται. Οι διατάξεις δε αυτές που προβλέπουν ρητώς τον τρόπο με τον οποίο ασκείται το ένδικο μέσο της αναιρέσεως από τον κρατούμενο στις φυλακές, ως ειδικές, κατισχύουν της γενικής διατάξεως του άρθρου 74 του ίδιου Κώδικα, κατά την οποία οι αιτήσεις και δηλώσεις των κρατουμένων υποβάλλονται σε έγγραφο που εγχειρίζεται στον διευθυντή του καταστήματος, όπου κρατούνται, ο οποίος και συντάσσει σχετική έκθεση. Συνεπώς από τις πιο πάνω διατάξεις σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 148 επ. ΚΠΔ, με τις οποίες καθορίζεται ο τρόπος σύνταξης των εκθέσεων, προκύπτει ότι το ένδικο μέσο της αναίρεσης, δεν μπορεί να ασκηθεί με δικόγραφο, το οποίο έχει κατατεθεί στον διευθυντή των φυλακών, όπου κρατείται ο αναιρεσείων, παρά μόνο με έκθεση που συντάσσεται ενώπιόν του και στην οποία πρέπει να μνημονεύονται οι σχετικοί λόγοι αναιρέσεως. Περαιτέρω από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του ΚΠΔ, προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά απόφασης πρέπει στη δήλωση της άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους αυτή ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους στο άρθρο 510 του ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια χωρίς άλλη έρευνα απορρίπτεται (άρθρο 513 παρ. 1 του ΚΠΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Οι αόριστοι και ασαφείς λόγοι αναίρεσης είναι ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης και δεν μπορούν να συμπληρωθούν με στοιχεία που βρίσκονται έξω από τη δήλωση για αναίρεση. Επομένως, λόγοι αναιρέσεως που αναφέρονται σε άλλο έγγραφο και δη σε υπόμνημα δεν λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο, ενώ η απλή συρραφή του υπομνήματος στην έκθεση αναίρεσης δεν ενσωματώνει τους περιεχόμενους σ' αυτό λόγους στην έκθεση και πολύ περισσότερο όταν το υπόμνημα δεν φέρει την υπογραφή του γραμματέα ενώπιον του οποίου ασκήθηκε το ένδικο μέσο της αναίρεσης. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ.1 ΚΠΔ , όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, πλην άλλων περιπτώσεων, χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που προβλέπονται για την άσκησή του από το νόμο, τότε το αρμόδιο να κρίνει γι' αυτό Συμβούλιο ή Δικαστήριο το απορρίπτει, ως απαράδεκτο. Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη 4/7-2-2008 (29/19-2-2008 ) αίτηση, ο αναιρεσείων Χ άσκησε αναίρεση με δήλωσή του ενώπιον της Διευθύντριας του Νοσοκομείου Κρατουμένων των Φυλακών Κορυδαλλού, κατά της 8/2008 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε η από 17-9-2007 αίτησή του για επανάληψη της διαδικασίας επί της οποίας εκδόθηκε η 52533/1996 αμετάκλητη απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και δια της οποίας καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης 22 μηνών. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από την έκθεση αναίρεσης, ο αναιρεσείων κρατούμενος παρουσιάστηκε στις 7/2/2008 στην πιο πάνω Διευθύντρια και δήλωσε ότι "κάνει αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά του αρ. 8/28-1-08 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθήνας για τους λόγους που αναφέρει στο συνημμένο υπόμνημά του". Στην πιο πάνω έκθεση φέρεται επισυναπτόμενο χειρόγραφο έγγραφο, με ημερομηνία 11/2/2008, που χαρακτηρίζεται ως "Αίτηση αναίρεσης-Υπόμνημα", στην πρώτη σελίδα του οποίου έχει τεθεί (ενδεχομένως από το Νοσοκομείο Κρατουμένων Κορυδαλλού) ημερομηνία 11/2/08, ενώ στην τελευταία ο αναιρεσείων έχει θέσει ημερομηνία 8/2/
2. Το γεγονός όμως ότι η έκθεση αναίρεση συντάχθηκε ενώπιον της Διευθύντριας του Νοσοκομείου Κρατουμένων της Φυλακής Κορυδαλλού στις 7/2/2008, αποκλείει να είχε επισυναφθεί το έγγραφο αυτό κατά το χρόνο σύνταξης της έκθεση αναίρεσης ενώπιον της πιο πάνω Διευθύντριας. Επιπλέον το εν λόγω έγγραφο- υπόμνημα δεν φέρει την σφραγίδα της υπηρεσίας ούτε την υπογραφή της Διευθύντριας του Νοσοκομείου Κρατουμένων ενώπιον της οποίας ασκήθηκε το ένδικο μέσο της υπό κρίση αναίρεσης, ώστε να θεωρηθεί ότι ενσωματώθηκε το έγγραφο αυτό στην έκθεση αναίρεσης. Έτσι, με το πιο πάνω περιεχόμενο η ένδικη αίτηση αναίρεσης είναι, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, απαράδεκτη, αφού ουδείς λόγος αναίρεσης διαλαμβάνεται σε αυτήν ούτε μπορούν να συμπληρωθούν οι ελλείποντες λόγοι με στοιχεία που βρίσκονται σε άλλο έγγραφο, έξω από την ένδικη δήλωση αναίρεσης. Περαιτέρω, ανεξαρτήτως του ότι οι λόγοι αναίρεσης που αναφέρονται στο από 8-8-2005 έγγραφο υπόμνημα του αναιρεσείοντος δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο, πρέπει να παρατηρηθεί, ότι ούτε στο εν λόγω υπόμνημα διαλαμβάνονται λόγοι αναίρεσης από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 484 παρ. 1 του ΚΠΔ. Ειδικότερα ο αναιρεσείων, αναφέρει ως λόγο αναίρεσης την έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας του βουλεύματος, πλην όμως δεν προσδιορίζεται σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή (δεν συνιστά έλλειψη αιτιολογίας η κρίση επί της ουσίας της υποθέσεως από το Συμβούλιο και η αποχή αυτού να αποφανθεί επί του αιτήματος αναστολής της εκτέλεσης της ποινής που επιβλήθηκε στον αιτούντα, μέχρι να υποβληθεί σχετική έγγραφη πρόταση του εισαγγελέα, παρά την εν μέρει αντίθετη πρόταση του τελευταίου). Όλες δε οι προβαλλόμενες αιτιάσεις αφορούν, κατά λοιπά, εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων από το Συμβούλιο Εφετών, συνεπεία των οποίων ο αναιρεσείων, κατά τους ισχυρισμούς του, έχει καταδικασθεί αδίκως και, επομένως, απαραδέκτως προβάλλονται. Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αναίρεση και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την 4/7-2-2008 ( 29/19-2-08) αίτηση- έκθεση αναιρέσεως του Χ για αναίρεση του 8/2008 βουλεύματος (απόφασης) του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. Και, Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι